سطح انرژی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

سطح انرژی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

سطح انرژی در دوران پیشکسوتی را با داستان یک اتفاق در روز

جاری، خدمت شما عزیزان تشریح خواهم نمود.

           

امروز در محل اداره با یکی از عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) روبرو شدم

که سالیانی بود، موفق به دیدار ایشان نشده بودم، بخاطر همین خیلی خوشحال

شدم که ایشان را ملاقات نمودم، و بعد از احوال پرسی، مشاهده نمودم که

خیلی نسبت به سن مسن تر و پیرتر نشان میداد.

وقتی که علت را جویا شدم، و چند جمله ای از وضع روزگار و وضع کار

و معیشت صحبت نمود، و با بیان اینکه الان بعد از 32 سال کار در اداره،

همچنان حدود 12 سال است که در محل های دیگر، نیز به شغل کارمندی

مشغول است، متوجه پائین بودن انرژی ذهنی ایشان شدم.

به این علت، بر آن شدم که سطح انرژی را در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) مورد بررسی قرار دهم.

پیشنهاد می شود مقاله کیف های خود را زمین بگذارید

را نیز مطالعه فرمائید.              

سطح انرژی چیست؟

سطح انرژی به زبان خیلی ساده، میزان توان و نیروئی است که فرد در

بدن خود ذخیره می نماید و برای انجام کارها و فعالیت ها از آن استفاده

می نماید.

این کارها و فعالیت ها، می تواند کارها و فعالیت های جسمی و فیزیکی باشد

و نیز می تواند کارها و فعالیت های ذهنی باشد.

بقول استاد گرامی، جناب دکتر سلیمی، زمانی که سطح انرژی در بدن پائین

بیاید، بدن بیمار می شود و زمانی که سطح انرژی در مغز پائین بیاید، فرد

دچار افسردگی می شود.

پیشنهاد می گردد، مقاله نقطه سر خط را نیز مطالعه

فرمائید        

چرا بالا بردن سطح انرژی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) بسیار

مهم است؟

با توجه به تحقیقات علمی که ارائه گردید، با کم شدن سطح انرژی در بدن،

جسم توانائی دریافت انواع و اقسام ویروس ها و میکروب ها را دارد و در

مقابل بیماری، تقریباً خلع سلاح می شود و بیماری به راحتی در بدن رسوخ

نموده و فرد را دچار ناراحتی و آزار می نماید.

از طرفی چنانچه انرژی مغزی پائین بیاید، افسردگی که منبع اصلی و

حامی تمام عیار، انواع بیماری است، نیز اظهار وجود نموده و سرو کله اش

در زندگی که قرار بود، با شادی و نشاط و سلامتی همراه باشد، پیدا شده و

خود نمائی های خاص خود را به نمایش می گذارد.

زمانی که انرژی مغز پائین می آید:

  • ضعف ها و بدی ها بیشتر دیده می شود
  • حسادت و کینه بیشتر می شود
  • عصبانیت و خشم بیشتر می شود
  • سکون و تنبلی بیشتر می شود.
  • ناراحتی و نارضایتی بیشتر می شود
  • بدبینی و منفی نگری بیشتر می شود
  • مسیرهای عصبی از بین رفته و مغز راکد می شود.

اما اگر انژی مغز را بالا ببریم:

  • قوت ها و خوبی ها بیشتر دیده می شود
  • تحسین و قدردانی بیشتر می شود.
  • آرامش و گذشت بیشتر می شود.
  • تلاشم و تحرک بیشتر می شود
  • رضایت و شکرگزاری بیشتر می شود
  • خوش بینی و مثبت نگری بیشتر می شود
  • دریافت ایده ها و راه کارهای عالی تر می شود

همان گونه که مشاهده می فرمائید در صورتی که انرژی پائین می آید

همه چیزها بد می شود و

زمانی که انرژی ها بالا می رود، همه چیز خوب می شود.

پس باید با کم شدن انرژی چه در مغز و چه در بدن، مبارزه نموده

و مدام در جهت افزایش انرژی ذهنی و جسمی خود، فعالیت نمائیم.

تا بتوانیم شادی، نشاط، سلامتی و راحتی را در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) شاهد باشیم.

اگر تا کنون ویدئو صفحه تجربه بازنشستگان را مشاهده

ننموده اید، پیشنهاد می گردد، این صفحه را ببینید.              

چگونه می توان سطح انرژی را در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

بالا برد، و بالا نگه داشت؟

از طرق ذیل می توان سطح انرژی را در بدن بالا برد:

  1. خواب خوب(عمیق)
  2. خوردن آب (جوشیده ولرم)
  3. عادت به تنفس خوب برای تأمین اکسیژن
  4. تغذیه خوب(استفاده از مواد خوب و مفید)
  5. عادت به یادگیری و تحرک
  6. پرسش های مفید
  7. ذهن خود را خسته نکنیم

امید که با انجام موارد بالا، همیشه میزان انرژی بدن و مغز خود را در

سطح بالا نگه دارید و شادی و نشاط و سلامتی را به خود و خانواده در

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) هدیه نمائید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود، آن را به عزیزان خود هدیه نمائید.

وابستگی به جسم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

وابستگی به جسم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

 روز آخر که به محل کار رفت، در تمام مدت مشغول فکر کردن

به این بود، که حالا که میخواهند حکم پیشکسوتی(بازنشستگی) را

به دست او بدهند، بعد از آن باید چه کاری برای خود دست و پا نماید،

و درآمد ماهیانه خود را از کجا، تهیه نماید.

در این اوضاع بود، که به محل کار رسید و چون محل کار وی کمی

دور از محل پارک خودرو بود، مجبور بود، مسافتی را پیاده برود.

در همین اثناء بود که درد زانو که چند وقتی بود، به او سر و چشم نشان

داده بود، مجدداً از راه رسید و کارمند با سابقه ما را که مدام در فکر

درآمد و مخارج ماهیانه خود بود، را کمی به خود مشغول داشت.

این درد زانو، به علت این به سراغش آمده بود، که خیلی وقت بود

که سراغی از ورزش نگرفته بود، و همیشه تنها به فکر تأمین درآمد

خانواده بود و از جسم خود، کاملاً غافل مانده بود. و این غافل ماندن،

درست در زمانی که اصلاً انتظارش را نداشت به سراغش آمد، و

خود را به شکل دردهای شدید در زانوان نشان داد.

و از طرفی، با توجه به افزایش سن خود و باور خود او که دیگر

عمر او به پایان رسیده است، جسم نیز با باور او، همراه شده و

نشانه های پیری را از خود نشان میدهد.

بله این قصه اکثر عزیزان و دلبندان پیشکسوت(بازنشسته) است

که تا زمانی که سر و صدای بدن، بلند نشود، به فکر این جسم

نمی افتند و به قولی، وابستگی شدید که به درآمد و مسائل دیگر

دارند، بسیار کمتر از وابستگی به جسم خود می باشد.

از این رو، در این مقاله بر آنیم به این مسأله نگاهی بیندازیم و

این وابستگی را بررسی نمائیم.

آیا وابستگی اصولاً مفید است یا خیر؟

آیا وابستگی که اکثراً آن را بعنوان نکته منفی ذکر می نمایند،

در مورد جسم، مطلوب است؟

وابستگی به جسم را چگونه می توان مدیریت نمود؟

وابستگی به جسم چیست؟

وابستگی در لغت به معنای علاقه و پیوستگی است.

در زمانی که اسم وابستگی پیش می آید، تماماً، فکر وابستگی

به فردی دیگر، مد نظر قرار می گیرد.

اما در این وابستگی، فرد به جسم خود وابسته می گردد و مدام

باید مراقب آن باشد؟

وابستگی به جسم، اگر به صورت افراط و تفریط درآید، در هر

دو صورت موجب رنج و عذاب می گردد. زیرا در آن صورت

روند طبیعی بدن انسان که معمولاً با چین و چروک صورت، ریزش

مو، ضعف بینائی و شنوائی و … همراه است، موجب کلافگی و آزار

ما می گردد.

اگر این وابستگی به جسم بصورت وسواسی صورت گیرد، شما را از

خودتان دور ساخته و شما را در چنگال خود، محصور می سازد. لکن

اگر این وابستگی تنها به صورت، نگهداری از جسم، و همراهی با آن

باشد، نه تنها، مشکلاتی برای شما بوجود نخواهد آورد، بلکه، شما را

در پیمودن این مسیر، ثابت قدم تر می نماید.

چرا وابستگی به جسم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) مهم است؟

در اداره ای که در آن مشغول کار هستم، معمولاً برای تابستان ها،

مسابقات شنا و والیبال و فوتبال جهت کارمندان در نظر می گیرند و

نکته قابل توجه آن این است که تنها کمتر از نیم درصد از کل کارکنان

در این فعالیت ها شرکت می نمایند و بقیه افراد، تنها به دنبال کارهای

متفرقه خود، بودند و اصلاً توجهی به امکاناتی که محل کار برای آنان

در نظر گرفته بود، نمی نمودند.

و جالب توجه اینکه، از همین تعداد نیز، اکثراً از قشر سابقه بالا،

شرکت می نمودند که کم کم، صدای ناله و فغان جسم خود را درک

کرده بودند و بقیه که این ناله ها را می شنیدند و تنها خودشان را

مشغول می نمودند تا این ناله و فغان، به داد و فریاد، افزایش صدا

داده و آنگاه تازه به سراغ مداوای آن با داروهای شیمیائی

به مدد پرشکان، می رفتند.

در سنین پیشکسوتی(بازنشستگی) اگر عزیزان به جسم خود توجه ننمایند

و مثل گذشته، تنها به فکر درآمد و بحث های اقتصادی خود باشند، این

داد و فریادها، بیش از بیش بالاتر رفته و طاقت فرد پیشکسوت

(بازنشسته) را سرآمده و به مسائل مختلف دچار خواهند شد.

لکن اگر وابستگی به جسم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) باشد،

و فرد همانقدر که به فکر بحث های اقتصادی خود و خانواده می باشد،

به فکر جسم خود باشد و با گفتن اینکه دیگر از ما گذشته، اهمال کاری

خود را در این رابطه، کتمان ننماید، می تواند با استفاده از تغذیه

مناسب و متناسب با وضعیت خود و ورزشهای مخصوص به خود،

از نعمت سلامتی بهره مند و آنگاه با خیال راحت تر و آسوده تر،

به دنبال بحث های اقتصادی خود برود.

چطوری باید وابستگی به جسم را در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) بهینه نمائیم؟

با کمی رسیدگی به وضعیت جسمی خود، و آگاهی از شرایط جسمی

خود در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) می توان از کمترین تغییرات

بوجود آمده، آگاه شد و اگر این تغییرات در جهت معکوس باشد، فوراً

با انجام اقدامات لازم، این تغییرات را به سمت مثبت هدایت نمائیم.

و اگر این تغییرات در جهت مثبت باشد، با اندازه گیری و مراقبت از

آن، آهنگ رشد تغییرات مثبت، افزایش یافته و سلامتی دو چندان برای

ما و خانواده ما به همراه شادی و نشاط خواهد داشت.

وابستگی به جسم را از کجا شروع نمائیم؟

وابستگی به جسم را بدون فوت وقت از همین لحظه و با مراقبت

از وضعیت تغذیه و انجام حرکات ورزشی متناسب با وضعیت

جسمانی خود، آغاز می نمائیم.

و با این باور که در هر سنی که باشیم، مراقبت و همراهی از جسم

و بقولی، وابستگی مثبت به جسم، می تواند سبب شادابی و نشاط و

سلامتی هر چه بیشتر در ما گردد.

در صورتیکه این مقاله برای شما سودمند بود، آن را به عزیزان

خود هدیه نمائید.