آیا رویدادها به میل و علاقه ما در دوران پیشکسوتی (بازنشستگی) به وقوع خواهند پیوست؟

آیا رویدادها به میل و علاقه ما در دوران پیشکسوتی (بازنشستگی) به وقوع خواهند پیوست؟

یکی از همکاران بسیار خوب و عزیز ما که در اداره مرتب از

زمین و زمان، گله و شکایت دارد، چند روزی مرا به فکر فرو

برده بود که چگونه است که این بنده خدا، مرتب برایش مشکل

ایجاد می شود و همیشه بیماری ها و حوادث بر سر راه ایشان

قرار دارد. زیرا که همیشه در گیر بیماری های اسکلتی و

داخلی خود و عزیزان خود می باشد.

تا اینکه در سر یک مسأله ای، وقتی که نوبت ارائه مدارک ایشان

جهت گرفتن مزایائی شد، عکس العمل ایشان برای ارائه مدارک،

جواب سئوالات مرا به خوبی داد و به چشم خویش دیدم کم کاری

ایشان در ارائه مدارک، آنهم به صرف اینکه خودش را از قبل

بازنده و رد شده آن مسأله می دانست و از ارائه مدارک به دلیل

اینکه امکان قبول اینجانب نمی باشد، سر باز زد. و از

بزرگترین حق خود، گذشت.

         

خوب آیا واقعاً سیستم مقصر است که ایشان به حق خود نرسیده

است؟

سیستم مزایا و امکانات، از کجا باید متوجه گردد ایشان مدرکی

را که میتواند نشاندهنده محق بودن ایشان برای آن امتیاز باشد

را در دست دارد؟

تا زمانی که مدرک ارائه نگردد، آیا ایرادی بر سیستم وارد

است؟

سپس به این نتیجه رسیدم که

“از ماست که بر ماست”.

هر چه که ما بکاریم، همان را درو خواهیم نمود.

     

هیچ موقع امکان ندارد که فردی جو بکارد و انتظار داشته باشد که

گندم درو نماید.

و آنگاه به عملکرد دیگر همکاران و اقوام و خویشان خود نیز

نگریستم، آنان که همیشه خوش بین بوده و خود را برای اتفاقات

خوب آماده می نمودند و همیشه در هر حادثه ای، درس های آن

را برای خود در نظر می گرفتند و در هر حال، احساس خود را

خوب نگه می داشتند. در همه حال، زندگی خوب و شاد، و

اتفاقات خوب و مثبتی را برای خود رقم می زدند.

ما در این مقاله سعی داریم اتفاقات و ارتباط آن با میل و علاقه را

مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

پس با ما همراه باشید.

میل و علاقه چیست؟

میل و علاقه در لغت به معنی خواستن ، ارزو داشتن ، آرزو

کردن، خواستاربودن آمده است.

و هر چیزی که ما بخواهیم و به آن سمت گرایش داشته باشیم،

حاصل میل و علاقه ما است.

چرا میل و علاقه ما می تواند بر رویدادهای ما در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) تأثیر بگذارد؟

همانگونه که عرض شد، این میل و علاقه ما است که رویدادها

را به سمت ما هدایت می نماید.

بقول استاد ما،

“هیچ اتفاقی اتفاقی اتفاق نمی افتد و همه اتفاقها، تابع نظم خاصی

هستند”.

همه اتفاق ها پیرو درخواست ما از کائنات و جهان هستی رخ

خواهند داد. حال این ما هستیم که به جهان هستی سفارش

می دهیم.

جهان هستی مانند یک رستوران سلف سرویس می باشد که همه

امکانات و وسائل در آن قرار دارد، تنها لازم است که سفارش

آن ها را صادر نمائیم و سه مرحله جذب، یعنی توجه، درخواست

و دریافت را رعایت نمائیم.

در مرحله اول، توجه که همان میل و علاقه ما است، کافی است

که ما به چیزی که می خواهیم توجه نمائیم. و به صورت مثبت

نیز باید این عمل انجام شود. مثلاً “من بیماری را نمی خواهم”،

کائنات “نمی خواهم” را متوجه نمی شود و معنی “من بیماری

را می خواهم” را دریافت خواهد داشت و شما را به سمت بیماری

سوق خواهد داد و اتفاقاتی در سر راه شما قرار می گیرد که شما

به بیماری دچار خواهید شد.

 

برندگان به این دلیل برنده هستند، چون از اول خودشان را برنده

دیده اند، و زمانی که اعلام برنده شدنشان به آنها اعلام می شود،

اکثراً ذوق زده نمی شوند، زیرا که از ابتدا خود را برنده

می انگاشتند، و بازنده ها نیز به همچنین، کسی که همیشه خود

را بازنده می داند، همیشه در همه جا، بازنده می باشد و

این قانون است.

چطوری می توان میل و علاقه خود را در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) به سمت موفقیت هدایت نمود؟

تا اینجا متوجه گردیدیم که اتفاقات را ما به سمت خود هدایت

می نمائیم و اگر می خواهیم که اتفاقات خوبی برای ما رقم بخورد،

باید تمرکز، توجه، میل و علاقه خود را به سمتی که دوست

داریم و به صلاح ما می باشد، هدایت نمائیم.

هیچ قانون و دستورالعمل خاصی هم در این بین وجود ندارد.

بارها و بارها، عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) را مشاهده نموده ام

و این قانون مکرراً برای من تداعی شده است. کسانی که از ابتدا،

همیشه خوش بین بودند و همیشه شادی و نشاط و سلامتی را برای

خودشان خواسته اند و همیشه میل و علاقه اشان به سمت عشق و

محبت و دوست داشتن بوده است، اکثراً در این سن نیز، همچنان

خدا رو شکر، سرپا و قبراق و سرحال و خندان و شاد هستند و

زمانی که حتی به میان شاغلین قدم رنجه می نمایند، شادی و نشاط

خودشان را به همگان ارزانی می دارند. و در مقابل نیز عزیزانی

را مشاهده می نمایم که در زمان اشتغال، همیشه از زمین و زمان

گله و شکایت داشتند و به ندرت بعضی از آنها را می بینید، که

همچنان سلامت و شاد باشند، و متأسفانه اکثر آن ها در حال

مبارزه با بیماری و مشکل بزرگی می باشند.

به نظر شما آیا اینها همه اتفاقی است؟

       

به فرمایش استاد صاحبی:

زندگی فعلی ما حاصل انتخاب های گذشته ما است، اگر ما

می خواهیم زندگی بهتری را تجربه نمائیم، باید انتخاب های

متفاوتی داشته باشیم.

در صورتی که این مقاله برای شما مفید بود، آن را به عزیزان خود هدیه نمائید.

7 راه برای رسیدن به آرزوها در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)-

7 راه برای رسیدن به آرزوها در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

 

7 راه برای رسیدن به آرزوها در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)-

در زمان های اشتغال، اهداف و چشم اندازهائی برای

خود و اطرافیان خود داریم. لکن این اهداف و آرزوها،

به مرور و با گذشتن از سن 50 سالگی کم کم،

به دست فراموشی سپرده می شود و در بعضی از

موارد، فرد دیگر به کلی از داشتن آرزو، منصرف می گردد.

 

آیا واقعاً تمام امیال و آرزوهای ما، در دوران اشتغال و

قبل از دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) است؟

 

آیا برای یک پیشکسوت(بازنشسته) عیب نیست که

دارای آرزو باشد؟

 

یک پیشکسوت(بازنشسته) اگر آرزوئی داشته باشد،

به چه صورتی می تواند به آن دست یابد؟

 

این سئوالات و بسیاری از سئوالات دیگر که امکان دارد

هر فرد در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) داشته

باشد، می تواند به روحیه فرد آسیب جدی برساند.

 

لذا ما در این مقاله بر آنیم که این مورد را مورد بحث

و بررسی قرار دهیم.

 

با ما همراه باشید

https://ganjeensani.com/product/abc_file/پیشنهاد میکنم از این صفحه نیز دیدن فرمایید

پیشنهاد می شود، مقاله داشتن هدف در دوران

 

پیشکسوتی(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.

آرزو و امیال

رسیدن به آرزوها چیست؟

 

هر فردی برای خود، هدف، آرزو و امیالی دارد که طی

مراحلی می خواهد به آن دست یابد.

 

این امیال و آرزوها می تواند از دوران کودکی، آغاز و

در دوران جوانی و میان سالی به خوبی خود را نمایان

سازد.

 

البته این افراد به دلیل اینکه در اوایل زندگی خود

می باشند، هیچ وقت فکر اینکه امکان دارد که به

آرزوی خود نرسیده و دار فانی را وداع نمایند،

را به ذهن خود وارد نخواهند نمود.

 

لکن متأسفانه، در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

افراد، با توجه به افکار و تلقینات منفی که در جامعه

مرسوم است، مثل بسیاری از حق و حقوق مسلم

خود، حتی از فکر کردن به آرزو و امیال خود، شرم

می نمایند.

 

حال چگونه است که فرد در دوران قبل از پیشکسوتی

(بازنشستگی) این حق مسلم آنهاست، لکن در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی)، بزور افکار منفی و

ضرب المثلهای آسیب پذیر و ناکارآمد، گنجینه های

نیروی انسانی را از این حق اصلی خود، محروم می دارند؟

 

مقاله هدف در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

 

را از دست ندهید.

 چرا-رسیدن-به-آرزوها-در-دوران-پیشکسوتی

چرا رسیدن به آرزوها در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) بسیار مهم تر از دوران های

دیگر زندگی است؟

 

همه افرادی که دارای آرزو و هدفی در زندگی خود

هستند، اگر با برنامه ریزی و اقدام، به پیش روند،

احتمالاً به هدف و آرزوی خود خواهند رسید، و چون

انسان، همیشه کمال گرا است، به محض رسیدن

به یک خواسته و آرزو، خواسته و آرزوی جدیدی،

نمایان می شود.

 

حال اگر فرد در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

قرار گیرد، این امیال و آرزوها، بیش از یک هدف در

زندگی نقش بازی می نمایند و آن نقش انگیزه برای

نفس کشیدن و زندگی است.

 

اگر فرد پیشکسوت(بازنشسته) برای خود آرزو داشته

باشد و بر اساس برنامه ریزی جهت رسیدن به آن

هدف و آرزو، گام های اساسی و حتی کوتاه بردارد،

همین حرکت به سمت هدف و آرزو، می تواند برای او،

مثل اکسیر زندگی عمل نماید و فرد را روز بروز

سرحال تر و با نشاط تر نماید.

 

پس داشتن هدف و آرزو و بدنبال آن، برنامه و راه کار

برای رسیدن به آن اهداف و آرزوها، در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) نه تنها عیب و نقصان نیست،

بلکه از ضروریات این دوران پر تلاطم و در بعضی اوقات

کسل کننده است.

 

 

برای دانستن اینکه چگونه باید به امیال و آرزوهای خود

دست یابیم، مقاله بعدی را حتماً مطالعه فرمائید.

 

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

 

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

 

آرزو و امیال

 

 

آیا تنها داشتن هدف و آرزو برای دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) کافی است و می تواند انگیزه و نشاط

لازم برای ادامه زندگی را به فرد اهدا نماید؟

 

مسلم است که پاسخ منفی است، زیرا تنها داشتن

هدف و آرزو، لازم است، اما کافی نیست، زیرا باید

برای رسیدن به آن هدف و آرزو مراحلی را پشت سر

بگذاریم.

 

در ذیل 7 گام برای رسیدن به هر هدف و آرزوئی آورده

شده است که اگر این هفت گام را بصورت مداوم و

متوالی انجام دهید، مسلم است که به اهداف و آرزوی

خود(هر چه باشد) خواهید رسید.

 

همانگونه که ذکر شد، این 7 گام، در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) که برای بعضی از افراد، متفاوت از دوران

قبل از آن است، باید با برنامه و مداوم برداشته شود تا

کارآئی لازم را داشته و فرد را به مقصد و هدف مورد نظر

برساند.

 

اگر تا کنون قسمت اول مقاله رسیدن به آرزوها را مطالعه

 

ننموده اید، همین لحظه آن را مطالعه فرمائید.

 

 

داشتن هدف و آرزو:

داشتن هدف و آرزو

داشتن هدف و آرزو بعنوان اولین گام اجرائی در این

فرآیند آورده شده است.

 

و همه می دانیم که همه چیز از قلب و ذهن آغاز

می شود. هر دستاورد بزرگ در ذهن یک نفر آغاز می شود.

 

هرگز به خود اجازه ندهید که در برابر داشتن هدف

مقاومت نشان دهد و دروازه ورود تفکر منفی به داخل

ذهن خود را به صورت کامل مسدود نمائید. زیرا افکار

منفی می تواند شما را به نابودی بکشاند.

 

سعی کنید بزرگ فکر کنید، حتی اگر ذهنتان در ابتدا،

شما را به سخره بگیرد. شما می توانید یک رؤیا گر باشید.

 

 

رؤیاهائی برای خود، فرزندان و خانواده و دیگران داشته باشید.

 

اجازه ندهید این رؤیاها درون ذهنتان بلااستفاده باقی بماند.

 

زندگی بسیار کوتاه است که بخواهیم داشتن رؤیا را به

فردا بسپاریم، پس از همین الان شروع نمائید و گام به

گام با ما همراه باشید.

 

 

رؤیایتان را باور کنید:

رؤیایتان را باور کنید

دومین گام در جهت رسیدن به اهداف و آرزوهای شما،

باور کردن آن رؤیا و آرزو است.

 

بله رؤیای شما که در گام قبلی انتخاب شده است و

پیشنهاد شده است که بزرگ باشد، باید چیزی فراتر

از توانائی های فعلی شما باشد.

 

اما باید قابل اعتماد نیز باشد. یعنی اینکه، شما باید

بتوانید بگوئید اگر چیز خاصی اتفاق بیفتد، یا دیگران

به شما کمک کنند، یا به سختی کار کنید، یا بر روی

آن آرزو، تمرکز و برنامه ریزی نمائید، حتماً به آن رؤیا

خواهید رسید.

خواهید

مثلاً یک فرد در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

می تواند رؤیا داشته باشد که قهرمان المپیک در رشته

شنا شود، همانگونه ” میه کو ناگا اوکا ” بانوی شناگر

100 ساله ژاپنی موفق شد در رقابت های جهانی

شنای زنان بین 100 تا 104 ساله رکورد این رده سنی

را بشکند.

 

آن رؤیا را ببینید:

آن رؤیا را ببینید

سومین مرحله در رسیدن به آرزو، دیدن واقعی آن رؤیا است.

 

دیدن رؤیا، زمانی که هنوز به واقعیت نرسیده، بسیار مهم

و اساسی است. افرادی که موفق می شوند، همیشه

رؤیاها و آرزوهایشان را قبل از وقوع به وضوح می بینند.

 

آنها تصور می کنند که در دفتر مرکزی شرکت شان

در میلیاردها تومان غرق هستند، حتی در حالی که

روی صندلی تاشو ایستاده اند، یا در ایستگاه گاراژ

خود ایستاده اند.

 

بزرگترین تیراندازان آزاد در NBA، توپ را از طریق سبد

خرید می برند. گلف بازان PGA تصویر توپ را به طور

مستقیم در پایین راهرو. سخنرانان در سطح جهانی

خود را با انرژی و احساسات صحبت می کنند. همه

این ها ذهن را کنترل می کنند تا بدن را برای انجام

رویا کنترل کنند.

 

 

حرف زدن در باره آرزو و رؤیا:

حرف زدن در باره آرزو و رؤیا

چهارمین مرحله در رسیدن به آرزو و هدف، حرف زدن

و گفتگو در باره آن است.

 

یکی از دلایلی که بسیاری از آرزوها هرگز به هیچ وجه

جایی نداشته است این است که رؤیاپردازان همه را

پیش خودشان نگه می داشتند.

 

و آن رؤیا و آرزو، آرام آرام است تنها در داخل ذهنشان

زندگی می کند.

 

کسی که می خواهد رویای خود را به دست آورد،

باید این رویا را برای بسیاری از مردم بیان کند.

 

یکی از دلایل این امر این است که ما در باره چیزی

صحبت می کنیم که آن را داشته باشیم، و اگر قبل

از رسیدن به آن در خصوص آن صحبت کنیم، ذهن این

مسئله را باور می کند که ما آن رؤیا و هدف را در دست

داریم و بیشتر به آن اعتقاد پیدا می کنیم.

 

و دلیل دوم آنکه: وقتی ما در باره آن رؤیا و آرزو با دیگران

صحبت نمائیم، ما را در جایگاه پاسخگو بودن قرار میدهد

و بقولی ما را مجبور می نماید که حتماً به آن هدف و آرزو

برسیم تا در نظر دیگران بی احترام نشویم.

 

 

برنامه ریزی نمائید.

َبرنامه ریزی

پنجمین مرحله از مراحل رسیدن به امیال و آرزو،

آن است که در جهت رسیدن به آن هدف و آرزو،

برنامه ریزی لازم را بعمل آوریم.

 

هر رؤیا و آرزو باید یک طرح و برنامه داشته باشد.

 

یک گفته قدیمی آن است که شما آنچه را که

می خواهید دریافت خواهید نمود.

 

شما به صورت منظم باید در جهت دستیابی به اهداف

و رؤیاهای خود، برنامه ریزی نماید. در برنامه ریزی خود،

باید به جزئیات نیز توجه کامل داشته باشید.

 

کل برنامه را به بخش های کوچک و کارآمد تبدیل کرده

و سپس یک زمان بندی برای انجام هر کار، برای هر

بخش، تنظیم نمائید.

 

 

لذت ببرید:

لذت ببرید

آخرین مرحله از مراحل رسیدن به آرزو لذت بردن

از مراحل رسیدن و در نهایت دست یافتن به آن است.

 

هنگامی که شما به هدف خود رسیده اید و رویای

خود را زنده می کنید حتما از آن لذت ببرید.

 

در واقع، لذت بردن از سفر نیز، یکی از پاداش های

در طول راه است.

https://ganjeensani.com/product/happy-in-retirement/

وقتی به هدف و آرزوی خود رسیدید،

پاداش زیادی به خودتان بدهید.

اداش زیادی به خودتان بدهید.

کمک کردن به دیگران، می تواند در این زمان بهترین

لذت را نصیب شما گرداند.

 

مهربان و سخاوتمندانه باشید از رویای خود به دیگران

بهتر استفاده کنید.

 

سپس مجدداً به مرحله اول بروید و و رؤیای جدیدتری

برای خود در نظر بگیرید.

 

با یک تفاوت و آن این است که این رؤیا باید کمی

بزرگتر از رؤیای قبلی باشد.

 

 

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

 

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.