مدت زمان لازم برای برگشتن از حال بد به حال خوب در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)؟

مدت زمان لازم برای برگشتن از حال بد به حال خوب در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)؟

چند روز پیش به علتی، حال بد به سراغم آمد، و کسی که

باید خودش سراسر حال خوب باشد، متأسفانه در یک شرایط

نامتعادل قرار گرفت.

شخصی که باید کاملاً پر انرژی باشد تا بتواند به

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) یاری برساند تا آنها نیز

حال خوب را تجربه و به دیگر گنجینه های نیروی انسانی

هدیه نمایند. کم انرژی شده و در بعضی از مواقع حتی

بی انرژی شده بود.

یکی از دوستان که چند وقتی است دچار افسردگی گردیده

و مرتب بوسیله انواع قرص ها، سرپا است، نگارنده را به

سخره گرفته بود و میگفت که کسی که مدام دم از حال

خوب میزد، حال خودش دچار حال بد گردیده و هر لحظه

امکان گرفتار شدن در دام افسردگی دارد.

اما این دوست عزیز فراموش نموده بود، که نگارنده

آموزش های متفاوتی را گذرانده بود و این مطلب را به

خوبی آموزش دیده که هر اتفاقی یک تاریخ مصرف دارد،

و باید برای هر اتفاق بدی، تاریخ مصرفی مشخص نموده تا

آن اتفاق بیش از این، نتواند زندگی ما را دچار تلاطم و

نگرانی نماید.

به همین خاطر، در همان روز، تاریخ مصرف آن اتفاق را

تا ظهر مشخص نمودم و بدیهی است که بعد از ظهر، دیگر

آن اتفاق، تنها یک تجربه در ذهن بود.

 بهتر است مقاله لذت بردن از فرصت های کوچک

را نیز مطالعه نمائید.

برگشت از حال بد به حال خوب چیست؟

برگشت از حال بد به حال خوب، یعنی مدت زمانی که نیاز

است تا حال یک فرد که به هر دلیلی، دچار احوال ناراحت

کننده و بد شده است، مجدداً به حال خوب برگردد.

این مدت زمان، مشخصاً نباید زیاد طولانی شود، بدلیل اینکه

هر چه زمان حال بد، طولانی تر شود، اتفاقات ناگوارتر نیز

خارج از انتظار نخواهد بود.

چرا مدت زمان برگشتن از حال بد به حال خوب، در

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) از اهمیت برخوردار است؟

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) که فرد یک عمر

سابقه کار و تلاش دارد و مهارت و تخصص های ویژه ای

نیز به دست آورده است، لازم است که زمانی را به استراحت

بگذراند.

لذا داشتن حال خوب در این دوران، بسیار حائز اهمیت است

و در صورتی که حال فرد به هر دلیل، و وجود هر اتفاق به

حال بد تبدیل گردد، فرد باید مدت زمان خاصی را با توجه به

روحیه و سابقه خود، مشخص نماید تا این حال تغییر یابد.

 پیشنهاد می شود، مقاله افسردگی در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) را نیز مطالعه نمائید

چطوری می توان مدت زمان برگشت از حال بد به حال

خوب را در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) کوتاه نمود؟

همانگونه که در قسمت قبل ذکر گردید، ما نمی توانیم نسبت

به اتفاقات و وقایع اطراف خود، بی تفاوت باشیم و به هیچ

عنوان هیچ فردی، چنین توصیه ای به شما نخواهد نمود، لکن

مسئله ای که در اینجا مطرح است این است که حال بد بوجود

آمده باید تاریخ مصرف داشته باشد و این حال بد، نباید مدت

زمان طولانی در وجود فرد، جا خوش نماید.

لذا بلافاصله باید تاریخ مصرفی برای حال بد مشخص نموده

و خود را مقید نمائید که بعد از آن تاریخ، دیگر حال بدی

وجود نداشته باشد.

اگر بتوانید این تاریخ مصرف را بصورت جدی برای خود

مشخص نمائید، دیگر هیچ حال بد و اتفاق ناگواری نخواهد

توانست مدت زمان طولانی، زندگی شما را مخصوصاً در

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) که نیازمند آرامش و آسایش

هستید را تحت الشعاع قرار دهد.

            

و پس از آن می توانید با شادی، نشاط و سلامتی، زندگی

خود را ادامه دهید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

تیروئید در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

تیروئید در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

 

از این به بعد و تا چند مقاله آینده، با توجه به اهمیتی که شناخت

هورمون ها، ویتامین ها، اسیدهای آمینه و مواد معدنی در سلامتی 

انسان ها، بخصوص زندگی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

دارد بر آن شدیم که خلاصه ای از کتاب ویتامین ها، اسیدهای

آمینه و مواد معدنی برای طول عمر بیشتر که نوشته دکتر

رابرت گلدمن و دکتر رونالد کلانز است و ترجمه دکتر

سیف ا… اسدی می باشد، را قسمت به قسمت جهت اطلاع

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) ارائه نمائیم. و آن را  مورد

بحث و بررسی قرار دهیم.

فصل اول کتاب هورمون تنظیم کننده: یا همان هورمون

تیروئید است.

زندگی یعنی تغییر یافتن و عوض شدن به صورت تدریجی اما

این تغییر در زندگی تداوم دارد. از زمان خردسالی تا دوران

پیری، انسان را همراهی می کند. پیری آخرین مرحله از این

تداوم است که در آن اتفاقات زیادی می افتد و مهارت های

ذهنی، عاطفی، جسمی و شخصیتی فرد را تحت تأثیر قرار

می دهد.

در فرآیند پیری و سالمندی شیوه سازگاری فرد با عوامل گوناگون

از اهمیت به سزائی برخوردار است زیرا زمینه سلامت جسمی و

بهداشت روانی فرد را فراهم می کند و موجب افزایش طول عمر

و بالا رفتن میزان عملکرد و بهره وری می شود.

بنابر این رسیدن به سازگاری صحیح و مناسب با عوامل متفاوت

می تواند شما را در زمینه فرآیند ضد پیری یاری رساند.

در جامعه امروزی کند شدن عملکردهای فیزیکی یا ذهنی به

عنوان پروسه طبیعی سالمندی مورد قبول است. تا این که این

وضعیت به عنوان بیماری یا موقعیتی باشد که نیاز به درمان با

تغذیه، هورمون ها، ورزش، تغییر وضعیت زندگی داشته باشد.

احتمالاً یکی از کم رنگ ترین ماسک های(چهره های)

سالمندی هایپوتیروئیدیسم است یعنی تولید ناکافی یا جذب ناکافی

تیروئید که به متابولیسم اجازه نخواهد داد به اندازه قبل کار کند.

تیروئید چیست؟

تیروئید غده ای کوچک و شبیه به پروانه است که در گردن و

بالای نای و درست زیر حلق قرار گرفته است. علی رغم

کوچک بودن این غده فعالیت های بسیار زیادی دارد. تیروئید

بر فرآیند متابولیسم اثر مستقیم می گذارد و این کار را با آزاد

کردن هورمون های خاصی انجام می دهد که متابولیسم، دما و

ضربان قلب بدن را تنظیم میکنند. اگر تیروئید کار نکند شما نیز

از کار می افتید.

موارد زیر برخی از علائم نارسائی تیروئید است که به نام

هایپوتیروئیدیسم نیز نامیده می شود بسیاری از آنها به نظر شما

شاید خستگی ها و بی حالی هائی باشد که با افزایش سن نیز دیده

می شود.

–        خستگی، کمبود کلی انرژی، حرکت آرام

–        ضعف

–        حساسیت به سرما، ویروس ها و بیماری های مزمن تنفسی

–        تنفس سنگین و سخت

–        گرفتگی های عضلانی

–        کبودی

–        درد کمر مداوم

–        گیجی ذهن و حافظه ضعیف

–        عدم ثبات عاطفی، گریه، تغییر خلق، افسردگی، عصبانیت

ناگهانی و نگران بودن

–        پوست خشک، خشن یا چرم مانند، رنگ پریده

–        سردرد

–        موهای زبر و یا ریزش مو

–        ناخن های شکننده

–        کاهش اشتها

–        مفاصل سفت شده و آرتریت متوسط

–        کاهش علاقه جنسی و انرژی

–        تنگ شدن شریان ها با چربی و پلاک هائی که موجب

مشکلات قلبی عروقی می شود

–        کاهش انقباض پذیری قلبی، عدم پمپاژ خون کافی توسط

قلب که موجب خون رسانی ناکافی مخصوصاً به مغز می شود.

شناخت و تشخیص هایپوتیروئیدیسم در سالمندان بسیار مهم است.

در مطالعه ای نشان داده شد که در جمعیتی از سالمندان در سن

60 سال به بالا، 9/5% دچار مشکل هایپوتیروئیدیسم بودند. در

مطالعه ای دیگر که در سال 1993 در مجله غدد شناسی و

متابولیسم منتشر شد کاهش واضحی در فعالیت تیروئید دیده شد.

همچنین میزان های کمی از پادتن های ضد تیروئیدی در خون

افراد سالمند(افرادی که بالای 100 سال سن دارند) دیده شد.

علی رغم این کاهش در سالمندان، هایپوتیروئیدیسم مشکلی است

که بعد از 60 سالگی بسیار به آن بی توجهی می شود. در واقع

این علائم تنها در 25% افراد سالمند دیده می شود

.

برخی مطالعات نشان می دهد که 15% افراد بالای 60 سال

دچار هیپوتیروئیدیسم پنهان هستند که در واقع همه اسیران

هیپوتیروئیدیسم هستند. علائم آنها بسیار کم یا بسیار ضعیف تر

از آن است که تشخیص صحیح داده شود بنابراین آنها بدون

تشخیص صحیح و درمان همچنان رنج می کشند.

بدن شما چگونه هورمون تیروئید تولید می کند؟

برای این مطمئن شوید تمام تیروئیدی که بدن شما لازم دارد را

تولید می کند، بهتر است بفهمید که بدن شما چگونه آن

را می سازد.

تمام این فرآیند از هیپوتالاموس آغاز می شود، ترموستات بدن،

که تمام فعالیت های هورمونی را تنظیم می کند. زمانی که

هیپوتالاموس حس می کند که میزان خونی TH کاهش یافته است،

زنجیره ای از فعالیت ها را به حرکت در می آورد که موجب

ترشح هورمون آزاد کننده تیروئید(TRH)  می شود.

TRH، غده هیپوفیز را تحریک می کند، هورمون تحریک

کننده تیروئید، TSH  را آزاد می کند در انتها TSH به غده تیروئید

می گوید که به کار بیافتد و این غده TH را ترشح می کند. زمانی

که سطح TH به میزان بالائی رسید که برای کارآئی بدن مناسب

است، غده هیپوفیز ترشح TSH را متوقف می کند و این فرآیند

تا زمانی که مجدداً هیپوتالاموس احساس کند که زمان شروع

مجدد است ادامه دارد.

دو راه برای این که هورمون تیروئید برای بدن کافی نباشد

وجود دارد، یکی زمانی است که خود تیروئید، در ترشح این

هورمون مشکل دارد. مثل کمبود ید، تومور و یا سایر مشکلات

تیروئید و ممکن است منجر به این شود که این غده به طور

مناسب فعالیت نکند و دستورات حاصل از هیپوتالاموس یا

هیپوفیز اجرا نشود به این نوع نارسائی هیپوتیروئیدیسم

اولیه می گویند.

راه دیگر آن است که میزان TH در صورتی که هیپوتالاموس یا

هیپوفیز کارآئی لازم را نداشته باشند، ایجاد می شود. و به

هیپوتیروئیدیسم ثانویه معروف است. خود تیروئید نیاز به ید دارد

تا کار کند کاهش ید موجب کاهش تیروئید نیز می شود. به این

وضعیت گواتر اطلاق می شود به صورتی که غده تیروئید در

جلوی گردن باد کرده و کاملاً مشهود می گردد.

شما تنها نیاز به میزان بسیار کمی ید دارید. دوز 

روزانه 100 میکروگرم برای زنان و 120 میکروگرم

برای مردان کافی است.

بسیاری از افراد از نمک یددار یا غذای دریائی آن را

به دست می آورند.

بسیاری از افراد فکر می کنند که اگر گواتر ندارند، پس غده

تیروئید آنها به خوبی کار میکند. متأسفانه این طور نیست ید

کافی از گواتر پیش گیری می کند ولی برای تولید کافی و

مناسب TH کافی نیست.

ادامه بحث را در مقالات بعدی دنبال نمائید.

در صورتی که این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

معاینات ادواری بازنشستگان

معاینات ادواری بازنشستگان

یکی از مهمترین و اساسی ترین برنامه های پیشگیری از بروز

بیماریها و حوادث ناشی ازکار در هرکشوری که به عضویت

سازمان بین المللی کار و بهداشت جهانی درآمده انجام معاینات

پزشکی جهت افراد شاغل میباشد. که بهینه می باشد که

چنین معایناتی در قشر خوب و زحمت کشیده بازنشسته نیز به

اجرا درآید.

اکثر بیماریها مخصوصاً بیماریهای صعب العلاج و سرطانها، اگر

زود تشخیص داده شود، قابل درمان و بهبود می باشد، لذا کلیه

ادارات و سازمانها، برای اینکه کارمندان خود را از هر گونه

بیماری و مشکلات ناشی از ورود هر گونه بیماری مصون نمایند،

نسبت به معاینات ادواری آنان در هر سال، اقدام می نمایند.

معاینات ادواری چیست؟

چنانچه اولین علائم بروز بیماریها(اعم از شغلی و غیر شغلی)

نمایان شود طی انجام معاینات ادواری (حداقل سالی یکبار)

میتوان با صرف کمترین هزینه جلوی پیشرفت بیماری را گرفت و

سلامتی شاغل را تضمین کرد.

ازاین منظر معاینات ادواری نوعی بیمه عمر تلقی می¬گردد که

از بروز نواقص جسمی و مشکلاتی که بر اثر بیماریها پیش از

رسیدن به سن بازنشستگی در نیروی کار و تولید کشور

جلوگیری میکند. و در زمان بازنشستگی، جلوی هزینه های

هنگفت و صدمات جبران ناپذیری که از بروز بیماریها بوجود می

آید، گرفته شود.

اهداف معاینات ادواری چیست؟
– تشخیص و درمان به موقع بیماریها و عوارض ناشی از کار در

شاغلین و بازنشستگان (مثل تشخیص و درمان دردهای کمری

پیش از مزمن شدن و آسیب زدن به دیسک و انجام عمل

جراحی پرهزینه و اغلب بی نتیجه)

– توصیه برای تغییر شغل و یا محدود کردن کار در افراد بیمار

شاغل و بازنشسته
– جلوگیری از انتقال بیماریهای واگیر دار در شاغلین و

بازنشستگان
– پیشگیری از بروز بیماریها و عوارض ناشی از کار در کارکنانی

که شغل مشابه دارند.

– انجام مطالعات و کارهای پژوهشی برروی عوامل زیان آور

محیط کار در شاغلین و بازنشستگان


– ارزشیابی و تعیین میزان کارآئی روشهای کنترلی عوامل زیان

آور محیط کار

معاینات ادواری برای چه گروه هائی لازم و ضروری می باشد؟

این معاینات برای کلیه افراد در کلیه سنین، لازم و ضروری است،

لکن ضرورت آن در زمان بازنشستگی، دو چندان میشود، چرا که

اگر هر بیماری، زود تشخیص داده شود، در هزینه و مدت و نحوه

درمان آن تأثیر بسزائی خواهد داشت. و این معاینات علاوه بر

سهیم کردن صندوقها و کانونها در سلامتی بازنشستگان، به

بازنشستگان گرامی این امید را نیز میدهد که دستگاههای

اجرائی و دولت، هم اکنون نیز علیرغم اینکه این عزیزان، از کار

فارغ گردیده اند، هنوز سلامتی آنان برایشان مهم میباشد.

معاینات ادواری چه مسائلی را آشکار میکند؟

معاینات ادواری بازنشستگان اگر بصورت صحیح و توسط

متخصصین مشخص انجام شود، می تواند کلیه امراض را در

ابتدای کار، تشخیص و دستورات لازم در جهت درمان، یا

جلوگیری از پیشرفت آنرا با هزینه های کم صادر نماید. و این

تشخیص می تواند از ورود بیماری مهلک و خطرناک افسردگی

که به واسطه بروز امراض به بدن، ظاهر میگردد، جلوگیری نموده

و هر بیماری را در همان بدو ورود و ظهور علائم اولیه تشخیص و

درمان نمایند.

زمان معاینات ادواری

بهترین زمان جهت انجام معاینات ادواری، پس از شروع دوران

بازنشستگی و فراغت از کار می باشد، زیرا که با شروع دوران

کهنسالی، بیماریها، همراه با افسردگی به راحتی وارد بدن

بازنشستگان گردیده و خیلی زود، جای خود را در بدن این

عزیزان، پیدا نموده و جایگزین گردد. و اگر بتوان این معاینات را

بصورت ادواری و هر ساله یکبار برای کلیه این گنجینه های

نیروی انسانی برگزار نمود بشکل بی سابقه ای بر سلامتی

روانی و جسمی آنان تأثیر خواهد گذاشت.

مزایا جهت صندوقها و کانون های بازنشستگان
در صورت انجام معاینات ادواری جهت بازنشستگان، و آگاهی

آنان از وضعیت سلامتی خود، صندوقها نیز می¬توانند از این

معاینات، مزایای خاص خود را دریافت نمایند. زیرا اگر هر فرد

بازنشسته به موقع نسبت به وضعیت سلامتی خود، آگاهی

یابد و نسبت به درمان و رفع مشکل خود اقدام نماید، دیگر به

بیماری صعب العلاج و خدا ناکرده، به سرطان مبتلا نگردیده و در

نتیجه از مخارج بی حد جلوگیری به عمل آمده و مشکلات آتی

را که مسلماً گریبانگیر صندوقها و کانونهای بازنشستگان نیز

خواهد گردید، را مرتفع می نماید.

لذا پیشنهاد این است که صندوقها و کانونها، نسبت به انجام

معاینات ادواری جهت بازنشستگان خود اقدام نموده و از این

بابت، یک معامله دو سر سود را انجام داده که هم بازنشستگان

گرامی از سود آن منتفع خواهند شد و هم صندوقها و کانونها، از

دردسرهای آینده که ممکن بود بر آنان مترتب گردند، در امان

خواهند ماند.

نتیجه گیری:
هرچند در سالهای اخیر با اطلاع رسانی¬هایی که توسط

رسانه های جمعی و سازمانهای ذیربط ( مراکز بهداشت –

ادارات کار و سازمان تامین اجتماعی ) انجام شده تا حدودی

کارفرمایان از اهمیت و نحوه انجام معاینات پزشکی شاغلین آگاه

شده¬اند ولیکن این امر هنوز در مورد بازنشستگان چندان انجام

نمی شود،

متاسفانه در حال حاضر این امر به علت اینکه بازنشستگان

گرامی از کار فارغ گردیده اند و تقریباً فعالیت بعضی از آنها بسیار

محدود شده است، بسیار با اهمیت و همچون بسیاری از برنامه

های پیشگیرانه در جامعه ما ناشناخته و ناملموس است .

به این دلیل امروزه، اولین و مهمترین وظیفه کارشناسان

بهداشت حرفه¬ای و پزشکان طب کاراطلاع رسانی به افراد

ذینفع (حقیقی و حقوقی) در خصوص اهمیت معاینات شغلی

است.
نتیجه ای که ازاین طریق در اقتصاد کشور نمود میابد عبارت

است از: صرف هزینه های هنگفت درمان بیماریهای لاعلاج

شغلی و حوادث مرگبار در راه و بهبود تولید و صنعت که خود

مستقیما موجب ارتقای حقوق و دستمزد و سطح زندگی

شاغلین و بازنشستگان میشود یعنی همان نتیجه ای که امروزه

در کشورهای توسعه یافته به ثمرنشسته است .

بازنشستگان حق بزرگی به گردن همه ما دارند و موظفیم هر

چه در توان داریم برای خدمت به آنان ارایه دهیم.