ویتامین C و نقش آن در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) ویتامین C (اسید اسکوربیک)

ویتامین C و نقش آن در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) ویتامین C (اسید اسکوربیک)

ویتامین C در میوه های ترش و آب آنها یافت می شود همچنین در

توت فرنگی، شاه توت، گرمک، طالبی، گوجه فرنگی و سبزیجات خام

مانند فلفل قرمز موجود است.

ویتامین C به آسانی با پخت مواد غذائی از بین می رود و با گذشت زمان

نیز میزان آن کم می شود.

پیشنهاد می شود مقاله ویتامین A را نیز مطالعه فرمائید.

ویتامین C و نقش ضد سالمندی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

ویتامین C آنتی اکسیدان قوی است و سلول ها را از آسیب به علت

رادیکال های آزاد حفظ می کند، بنابر این می تواند بدن را از انواع

سرطان حفظ کند.

نتایج مطالعات انجام شده توسط کورل نشان می دهد ویتامین C موجب

کاهش خطر سکته می شود افرادی که ویتامین C کم دارند، 2/4 مرتبه

بیشتر دچار سکته می شوند تا افرادی که میزان بالای این ماده را در

خون خود دارند.

نتایج نشان داد افرادی که ویتامین C کمی مصرف می کنند و چاق هستند

و یا فشار خون بالائی دارند سه مرتبه بیشتر دچار سکته می شوند تا افرادی

که چاق نیستند، فشار خون ندارند و ویتامین C زیادی مصرف میکنند.

همچنین این ماده در تولید و حفظ کلاژن (جوهره ی پوست) حیاتی است،

برای پوست سالم و ایجاد ساختار پایه استخوانی، دندان ها و مویرگ ها

لازم است.

ویتامین C توانائی بهبود زخم سوختگی را دارد. مخصوصاً بعد از جراحی

موجب حفظ کارکرد مناسب سیستم عصبی می شود.

جذب آهن و کلسیم از گیاهان را بالا می برد. و مقاومت به عفونت را افزایش

می دهد. تحقیقات نشان داده اند که ویتامین C کلسترول خوب را افزایش داده

و از ایجاد کلسترول بد حاصل از اکسیداسیون که عامل ایجاد پلاک های

عروقی است جلوگیری می کند.

همچنین اثبات شده که این ماده موجب بهبود فعالیت اکسید نیتریک شده و

عملکرد اندوتلیال را بالا می برد که با ایجاد آترواسکلروز نیز رابطه دارد.

بنابر این ویتامین C در پیش گیری از بیماری های قلبی مفید است. دوزهای

بالا در درمان سرماخوردگی و ذات الریه مفید است.

 پیشنهاد می شود مقاله ویتامین B را نیز مطالعه فرمائید.                 

مطالعات انجام شده در خصوص ویتامین C

مطالعات نشان داده اند که این ویتامین از عقیم شدن مردان جلوگیری می کند.

ویتامین C از عوارض ایجاد شده توسط آلاینده های صناعی، مشکلات

چشمی، نازائی و خون ریزی لثه ها جلوگیری می کند.

مطالعات دیگری نشان می دهند که ویتامین ث می تواند از ایجاد آب مروارید

جلوگیری کند.

نتایج یک مطالعه نشان می دهد زنانی که به مدت ده سال ویتامین ث مصرف

می کنند 47% کمتر دچار مشکلات عدسی چشم – حالات اولیه آب

مروارید – می شوند تا زنانی که این ماده استفاده نمی کنند تحقیقات

سال 2003 نشان می دهد که برخی عوارض بعد از جراحی در بیماران

با بیماری مزمن با استفاده از آنتی اکسیدان هایی چون ویتامین ث بهبود

یافته است.

ناتنس دریافت در بیماران مبتلا به آسیب دیدگی شدید که از زمان بستری تحت

درمان با این ویتامین قرار گیرند مدت بستری آنها کاهش می یابد و کمتر دچار

عوارض ارگانی شده و زمان کمتری را به دستگاه تنفس مصنوعی وابسته

می شوند.

 پیشنهاد می شود مقاله تیروئید را نیز مطالعه فرمائید.                       

علائم کمبود ویتامین C

کمبود ویتامین ث موجب بیماری اسکوروی می شود، اما این بیماری در

کشورهای پیشرفته بسیار نادر است.

علائم کمبود آن شامل این موارد است، کبودی آسان، خون ریزی لثه ها،

لق شدن دندان ها، خون ریزی از بینی، مفاصل متورم و دردناک، کم خونی،

عدم بهبود زخم، کاهش مقاومت نسبت به عفونت و ضعف عمومی،

استخوان هائی که به آسانی می شکنند، شریان های ضعیف که به آسانی

پاره شده و دچار خونریزی می شوند، ضعف شدید عضلانی، مفاصل

دردناک و زخم هائی که خوب نمی شوند.

پیشنهاد می شود مقاله آلزایمر را نیز مطالعه فرمائید.      

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

ویتامین B و نقش آن در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

ویتامین B و نقش آن در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

ویتامین B1 (تیامین)


در میوه های زرد، سبز و سبزیجات برگ دار دیده می شود،

همچنین در هویج، سیب زمینی هندی، گرمک و طالبی، گوشت،

کبد، لوبیای خشک، نخود، دانه سویا، سبوس گندم، مخمر غذائی،

زرده تخم مرغ، گوشت ماکیان ماهی و غذای دریائی، مخمر

خشک، برنج قهوه ای، سبوس برنج، غلات، آرد جود دو سر،

حبوبات، بسیاری از سبزیجات، شیر، کشمش و آلو.

نقش ویتامین B1 در مبارزه با سالمندی:

این ماده به ویتامین های فعال معروف است، ویتامین B1

کربوهیدارت را به انرژی تبدیل می کند، رشد را تأمین کرده

و به هضم کمک می کند و برای بافت اعصاب، عضلات

و قلب لازم و حیاتی است.

         
همچنین نقش اساسی را در عملکرد برخی از آنژیم های مهم بازی

می کند و برای انتقال پیام های عصبی خاص بین مغز و نخاع

لازم است.

      
ویتامین B1 گزش حشرات و پشه ها را بهبود می بخشد و برای

درمان اعتیاد به الکل و داروها استفاده می شود.

علائم کمبود ویتامین B1 :


کمبود ویتامین B1 بیماری بری بری را ایجاد می کند که شامل

بیماری روانی، فلج برخی عضلات چشمی و افتادگی یا کاهش

حس پاها می باشد. سایر علائم کمبود آن شامل این موارد است:

       
کاهش اشتها، خستگی، ضعف، التهاب اعصاب، کوچک شدن و

تحلیل رفتن عضلانی، فشار به سر، کمبود خواب، تحریک پذیری،

آکنه، درد، حافظه ضعیف، اشکال در حافظه، یبوست، رشد ناکافی،

سوزن سوزن شدن در انگشتان و حس سوزش سر انگشتان پا،

استفاده از الکل با جذب ویتامین B1 اختلال ایجاد می کند.

پیشنهاد می شود، مقاله پیشگیری از آلزایمر را نیز مطالعه فرمائید.

ویتامین B12 (کوبالامین یا سیانوکوبالامین)


ویتامین B12 برای فعالیت طبیعی سلول ها لازم است همچنین

برای همانند سازی DNA و تولید گلبولهای سفید و قرمز و

پلاکت های خونی و نیز تولید عناصر تأثیرگذار بر خلق لازم

است.

         
B12 به همراه فولیک اسید و ویتامین B6 برای کنترل میزان

هوموسیتئین لازم است.

    
افزایش میزان این ماده موجب افزایش خطر بیماری قلبی، سکته و

احتمالاً آلزایمر و پوکی استخوان می شود.

        
سیانوکوبالامین نوعی صناعی ویتامین B12 است که برای تصحیح

میزان B12 تجویز می شود. در گوشت و جگر گاو، تخم مرغ،

پنیر، شیر، نان گندم و ماهی یافت می شود.

         
B12 در گیاهان یافت نمی شود مگر این که به صورت مصنوعی

اضافه شود مانند غلات صبحانه، که دارای این ویتامین هستند.

نقش ویتامین B12 در مبارزه با سالمندی

      
افزایش میزان خونی اسید آمینه هوموسیستئین موجب ایجاد

بیماری عروقی می شود.

       
هنکلی و الیکل بوم دو تن از دانشمندان، دریافتند که میزان

بالای پلاسمائی هوموسیستئین در کمتر از 5% جمعیت دیده

می شود. ولی در 50% بیمارانی که دچار سکته قلبی شده اند

یا مبتلا به بیماری آترواسکلروز هستند دیده می شود.

         
امروزه کشف شده است که میزان بالای هوموسیستئین با استفاده

از اسید فولیک، ویتامین B6 و B12 کاهش می یابد.

      
میزان بالای هوموسیستئین در بیماری های فراوانی دیده می شود

از جمله حمله قلبی، لخته های خونی که موجب بسته شدن رگ

می شود، پوکی استخوان، بیماری التهابی روده، بیماری آلزایمر،

دیابت، مشکلات بارداری و هایپوتیروئیدیسم.

        
اگر هایپوتیروئیدیسم را نمی دانید، پیشنهاد می شود، مقاله تیروئید

را مطالعه فرمائید.

          
بنابر این ویتامین B12 در برابر این بیماری های مقاومت ایجاد می کند.

علائم کمبود ویتامین B12

کمبود ویتامین B12 موجب بیماری کم خونی پرنیسیوز می شود

که شامل خستگی، زبان و حلق ملتهب، زبان صاف و براق،

بی حسی و لرزش انتهاها، رنگ پریدگی، نبض ضعیف، سفتی و

گیجی، تحریک پذیری، افسردگی، مشکلات ذهنی – روانی،

فراموشی، شکاک بودن، سندرم خستگی مزمن، اسهال، اشتهای

ضعیف و عدم رشد در کودکان است.

        
متخصصان تخمین می زنند که یک نفر از هر 5 نفر فرد بالغ دچار

کمبود ویتامین B12 است.

پیشنهاد می شود مقاله کمبود ویتامین ها را مطالعه فرمائید

ویتامین B2 (ریبوفلاوین)


در شیر، پنیر، ماست(فراوان است)، کبد، کلیه، گوشت، ماکیان،

زرده تخم مرغ، غلات، دانه گندم، عدس، نخود و ماش، دانه

سویا، سبزیجات سبز برگ دار و میوه ها یافت می شود.

       
ویتامین فوق در معرض خورشید و گرما از بین می رود بنابر

این شیر که منبع اصلی B2 است در صورتی که در نور بماند

و یا مدت طولانی زیر نور خورشید باشد خاصیت خود را از

دست می دهد.

       
ویتامین فوق بایستی در افرادی که دچار سوختگی شدید، اسهال

مزمن، سیروز کبدی، سرطان و افراد الکی حتماً استفاده شود.

نقش ویتامین B2 در مبارزه با سالمندی

      
ویتامین B2 برای تولید موادی که برای متابولیسم کربو

هیدرات ها، پروتئین ها، چربی ها و تولید انرژی در بدن

حیاتی اند، لازم است.

      
این ویتامین برای حفظ متابولیسم و عملکرد خوب و سالم سیستم

قلبی – عروقی و عصبی به کار می رود.

    
همچنین از آسیب رادیکال های آزاد نیز جلوگیری کرده و برای

دید خوب، پوست، مو، ناخن های خوب و قوی لازم است.

      
ورزش نیاز به ویتامین فوق را افزایش می دهد.

      
تحقیقات نشان می دهد که ویتامین B2 از بروز آب مروارید

جلوگیری کرده و دفعات حملات میگرنی را کاهش می دهند.

نشانه های کمبود ویتامین B2

علائم و نشانه های کمبود شامل موارد زیر است: ترک زبان،

ترک و زخم در گوشه های دهان، لب های ترک خورده، زخم

شده، زبان ملتهب و به رنگ بنفش یا رنگ آهن، اگزما و پوسته

پوسته شدن، پوسته های دور بینی، ابرو، چانه گونه ها، پلک ها،

موها، حالت روغنی پوست بینی، چانه و پیشانی و توده های

چربی زیر پوست، چشم های قرمز، ایجاد خارش، اشک بیش از

حد، سوزش و خستگی در چشم ها و حساسیت شدید به نور،

علائم عصبی مانند سوزن سوزن شدن انتها، مشکل در راه رفتن،

ضعف عضلانی، لرزش و بینه ضعیف، کاهش انرژی، تغییرات

رفتاری مانند افسردگی، تغییر خلق، عصبی بودن و تحریک پذیری.

پیشنهاد می شود، مقاله ویتامین A را نیز مطالعه فرمائید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،
آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

ویتامین B3 (نیاسین، نیاسین آمید، نیکونیتیک اسید، نیکوتین آمید)

 ویتامین B3 در گوشت و ماهیچه، ماهی، مخمر آب جو، غلات کامل،

خشکبار، حبوبات، نخود و لوبیای خشک، گوشت سفید بوقلمون یا

جوجه، شیر و فرآورده های لبنی یافت می شود. همچنین می تواند

توسط بدن از آمینواسیدتریپتوفان ساخته شود.

پیشنهاد می شود، مقاله قسمت اول ویتامین B  را نیز ببینید

نقش ویتامین B3 در مبارزه با سالمندی

ویتامین B3 برای آزادسازی انرژی بافت ها و سلول ها لازم و حیاتی است

و به دو هورمون مربوطه کمک می کند تا در آزادسازی انرژی از غذا

شرکت کنند.

   
این ویتامین کمک می کند تا سیستم عصبی و گوارشی سالمی داشته باشیم

و برای رشد طبیعی و پوست سالم لازم است.

         
همچنین موجب کاهش کلسترول بد و تری گلیسرید می شود و کلسترول

خوب را بالا می برد.

        
B3 همچنین در تولید نمک های صفراوی و تولید هورمون های جنسی

نقش دارد.

       
برخی مطالعات نشان داده اند که این ویتامین به تسکین علائم آرتریت

کمک می کند.

        
توجه داشته باشید که هنوز فرض این که این ویتامین از بیماری قلبی

پیش گیری می کند اثبات نشده است.

علائم کمبود ویتامین B3

          

کمبود این ویتامین ممکن است موجب بیماری پلاگر شود(که علائمی شامل

التهاب پوست، اسهال و فراموشی دارد)، سایر علائم کمبود این ماده شامل

این موارد است: زبان قرمز روشن، زبان و لثه ها زخم شده، دهان، گلو

و حلق ملتهب، زخم های شانکری، مشکلات روانی، تغییراتی در ادراک

و حواس پنجگانه، علائم اسکیزوفرنی(جنون)، آرتریت روماتوئید، ضعف

عضلانی، خستگی کلی، تحریک پذیری، سردردهای مکرر، سوء هاضمه،

تهوع، استفراغ، بوی بد دهان(تنقس بدبو)، بی خوابی و زخم های کوچک.

پیشنهاد می شود، مقاله ویتامین A  و نقش آن در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی)  را نیز ببینید

ویتامین B5 (پانتوتنیک اسید، کلسیم پانتوتنات، پانتول)

ویتامین B5 برای تولید انتقال دهنده عصبی استیل کولین و کوآنزیم A

و پروتئین حامل استیل لازم است هر دوی آنها در تولید انرژی از

چربی، پروتئین، و کربوهیدرات ها نقش دارند. همچنین به تولید

کلسترول، استروئید و اسیدهای چرب کمک می کنند و برای رشد سالم

و تولید پادتن هایی که با عفونت مقابله می کنند لازمند.

         
B5 برای عملکرد طبیعی غده فوق کلیوی و تولید کورتیزول لازم است.

         
مخمر آب جو، جگر، قلوه، سبوس گندم، ملاس(شیره قند)، غلات، زرده

تخم مرغ، بادام زمینی، نخود، دانه آفتاب گردان، گوشت گوساله، جوجه،

بوقلمون، شیر و ژلاتین منابع طبیعی حاوی B5 می باشند. این ویتامین

پایدار است و طی آشپزی و پخت این مواد تخریب نمی شود.

نقش ویتامین B5 در مبارزه با سالمندی

ویتامین B5 می تواند بعنوان عامل کاهنده وزن عمل کند. اصولاً کتوژنز

و کتوز بعد از روزه داری و یا رژیم غذائی بسیار سخت روی می دهد.

     
لئونگ بر این عقیده است که اجسام کنونی که به علت کمبود اسید پانتوتئیک

ایجاد می شوند. دریافت این اسید کاتابولیسم را کامل کرده و اسید چرب

کاملاً کاتابولیزه شده و این اجسام تولید نمی شوند.

    
لئونگ می گوید که میزان انرژی کافی از ذخیره چربی بدن تأمین می شود

و حس گرسنگی وضعف از بین می رود.

         
وکسمن و همکارانش دریافتند 0/2 تا 0/9 گرم در روز ویتامین B5 موجب

بهبود زخم می شود.
تحقیقات انجام شده توسط کپ و همکارانش از دانشگاه آلمان نشان داد. کلسیم

پانتوتنات که نمک پایدار ویتامین B5 است موجب بهبودی زخم ها شده و

پاسخ های التهابی حاصل از گرانولوسیت هایی که توانائی بهبودی زخم در

بدن را تخریب می کنند، سرکوب می کند.

         
اسلایشنکو و همکارانش دریافتند که ویتامین B5 کمک می کند تا سلول ها

در برابر اشعه گاما محافظت شوند، بنابر این این ویتامین توانائی ضد اشعه

نیز دارد. برخی افراد بر این باورند که این ویتامین برای آرتریت روماتوئید

مفید است، اما شواهد اندکی برای اثبات این ادعا وجود دارد.

         
مطالعات بسیاری پیشنهاد می کند که پانتتین – محصول فرعی B5 –

می تواند موجب کاهش کلسترول تولیدی بدن شود. چندین مطالعه کنترل شده

و اولیه دریافته اند که پانتتین به طور چشم گیری میزان گلسترول سرم را

کاهش داده و موجب افزایش HDL سرم شده است. همچنین معلوم شده است

که میزان تری گلیسرید را نیز کاهش می دهد اما برخی از این اثرات در

خود B5 دیده نشده اند.

پیشنهاد می شود، مقاله تیروئید و کمبود ویتامین در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی)  را نیز ببینید        

علائم کمبود ویتامین B5

علائم کمبود شامل حس سوزش در پاها، زبان بزرگ و ملتهب، مشکلات

پوستی مانند اگزما، زخم های دوازدهه، التهاب روده و معده، کاهش تولید

پادتن، عفونت های قسمت فوقانی تنفس، استفراغ، بی قراری، گرفتگی های

عضلانی، یبوست، حساسیت به انسولین، پیش فعالی، افسردگی جسمی و

روانی، خستگی بیش از حد، کاهش تولید اسیدهیدروکلریک در معده،

آلرژی و حساسیت، آرتریت، تحلیل اعصاب، خمیدگی ستون فقرات،

نبض نامنظم، نقرس و سفید شدن موها، کمبود ویتامین B5 نادر است و

افراد الکی در بالاترین خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.

پیشنهاد می شود، مقاله تیروئید در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

 را نیز ببینید

ویتامین B6 (پیریدوکسین)

در مخمر آب جو، دانه آفتاب گردان، سبوس گندم، جگر و سایر گوشت ها،

موز، گردو، بادام زمینی بو داده نشده، تن ماهی و سالمون وجود دارد.

     
غلات صبحانه معمولاً حاوی ویتامین B6 می باشند.

      
گیاه خواران، زنانی که از داروهای ضدبارداری استفاده می کنند، افراد

بالای 55 سال و افرادی که الکی هستند نیاز به ویتامین B6 دارند.

نقش ویتامین B6 در مبارزه با سالمندی

ویتامین B6 پروتئین، چربی و کربوهیدارت را متابولیزه می کند،

هورمون های آدرنالین و انسولین را تولید می کند و برای داشتن

سیستم عصبی سالم لازم است.

         
همچنین در تولید هموگلوبین در سلول های قرمز خون و پادتن هایی که با

عفونت مبارزه می کنند در تولید هموگلوبین در سلول های قرمز خون و

پادتن هائی که با عفونت مبارزه می کنند نقش دارد. B6 در تولید RNA

و DNA لازم است و برای تولید اسید هیدروکلریک از آن استفاده می شود.

همچنین موجب تنظیم مایعات بدن می شود.

         
مطالعات بسیاری نشان داده اند که B6 موجب کاهش میزان آمینواسید

هموسیستئین بدن می شود.
میزان بالای این آمینو اسید خطر حمله قلبی و سکته و نیز بیماری آلزایمر،

پارکینسون و پوکی استخوان را بالا می برد.

         
این ویتامین موجب بهبودی سندرم تونل کارپال و علائم PMS می شود.

زمانی که به همراه منیزیم استفاده شود از ایجاد سنگ های کلیوی جلوگیری

می کند.

         
مطالعات نشان داده است که این ویتامین در تسکین علائم آسم مفید است

ولی این موضوع هنوز اثبات نشده است.

علائم کمبود ویتامین B6

علائم کمبود B6 شامل پوست چرب، پوسته پوسته شدن بین ابروها و

نواحی از بدن که با هم تماس دارند، کاهش قند خون، بی حسی و لرزش

دست و پا، التهاب عصب، آرتریت، لرزش دست های سالمندان، احتباس

آب و ادم(ورم) در طول بارداری، تهوع، مشکلات تعادلی، عقب ماندگی

ذهنی، تشنج، سنگ های کلیوی، کم خونی، خستگی بیش از حد، حملات

عصبی، بیماری های روانی، آکنه، گیجی و صرع و تشنج می باشد.

آمارگیری های دولت نشان می دهد که یک سوم بالغین دچار کمبود

ویتامین B6 هستند.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،
آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

ویتامین A و نقش آن در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

ویتامین A و نقش آن در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

ویتامین A (رتینول) چیست؟

ویتامین A ویتامین محلول در چربی است که در بسیاری از

کارهای بیولوژیکی به کار می آید. در طبیعت اصولاً به صورت

استر اسیدچرب یا رتینیل استات می باشد.

ویتامین A تنها در بافت های حیوانی یافت می شود که البته به

صورت بتاکاروتن یا پیش ساز ویتامین A در میوه جات و

سبزیجات یافت می شود.

روغن جگر ماهی، جگر، شیر، خامه، پنیر، کره و تخم مرغ

منابع غنی از ویتامین A به شمار می آیند.

 پیشنهاد می شود مقاله تیروئید در دوران پیشکسوتی را نیز

مطالعه فرمائید

نقش ضد سالمندی ویتامین A

ویتامین A برای سلول ها لازم است تا بتوانند به طور مناسب

تولید مثل کنند. برای بینائی و رشد مناسب و حفظ پوست،

استخوان ها و اعضای تولید مثلی لازم است.

موجب ایجاد مقاومت به عفونت های تنفسی شده و ایمنی را بالا

می برد.

ویتامین A در برابر سرطان مقاومت ایجاد می کند و درمانی

مناسب برای مشکلاتی چون جوش های پوستی و پسوریازیس

است.

مطالعات بسیاری نشان داده اند که ویتامین A محرک تولید هورمون

رشد است.

محققان بر این عقیده اند که ویتامین ها بر میزان داخلی سلولی

هورمون رشد اثر می گذارند و نیز بر پروتئین متصل شونده

به هورمون IGF مؤثرند که برای تولید هورمون رشد لازم است.

ویتامین A  به عملکرد سالم تیروئید کمک می کند. در تحقیقات به

عمل آمده توسط مورلی و همکارانش دیده شد که ویتامین A میزان

تیروکسین (T4) را در گردش خون محیطی افزایش داد و میزان

کلی آن را کاهش بخشید.

ویتامین A بر هورمون محرک تیروئید (TSH) و یا پاسخ آن به

این هورمون اثری نداشت. ویتامین A اندازه غده تیروئید را کاهش

داده و T4 را به T3 تبدیل می کند که نوع فعال هورمون است

و توسط بدن استفاده می شود.

و بالاخره شواهدی هست که نشان می دهد ویتامین A بدن را

در برابر سرطان حفاظت می کند.

تحقیقات بر روی ویتامین A

لیو و همکارانش دریافتند مقداری از بتاکاروتن حدود 4 میلی گرم

در روز، به بدن کمک می کند با آسیب سرطان ریوی حاصل

از کشیدن سیگار مقابله نماید.

در عین حال فرونی و همکارانش اثر ویتامین A را بر رشد

تومورهای قابل پیوند در موش ها بررسی کردند. نتایج نشان

داد که تومورها در موش هائی که ویتامین بالائی را دریافت

می کنند رشد نکردند.

این اثر حفاظتی در 90 روز درمان کاملاً حفظ شد.

مطالعات جدید که در دانشگاه کالیفرنیا در سان فرانسیسکو انجام

شده است پیشنهاد می کند که کرم حاوی ویتامین A از کارسینوم

سلول های بازال پوست – یکی از انواع شایع سرطان پوست –

پیش گیری می کند.

دکتر اروین اشتاین و همکارانش دریافتند موش هائی که در

معرض سرطان پوست بودند بعد از قرار گرفتن در معرض

اشعه ماورای بنفش UV و مصرف این کرم، 85% کمتر دچار

تومور شدند به علاوه تومورهایی که در موش های تحت درمان

ایجاد شدند نیز بسیار کوچک تر از انواع غیر درمانی بودند.

علائم کمبود ویتامین A

کمبود ویتامین A به صورت شب کوری و یا عدم سازگاری با

تاریکی، خشکی چشم، گل مژه، افزایش حساسیت به عفونت،

کاهش حس چشائی و بویائی که منجر به کاهش اشتها، کاهش

انرژی، دندان آسیب پذیر و لثه های حساس می گردد که خود

منجر به کندی رشد می شود.

      

افرادی که کمتر از جگر استفاده می کنند و از لبنیات و سبزیجات

حاوی بتاکاروتن کمتر مصرف می کنند در خطر کمبود

ویتامین A هستند، هر چند کمبودهای شدیدی که موجب کوری

می شوند در دنیای غرب بسیار نادرند.

افراد مبتلا به بیماری هائی که منجر به سوء جذب می شود مانند

ایدز نیز در خطر چنین کمبودهائی قرار می گیرند.

پیشنهاد می شود مقاله تیروئید و کمبود ویتامین ها در

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.

بتاکاروتن (پیش ساز ویتامین A)

بتاکاروتن چیست؟

بتاکاروتن منبع طبیعی این ویتامین است. اکثر افراد در دنیای

غرب ویتامین کافی از غذای خود دریافت می کنند اما ممکن

است بتاکاروتن برای افرادی با شرایط خاص که نیاز به ویتامین

در آنها بیشتر است تجویز شود، مثلاً مبتلایان به فیبروز

کیستیک، بیماری های مزمن و سوء جذب روده ای، بتاکاروتن

در میوه های زرد رنگ، سبز تیره، زرد و سبزیجات برگ دار،

هویج، سیب زمینی شیرین، طالبی، گرمک، کدو، اسفناج، هلو،

سبوس گندم، سبوس جو و یونجه یافت می شود.

بیش از 400 کاروتنوئید از منابع طبیعی گرفته می شوند.

بتاکاروتن و نقش آن در سالمندی و مبارزه با آن:

بتاکاروتن یک ضد رادیکال آزاد مهم است که در سرطان های

مختلف دیده شده و در برابر آسیب ماورای بنفش مقابله و سیستم

ایمنی را تقویت می کند.

بسیاری از کارهای ویتامین A را انجام می دهند. کبد و دیواره

روده بتاکاروتن را جذب و آن را به ویتامین فوق تبدیل می کنند.

تحقیقات منتشر شده در 2001 نشان داد افرادی که 2/5 پیمانه

سبزیجات حاوی بتاکاروتن را در روز مصرف می کنند کمتر در

معرض بیماری عروض کرونری اند تا آنها که کمتر از یک

پیمانه از این سبزیجات را استفاده می کنند.

علائم کمبود بتاکاروتن:

بتاکاروتن از جمله مواد غذائی لازم و حیاتی نیست بنابر این

کمبود واقعی آن قابل تشخیص نیست. اما استفاده از الکل میزان

بتاکاروتن کبد را کاهش می دهد و افرادی که دچار

هیپوتیروئیدیسم و دیابت هستند ممکن است در تبدیل بتاکاروتن

به ویتامین A مشکل داشته باشند.

تحقیقات نشان داده اند افراد سالمند با دیابت نوع دو به وضوح

سطوح خونی کاروتنوئید پائین دارند بنابراین  چنین افرادی از

بتاکاروتن جایگزین استفاده کنند.

در صورتی که این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

نقطه سر خط در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

نقطه سر خط در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

زمانی که نقطه سر خط گفته می شود، عده ای یاد برنامه مستند

تهیه شده توسط رضا رشیدپور می افتند که یک برنامه مستند

تهیه نموده و در صدا و سیما پخش می شد.

          

عده ای دیگر نیز به یاد سریالی در سال 1390 می افتند که

توسط سعید آقاخانی تهیه و در ماه مبارک رمضان همان سال،

بینندگان بسیاری را به خود مشغول نمود.

اما من این کلمات را نگفتم که همه را به یاد برنامه های

رادیو تلویزیونی بیندازم، بلکه منظور من از استفاده از

این کلمات، چیز دیگری است.

پس برای اینکه مقصود را دریابید، با ما همراه باشید.

پیشنهاد می شود مقاله فرصت ها مثل ابر

می گذرند را نیز مطالعه فرمائید.             

نقطه سر خط چیست؟

زمانی که در حال نوشتن متنی می باشید وقتی که به آخر خط

رسیدید و جمله تمام شده بود، از شما خواسته می شود که انتهای

خط، نقطه ای گذاشته و جملات جدید را از خط جدید آغاز نمائید.

خوب این نقطه سر خط مشخص شد، چه ارتباطی با دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) دارد؟

ارتباطش از آنجا آغاز می شود که در بعضی اوقات خودمان و

یا تعدادی از عزیزان پیشکسوت زمانی که کاری را انجام

می دهند، فقط و فقط به این خاطر به آن کار ادامه می دهند که

آن کار را مدتها انجام داده و حاضر به اتمام آن و شروع یک

کار جدید، و یا یک عادت جدید نیستند.

به همین خاطر است که در اینجا قصد داریم که بگوئیم، شما در

حال رفتن به سمت یک هدفی هستید، و اگر در بین راه، به اشتباه

یا به انتخاب یا به …. بر زمین افتادید، آیا باقی مسیر را سینه خیر

طی می نمائید؟

           

یا اینکه از جای خود برخواسته و راه را با وضعیت جدید و

مراقبت بیشتر ادامه می دهید؟

مطمئناً پاسخ قسمت دوم است، زیرا هیچکس حاضر نیست که

در زمانی که بر زمین خوردیم، همان حالت را ادامه دهیم.

حال چگونه است ما که حاضر نیستیم بقیه مسیر را سینه خیز

برویم، در زندگی که به زمین می خوریم، حاضر نیستیم که از

جای خود بلند شده و مسیر را با دید جدید و وضعیت مثبت تر

ادامه دهیم.

چرا نقطه سر خط باید در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

استفاده نمائیم؟

بارها و بارها، عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) را مشاهده نمودم

که درگیر مبارزه با یک بیماری یا مسأله ای در زندگی خود

هستند و زمانی که از آنها در خصوص آن بیماری یا آن مسأله

پرسش می شود، و اینکه چرا هم اکنون اقدامی در جهت

برطرف نمودن آن بیماری یا مسأله نمی نمایند، تنها به این

اکتفا می کنند که در خصوص بیماری مشغول مداوا بوسیله

اقدامات پزشکی هستند. و در خصوص مسائل نیز بیان

می نمایند که مسأله وجود دارد و از دست آنها هیچ کاری

برای تغییر آن حالت برنمی آید.

آیا براستی چنین است؟

مسلم است که پاسخ منفی است، زیرا که در خصوص بیماری،

عادتهای بد و ناصحیح در زندگی ایجاد کننده این بیماری بوده و

تا زمانی که اقدام به تغییر عادتهای غلط زندگی خود ننمائیم،

حتی اگر تمام پزشکان نیز با هم مشورت نمایند، نهایتاً

می توانند تداوم بیماری را با کندی مواجه نمایند، و نمی توانند

مانعی برای از بین رفتن آن بیماری انجام دهند چون هر بار

که اقدام به حذف بیماری نمایند، عادتهای غلط، مجدداً آن

بیماری را به زندگی ما دعوت می نماید.

و در خصوص مسائل نیز، عادتهای غلط، و یا آموزشهای

ناصحیح و عدم آموزش مناسب مسبب بسیاری از مسائل و

مشکلات دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) است.

حال سئوال این است که همچنان اعتقاد و باور دارید که کاری

از دست ما در جهت رفع بیماری یا مسائل خود در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) بر نمی آید؟

 پیشنهاد می شود مقاله پرتگاه های زندگی

را به سکوی پرش تبدیل نمائید، را نیز مطالعه

فرمائید.  

چطوری می توان نقطه سر خط را اجرا نمود؟

همانگونه که در بند قبل الزام اینکه کاری را که اشتباه انجام

داده ایم، تمام نموده و بعد از آن با شیوه جدید و راه جدید و

نگرش جدید مسیر زندگی را پیش بگیریم، آورده شده است.

حال در اینجا می خواهیم بدانیم که به چه صورتی می توان این

کار را انجام داد.

دقیقاً به همان روشی که وقتی به انتهای خط رسیدیم و یا به هر

علتی مجبور به گذاشتن نقطه شدیم. می توانیم از خط جدید و از

سر خط، کار را ادامه دهیم البته با نوشته های جدید و کلمات جدید.

در اینجا نیز به همین سادگی می توان، اقدام به گذاشتن نقطه بر

سر هر عادت غلط و اشتباه در زندگی نمود و بعد از آن میتوان

عادت خوب و مفیدی را جایگزین آن نمود و در خط های جدید

و باقیمانده، و با نگرش های جدید و تجربه های اندوخته از

عادت های غلط و نتایج آنها، نوشته های جدید را نگاشت.

با نقطه گذاشتن و سر خط رفتن، بسیاری از عادت های غلط،

از زندگی ما رخت بر می بندند.

همچنان در خصوص مسائل، می توان با آموزش های جدید،

با مطالعات جدید، مشاوره با کارشناسان هر رشته، اطلاعات

لازم را کسب و در جهت رفع مسائل، آنهم به راحتی اقدام نمود.

مشخص است که نتیجه این اقدامات در جهت تغییر عادات، اقدام

به آموزش، چیزی غیر از شادی، نشاط، سلامتی در زندگی

پیشکسوتی(بازنشستگی) نیست.

         

پس همین الان به شما تبریک می گویم که از همین لحظه، با

گذاشتن نقطه بر روی عادات غلط، زندگی های نامناسب، به سر

خط رفته و خطوط جدید و تمیز و بدون هیچ غلط و مشکلی،

را آغاز و با قلم عادات خوب و آموزش، این خطوط باقیمانده

را به زیبائی می نگارید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به عزیزان خود هدیه نمائید.

مدت زمان لازم برای برگشتن از حال بد به حال خوب در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)؟

مدت زمان لازم برای برگشتن از حال بد به حال خوب در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)؟

چند روز پیش به علتی، حال بد به سراغم آمد، و کسی که

باید خودش سراسر حال خوب باشد، متأسفانه در یک شرایط

نامتعادل قرار گرفت.

شخصی که باید کاملاً پر انرژی باشد تا بتواند به

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) یاری برساند تا آنها نیز

حال خوب را تجربه و به دیگر گنجینه های نیروی انسانی

هدیه نمایند. کم انرژی شده و در بعضی از مواقع حتی

بی انرژی شده بود.

یکی از دوستان که چند وقتی است دچار افسردگی گردیده

و مرتب بوسیله انواع قرص ها، سرپا است، نگارنده را به

سخره گرفته بود و میگفت که کسی که مدام دم از حال

خوب میزد، حال خودش دچار حال بد گردیده و هر لحظه

امکان گرفتار شدن در دام افسردگی دارد.

اما این دوست عزیز فراموش نموده بود، که نگارنده

آموزش های متفاوتی را گذرانده بود و این مطلب را به

خوبی آموزش دیده که هر اتفاقی یک تاریخ مصرف دارد،

و باید برای هر اتفاق بدی، تاریخ مصرفی مشخص نموده تا

آن اتفاق بیش از این، نتواند زندگی ما را دچار تلاطم و

نگرانی نماید.

به همین خاطر، در همان روز، تاریخ مصرف آن اتفاق را

تا ظهر مشخص نمودم و بدیهی است که بعد از ظهر، دیگر

آن اتفاق، تنها یک تجربه در ذهن بود.

 بهتر است مقاله لذت بردن از فرصت های کوچک

را نیز مطالعه نمائید.

برگشت از حال بد به حال خوب چیست؟

برگشت از حال بد به حال خوب، یعنی مدت زمانی که نیاز

است تا حال یک فرد که به هر دلیلی، دچار احوال ناراحت

کننده و بد شده است، مجدداً به حال خوب برگردد.

این مدت زمان، مشخصاً نباید زیاد طولانی شود، بدلیل اینکه

هر چه زمان حال بد، طولانی تر شود، اتفاقات ناگوارتر نیز

خارج از انتظار نخواهد بود.

چرا مدت زمان برگشتن از حال بد به حال خوب، در

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) از اهمیت برخوردار است؟

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) که فرد یک عمر

سابقه کار و تلاش دارد و مهارت و تخصص های ویژه ای

نیز به دست آورده است، لازم است که زمانی را به استراحت

بگذراند.

لذا داشتن حال خوب در این دوران، بسیار حائز اهمیت است

و در صورتی که حال فرد به هر دلیل، و وجود هر اتفاق به

حال بد تبدیل گردد، فرد باید مدت زمان خاصی را با توجه به

روحیه و سابقه خود، مشخص نماید تا این حال تغییر یابد.

 پیشنهاد می شود، مقاله افسردگی در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) را نیز مطالعه نمائید

چطوری می توان مدت زمان برگشت از حال بد به حال

خوب را در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) کوتاه نمود؟

همانگونه که در قسمت قبل ذکر گردید، ما نمی توانیم نسبت

به اتفاقات و وقایع اطراف خود، بی تفاوت باشیم و به هیچ

عنوان هیچ فردی، چنین توصیه ای به شما نخواهد نمود، لکن

مسئله ای که در اینجا مطرح است این است که حال بد بوجود

آمده باید تاریخ مصرف داشته باشد و این حال بد، نباید مدت

زمان طولانی در وجود فرد، جا خوش نماید.

لذا بلافاصله باید تاریخ مصرفی برای حال بد مشخص نموده

و خود را مقید نمائید که بعد از آن تاریخ، دیگر حال بدی

وجود نداشته باشد.

اگر بتوانید این تاریخ مصرف را بصورت جدی برای خود

مشخص نمائید، دیگر هیچ حال بد و اتفاق ناگواری نخواهد

توانست مدت زمان طولانی، زندگی شما را مخصوصاً در

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) که نیازمند آرامش و آسایش

هستید را تحت الشعاع قرار دهد.

            

و پس از آن می توانید با شادی، نشاط و سلامتی، زندگی

خود را ادامه دهید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

لذت بردن از فرصت های کوچک در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

لذت بردن از فرصت های کوچک در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

لذت بردن از فرصت های کوچک، شاید برایمان واضح

نبوده و سنگین باشد و معنای آن به خوبی برایمان روشن نباشد.

همانگونه که امروز در اداره یکی از دوستان خوش ذوق،

درخواست نمود که یک بنر جهت ورود یکی از همکاران

که به مأموریت خارج از کشور رفته بود، تهیه نمائیم.

در ابتدا من هم شاید مثل شما، جا خوردم و به خود گفتم،

خیلی از افراد به مسافرت های گوناگون می روند و بر

می گردند و تا کنون سابقه نداشته که غیر از مسافرت های

مذهبی، برای مسافرت های غیر مذهبی و خارج از کشور،

برای کسی برنامه استقبال ورود داشته باشیم.

اما بعد از مدتی که خوب به این مسئله فکر کردم، به این

نکته پی بردم که ما شاید مدتها برای سالگرد فوت،

سالگردهای اتفاقات بد، آمدن یک سری از مناسبت های

مذهبی ناراحت کننده، روز شماری می نمائیم و باز هم

آماده برگزاری آن مراسم و اتفاقات ناگوار می شویم.

پیش خود فکر کردم، چه می شد که به جای اینکه برای

فرصت های بزرگ و ناراحت کننده خود را آماده نمائیم،

چرا خود را برای فرصت های کوچک شادی آور مهیا

و آماده نسازیم.

چرا نباید از این فرصت های کوچک خدادادی، استفاده

لازم را ببریم.

آیا مقاله فرصت ها مثل ابر سریع می گذرند

را مطالعه نموده اید؟       

فرصت های کوچک چیست؟

کلیه فرصت ها و موقعیت های کوچک و بسیار کوچکی که

ما می توانیم به مناسبت آنها، شاد باشیم، خوشحالی کنیم،

جشن و سرور به پا کنیم و ….

شاید برای ما که تا کنون همیشه منتظر فرصت های غول پیکر

و بسیار بزرگ برای تغییر بوده ایم، این مطلب کمی غیر

معمول به نظر آید. لکن تا زمانی که به قول یکی از اساتید

تغییر، تغییر را از مسائل کوچک و از تغییرات کوچک شروع

نکنیم، تغییرات رخ نمی دهد.

پیشنهاد می شود، مقاله تبدیل موانع به فرصت را نیز مطالعه نمائید.

چرا فرصت های کوچک در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

مهم است؟

در مدتی که مشغول تحقیق در خصوص مسائل عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) بودم، با موارد متعددی روبرو گردیدم

و از آن جمله می توان به آسایشگاه هفت باغ مهربانی واقع

در زنجان مواجه شدم.

این آسایشگاه، به مناسبت های مختلف، در ایجاد شادی و

نشاط برای گنجینه های نیروی انسانی که در آن جا، اقامت

دارند، سنگ تمام گذاشته و موارد مختلفی را برایشان

ایجاد می نماید.

شاید در زمانی که برف، روی زمین را می پوشاند، ما تنها به

اینکه خودمان را بیشتر بپوشانیم و سعی در خروج کمتر از

منزل بخاطر سرمای بیرون می نمائیم. اما این خدمتگزاران

خوب این آسایشگاه در همان زمان، اقدام به بیرون آوردن این

عزیزان پیشکسوت نموده و از آنان خواستند که یک آدم برفی

درست نمایند.

و خبر جالب اینکه با درست کردن این آدم برفی و گرفتن عکس

و انداختن آن عکس در شبکه های اجتماعی، خانواده یکی از

پدربزرگ ها، که بیش از یک سال بود از ایشان خبری نداشتند

و بارها به دنبال او بودند، با دیدن عکس آنها در رسانه های

اجتماعی، ایشان را شناخته و به سراغ ایشان می روند و قبل

از عید موفق می شوند که ایشان را به آغوش پر مهر

خانواده برگردانند.

حال اگر این ذوق و سلیقه در ذهن گردانندگان این آسایشگاه

نبود، هنوز این پدربزرگ در میان باقی پدربزرگ ها مشغول

به گذران زندگی بود و از خانواده خویش نیز بی خبر بودند.

پیشنهاد می شود، مقاله زندگی سرشار

از درس است را نیز مطالعه نمائید.

چطوری از فرصت های کوچک در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) استفاده لازم را ببریم؟

بهترین عملکرد، همین عملکردی بود که همکار خوش ذوق و

خوش سلیقه ما در پی آن بود و آن چیزی نبود جز، استفاده از

فرصت های بسیار کوچک و خیلی زودگذر، مثل آماده شدن

برای استقبال از همکارمان که به سفر خارج از کشور رفته بود.

بله در زندگی ما نیز چنین اتفاقاتی بی شمار رخ می دهد.

کافی است که کمی سلیقه و ذوق به خرج داده و این

فرصت ها به خوبی شکار نمائیم.

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) که متأسفانه باز تعدادی

از همکاران سابق ما، دوران آماده شدن برای رفتن آن را به

غلط نام گذاری نمودند و هر پیشامد و اتفاقی را در راستای

همان نام گذاری می بینند، باید عینک خود را تعویض نموده

و به جای دیدن اتفاقات برای رفتن، به دیدن اتفاقات برای

ماندن و شاد و با نشاط بودن و سلامتی کامل رفت.

به جای اینکه از لحظات، لحظات مرگباری بسازیم،

بهتر است، آن لحظات را به لحظات زندگی سازی تبدیل

نمائیم که بتوانیم، زندگی خوب و شادی را تجربه نمائیم.

                  

یا به گفته آقای کیم وو چونگ، نویسنده کتاب سنگ فرش

هر خیابان از طلاست، در هر شرایطی، به جای اینکه

مثل بقیه، شمارش معکوس برای تعطیلی کارخانه داشته

باشیم، شمارش معکوس برای راه اندازی مجدد کارخانه ها

را در برنامه خود قرار دهیم.

بنابر این لازم است از هر فرصت کوچکی برای ایجاد

شادی و نشاط استفاده نمائیم

مانند: بیدار شدن هر روز از خواب

دیدن همکاران در هر روز سرکار

آمدن همکاران از مسافرت های داخل و خارج از کشور

دیدن اقوام

مناسبت های تولد، جشن ها، و شادی های اجتماعی،

فردی و گروهی

و ….

در هر صورت، اتفاقات بالا، همه انجام می شود، اما از

این به بعد، نحوه نگاه ما، و استفاده از این اتفاقات در جهت

شاد بودن و با نشاط شدن در محل کار، خانه و مخصوصاً

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) می تواند، زندگی ما را

دچار تحول و تغییر نماید.

       

امیدوارم همه با هم بتوانیم این فرهنگ استفاده از فرصت های

کوچک برای شادی و خوش بودن را اولاً در میان خودمان و

سپس در جامعه نهادینه نمائیم تا حداقل قدمی کوچک در بهتر

نمودن دنیا برای خود و اطرافیان برداشته باشیم.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

قدر داشته ها را بدانیم

قدر داشته ها را بدانیم

تا کنون شده که مشکلی برایمان بوجود بیاید و ندانیم که چطوری

میتوان آن مشکل را حل نمود، و ناخودآگاه، سریعاً ذهن به سمت این

می رود که من توانائی ندارم، من نمی توانم، نمی شود، نمی گذارند

و انواع و اقسام این بهانه ها؟؟؟؟

خالی از لطف نیست که گزارش بازدیدی که اینجانب به اتفاق، پرسنل

مجموعه گنجینه نیروی انسانی، از مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر داشتیم،

را مطالعه فرمائید.

    

پیشنهاد می شود مقاله روزه کلامی در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را مطالعه فرمائید

گزارش بازدید از مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر

              

قصه از آنجا آغاز شد که با هماهنگی با یکی از همکاران، بازدیدی

از مجتمع آموزشی نیکوکاری رعد الغدیر داشتم. در آنجا با افرادی

مواجه شدم که فعل نتوانستن را به توانستن، فعل نخواستن را به

خواستن، فعل نمی گذارند، را به انجام می دهم تعبیر نمودند.

شاید شما نیز با افرادی آشنا شده باشید که جامعه آنها را به اشتباه،

افراد معلول، اما به قول خودشان، افراد توان یاب خطاب می نمایند،

و توانائی جسمی و حرکتی نداشته باشند، و شاید هم برای این افراد

دلتان سوخته و به درد آمده باشد.

              

اما لازم است به آگاهی شما برسانم، در مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر،

شاید افراد، کمی در توانائی جسمی و حرکتی خود، دچار نقص باشند،

اما ایمان و توکلی که به خدا و خودشان دارند، باعث شده است که تمام

موانع موجود بر سر راه را کنار زده و همچون یک فرد عادی، در زندگی

کار و تلاش نمایند و حتی بعضی از این عزیزان، از محل اشتغال خود،

منبع درآمدی برای خانواده خود می باشند.

         

این مقاله در پاسخ به تعدادی ازعزیزان پیشکسوت(بازنشسته) هست

که همیشه دم از ویژگی های خاص این دوران! و کم شدن توان جسمانی و

نبود امکانات و نشدن کارها حکایت دارند.

در مؤسسه مذکور، این عزیزان توان یاب با کوشش و تلاش خود ثابت

کردند که در صورتی که بخواهیم، هر کاری شدنی است.

پیشنهاد می شود، مقاله فعال بودن در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را مطالعه فرمائید.

مصاحبه های انجام شده با مسئولین مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر:

در مصاحبه ای که با آقای مهندس سلطانزاده، مدیر عامل مؤسسه

نیکوکاری رعد الغدیر برگزار شد، ایشان به تشریح موارد و موانعی که

بر سر راه داشتند پرداختند و اینکه در حال حاضر با آموزش بیش

از 25000 نفر از عزیزان توان یاب توانسته اند، برای حداقل تا کنون

700 تا 800 نفر از این عزیزان را که آمارشان در مؤسسه موجود

می باشد اشتغال ایجاد نمایند. البته تعدادی دیگر نیز وجود دارند که شاید

در منزل به خود اشتغالی مشغول می باشند که آمارشان در مؤسسه موجود

نمی باشد.

              

ایشان اعلام داشتند که چه مسائلی بر سر راه خود داشتند و به چه صورتی

توانسته اند این مسائل را یکی یکی حل نموده و به هدف خود که همان

توانمند سازی کلیه عزیزان توان یاب است، نزدیک گردند.

سپس سرکار خانم فراهانی مدیر روابط عمومی این مجموعه سراسر

تلاش و کوشش، که خود نیز از آموزش دیدگان این مرکز بودند، شروع

به معرفی کل مؤسسه و اقدامات انجام شده توسط این قشر نیکوکار نمودند.

           

هر چه بیشتر از معرفی این مؤسسه می گذشت، گروه بازدید کننده، با

تعجب بیشتر و تحسین بیشتری موارد را پیگیری می نمودند.

کافی است، خود نیز بازدیدی از این مؤسسه داشته باشید، تا بر تک تک

کلمات این مقاله، مهر تأئید بگذارید.

قدر داشته ها، و کارآفرینی و اشتغال:

آیا عزیزان پیشکوست(بازنشسته) هم می توانند برای خود کارآفرینی و

اشتغال ایجاد نمایند؟

این سئوالی است که تعدادی از عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) بارها و

بارها، از نگارنده پرسیدند، و می گفتند که شما کار ایجاد نمائید و آنگاه،

ما مثل سابق بر سر آن کار رفته و باقی عمر خود را نیز در آنجا به فعالیت

می پردازیم.

                       

وقتی که این بزرگواران توان یاب، با داشتن نواقصی در بدن خود، و با

تلاش و کوشش و توکل و امید به خدا و اتکا به نیروی خود، توانسته اند

راههای دشوار و ناهموار ترقی و پیشرفت را طی نمایند، چرا عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) که هر کدام حداقل تجربه ای 30 ساله در خدمت

به میهن و کشور خود در کارنامه خود دارند، نتوانند از پتانسیل های

موجود در بدنه خود و دیگر همراهان و همکاران خود استفاده نمایند.

–        آموزش در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

چیزی که برای من خیلی باعث تعجب و حیرت گردید، این بود که اکثر

عزیزانی که در آنجا مشغول تدریس بودند و همچنین افراد شاغل در این

مؤسسه، اکثراً از خود عزیزان توان یاب بودند که پس از آموزش های

لازم، خود مسئول تدریس و گرداندن این مؤسسه شده بودند. و چه خوب

نیز این وظیفه را انجام می دادند، چون خود نیز از موانع و مسائل و

مشکلات سر راه، به خوبی آگاه بودند.

              

در همانجا، به این فکر بودم، اگر این عزیزانی که چنین با شور و شوق،

توانسته بودند موانع بسیار مشکل و سخت را از سر راه بردارند و این

مسیر ناهموار را هم برای خود و هم برای دیگر هموطنان مشابه نیز

هموار سازند، چرا گنجینه های نیروی انسانی که خود دارای تخصص های

فراوان در طول خدمت خود بوده اند، نتوانند، به کمک هم کاران و

همسالان خود رفته و این مسیر را برای خود و دیگر عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) هموار نمایند؟

                

آیا براستی امکان آموزش عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) به دیگر

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) وجود ندارد؟

مسلم است که جواب مثبت است، فقط باید یک همت و یک نهضت عمومی

آغاز گردد و عزیزانی شروع به شکستن مرزهای نتوانستن و نخواستن

در این قشر بسیار محبوب و عزیز گردند. همانگونه که مؤسسه نیکوکاری

رعد الغدیر، خواسته و توانسته است، با دست خالی، اهداف بزرگی را نشانه

رفته و اکثر آنها را به ثمر رسانده است.

–        اشتغال:

مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر که توانسته است تا کنون بیش

از 25000 هزار توان بخش را از سال 80 و با حداقل امکانات

آموزش دهد، توانسته است در بخش اشتغال کارهای بسیار انجام دهد

و هم اکنون حداقل 700 نفر تحت نظر این مؤسسه مشغول به کار

می باشند که در کارهای تولیدی، خیاطی، خطاطی، منبت کاری، نقاشی

و مرکز پیام و .. فعالیت می نمایند.

این باعث افتخار است که چنین انسانهای خیری، جهت کمک به دیگران و

هم نوعان خود، کمر همت را بسته و علاوه بر اشتغال این عزیزان، نیز

درخواست همکاری و ارائه خدمات به دیگر افراد جامعه را نمودند، زیرا

بر اساس آمارهای موجود، از هر 10 خانواده، یک خانواده از افراد

توان یاب در خانواده خود نگهداری می نمایند و این مؤسسه درخواست

ارائه خدمات به این افراد را  نیز داشتند.

                  

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) نیز می توانند با تکمیل فرمهای مربوطه در

همین سایت، و ارائه علائق، سلائق و مهارت های خود، نسبت به کمک به

خود و دیگر همکاران و گنجینه های نیروی انسانی اقدام شایسته مبذول دارند.

حال باید چکار انجام داد؟

زمانی که عزیزان مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر با حداقل امکانات در

سال 80 با دو اطاق شروع به کار نمود و هم اکنون بعنوان یک مؤسسه

مردم نهاد پروانه فعالیت دارد، و در بعضی از شهرها نیز مراکزی مشابه

ایجاد نموده و توانسته اند این موارد را در شهرهای مختلف نیز توسعه

دهند. توانسته اند، دیگر عزیزان نیز که مشکلات جسمی و حرکتی

کمتری دارند نیز می توانند.

            

حال که این مؤسسه پرتلاش و فداکار توانسته است، کانونها و

صندوق های بازنشستگی نیز می توانند این مسیر را طی نمایند، زیرا

این عزیزان محدودیت های حرکتی جسمی داشتند و توانستند این

محدودیت ها را رفع نمایند، اما اکثر عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)

محدودیت های ذهنی برای خودشان متصور می باشند نه محدودیت های

حرکتی، زیرا با انجام ندادن حرکت، آن حرکت برایمان دشوار می شود،

تا زمانی که نخواهیم این محدودیت های ذهنی را از پیش روی خود

برداریم، نخواهیم توانست محدودیت های جسمی خود را رفع نمائیم.

پس امید است، با یک نهضت خواستن و توانستن در قشر محبوب

پیشکسوت(بازنشسته)، یک حرکت بزرگ و یک موج بسیار عظیم

ایجاد نمود و دست در دست یکدیگر، توان و نیروی بازرفته را بازیابیم.

اگر این مقاله برای شما مفید بود پیشنهاد می شود،

 آن را به عزیزان خود هدیه نمائید.

طول عمر انسان چقدر است؟

طول عمر انسان چقدر است؟

شما فکر می کنید طول عمر انسان تا چه میزان است؟

آیا شما نیز فکر می کنید که با پیشکسوت(بازنشسته)

شدن بلافاصله طول عمرتان پایان می پذیرد؟

و هزاران سئوال دیگر

ما در این مقاله بر آنیم که به سئوال فوق و بسیاری از

سئوالات دیگر که در ذهن شما جای گرفته، تا حد امکان و

بر اساس داده های موجود، مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

 پیشنهاد می شود مقاله سطح انرژی در دوران

پیشکسوتی را مطالعه فرمائید.              

طول عمر انسان چه میزان است؟

روز گذشته با یکی از همکارن بازنشسته که ملاقات داشتم،

ایشان بسیار گرفته و افسرده بودند و زمانی که علت را

جویا شدم، مانند بسیاری دیگر از عزیزان پیشکسوت

(بازنشسته) صحبت از پایان عمر خود مینمود و اینکه دیگر

به پایان خط رسیده و در حال حاضر شدن برای رفتن از

این دیار فانی هستند.

اینها همه در حال بود که زمانی که از ایشان میزان سن

را پرسیدم در کمال ناباوری، به من عدد 66 سال را اعلام

داشتند.

و طوری این جملات را بیان می نمود که من باور کردم

ایشان از نزد خداوند متعال آمده اند و ایشان زمان رفتن

را برایشان تشریح نموده اند.

آیا براستی چنین است؟

آیا براستی سن 66 سال یعنی رسیدن به پایان عمر حاضر.

چرا، عزیزان گنجینه نیروی انسانی، چنین اعداد برایشان بزرگ

می نماید.

 پیشنهاد می شود مقاله نقطه سر خط را نیز

مطالعه فرمائید          

متوسط طول عمر انسان یا امید به زندگی در حال

حاضر چه میزان است؟

بر اساس تحقیقاتی که در سال 1395انجام گرفته است،

امید به زندگی برای مردان 75 سال و برای خانم ها 78 سال

می باشد.

اگر همین اعداد را نیز باور داشته باشیم، از سن این

دوست عزیزمان تا 75 سالگی، حداقل 9 سال دیگر

باقیمانده است.

باز هم اگر فرض را بر این قرار دهیم که ایشان از جانب

خدای متعال، دستور رفتن خود را دریافت داشته اند و به

فرض دیگر در سن 75 سالگی این جهان را وداع خواهند

نمود، دو راه در پیش رو دارند:

  1. اینکه مانند اکنون، زانوی غم بغل گرفته و با افسردگی و
    ناراحتی، فقط ثانیه ها را شمرده و منتظر زمان رفتن
    باشند.
    البته خود میدانید که زمانی که نمیخواهید زمان بگذرد،
    زمان خیلی سریعتر از آنچه در فکر شماست، به پیشروی
    خود ادامه میدهد. 
  2. اینکه برای همین زمان باقیمانده حداقل 9 سال خود،
    برنامه ریزی داشته باشد و برای تک تک لحظات و
    ثانیه های آن، برنامه خاص شادی و نشاط را برای خود
    و خانواده خود رقم بزند. بر اساس برخی از تحقیقات
    جدید، ثابت شده است که امید به زندگی تا سال 1400
    بخاطر پیشرفت های تکنولوژی و استفاده بهینه تر از
    منابع و امکانات، به 200 سال میرسد.البته شاید بعضی
    از دوستان بر من خرده بگیرند و این رقم را بسیار بالا
    بدانند، لکن نگارنده زمانی که متوجه این موضوع گردید. اینها انتخاب های شما، تا بدین جا می باشد. اما :
    زیرا که این زمان به هر صورت در حال گذران است،
    پس چه خوب است که به جای اینکه منتظر زمان رفتن
    باشیم، به فکر استفاده از زمان های فعلی باشیم. 

پیشنهاد می شود مقاله قدر داشته هایمان را بدانیم
را بدانید                

تحقیقات در خصوص طول عمر انسان در اطراف خود:

ابتدا به سراغ افرادی رفتم که سن 80 سالگی را گذرانده اند.
که مثل زمانی که شما به دنبال یک ماشین هستید، مانند آن
ماشین در خیابانها به فور یافت می شود، این بار نیز چنین
شد و سیل عظیم افراد بالای 80 سال جلوی راه قرار گرفتند
و با خود محاسبه نمودم که اگر بخواهم راز ماندگاری این
افراد را بیابم، سالها باید با آن ها مصاحبه نمایم.

لذا به دنبال افراد بالا 90 سال رفتم، و باز هم مانند سری
قبل، البته نه در حد آن، با تعداد زیادی از افراد در این سن
نیز مواجه شدم.

لذا باز درجه انتخاب خود را 10 سال دیگر افزایش داده
و به سراغ افراد 100 ساله رفتم و با آنان مصاحبه نمودم،
افرادی که در همین شهر و همین دوره زندگی می کنند
و با همین اوضاع اقتصادی و معیشتی و هزاران هزار
بهانه و توجیه که دیگر عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)
برای پائین افتادن انرژی خود بیان می نمایند، مشغول
زندگی خود، البته با شادی، نشاط و سلامتی کامل هستند.

سپس سرمست از این همه بررسی، مجدداً درجه را 10 سال
دیگر نیز بالا برده و با افراد 110 ساله مصاحبه نمودم.

البته لازم به ذکر می باشد که تعداد این افراد، شاید نسبت
به سایر سنین کمتر باشد، اما باز هم این افراد وجود دارند
و باز هم در همین دوره و با همین امکانات و همین اقتصاد
مشغول زندگی هستند.


پدر 110 ساله ای که با ایشان صحبت نمودم، یک شکارچی
قهار بود، که بدنبال گرفتن مجوز شکار بود تا بلکه باز بتواند،
مانند سابق، شکار خود را دنبال نماید.

سپس در سال 1395 در آمارگیری نفوس و مسکن دولت،
با فردی 135 ساله در کردستان مواجه شدم که باز هم با
شادی و نشاط زندگی را می گذراند.


حالا من از شما سئوال مینمایم، آیا باز سن 66 سال، با
توجه به مثالهای واقعی فوق، باز هم عدد زیادی است؟

پیشنهاد می شود مقاله یادآوری خاطرات بد را

مطالعه فرمائید

چرا دانستن میزان طول عمر برای پیشکسوتان

(بازنشستگان) مهم است؟

همه مسلماً جواب سئوال بند قبل را منفی می دانند
زیرا با وجود چنین افرادی، دیگردم زدن از رفتن در سنین
پائین، بسیار قابل توجه و کسل کننده است.

البته هر فردی می تواند این ادعا را بنماید، حتی با جوانی

30 ساله مواجه شدم که خود را فردی 170 ساله میدانست
و قصد داشت که در همان شب، خود را به انتهای عمر
خود نزدیک نماید. لکن با صحبتهای نگارنده، و کمی توجه
به داشته هایش، از این امر منصرف گردید.

چرا بعضی از افراد دوست دارند که خود را تمام شده بدانند؟

با بررسی که انجام شد، نگارنده به این نتیجه رسید که این
افراد، از قبول مسئولیت زندگی خود طفره می روند و
نمی خواهند مسئولیت کامل زندگی خود را به دوش
بگیرند و دیگر تمایلی به تغییر شرایط روحی و جسمی
خود ندارند.

و مدام در پاسخ به سئوالات، از تمام شدن عمر خود
می گویند.

و اینها همه در حالی است که باز با توجه به تحقیقات
انجام شده، تمام اعضاء و جوارح انسان برای سنین سه
رقمی تعبیه و آماده شده اند، مگر اینکه خود این طول
عمر را نخواهید.


دقیقاً مثل خودروئی است که سازنده آن را برای حداقل
5 سال تضمین می نمایند و حداقل 30 سال می تواند
در خیابانها، تردد نماید، اما باز هم این انتخاب شماست
که این خودرو را در همان سال اول، به دره انداخته و آن
را از سود رساندن به خود، باز دارید.

چطوری میتوان طول عمر را افزایش داد؟

حالا با توجه به مطالب بالا، چطوری میتوان طول عمر را
افزایش داد.

در درجه اول: قبول مسئولیت زندگی توسط خود فرد.
مشخص است، فرد خواب رفته را میتوان بیدار نمود،
اما فردی که خود را به خواب زده است را نمی توان
بیدار نمود.

در مرحله دوم، امید به خدا و توکل به ذات احدیت،
و استعانت از او برای تغییر در سبک زندگی خود برای
رسیدن به شادی و نشاط و سلامتی در طول عمر خود.

در مراحل بعدی، خنده، اشتغال، سرمایه گذاری و دیگر
مطالبی که می توانید در کتاب الهی پیرشی آن مطالب
را مطالعه و به مرحله اجرا درآورید.



امید که این مطالب مورد استفاده واقع گردد و هیچ
فرد پیشکسوت(بازنشسته) دیگر برای خود و زمان رفتن
خود، تعیین تکلیف ننماید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،
آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

شکرگزاری و سپاسگزاری در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

شکرگزاری و سپاسگزاری در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

با یکی از عزیزان پیشکسوت که به گفتگو مشغول بودم، او اکثر

صحبتهایش در خصوص مسائل و مشکلات دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) بود و بیان می نمود که هنوز به این دوران

نرسیدی که ببینی که چقدر مسائل ریز و درست سر راهت قرار

میگیرد که دیگر حتی نمی توانی به خودت فکر کنی، چه برسد

به اینکه به فکر دیگران و گره گشائی از کار آنان و ورزش و

تفریح باشی.

شاید شما خواننده محترم نیز به مانند این عزیز، چنین افکاری

داشته باشید؟

آیا براستی هیچ چیزی در دوران پیشکسوتی (بازنشستگی) وجود

ندارد که بتوان برای آن شکرگزاری و سپاسگزاری نمود؟

آیا مسائل و مشکلات بوجود آمده در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) اجازه فکر کردن به خودمان را نمی دهد؟

و هزاران سئوال دیگر، که در هنگام گفتگو با آن پیشکسوت

(بازنشسته) در ذهن من جای گرفته بود، و می خواستم که جواب

آنها را دریابم.

در این مقاله بر آنم که پاسخ این سوالات و شکرگزاری و

سپاسگزاری در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) را مورد بررسی

قرار دهیم.

سپاسگزاری چیست؟

سپاسگزاری در لغت، به معنای شکرگزاری؛ تشکر است.

و همچنین در آیه 7 سوره ابراهیم قرآن كريم مي‌فرمايد :

لَئِن شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ

اگر شكرگزار باشيد نعمت را بر شما مي افزاييم و

اگر كفران كنيد عذاب من دردناك است .

از تقابل دو واژه‌ي «شكر» و «كفر» در اين آيه مي‌توان معناي

شكر را برداشت نمود. كفر به معني پوشاندن است و كافر كسي

است كه حقيقتي هويدا و واقعيتي آشكار را انكار مي‌كند .پس

معناي شكر – كه مقابل كفر است – عبارت خواهد بود از:

اظهار ، آشكار كردن و كتمان ننمودن . و شكر نعمت در واقع

همان اظهار نعمت است .

چرا باید در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) شکرگزار و

سپاسگزار باشیم؟

طی تحقیقاتی که بر روی کسانی که تحت عمل قلب قرارگرفته اند،

انجام گرفت، مشخص شد افرادی که سپاس گزاری را به عنوان

یک فریضه دینی انجام می دادند، تا حدود یک سال بعد از عمل

بسیار کمتر از دیگر افراد دچار درد و مشکلات ناشی از پیوند

شدند و احساس خیلی بهتری نیز داشتند.

همچنین در تحقیق دیگری که دردانشگاه کنتاکی آمریکا انجام شد،

مشخص شد که اکثر افراد هشتاد سال به بالا که از شادابی و

سرزندگی بسیار خوبی برخوردارند و ظاهر جوانتری نسبت به

همسالان خود دارند ،افرادی شکرگزار و سپاسگزار بوده اند.

این تحقیقات نشان داده است که تشکر کردن، شادی و عواطف

مثبتی که در پی آن احساس می شود، می تواند تا ۷ سال بر

طول عمر فرد بیفزاید

اما اگر بدانیم که افراد سپاسگزار بیش از سایرین شاد؛ سرزنده،

خوشبین و امیدوار هستند و از رضایت فردی بیشتری در زندگی

برخوردارند شاید کمتر به دلیل تراشی و توجیه سپاسگزاری ها

بپردازیم

همچنین در این تحقیقات مشخص شده است که سپاسگزاری در

تعدیل تأ ثیرات ناشی از هیجانات منفی مثل حس رنجش، کینه،

انتقام، حرص و طمع بسیار موثر است و با ایجاد پایداری و

مقاومت در موانع و مشکلات نقش حمایت کننده دارد، زیرا

عواطف مثبت را درشخص بالا می برد.

برای چه چیزهائی باید شکرگزار و سپاسگزار باشیم؟

براستی چیزی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) وجود ندارد

که بابت آن بخواهیم سپاسگزار و شکرگزار باشیم؟

زمانی که به دور و بر خودمان بنگریم، و سری به آمار بزنیم،

خواهیم دید که خیلی چیزهائی که الان داریم و خودمان نمی بینیم،

مورد درخواست خیلی از افراد دیگر است.

ما در حال حاضر، مالک خیلی از دارائیهائی هستیم که تعداد بسیار

زیادی، فاقد آن دارائی هستند و درجهت کسب آن دارائی، حاضر

هستند که فعالیت های بسیار زیادی داشته باشند و مبالغ فراوانی

نیز هزینه نمایند.

از آن جمله می توان به حس بینائی اشاره داشت، که بسیاری از

عزیزانی که هم اکنون از نعمت بینائی برخوردار نیستند و

بی نهایت از عدم وجود بینائی رنج می برند، حاضر هستند که

مبالغ بالائی برای بدست آوردن آن هزینه نمایند.

حس شنوائی یکی دیگر از آن نعماتی است که ما داریم و چون

براحتی برای ما کار می کند، از آن بی بهره هستیم، که در بعضی

از گنجینه های نیروی انسانی، با ازدیاد سن، این حس، کم کم از

دست می رود و آنگاه به سمعک و دیگر تجهیزات برای شنیدن،

آن فعالیتی که در طول عمر، هیچگاه به آن فکر نمی کردند،

متوسل می گردند.

و هر یک از حس های شش گانه که داریم، نیز به همین شکل

می باشد و در خصوص هر یک می توان ساعتها مطلب نوشت

و گفت.

نعمت هائی که در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) فقط به دلیل

رسیدن به این دوران، وجود دارد که می توان برای آن سپاسگزار

و شکر گزار بود، از قرار ذیل می باشد:

  • تجربه که به علت سالیان سال، کار و تلاش در ادارات و
  • سازمان ها و محل های کار، کسب نمودیم و این تجربه را
  • خیلی از افرادی که حتی با مدارج بالا تحصیل نموده اند،
  • فاقد آن می باشند.
  •  
  • تخصصی که به علت، گذراندن سالیان سال، کار در محل کار،
  • بدست آوردید، و بسیاری از افراد حاضر هستند برای استفاده از
  • این تخصص، بهای بالائی را بپردازند.
  •  
  • خیلی از عزیزان در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)، نوه هائی
  • دارند که زندگی را برای آنان شاد و با نشاط می نماید و هیچ
  • یک حاضر نیستند، این لذت را با چیزی عوض نمایند.
  •  
  • دوستان خوبی که در دوران اشتغال، تمام امتحانات ممکن را
  • از سر گذرانده و هم اکنون، می توان به آنها اعتماد داشت و
  • لحظات خوب و با نشاطی را برای خود فراهم نمود.
  •  
  • رسیدن به این سن، زیرا بسیارند، کسانی که هنوز به سن
  • پیشکسوتی(بازنشستگی) نرسیده، چوب خطشان پر شده، و
  • از دار دنیا، می روند.
  •  

و … خیلی از مسائل دیگر که اگر بخواهیم، می توانیم، باز هم

ساعتها بنویسیم، فقط کافی است که به خودمان و داشته هایمان

درست بنگریم.

چطوری باید در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) شکرگزار

باشیم؟

در ابتدا لازم است که به داشته هایمان نگاه جدیدی داشته باشیم و

به آنها طوری که نگاه کنیم که شاید تا لحظات دیگر، آن را از

دست می دهید. چطوری از آن سپاسگزاری و شکرگزاری

می نمائید؟

سپس حال شکرگزاری را در خود بوجود بیاورید

و با خلوص نیت از خدای مهربان شکرگزاری نمائید.

بجای غصه بابت نداشته ها، بخاطر داشته ها، شکر گزار باشید

و بدانید، نداشته ها و داشته ها، در کنار هم زیباست.

سعی نمائید که بصورت احساسی به هر چیزی نگاه نموده و

موارد سپاسگزاری و شکر گزاری را در آن یافته و شروع

به سپاسگزاری نمائید.

یک دفتر شکر گزاری داشته باشید. هر روز پنج چیز جدیدی

که از آنها شکرگزار بودید را در دفتر یادداشت کنید. شاید در

ابتدا راحت باشد، اما رفته رفته می بینید که باید بیشتر به

اطراف دقت کنید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود، آن را به دیگر عزیزان

نیز هدیه نمائید.

شادی با لذت تندرستی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

شادی با لذت تندرستی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

شادی با لذت تندرستی چیزی است که بسیاری از ما و عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) به آن نیاز داریم.

امروز روز آخر ماه مبارک رمضان است، و فردا عید سعید فطر

است و همگان شاد و شادمان از یک ماه روزه داری و اطاعت

خداوند متعال هستند. با خود گفتم چه خوب است که شادی را

همراه با تندرستی داشته باشیم و از هر دو لذت ببریم.

بنابر این در این مقاله بر روی داشتن شادی، با لذت تندرستی

پرداخته و آن را مورد بحث و بررسی قرار می دهیم.

لذت تندرستی چیست؟

لذت تندرستی یعنی لذت بردن از سالم بودن و احساس سلامتی

کردن. آنچه می خورید، اِسترس (اضطراب)، خواب، سیگار

کشیدن، مشروبات الکلی و مواد مخدر از عواملی هستند که

بر تندرستی شما تاثیر می گذارند.

تندرستی شما به رضایت از خود، خوش بودن شما با اطرافیان

و اینکه احساس کنید زندگی تان دارای ارزش و مفهوم است،

بستگی دارد.

آیا تا کنون مقاله سطح انرژی در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را مطالعه نموده اید؟

چرا لذت تندرستی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) برای

ما مهم است؟

تندرستی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) از آن جهت مهم

است که در این دوران بر خلاف عقیده بسیاری از گنجینه های

نیروی انسانی، کارهای بسیاری برای انجام دادن وجود دارد

و اطرافیان و از جمله خانواده نیاز دارند که از وجود سراپا

تجربه عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) استفاده نموده و از تخصص

و مهارت هایش در کارهای روزانه و حل مسائل استفاده نمایند.

حال اگر این فرد(پیشکسوت(بازنشسته)) با قبول بیماری

افسردگی، بیماری های دیگر را با آغوش باز پذیرفته باشد و

بدن خود را در معرض هجوم بیماری ها قرار داده باشد، مطمئناً

اطرافیان بجای اینکه از وجود گهربارشان استفاده لازم را ببرند،

مدام باید به فکر تعویض پزشکان و بیمارستان های مختلف باشند

تا بتوانند راه چاره ای برای رفع این بیماری ها که با آغوش باز

از طرف فرد بیمار به سمتش هجوم برده اند، چاره ای بیندیشند.

اما اگر فرد پیشکسوت(بازنشسته) خود مراقب وضعیت جسمانی

و روحی خود باشد و با انجام راه کارهای ذکر شده در کتاب

“الهی پیر شی” و نیز راه کارهای اجرائی دیگر، از جسم و روح

خود به خوبی محافظت نموده باشد و در این دوران، تندرست،

شاداب و نیرومند باشد، علاوه بر اینکه نقطه اتکاء بسیاری از

خانواده خود می باشد، می تواند برای خود نیز لذت شادی، نشاط

همراه با سلامتی را به خوبی تجربه نماید و از نعمت های بیکران

روزگار استفاده نماید.

عزیزان گنجینه نیروی انسانی که در این دوران لذت تندرستی را

به خوبی حس می نمایند، خانواده ای همراه و صمیمی با خود

داشته و لذت بودن در جمع را به اطرافیان خود نیز هدیه

می نمایند.

 پیشنهاد می شود برای اینکه ادامه مقاله برایتان بهتر

درک شود، مقاله مسئولیت زندگی در دوران پیشکسوتی

را مطالعه نمائید.

چگونه می توان لذت تندرستی را همراه با شادی در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را تجربه نمود؟

در اینجا با دو دسته از عزیزان روبرو هستیم. دسته اول،

عزیزانی هستند که در همین دوران نیز لذت تندرستی را

به خوبی درک نموده و هم اکنون نیز از این لذت کاملاً

بهره مند هستند و شما که در حال مطالعه این مقاله می باشید

به خوبی می توانید آن لذت را به همراه حس خوبی که این

پیشکسوتان(بازنشستگان) دارند را درک نمائید.

برای این دسته از عزیزان فقط توصیه می شود که با همین

سبک زندگی و با همین روحیه، ادامه زندگی خود را برای

رسیدن به مرز 120 سالگی که در تحقیقات برای میانگین

عمر در سالهای آینده در نظر گرفته شده است، آماده نمایند.

اما برای دسته دوم از گنجینه های نیروی انسانی که متأسفانه

اکثراً خود را فراموش نموده اند و در حال حاضر با انواع و

اقسام بیماری ها دست و پنجه نرم می نمایند، توصیه های

ذیل مطرح می گردد:

مهمترین مسئله ای که اینجا وجود دارد این است که مسئولیت

کل زندگی و وضعیت خود را قبول نمائیم و بدانیم که چنین

وضعیتی توسط هیچ فرد، یا هیچ گروه و هیچ محیطی به ما

تحمیل نشده است، بلکه این شرایط نتیجه انتخاب های خود

ما می باشد.

مشخص است که در زمانی که دانشجوئی درس نمی خواند،

مسلماً نمی تواند نمره بالا و قبولی در آن درس را انتظار

داشته باشد، به همین شکل است، کسی که سبک زندگی

نامناسب داشته است، نیز نمی تواند انتظار داشته باشد که

در سنین بالا، با مسائل و بیماری های مختلف دست به

گریبان نباشد.

پیشنهاد می شود مقاله کیف های خود را زمین بگذارید.                

راه کارهای استفاده از لذت تندرستی در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی):

پیشنهاد اول این است که بپذیریم که تمام شرایط را، خود ما

انتخاب و به زندگی خود وارد نموده ایم.

بعد از قبول مسئولیت، باید به خودمان تعهد بدهیم که در زمانی

مشخص و واقعی، این شرایط را به بهترین شکل ممکن تغییر

می دهیم.

سپس شروع به تغییر سبک زندگی خود نمائیم. این تغییر سبک

زندگی می تواند:

ورزش: حداقل نیم ساعت در هر روز و  حداقل سه روز

در هفته.

تغذیه مناسب: نسبت به تغذیه و مواد غذائی که استفاده

می نمائیم، مطالعه بیشتر نموده و از استفاده از موادی که

طبیعی نیستند و برای بدن ما مفید نیستند، خودداری نمائیم.

             

جلوگیری از ورود افکار منفی: از ورود افکار منفی به ذهن،

شدیداً خودداری نمائیم، و در هر مسئله و اتفاقی، حتماً به دنبال

موارد مثبت آن و مزایائی که آن اتفاق و مسئله برای ما دارد،

متمرکز شویم.

             

عطوفت با اطرافیان: با اطرافیان خود مهربان باشیم و همه را

به همان صورتی که هستند قبول نمائیم و سعی در عوض

نمودن آنها ننمائیم.

خارج نمودن کینه از ذهن و بدن: کینه ها را کلاً از بدن

خارج نمائیم و اجازه ندهیم، هیچ گونه

کدورت و ناراحتی در وجود ما جا خوش نماید.

لذت بردن از همه چیز: سعی نمائید از کلیه چیزهای اطراف

خود، و محیط پیرامونی، انسان های اطراف، لذت ببرید و

حس خوبی نسبت به همه آنان داشته باشید.

امید است که با انجام موارد بسیار ساده بالا، بتوانید شادی همراه

با لذت تندرستی را به خوبی حس نمائید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.