اولویت های شما در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

اولویت های شما در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

اولویت های دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) می تواند مشخص کننده

رفتارهای ما در این دوران پرفراز و نشیب باشد.

پس از سالها توانستم شماره ای از ایشان که یک زمانی به عنوان

همکار بودیم، دریافت نمایم و پس از آنکه در یک فرصت مناسب

با ایشان تماس گرفتم، متوجه شدم که ایشان تمام وقت خود را صرف

رسیدگی به نوه های خود نموده است و دیگر فرصتی برای کارهای

دیگر و رسیدگی به کارهای روزمره خود ندارد.

به نوعی میتوان گفت که کارهای روزمره ایشان در کارهای نوه

ایشان خلاصه می شد.

آن جا بود که متوجه شدم که ایشان هم مثل هر یک از عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) که برای خود اولویت دارد،

اولویت خود را بر روی کارهای نوه قرار داده و کارهای نوه ایشان

در درجه اول برای انجام وجود دارد.

ما انسان ها در زندگی اولویت های مختلف بسیاری داریم که براحتی

اولویت های واقعی زندگی مان را فراموش می کنیم. و این فراموشی

مخصوصاً در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) می تواند مسائل و

مشکلاتی را برای ما در این دوران به همراه داشته باشد.

ما در این مقاله سعی داریم به این مقوله بپردازیم.

با ما همراه باشید.

پیشنهاد می شود مقاله ثبت لحظات در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

را نیز مطالعه نمائید.

اولویت چیست؟

اولویت در لغت نامه دهخدا به معنای برتری و رجحان و تفوق

و افضلیت و سبقت و تقدم تعریف شده است.

و آن کارهایی است که بر دیگر کارهای مقدم است و باید ابتدا

این کارها انجام شود، و اگر فرصت و وقت و حوصله ای باقی

ماند، بقیه کارها انجام می شود.

چرا اولویت ها در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) مهم است؟

اولویت بندی درست و صحیح در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

بسیار مهم و حیاتی است، زیرا که اگر در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی)، اولویت بندی بصورت کامل و آن چیزی که باید

باشد، انجام نشود، می تواند علاوه بر سبک زندگی، حتی در

بعضی مواقع بر سلامتی، شادی و نشاط ما نیز در این دوران

اثر بگذارد.

همکار سابق پیشکسوت(بازنشسته) که در اول مقاله به ایشان

اشاره شد، اولویت اول خود را نگهداری از نوه تعریف و بر

آن اصرار دارد.

البته امیدوارم که بقیه موارد ضروری زندگی که در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) مهم است نیز فراموش ننموده باشد

و پس از نگهداری از نوه، و فراغت از آن، به کارهای دیگر

نیز رسیدگی نماید.

چطوری اولویت های اصلی زندگی مان را در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) تعیین نمائیم؟

بر اساس تحقیقاتی که بانک مرکزی امریکا مریل لینچ با

Age Wave انجام داد و بر روی عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)

بررسی هائی بعمل آورد و رفتار آنها را مورد تجزیه و تحلیل

قرار دادند، به هفت اصل اولویت زندگی را که برای پیشکسوتان

(بازنشستگان) امروز مهم تر است دست یافتند که عبارتند از:

بهداشت، خانه، خانواده، کار، مالی، و اوقات فراغت.

با افزایش متوسط عمر، مسائل بهداشتی نیز رو به افزایش است.

پیشنهاد می شود مقاله پیشکسوتان(بازنشستگان) را در سختی ها

بشناسید را مطالعه نمائید.

چه چیزهائی در این دوران برای ما مهم است؟

بهداشت در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

با توجه به تحقیقات انجام شده، 81 درصد از گنجینه های نیروی

انسانی، سلامت را مهمترین عنصر برای شادی در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) دانستند.

خانه در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

با افزایش طول عمر و آزادی بیشتر، جای تعجب نیست که

بسیاری از پیشکسوتان(بازنشستگان) تلاش می کنند تا خانه

خود را بزرگتر و شیک تر نمایند.

و سعی می کنند که از وضعیت مالی خود پیش بینی دقیق داشته

باشند و بدانند که از لحاظ اقتصادی و با توجه به هزینه های

زندگی، در حال حرکت به جلو هستند یا متوقف شده اند.

خانواده در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

با توجه به شرایط آب و هوایی چالش برانگیز در چند سال گذشته،

تعجب آور نیست که بسیاری از پیشکسوتان(بازنشستگان) حمایت

مالی خود را به عزیزان خود گسترش داده اند. با این حال، چنین

تمایل به کمک به اعضای خانواده یک خطر پنهان در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) است و می تواند امنیت مالی پیشکسوت

(بازنشسته) را خود را درازمدت مورد تهدید قرار دهد.

و بیشتر این کمک ها مالی، به اعضای خانواده از جمله:

کودکان بالغ، والدین، نوه ها، خواهر و برادر، و یا دیگر

بستگان تعلق گرفته است.

کار در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

یکی دیگر از اولویت ها در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

مربوط به تمایل عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) به ادامه کار می باشد.

هر یک از گنجینه های نیروی انسانی با توجه به واقعیت ها و

نگرش ها، نسبت به کار و جهت بهبود وضعیت اقتصادی خود،

همچنان تمایل دارند که در کاری مشغول به فعالیت باشند و از

آن محل درآمد داشته باشند.

و یا بسیاری از گنجینه های نیروی انسانی نیز در حال برنامه ریزی

برای کار در طول دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) هستند.

و تقریباً نیمی از عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) فعلی در حال

حاضر مشغول کار می باشند.

وضعیت اقتصادی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

در دهه های گذشته، “ثروتمند شدن” و “پیشکسوتی(بازنشستگی)

پیش از موعد” اغلب به عنوان پیشکسوتی(بازنشستگی)

ایده آل مطرح شد

امروزه، پیش از پیشکسوتی(بازنشستگی) و پیشکسوتان(بازنشستگان)

بیش از هفت برابر بیشتر احتمال دارد که هدف مالی خود را

چنین بیان کنند:

“صرفه جویی به اندازه کافی برای صلح مالی از ذهن”

در مقابل “جمع آوری ثروت به همان اندازه که ممکن است”.

اوقات فراغت در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

بر اساس تحقیقاتی که توسط بانک مرکزی آمریکا انجام شد،

مشخص شد که پیشکسوتی(بازنشستگی) فرصت های جدیدی را

به وجود می آورد که می تواند به طور مثبت در جهان تاثیر بگذارد.

پیشکسوتان(بازنشستگان) امروز در موقعیتی هستند که سهم قابل

توجه و پایدار داشته باشند و میراث خود را تعریف کنند.

ما اعتقاد داریم که ما شاهد رشد بزرگتر کمک به جامعه در

راه های جدید و معنی دار هستیم.

بر اساس همین تحقیقات مشخص شد که با صرف زمان بیشتر،

صرفه جویی و مهارت های لازم برای کمک به سازمان های

خیریه و علل آنها مورد توجه قرار می گیرد.

 65% پیشکسوتان(بازنشستگان) در این تحقیقات معتقدند

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) بهترین زمان برای زندگی است.

کسی که چرایی قدرتمندی داشته باشد با هر چگونگی خواهد ساخت.

چشم انداز مرحله پیشکسوتی(بازنشستگی) را با تغییر در اندیشه خود تغییر دهید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود هدیه نمائید.

وابستگی به جسم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

وابستگی به جسم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

 روز آخر که به محل کار رفت، در تمام مدت مشغول فکر کردن

به این بود، که حالا که میخواهند حکم پیشکسوتی(بازنشستگی) را

به دست او بدهند، بعد از آن باید چه کاری برای خود دست و پا نماید،

و درآمد ماهیانه خود را از کجا، تهیه نماید.

در این اوضاع بود، که به محل کار رسید و چون محل کار وی کمی

دور از محل پارک خودرو بود، مجبور بود، مسافتی را پیاده برود.

در همین اثناء بود که درد زانو که چند وقتی بود، به او سر و چشم نشان

داده بود، مجدداً از راه رسید و کارمند با سابقه ما را که مدام در فکر

درآمد و مخارج ماهیانه خود بود، را کمی به خود مشغول داشت.

این درد زانو، به علت این به سراغش آمده بود، که خیلی وقت بود

که سراغی از ورزش نگرفته بود، و همیشه تنها به فکر تأمین درآمد

خانواده بود و از جسم خود، کاملاً غافل مانده بود. و این غافل ماندن،

درست در زمانی که اصلاً انتظارش را نداشت به سراغش آمد، و

خود را به شکل دردهای شدید در زانوان نشان داد.

و از طرفی، با توجه به افزایش سن خود و باور خود او که دیگر

عمر او به پایان رسیده است، جسم نیز با باور او، همراه شده و

نشانه های پیری را از خود نشان میدهد.

بله این قصه اکثر عزیزان و دلبندان پیشکسوت(بازنشسته) است

که تا زمانی که سر و صدای بدن، بلند نشود، به فکر این جسم

نمی افتند و به قولی، وابستگی شدید که به درآمد و مسائل دیگر

دارند، بسیار کمتر از وابستگی به جسم خود می باشد.

از این رو، در این مقاله بر آنیم به این مسأله نگاهی بیندازیم و

این وابستگی را بررسی نمائیم.

آیا وابستگی اصولاً مفید است یا خیر؟

آیا وابستگی که اکثراً آن را بعنوان نکته منفی ذکر می نمایند،

در مورد جسم، مطلوب است؟

وابستگی به جسم را چگونه می توان مدیریت نمود؟

وابستگی به جسم چیست؟

وابستگی در لغت به معنای علاقه و پیوستگی است.

در زمانی که اسم وابستگی پیش می آید، تماماً، فکر وابستگی

به فردی دیگر، مد نظر قرار می گیرد.

اما در این وابستگی، فرد به جسم خود وابسته می گردد و مدام

باید مراقب آن باشد؟

وابستگی به جسم، اگر به صورت افراط و تفریط درآید، در هر

دو صورت موجب رنج و عذاب می گردد. زیرا در آن صورت

روند طبیعی بدن انسان که معمولاً با چین و چروک صورت، ریزش

مو، ضعف بینائی و شنوائی و … همراه است، موجب کلافگی و آزار

ما می گردد.

اگر این وابستگی به جسم بصورت وسواسی صورت گیرد، شما را از

خودتان دور ساخته و شما را در چنگال خود، محصور می سازد. لکن

اگر این وابستگی تنها به صورت، نگهداری از جسم، و همراهی با آن

باشد، نه تنها، مشکلاتی برای شما بوجود نخواهد آورد، بلکه، شما را

در پیمودن این مسیر، ثابت قدم تر می نماید.

چرا وابستگی به جسم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) مهم است؟

در اداره ای که در آن مشغول کار هستم، معمولاً برای تابستان ها،

مسابقات شنا و والیبال و فوتبال جهت کارمندان در نظر می گیرند و

نکته قابل توجه آن این است که تنها کمتر از نیم درصد از کل کارکنان

در این فعالیت ها شرکت می نمایند و بقیه افراد، تنها به دنبال کارهای

متفرقه خود، بودند و اصلاً توجهی به امکاناتی که محل کار برای آنان

در نظر گرفته بود، نمی نمودند.

و جالب توجه اینکه، از همین تعداد نیز، اکثراً از قشر سابقه بالا،

شرکت می نمودند که کم کم، صدای ناله و فغان جسم خود را درک

کرده بودند و بقیه که این ناله ها را می شنیدند و تنها خودشان را

مشغول می نمودند تا این ناله و فغان، به داد و فریاد، افزایش صدا

داده و آنگاه تازه به سراغ مداوای آن با داروهای شیمیائی

به مدد پرشکان، می رفتند.

در سنین پیشکسوتی(بازنشستگی) اگر عزیزان به جسم خود توجه ننمایند

و مثل گذشته، تنها به فکر درآمد و بحث های اقتصادی خود باشند، این

داد و فریادها، بیش از بیش بالاتر رفته و طاقت فرد پیشکسوت

(بازنشسته) را سرآمده و به مسائل مختلف دچار خواهند شد.

لکن اگر وابستگی به جسم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) باشد،

و فرد همانقدر که به فکر بحث های اقتصادی خود و خانواده می باشد،

به فکر جسم خود باشد و با گفتن اینکه دیگر از ما گذشته، اهمال کاری

خود را در این رابطه، کتمان ننماید، می تواند با استفاده از تغذیه

مناسب و متناسب با وضعیت خود و ورزشهای مخصوص به خود،

از نعمت سلامتی بهره مند و آنگاه با خیال راحت تر و آسوده تر،

به دنبال بحث های اقتصادی خود برود.

چطوری باید وابستگی به جسم را در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) بهینه نمائیم؟

با کمی رسیدگی به وضعیت جسمی خود، و آگاهی از شرایط جسمی

خود در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) می توان از کمترین تغییرات

بوجود آمده، آگاه شد و اگر این تغییرات در جهت معکوس باشد، فوراً

با انجام اقدامات لازم، این تغییرات را به سمت مثبت هدایت نمائیم.

و اگر این تغییرات در جهت مثبت باشد، با اندازه گیری و مراقبت از

آن، آهنگ رشد تغییرات مثبت، افزایش یافته و سلامتی دو چندان برای

ما و خانواده ما به همراه شادی و نشاط خواهد داشت.

وابستگی به جسم را از کجا شروع نمائیم؟

وابستگی به جسم را بدون فوت وقت از همین لحظه و با مراقبت

از وضعیت تغذیه و انجام حرکات ورزشی متناسب با وضعیت

جسمانی خود، آغاز می نمائیم.

و با این باور که در هر سنی که باشیم، مراقبت و همراهی از جسم

و بقولی، وابستگی مثبت به جسم، می تواند سبب شادابی و نشاط و

سلامتی هر چه بیشتر در ما گردد.

در صورتیکه این مقاله برای شما سودمند بود، آن را به عزیزان

خود هدیه نمائید.

ورزش در سنین بازنشستگی و فواید آن

ورزش در سنین بازنشستگی و فواید آن

تعداد کثیری از افرادی که سالیان سال، عمر با ارزش خود را در اداره و محل کار خود، صرف نموده­ اند، زمانی که به افتخار بازنشستگی نائل می­شوند. در ابتدا با سردرگمی، با مسئله روبرو گردیده و مدتی را با خود کلنجار میروند تا متوجه، وضعیت فعلی خود گردند. و پس از چند روز که با خود خلوت می نمایند، بالاخره با خود کنار آمده و چند روزی را در تعطیلات اجباری، بازنشستگی خوش می­گذرانند و آنگاه اگر برنامه­ ریزی لازم صورت نگیرد، افسردگی،  این ام الامراض به سراغ آنان خواهد رفت.

 اما تعدادی دیگر که خیلی فراتر فکر می­کنند، از قبل از بازنشسته شدن، برای خود، برنامه ریزی لازم را نموده و کولة مسافری خود را آماده می­نمایند، و در داخل این کوله، وسائل مورد نیاز برای این سفر طولانی مدت و پرمسئولیت را قرار می­دهند و با خیال راحت، این سفر خوب و جذاب را شروع می­نمایند.

یکی از بهترین، سودمندترین و با ارزش­ترین وسائلی که می­توان در این کوله قرار داد و برای آن برنامه­ ریزی­ نمود، ورزش و آمادگی جسمانی است.

بر اساس تعریفی که در دایره المعارف ذکر گردیده است، ورزش به تمامی گونه‌های فعالیت فیزیکی بدن گفته می‌شود که شرکت کنندگان آن می‌توانند به صورت منظم و سازمان یافته یا گاه به گاه در آن شرکت کنند و از آن برای بهبود تناسب اندامشان و یا فراهم آوردن سرگرمی و تفریح بهره ببرند.

البته مسلم است که ورزش این سرسخت ترین مبارز افسردگی در دوران بازنشستگی، تنها جهت داشتن تناسب اندام و سرگرمی انجام نمی­شود، بلکه وظیفه اصلی ورزش در این دوران، حفظ سلامتی روحی و جسمی بازنشستگان می باشد.

در اینجا لازم است بدانیم که چرا اینهمه بر روی ورزش سفارش و تأکید میگردد:

مشخص است که فلسفه وجودی ورزش را همگان می­دانیم، اما در اینجا دانستن صرف کفایت نمی­کند، و افراد کمی هستند که به دانسته­های خود، جامه عمل پوشانده و به ورزش روی می­آورند. و متأسفانه به همین خاطر است که شاهد هجوم خیل عظیم، این قشر خوب و زحمتکش به سوی درمانگاهها می­باشیم.

البته خالی از لطف نیست که یادی کنیم از همکار بازنشسته­ای که در زمان جوانی، عناوین قهرمانی ورزشی را با تلاش و کوشش، بدست آورد، و بخاطر همین فعالیت­های ورزشی(و البته اعتماد به نفس) که تا آخر عمر خود نیز دست از آن برنداشت، به راحتی تا سن 87 سالگی بدون مشکل و نیاز به فرد خاصی جهت انجام کارهای خود، به زندگی خوب و با نشاط خود، ادامه داد. در حالی که هم اکنون شاهد، از کارافتادگی و متأسفانه مشکلات خاص همکاران دیگر هستیم، که با ورزش رابطه خوبی نداشته و ندارند.

همه به این موضوع واقف هستیم که همزمان با افزایش سن، کم کم، ماهیچه های بدن تحلیل می رود، و اگر به این تحلیل رفتنها توجه کافی نشود، بدن با رخوت و تنبلی خو گرفته و به تدریج، امکان حرکت نیز از انسان سلب میگردد. و مشخص است که در این موقعیت، افسردگی که در بدن جا گرفته، پذیرائی بقیه بیماریها و امراض می­گردد.

و از آن به بعد است که دیگر، فقط باید منتظر عقد قرارداد صندوق های بازنشستگی و کانون های بازنشستگی با بیمه های تکمیلی درمان بود، تا بتوان از پس خرج های کمر شکن، درمان برآمد.

از قدیم نیز همیشه این ضرب المثل آویزه گوش­های ما بوده است که “پیشگیری، بهتر و کم هزینه­ تر از درمان است” لذا اگر کمی هوشیار باشیم، می­توانیم از چنین خرجهائی جلوگیری نموده و علاوه بر اینکه مبلغی را بابت درمان هزینه ننموده، بلکه می­توان با هزینه­ هائی به مراتب کمتر، از سلامتی و نشاط در این دوران بهره ببریم.

در مسافرتی که به یکی از بنادر جنوبی داشتم، بطور اتفاقی در کنار یک استاد تربیت بدنی قرار گرفتم که  مشغول تدریس در یکی از دانشگاههای کشور بود و همزمان نیز مشغول تحصیل در مقطع دکترای همین رشته بود. چیزی که خیلی برای من جذاب بود، اینکه ایشان با توجه به این مسئله که خودشان نیز دیسک کمر گرفته بود، با استفاده از ورزش موفق شده بود، علاوه بر اینکه دیسک کمر خود را بدون جراحی و استفاده از داروهای شیمیائی بهبود نماید، در همان زمان نیز به علم رفع نقایص و مشکلات اسکلتی بدن، بوسیله ورزش دست یافته یابد. و به نگارنده این امید را بخشید که می­توان بسیاری از مسائل و مشکلات اسکلتی بازنشستگان گرامی را که بر اثر عادات بد زندگی دچار آن گردیده­اند را با انجام حرکات ورزشی البته بصورت مداوم برطرف نمود.

این خبر خیلی خوبی، برای نگارنده بود، زیرا که مشغول تحقیق و تفحص در خصوص سلامتی و کارآفرینی این قشر خوب و زحمتکش و این گنجینه­ های با ارزش نیروی انسانی بودم.

ورزش به خودی خود، درمان کننده بسیاری از مسائل و مشکلات در زندگی است که اگر از دوران جوانی برای آن وقتی اختصاص یابد، بی نهایت میتواند مثمر ثمر باشد، لکن اگر در دوران بازنشستگی، نیز به آن مبادرت ورزیم، نیز از ورود بیماریهای جدید به بدن جلوگیری مینماید و داروی ضد افسردگی می باشد.

در نهایت درخواست می شود که در دوران بازنشستگی ورزش (این مبارز خستگی ناپذیر افسردگی) را جدی بگیرید

ولی بختیاری

مدرس و مشاور سلامتی و کارآفرینی بازنشستگان