📚📢 تبلیغ جامع و کامل کتاب «الهی پیر شی»
سلام به همه بازنشستههای دوستداشتنی و کسانی که به فکر بازنشستگی هستند!
اگر شما هم مثل اکثر بازنشستههای عزیز، از خودتان میپرسید:
«آخه من حالا که بازنشسته شدم، چی کار کنم؟ زندگی یعنی فقط خانهنشینی و چشمانتظاری؟!»
یا شاید هم نگرانید که روزهایتان خستهکننده، بیهدف و حتی افسردهکننده بشود…
اول بگذارید بگویم که شما تنها نیستید!
طبق آخرین آمارهای رسمی:
- بیش از ۷۰٪ بازنشستگان احساس تنهایی و بیهدفی میکنند،
- ۴۰٪ از آنها دچار اضطراب و افسردگی میشوند،
- و بیش از ۶۰٪ از بازنشستهها نمیدانند چگونه از توانمندیها و تجربیاتشان برای کسب درآمد استفاده کنند.
اگر اینها را میخوانید، یعنی برای تغییر آمدهاید.
فصل اول: سلام بر بازنشستههای عزیز!
خب، شما که اینجا هستید یعنی یا به فکر بازنشستگی هستید، یا همین الان بازنشسته شدهاید و دارید با خودتان میگویید:
«ای بابا، حالا که دیگه کار نمیکنم، چی باید بکنم؟ زندگی چطوری بگذره؟»
نگران نباشید! طبق آمار، بیش از ۷۰٪ بازنشستگان کشور احساس میکنند که روزهایشان کند و خستهکننده است، ۵۰٪ از آنها با حس بیهدف بودن دستوپنجه نرم میکنند و حدود ۴۰٪ دچار مشکلات روحی مثل افسردگی یا اضطراب شدهاند!
خب معلومه، وقتی ۳۰ سال صبح زود بیدار شدهای و کار کردهای، یهدفعه دست خالی میمونی و این همه وقت آزاد، ممکنه اعصاب خوردکن بشه. ولی…
فصل دوم: ما یک راز داریم که زندگیات را تغییر میدهد!
این کتاب دقیقاً برای تو نوشته شده، بازنشستهی باحال که هنوز دوست داری پرانرژی باشی، درآمد داشته باشی، و زندگیات را پر از شادی و معنا کنی!
با خوندن این کتاب:
- یاد میگیری چطور با همین انرژی و تجربیاتت، پول دربیاری (بدون اینکه سراغ کارهای سخت و غیرممکن بروی)
- میفهمی چطور افسردگی و تنهایی را از خودت دور کنی (بله، حتی اهمالکاریهای خودت رو)
- روابط خانوادگی و زناشوییات را طوری قوی میکنی که بچهها فکر کنند تازه ازدواج کردی!
- معنویت و ارتباط با خدا را به قدری محکم میکنی که هیچ طوفانی نتونه لرزه بندازه بهت!
فصل سوم: چرا این کتاب فرق دارد؟
چون:
- نه درسهای خشک و کلیشهای داره، نه توصیههای غیرعملی
- هر فصلش پر از داستانهای واقعی، خندهدار و آموزنده است
- هر نکته با طنز شیرین و زبان ساده گفته شده، که انگار داری با بهترین دوستت حرف میزنی
- کلی راهکار درآمدساز از آسان تا تخصصی داره، که هرکسی با هر توانایی میتونه انجام بده
فصل چهارم: آمار و حقیقت تلخ و شیرین
میدونستی؟
- بیش از ۶۰٪ بازنشستگان دوست دارند کارهای کوچک و پولساز انجام بدن، اما نمیدونند از کجا شروع کنند
- ۷۵٪ آنها میگویند اگر کسی راهنماییشان کند، انگیزه پیدا میکنند و بازنشستگیشان شادتر میشود
- بیش از ۵۵٪ خانوادههای بازنشستهها، نگران افسردگی و انزوا در سالمندی هستند
و این کتاب، دقیقاً همان راهنمایی است که باید به دستشان برسد!
فصل پنجم: همین حالا شروع کن!
این کتاب برای تو نوشته شده که:
- دوست داری پول دربیاری، اما نه با کارهای سخت و طاقتفرسا
- میخواهی شاد باشی، نه افسرده و گوشهگیر
- دنبال راههایی برای رشد معنوی و آرامش دل هستی
- میخواهی روابط خانوادگی و عاشقانهات را به اوج برسانی
فصل ششم: توصیههای دوستانه ما به تو بازنشسته عزیز
پیشنهاد میکنیم:
- همین امروز دست به کار شو و این کتاب را تهیه کن
- هر فصلش را با دقت و لبخند بخوان
- یک دفتر یادداشت کنار دستت بگذار و نکات کاربردی را یادداشت کن
- نترس از شروع دوباره، چون بازنشستگی یعنی فرصت دوباره برای زندگی و شادی
فصل هفتم: از زبان کسانی که خواندهاند…
یکی از خوانندگان میگوید:
«قبل از خواندن این کتاب، فکر میکردم بازنشستگی یعنی فقط نشستن پای تلویزیون و خوابیدن، ولی حالا پروژههای کوچک درآمدزایی دارم و هر روز احساس میکنم ۲۰ سال جوانترم!»
یک خانم بازنشسته هم نوشته:
«من همیشه میترسیدم تنهایی افسرده شوم، اما این کتاب به من یاد داد چطور ارتباطات خانوادگیام را تقویت کنم و معنویتم را قویتر کنم. حالا هر روزم پر از آرامش است!»
فصل هشتم: طنز، شعر و شادی!
بله، این کتاب پر از داستانهای خندهدار و شعرهای زیبا و پرانرژی است، که به دل مینشیند و هر روزت را رنگینتر میکند. چون زندگی بازنشستگی باید با لبخند و شادی بگذرد!
پس منتظر چه هستی؟
فرصت را از دست نده، همین امروز این کتاب را سفارش بده و وارد دنیای تازهای از شادی، درآمد و آرامش شو!
فراموش نکن: بازنشستگی پایان کار نیست، آغاز بهترین فصل زندگی توست!
📘 تبلیغ جامع سایت کتاب «الهی پیر شی»
✍️ نوشتهی: ولی بختیاری – محقق، نویسنده و همراه بازنشستگان
🟦 بخش اول: مقدمه رسمی – قصه تولد یک کتاب
بعضی کتابها را برای فروش مینویسند، بعضی را برای فخر فروختن به دیگران، و بعضی را برای دلی که میان سالها خدمت، خسته اما هنوز تپنده است.
کتاب «الهی پیر شی» از همان دلِ سوم است.
از دل مردی که چهل سال در میان مردم کار کرده، لبخند و آهشان را دیده، و وقتی بازنشستگی آمد، به جای خداحافظی، گفت:
«سلامی دوباره، این بار به خودِ واقعیام!»
این کتاب برای آنهایی است که خیال میکردند بازنشستگی پایان راه است، اما حالا فهمیدهاند تازه اولِ راهیاند که اسمش زندگی است.
برای آنهایی که هنوز شوخی بلدند، اما کسی دیگر با آنها شوخی نمیکند!
برای مردانی که عادت کردهاند از ساعت هفت صبح تا سه بعدازظهر مسئول باشند، اما حالا نمیدانند با ساعت چند بیدار شدن مسئول چه کسی هستند.
و برای زنانی که تمام عمرشان را پای خانه و فرزند گذاشتهاند و حالا در آینه، زنی را میبینند که لبخندش هنوز همان است، فقط کمی با تجربهتر شده…
«الهی پیر شی» کتابیست درباره دیدنِ دوبارهی زندگی، اما با چشمی تازه، لبخندی واقعی، و طنزی که از تجربه زاده شده، نه از خندههای مصنوعی.
در هر صفحهاش، نکتهای هست؛ از سلامت گرفته تا معنویت، از شکرگزاری تا دلِ خوش، از باورهای غلط تا امیدهای فراموششده.
نویسنده، ولی بختیاری، در مقام یک همراهِ بازنشستگان، نه موعظه میکند، نه نصیحت.
او فقط دستت را میگیرد و میگوید:
«بیا رفیق، از نو شروع کنیم. بازنشستگی، اسم مستعارِ تولدِ دوم توست.»
🟨 بخش دوم: طنز و شوخی با بازنشستگی
راستش را بخواهید، ما بازنشستهها یک جور نژاد خاصیم!
نه جوان حسابمان میکنند، نه پیر!
جوان که بودیم، میگفتند «برو تجربه پیدا کن!»
حالا که تجربه پیدا کردهایم، میگویند «برو استراحت کن!» 😄
در اداره تا دیروز، اگر تلفن زنگ میخورد، همه میگفتند:
«بذارید آقای بختیاری جواب بده، اون بهتر بلده!»
اما روز بعدِ بازنشستگی، همان تلفن زنگ میزند و هیچکس حتی شمارهام را هم ندارد!
این طنز تلخ نیست، واقعی است.
اما در «الهی پیر شی»، نویسنده آن را شیرین کرده.
او با نیشخند و لبخند، از واقعیتهای تلخ بازنشستگی میگوید؛ از چای خوردنهای بیبرنامه، بحثهای سیاسیِ بیپایان در پارک، مسابقهی «کِی بیشتر درد داره!» در صف داروخانه، و از خاطراتی که هنوز تازهاند اما شنوندهای ندارند.
در یکی از بخشهای کتاب آمده:
«ما بازنشستهها نه وقت اضافه داریم، نه کار زیاد. ما فقط با زمان قهر کردهایم. زمان، یکهو از کنارمان رد شد و گفت: من رفتم سراغ نسل جدید!»
اما در همان صفحه بعد، طنز شیرینی هست که لبخند را پس میدهد:
«حالا که رفتی، برو عزیزم! ما با زمان جدید کار داریم؛ اسمش آرامش است.»
بختیاری بلد است چطور از خنده، معنا بسازد.
طنزش، از جنس تمسخر نیست، از جنس درمان است.
او خودش میگوید:
«خنده، واکسنِ دوران بازنشستگی است؛ عارضه ندارد، فقط کمی چروک پیشانی را صاف میکند.»
🟩 بخش سوم: احساسی و آرامشبخش – گفتوگو با دل
یک روز صبح بیدار میشوی، بدون ساعت زنگدار، بدون مأموریت، بدون جلسه.
پنجره را باز میکنی و بوی چای همسرت در هوا پیچیده.
به خودت میگویی:
«یعنی این همان زندگی است که همیشه آرزویش را داشتم؟ یا این فقط بیکاری با ظاهری محترمانه است؟»
در همین لحظه است که کتاب «الهی پیر شی» را برمیداری و میبینی نویسندهاش دقیقاً همین را فهمیده.
او از تو حرف میزند. از لحظهای که حس کردی دیگر مفید نیستی، از نگاهی که به حقوق بازنشستگیات کردی و زیر لب گفتی: «الهی پیر شی… ولی کاش حقوقم هم بزرگ میشد!»
اما بعد، از همان صفحههای اول، لحن کتاب تغییر میکند. آرام میگوید:
«تو هنوز مهمی. فقط نقشت عوض شده، نه ارزشت.»
در بخشهای احساسی، لحن بختیاری آرام و صمیمی است.
گاه با یک جمله، بغضی را باز میکند:
«پیری، ناتوانی نیست؛ فرصتی است برای توانایی درونی.»
و گاهی با طنزی ظریف، زهر غم را میگیرد:
«بازنشستگی یعنی دولت بالاخره اعتراف کرده که بدون تو هم میتواند ادامه بدهد! خب مبارک است، حالا نوبت توست که بدون دولت ادامه بدهی!»
هر جملهاش، مثل یک گفتوگوی دوستانه در پارک است؛
جایی میان چای، لبخند و نسیم،
که آرام میگوید: هنوز میشود زندگی را دوست داشت.
🟦 بخش چهارم: علمی، منطقی و آماری – چرا باید بخوانیم؟
بیایید کمی جدی شویم.
بر اساس آمار رسمی مرکز آمار ایران، بیش از ۱۰ میلیون نفر در کشور در سن بازنشستگی هستند.
اما پژوهشها نشان میدهد تنها ۲۳ درصد از آنها احساس رضایت واقعی از زندگی دارند.
و جالبتر اینکه، در میان کسانی که فعالیتهای اجتماعی، هنری یا معنوی دارند، میزان رضایت به ۷۸ درصد میرسد.
در کشورهای توسعهیافته، بازنشستگی را «دوران طلایی زندگی» مینامند.
اما در ایران، اغلب با واژههایی مثل «افسردگی»، «فراموششدگی» و «بیکاری» گره خورده.
چرا؟ چون هنوز یاد نگرفتهایم چطور بدون شغل، با خودمان دوست شویم.
کتاب «الهی پیر شی» دقیقاً برای همین نوشته شده:
تا ذهن بازنشسته را از «توقف» به سمت «تحول» ببرد.
در آن، از یافتههای علمی ساده و کاربردی استفاده شده:
-
تمرینهای روانی برای تغییر باورهای منفی
-
راهکارهای افزایش انرژی و انگیزه
-
روشهای علمی شکرگزاری و تأثیر آن بر سلامت قلب و مغز
-
و نکاتی درباره ارتباطات انسانی در دوران سالمندی
مثلاً در یکی از بخشهای علمی آمده:
«مطالعات دانشگاه هاروارد نشان داده، شکرگزاریِ روزانه، سطح استرس را تا ۲۸ درصد کاهش میدهد و سیستم ایمنی را تقویت میکند.
حالا تصور کن، ما که هر روز به جای تشکر، غر میزنیم، خودمان داریم چه بر سر بدنمان میآوریم!»
اما لحن نویسنده خشک نیست. او با خنده مینویسد:
«اگر شکرگزاری دارو بود، داروخانهها تا الان ورشکسته شده بودند!»
او علم را به طنز گره میزند و روانیِ گفتارش باعث میشود حتی مفاهیم پیچیده، شیرین و خواندنی شوند.
به قول خودش:
«من درس نمیدهم؛ فقط یادآوری میکنم. چون همهمان بلد بودیم چطور شاد باشیم، فقط فراموش کردیم.»
🟧 بخش پنجم: شاعرانه و الهامبخش – زمزمهای از دلِ عمر
گاهی زندگی مثل سماوریست که تازه خاموش شده.
نه جوش دارد، نه سرد است؛ فقط باید صبر کنی تا چایاش آرام آرام دم بکشد.
بازنشستگی هم همین است.
نه پایان است، نه تعطیلی. فقط فرصتیست برای «دم کشیدن».
در بخشی از کتاب «الهی پیر شی» آمده است:
«ما همه روزی قرار است پیر شویم؛ اما فرق است میان پیری و پِلاس شدن.
پیری یعنی گرم، آرام، آگاه و عاشق ماندن.
و پلاس شدن یعنی فراموش کردنِ خودِ واقعیمان.»
نویسنده با زبانی شاعرانه از «زیباییِ زمان» حرف میزند، از موهای سپیدی که نشان تجربهاند نه خستگی.
میگوید:
«هر تار موی سفید، دفتر خاطراتیست که هنوز ورق نخورده. بخوانش، قبل از اینکه فراموش شود.»
او به ما یادآوری میکند که پیری هم رنگ دارد، بوی چای صبح دارد، و اگر دل بخواهد، میتواند پر از ماجراجویی باشد.
در جایی از کتاب میخوانیم:
«خدایا، اگر قرار است پیری هم یک امتحان باشد، لطفاً مراقب باش برگهام چای نریزد!»
شاعرانهترین بخش کتاب، همان جاییست که به ما یاد میدهد چگونه با خودمان آشتی کنیم.
در لابهلای طنز و لبخند، صدای آرامی میگوید:
«پیر شدن، مجازات نیست؛ پاداشِ دوام آوردن است.»
و همین جمله، میشود نقطهی نوری که تمام متن را روشن میکند.
🟥 بخش ششم: بهانههای نخریدن کتاب! 😄
میدانی، ما آدمها در پیدا کردن بهانه استادیم!
وقتی حرف از یک کتاب میشود، ذهنمان ناگهان تبدیل به ماشین تولید توجیه میشود.
ولی بختیاری در بخش بامزهای از تبلیغش، پیشاپیش همهی این بهانهها را پیشبینی کرده:
🧓 بهانهی شماره ۱: «من که پیر شدم، فایدهای نداره!»
پاسخ:
اتفاقاً از همین جمله باید شروع کنی!
این کتاب برای توست، چون هنوز «من» را در خودت میبینی.
اگر فایدهای نداشت، چرا هنوز میخندی، نفس میکشی، و دنبال لبخند تازهای هستی؟
💸 بهانهی شماره ۲: «پول کتاب ندارم!»
پاسخ:
قیمت این کتاب، کمتر از دو تا چای بیرون خانه است،
ولی گرمایش، تا آخر عمر میماند.
اگر ما برای خندهی یک ساعت در قهوهخانه پول میدهیم،
چرا برای لبخندِ یک عمر ندهیم؟
⏰ بهانهی شماره ۳: «دیگه وقت ندارم برای کتاب!»
پاسخ:
حالا وقت نداری؟! تو که بازنشستهای عزیز دل!
اگر در دوران کار میگفتی وقت ندارم، میفهمیدیم.
الان اگر وقت نداری، یعنی یا داری درخت میکاری یا داری بهونه میسازی!
🛋️ بهانهی شماره ۴: «من دیگه حالِ خوندن ندارم، چشمام ضعیفه.»
پاسخ:
بختیاری در مقدمهی کتاب نوشته:
«این کتاب را حتی اگر نخوانی، میشود شنیدش. چون هر کلمهاش شبیه گفتوگوی دو دوست قدیمی است.»
پس لازم نیست بخوانی، کافیست گوش بسپاری به خودت.
📚 بهانهی شماره ۵: «من خودم همهی این چیزا رو میدونم.»
پاسخ:
درست است، میدانی.
اما دانستن، با بهکار بردن فرق دارد.
اگر فقط دانستن کافی بود، همهی بازنشستهها الان شاد و آرام بودند!
این کتاب، دانستهها را زنده میکند، مثل چای دمکردهای که دوباره بویش بلند میشود.
🙃 بهانهی شماره ۶: «من کتاب نمیخونم، فقط اخبار میبینم.»
پاسخ:
و دقیقاً به همین خاطر است که اعصابت خرد شده! 😄
کتاب، پادزهرِ اخبار است.
جاییست که میفهمی هنوز زندگی جاریست، هنوز امید هست،
و هنوز میشود خندید بیآنکه کسی قربانی شود.
در پایان این بخش، نویسنده مینویسد:
«اگر دنبال دلیل برای نخریدن کتابی هستی که درباره خودت نوشته شده،
لابد هنوز خودت را جدی نگرفتهای!»
و چقدر این جمله دقیق است.
«الهی پیر شی» کتابیست که با تو شوخی میکند، اما به تو احترام میگذارد.
با تو میخندد، اما اشکت را هم میفهمد.
کتابی که میگوید:
«آدم وقتی بازنشسته میشود، تازه نوبت خندیدنهای جدی میرسد!»
🟦 بخش هفتم: پایان الهامبخش – دعوت به لبخند
اگر هنوز نمیدانی چرا باید «الهی پیر شی» را بخوانی،
کافیست لحظهای به این فکر کنی که آخرین بار کی از ته دل خندیدی؟
کی با خودت مهربان بودی؟
کی احساس کردی هنوز میتوانی اثر بگذاری، حتی اگر دیگر کارت ساعتی نزند؟
ولی بختیاری در پایان کتاب مینویسد:
«بازنشستگی، مرخصی از زندگی نیست؛ تمرین دوباره برای عاشق ماندن است.»
این کتاب، برای آن نوشته نشده که به تو یاد بدهد چه کنی؛
بلکه آمده تا یادت بیاورد که هنوز میتوانی باشی، بخندی، و دوست داشته باشی.
📜 سخن بزرگان (و کمی هم از دل مردم):
-
مولانا:
«هر کسی از ظن خود شد یار من، از درون من نجست اسرار من.»
بختیاری میگوید: بازنشستگی یعنی وقت آن رسیده خودِ واقعیات را بشناسی. -
ویکتور فرانکل:
«معنای زندگی را خودت باید بیابی، حتی وقتی بقیه فکر میکنند زندگیات تمام شده.»
-
و از زبان یکی از خوانندگان نسخهی پیشین کتاب:
«من بعد از خواندنش، برای اولینبار به بازنشستگیام تبریک گفتم!»
🌷 دعوت نهایی:
📖 اگر بازنشستهای، این کتاب برای توست.
👩👩👦 اگر فرزند بازنشستهای، این کتاب بهترین هدیهات است.
👨 اگر هنوز در مسیر کاری هستی، این کتاب نقشهی آیندهات است.
با خواندن «الهی پیر شی»، یاد میگیری:
که پیری، باخت نیست؛ بخت است.
که خنده، داروی دل است.
و که زندگی، تا وقتی شکرش را بدانی،
هیچوقت از تو خسته نمیشود.
🌟 و حالا، دعوت به اقدام:
همین حالا کتاب «الهی پیر شی» را تهیه کن.
برای خودت، برای پدرت، برای مادرت،
یا برای دوستی که فکر میکند دیگر دیر شده.شاید همین کتاب، لبخندِ گمشدهاش را برگرداند.
چون بعضی کتابها فقط خواندنی نیستند،
زندگیکردنیاند.
✨ بخش سوم: احساسی و آرامشبخش
عنوان: «بازنشستگی یعنی برگشتن به خودت»
گاهی بعد از سالها دویدن، یک روز میرسی به نقطهای که دیگر سوت شروعی در کار نیست…
نه رییسی هست که داد بزند، نه مأموری که دیرکردت را بنویسد، نه برگهای برای امضا.
فقط تویی و یک فنجان چای داغ، و آن صدای ساعت دیواری که انگار میگوید:
«وقتشه خودت باشی…»
بسیاری از ما فکر میکنیم بازنشستگی یعنی «پایان راه»؛ اما اگر دقیقتر گوش بدهی، میفهمی که تازه آغاز یک گفتوگوی عمیق با خودت است.
حالا وقت آن است که بنشینی روبهروی خودت، و با لبخند بگویی:
«الهی پیر شی… ولی با دلِ جوان!»
در این کتاب، ولی بختیاری با نگاهی آرام و صمیمی، از لحظاتی میگوید که همه ما تجربه کردهایم:
وقتی احساس میکنی دیگر کسی سراغت را نمیگیرد،
وقتی فرزندت درگیر زندگی خودش است،
وقتی دفتر کارت خاموش شده، ولی چراغ دلت هنوز روشن است.
او مینویسد از پیر شدنِ جسم و جوان ماندنِ روح؛ از اینکه آرامش را نه در پاداش بازنشستگی، که در شکرگزاری و دیدنِ داشتهها باید جست.
هر صفحهاش، مثل چای عصر جمعه، آرام است و خوشطعم.
📊 بخش چهارم: علمی و آماری
عنوان: «پیر شدن، یک علم است؛ نه یک حادثه!»
آمارها میگویند:
-
در جهان امروز، هر ۲ ثانیه یک نفر بازنشسته میشود.
-
در ایران، بیش از ۱۰ میلیون نفر در سن بازنشستگی هستند.
-
و طبق پژوهشهای بینالمللی، میانگین امید به زندگی سالم در افرادی که احساس مفید بودن و قدردانی دارند، ۷ سال بیشتر از بقیه است!
عجیبتر اینکه، محققان دانشگاه هاروارد در یک مطالعهی ۸۵ ساله (!) نشان دادند که روابط انسانی و نگرش مثبت، تأثیر بیشتری بر طول عمر دارند تا ژنتیک!
یعنی اگر هر روز لبخند بزنی، با دوستانت چای بنوشی، و بابت زنده بودن سپاسگزار باشی، شاید از کسی که دویدن را تمام نکرده هم سالمتر بمانی!
کتاب «الهی پیر شی» دقیقاً همین را میگوید:
پیر شدن، اگر با شوخی و آرامش همراه باشد، دیگر ترس ندارد؛ تبدیل میشود به دوره طلایی کشف دوباره خودت.
🌸 بخش پنجم: شاعرانه و الهامبخش
عنوان: «پیری، اگر عاشق باشی، زیباست…»
پیر شدن، یعنی برگشتن به بهار درونی.
یعنی دیدن گلهای خشکیدهای که هنوز عطر دارند.
یعنی وقت داشتن برای لبخند زدن به آینه،
و گوش دادن به صدای خودت،
که آرام میگوید:
«تو هنوز همانی هستی که رویا داشت… فقط باتجربهتر شدهای.»
در «الهی پیر شی»، هر جملهاش مثل شعری کوتاه است.
نه از آن شعرهایی که قافیه دارند،
بلکه از آنهایی که قافیهشان لبخند توست.
😂 بخش ششم: بهانههای نخریدن کتاب!
عنوان: «بهانه نیاور پیر جان!»
۱. 📚 بهانه: «من که دیگه سنم گذشته، کتاب خوندن به چه دردم میخوره؟»
پاسخ: عزیز دلم، تو تازه به مرحلهای رسیدی که وقت داری بخونی! تا حالا همهاش برای دیگران دویدی، حالا نوبت خودته!
۲. 💸 بهانه: «گرونه!»
پاسخ: اگه یه بسته چای یا یه پیتزا میخری بدون فکر، بدون شک یه کتاب که ذهنت رو تازه میکنه، ارزش بیشتری داره.
۳. ⏰ بهانه: «وقت ندارم!»
پاسخ: یعنی چی وقت نداری؟! مگه بازنشستگی جز همین نیست که بالاخره وقت داری؟ 😄
۴. 😕 بهانه: «من از این چیزا سر در نمیارم.»
پاسخ: لازم نیست روانشناس باشی! این کتاب مثل حرف زدن دو تا رفیق قدیمیه، هم میخندونه، هم یادت میده.
۵. 💤 بهانه: «حوصله ندارم!»
پاسخ: فقط ده دقیقه بخون… بعدش خودت نمیتونی بذاریش زمین!
۶. 🙄 بهانه: «من خودم همه اینارو بلدم.»
پاسخ: عالیه! پس بیا بخون تا مطمئن بشی واقعاً بلد بودی یا فقط فکر میکردی بلدی 😏
💬 بخش هفتم: پایان و دعوت به اقدام
عنوان: «لبخندت را جا نگذار»
اگر بازنشستهای، اگر پدر یا مادری داری که تازه وارد این دوران شده،
اگر دلت میخواهد معنای واقعی آرامش، شادی و قدرشناسی را بفهمی…
کتاب «الهی پیر شی» را بخوان.
نه فقط برای اینکه بخندی —
بلکه برای اینکه دوباره «خودت» را پیدا کنی.
به قول شکسپیر:
«ما پیر نمیشویم چون سالها میگذرند، بلکه چون لبخند زدن را فراموش میکنیم.»
و این کتاب، آمده تا لبخندت را برگرداند.
📖 نوشتهی ولی بختیاری – محقق، نویسنده و همراه بازنشستگان
کتابی برای همهی کسانی که میخواهند پیر شوند… ولی با دلِ جوان 💚
نظرات خوانندگان کتاب الهی پیر شی:
مبلغ سرمایه گذاری شما
وقتی برای سرمایه گذاری به بانک مراجعه میکنیم، بعد از یک سال در بهترین حالت ۳۰ درصد سود دریافت میکنیم. اما اینجا من یک پیشنهاد رد نشدنی دارم! شما فقط با پرداخت مبلغ بسیار ناچیزی به مطالبی دسترسی خواهید داشت که به شما کمک میکنند بیاموزید که چگونه کارهایی را انجام بدهید که دیگران حاضر نیستند آن را انجام بدهند و برای همین جزو ۳ درصد برتر جامعه قرار بگیرد و ماهانه چندصد برابر آن را کسب خواهید کرد!
متأسفانه خیلی از ما حاضر نیستیم بهای موفقیت را بپردازیم و توقع موفقیت داریم…و به قول استفان کاوی، چهار دسته کار وجود دارد که افراد موفق روی کارهای مهم و غیر فوری تمرکز میکنند! آموزش نیز یکی از آنها است.
همه میدانند که یادگیری بسیار مهم است اما برای افراد غیر موفق زمان موعود آن هیچگاه فرا نخواهد رسید…
خرید محصولات آموزشی مناسب، سرمایه گذاری است
البته مطمئن هستم که شما با فراگرفتن مطالب این دوره و کسب موفقیت در موقعیتهای کاری میتوانید صدها برابر این مبلغ را به دست آورید.
همه چیز آماده است! و هیچ بهانهای باقی نمانده است! حالا تصمیم با شماست که حتی دقیقهای را برای قرار گرفتن در مسیر موفقیت هدر نکنید
همه چیز آماده است! و هیچ بهانهای باقی نمانده است! حالا تصمیم با شماست که حتی دقیقهای را برای قرار گرفتن در مسیر موفقیت هدر نکنید.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.