آهنگ زندگی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

آهنگ زندگی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

آهنگ زندگی هر فرد در طول زندگی، ریتم خاص و نوای

بخصوصی دارد و هر فرد برای زندگی خود آهنگی را در

نظر گرفته و برنامه ریزی می نماید.

و این برنامه ریزی از زمان تولد تا زمان مرگ و نیستی، ادامه دارد.

گاهی اوقات، و بعضی شرایط، این برنامه ریزی دچار نوسان و

تغییر می گردد.

فرد در زمان اشتغال ریتم و آهنگ خاصی برای زندگی خود در نظر

می گیرد و این ریتم و آهنگ در زمانی که فرد به درجه پیشکسوتی

(بازنشستگی) وارد می شود، نیز پس از تلاطم چند وقته، مجددا،

ریتم و آهنگ خاصی را دنبال می نماید.

حال این آهنگ و ریتم چیست؟

با ما همراه باشید.

چرا مقاله  هدف در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) را مطالعه نمی نمائید.      

آهنگ زندگی چیست؟

صدای بچه، صدای خنده، صدای گریه، صدای ناله، صدای آب،

صدای باد، صدای باران، صدای راه رفتن روی برگ درختان ،

صدای صحبت های بین افراد یک خانواده و ….

این صداها و نواها، همگی آهنگ های زندگی و ریتم های زندگی

می باشند که هر فرد و انسانی در طول زندگی خود، به تناسب

زندگی خود از هر کدام از آنها به مقدار برنامه ریزی شده توسط

خودش استفاده و سود می برد.

اگر هر یک از این صداها، دچار کاهش یا افزایش شود، ریتم و

آهنگ زندگی نیز دچار تغییراتی خواهد شد.

بعضی از افراد دوست دارند که هیچ تغییری در هیچ یک از

صداها و نواها در طول زندگی رخ ندهد، و برخی دیگر، چالش

و تغییر را با تمام وجود خواهانند و در صدد تغییر هر یک از

شاخص های زندگی خود، از جمله آهنگ و ریتم زندگی خود

هستند.

پیشنهاد می شود مقاله ارتباط در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.              

چطوری آهنگ زندگی را در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

همچنان ملائم و یکنواخت نگه داریم؟

حال که معنای آهنگ زندگی را بررسی نمودیم، بر آنیم که

چگونه این آهنگ را همچنان بصورت ملائم و یکنواخت برای

خود و اطرافیان خود داشته باشیم، و متأسفانه مثل بعضی از

گنجینه های نیروی انسانی که بصورت کامل، این آهنگ و

ریتم را خاموش می نمایند تا استراحت نمایند، نباشیم و بدانیم

که این ریتم و آهنگ، همان زندگی است.

نکات بسیاری تا کنون در مقالات متعددی جهت استفاده بهینه

از اوقات این دوران و نیز کتاب الهی پیر شی آورده شده است،

لکن به بعضی از نکات آن مجدداً اشاره میگردد:

  • داشتن هدف در زندگی یکی از اصول اصلی برای داشتن
    آهنگ زندگی می باشد، زیرا زمانی که هدف داشته باشید،
    مجبور به کوک کردن ساز خود، و نواختن آهنگ و نوای
    مخصوص به آن هدف هستید.
  • ورزش: یکی دیگر از ابزارهای لازم برای فعال بودن
    در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) و در نتیجه، داشتن
    آهنگ ملائم و یکنواخت در این دوران، ورزش می باشد
    که پیشنهاد می گردد، حداقل روزی 30 تا 40 دقیقه این
    فعالیت را برای خود برنامه ریزی نمائید.
  • عشق به خود: این مطلب از مهمترین اصولی است که هر
    فرد می تواند در زندگی خود، داشته باشد، زیرا با وجود این
    عشق، دیگر زمانی را برای سکوت محض در زندگی
    اختصاص نخواهد داد، و همیشه آهنگ و نوائی در زندگی برپاست.
  • عشق به اطرافیان: بعد از عشق به خود، انگیزه دیگری
    که می تواند، آهنگ زندگی را مستدام نگه دارد، عشق به
    اطرافیان و خانواده می باشد.
  • جشن گرفتن مناسبت های مختلف: می تواند شادی ساز زندگی باشد.
  • بخشیدن کسانی که به شما ظلمی نموده اند: این یکی از
    بزرگترین مرتبه های انسانیت و لطفی است که هر فرد
    می تواند در حق خود و فردی که ستم نموده است، داشته باشد.
    و با داشتن چنین مرتبه ای، می توان آهنگ خوش آن زندگی
    زیبا را از راه دور نیز تجسم نمود.

اگه تو زندگی یکی از سیم های سازت پاره شد،

 آهنگ زندگیت رو اون جوری ادامه بده

که هیچ کس نفهمه به تو چی گذشته ،

حتی اونی که سیم رو پاره کرده..!

اگر این مقاله برای شما سودمند بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

الهی پیر شی، دعای بزرگترها در حق بقیه است.

الهی پیر شی، دعای بزرگترها در حق بقیه است.

بارها و بارها، زمانی که بزرگترها میخواهند برای کسی دعا نمایند،

میگویند: الهی پیر شی. این دعا در برای جوانان، معنی واضحی ندارد،

و جوان­ها نمی­دانند که پیر شدن یعنی چه؟ و شاید بعضی از آنها مثل

یکی از رفقایم، میگفت “من از هیچ چیز نمی ترسم، الا از پیری”.

اما اگر الان میتوانستم به ایشان دسترسی داشته باشم، میگفتم که اگر

بتوانی زندگی متعادلی داشته باشی و امید به زندگی داشته باشی،

پیر شدن، میتواند همراه با داشتن تجربه های گرانبها، نشاط و شادی

و سرگرمی به همراه داشته باشد.

بچه که بودم بزرگترها همیشه این دعا روی لبشان بود که

«الهی پیر شی!» آن موقع تعجب می‌کردم که چرا این دعا؟

چرا باید دعا کنیم که کسی پیر شود؟ بعدا فهمیدم که منظورشان

از پیری، عمر دراز است

به هرحال قرار نیست تا ابد جوان باشیم. پدر(110 ساله) هم همیشه

خمیده نبود. روزی روزگاری مثل بقیه جوان بود.

           

شاید سرحال‌تر از بقیه جوانها. در کار خدا نمی‌شود دخالت کرد،

ولی واقعا از پیر شدن به معنای «ضعیف شدن و زمین‌گیر شدن»

باید ترسید، و باید راهکارهائی را انجام داد که به این وضعیت دچار نشد.

پیشنهاد می شود، مقاله الماس ابدی است را

مطالعه فرمائید.

الهی پیر شی، دعاست یا نفرین؟

در اینجا، ما دقیقاً پیر شدن را می­خواهیم، اما نه “ضعیف شدن”

و “زمین گیر شدن”، که اگر چنین باشد، هیچ بنی بشری، منتظر

چنین پیری نمی­باشد، پیری که دست­گیر اطرافیان باشی و تمام

اطرافیان گریزان(بعلت ضعف و زمین گیر شدن) باشند.

ما می­خواهیم شخص در زمانی که حکم پیشکسوتی(بازنشستگی)

را دریافت نمود، با کوله باری از تجربیات به شادی و نشاط همراه

با سلامتی کامل خود در این مسیر ادامه دهد. همانگونه که

نمونه­هائی از آنها را قبلاً عنوان نموده­ام.

پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

استراحت بدون دغدغه تنها تعریفی است که می­توان از پیشکسوتی

(بازنشستگی) داشت، اصلی که امروز به واقع برای قشر پیشکسوت

(بازنشسته) ما، غریبه­ای بیش نیست.

اگر شخصی در 20 سالگی وارد اداره شود، حدوداً در سن 50 سالگی

به سن پیشکسوتی(بازنشستگی) می­رسد، یا هر سنی که وارد شود،

تا سن 60 سالگی نهایتاً می­تواند در اداره بماند، و بعد از 60 سالگی

را دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) می­نامند. این دوران را نیز می­توان

به دو دسته تقسیم نمود:

  1. پیشکسوت(بازنشسته) جوان( 60-75) سال
       
  2. پیشکسوت(بازنشسته) پیر (75 سال به بالا)

و اینکه شخص بعد از پیشکسوتی(بازنشستگی) تا چند سال دیگر

در این دنیا بماند، مشخص نیست.

و آیا باید برای دوران بعد از پیشکسوتی(بازنشستگی) برنامه­ای

داشته باشیم، یا خیر؟

البته تعدادی از افراد، با نگاه بدبینانه­ای که به پدیده پیشکسوتی

(بازنشستگی) دارند، این دوران را، دوران به اصطلاح با

زن نشستن در خانه تفسیر می­کنند، و اگر فرد، از خانم های

بزرگوار باشد، حتماً با مرد نشستن در خانه تفسیر می شود.

متأسفانه این فکر در ذهن تعدادی از این عزیزان جای گرفته است.

و به محض دریافت حکم پیشکسوتی(بازنشستگی)، احساس می­کنند

که دیگر دوران کار و سودمندی تمام شده است. و دنیا و زندگی

برایشان به پایان رسیده است.

با دریافت این احساس منفی و پوچی، افسردگی که اولین مهمان

ناخوانده بدن است، به بدن وارد گردیده و با خود بقیه مهمان های

ناخوانده ناصواب دیگر را نیز، وارد بدن می­نماید.

در این سنین معمولاً فرزندان، بالغ گردیده و هر کدام به دنبال

زندگی خود می­روند و دیگر امکان توجه کردن به والدین خود

را ندارند.

حال که این قشر خوب و با تجربه و زحمتکش، از طرف بعضی

از ادارات و دولت، به فراموشی سپرده شده­اند، و جو ناسالم جامعه

نیز به شایعات در خصوص پیشکسوتان(بازنشستگان) دامن میزند،

بر خود واجب میدانیم که با یاری و مدد از پیشکسوتان(بازنشستگان)

گرامی، فکری به حال افزایش شور و نشاط همراه با سلامتی در این

دوران نمائیم. و زندگی دوم خوب و لذت بخشی را برای خود خلق

نمائیم و دعای دیگران در حقمان(الهی پیر شی) معنی واقعی پیدا نماید.

مقاله سن تنها یک عدد است را از دست ندهید.           

الهی پیر شی با همکاری و همراهی خود شما:

در این راه، همراهی شما دوستان عزیز را خواستارم. هیچکس را

به زور نمی­توان خوشبخت نمود. فعالیت­ها و برنامه­های ذکر شده

در این سایت، تا زمانی که اجرا نشود، قابل قضاوت نخواهد بود.

ما هدف­مان را رسیدن به حداقل سن 100 سالگی شاد و موفق

قرار دادیم.

برای اینکه به این مقصود نائل شویم، این راه را به دو نیم راه

تقسیم نمودیم. یکسری از فعالیت‏ها باید در قبل از رسیدن به این

دوران(زمان اشتغال) برنامه ریزی و انجام شود، یکسری اقدامات

نیز بعد از رسیدن به این دوران و در این دوران باید برنامه ریزی

و به عمل درآید.

بر اساس آمار موجود، امید به زندگی در حال حاضر، حدود 75 سال

است، و بر اساس تحقیقات به عمل آمده، بواسطه پیشرفت تکنولوژی،

برآوردها حاکی از افزایش امید به زندگی تا 200 سال، در سال

1400 دلالت دارد. ما به صورت خیلی بدبینانه، امید به زندگی تا

100 سال را مدنظر قرار داده و برای داشتن زندگی خوب پس از

پیشکسوتی(بازنشستگی) و شروع زندگی دوم و وقت­های اضافه

زندگی و رسیدن به پیری بانشاط و سالم، برنامه­ریزی می­نمائیم.

ضمناً الهی پیر شی، نام کتابی  است که در

خصوص ارائه راه کارهای ساده، برای داشتن زندگی

شاد، با نشاط و سالم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

به رشته تحریر در آمد است، که می توانید آن را از اینجا

 تهیه نمائید.           

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

الماس ابدی است.

الماس ابدی است.

الماس استعاره عشق، استقامت و مقاومت است.

چند روز پیش با یکی از عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) مشغول

صحبت بودم و ایشان با وجودی که سن 67 را تجربه می نمود،

از آماده شدن برای رفتن از دنیا و به پایان رسیدن عمرش می گفت

و از اینکه دیگر نه امیدی به زندگی دارد و نه زمان، فرصت این کار

را به او میدهد.

اینکه تا چه سنی در این دنیا باشیم یا نباشیم، شاید به موارد متعددی

مربوط می شود، که سن در بین آن موارد، از ارزش بسیار پائینی

برخوردار است. زیرا سن نیست که زمان رفتن یا ماندن را در این

دنیا مشخص می نماید.

و بحث دیگر اینکه چرا در این سن امیدی به زندگی برای ایشان وجود

ندارد، آن بحث دیگری است؟

ما در این مقاله می خواهیم این مورد را بحث و بررسی نمائیم.

پس با ما همراه باشید.

پیشنهاد می شود، مقاله آیا بازنشستگی، سقوط به دره افسردگی است

را نیز مطالعه نمائید.

الماس چیست؟

الماس کانی کمیاب و طبیعی است که از کربن تشکیل شده است.

به لحاظ شیمیایی اتم های آن با پیوند کووالانسی که قویترین پیوند

اتمی است به هم متصل شده است.

این ساختار پیوندهای یکنواخت و متراکم و ساده باعث تشکیل

سخت ترین و بادوام ترین موادی شده که تا کنون شناخته ایم.

این تعریفی است که از الماس شده است و به آن به چشم سخت ترین

و بادوام ترین مواد نگاه می شود.

چرا به پیشکسوتان(بازنشستگان) الماس می گوئیم؟

از زمانی که شروع به تحقیق و تفحص در این موضوع نمودم، و با شناختی

که از این عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) پیدا نمودم، به این باور هستم که

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) نیز به مانند الماس، سخت و بادوام هستند،

اما تنها و تنها یک شرط برای آن وجود دارد و آن باور خود گنجینه های

نیروی انسانی است که باید به این باور من اعتقاد داشته باشند.

بارها و بارها، عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) ای را مشاهده نموده که

همچنان کوه استوار و پابرجا و چنان تکیه گاه خود و اطرافیان خود هستند

که امیدوارم صدها سال، به زندگی پربار خویش ادامه دهند.

در مقاله سن تنها یک عدد است، اعلام داشته ام که سن نمی تواند

ملاک و معیار خوبی برای سالهای عمر باشد، تنها نشان دهنده یک

عدد است که می تواند بی ارزش باشد.

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) با استفاده از تجربه، تخصص و مهارت

خود، توانائی بازنمودن گره های کوری از زندگی خود و اطرافیان خود

دارند که هیچکس حاضر نیست آنها را بگشاید.

پس بنابر این، به این نتیجه می رسیم که عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)،

الماس هائی هستند که  سخت و با دوام می باشند، و باید به

این باور برسند که می توانند تا لحظه آخر عمر خود، که زمان آن مشخص

نمی باشد، به فعالیت های فکری، جسمی و حرکتی خود ادامه دهند.

              

مانند آن پیشکسوت(بازنشسته) ژاپنی که تا سن 83 سالگی، از اینکه پای

خود را به آب بزند، وحشت داشته و در 90 سالگی شروع به آموزش شنا

می نماید و در 100 سالگی مدال طلای المپیک را از آن خود می نماید.

چطوری می توان مثل الماس، ابدی شد؟

تمام راه ها، برای رسیدن به موفقیت و رسیدن به ارزشهای والای انسانی،

تنها با یک باور شروع شده و با یک تغییر بسیار ساده و کوچک ادامه می یابد.

کافی است که از خواص الماس با اطلاع گردیم از جمله:

تقویت انرژی های درونی:

این خاصیت به خوبی در عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) که به توانائی

و تجربه و مهارت خود اطمینان دارند، کاملاً مشاهده می گردد. و به

راحتی انرژی های درونی خود را بصورت مداوم افزایش داده و افزایش

این انرژی باعث انتقال آن به اطرافیان نیز می گردد.

از بین بردن تردید، دودلی و بی ثباتی:

این خاصیت از آن خاصیت هائی است که متأسفانه در عرف،

به اشتباه، و بر خلاف این خاصیت به عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)

اطلاق می شود.

گنجینه های نیروی انسانی، با اتکا به معلومات و تجربیات گرانبهای

خود، در مورد حل مسائل، دیگر تردید و دودلی ندارند و به خوبی

می توانند بسیاری از مسائل را با دیده بصیرت و دانائی بنگرند و در

جهت بهترین راه کار ممکن، ارائه طریق نمایند.

تحرک و شادابی و افزایش عزت نفس

بسیاری از عزیزان گنجینه های نیروی انسانی هستند که به گفته های

غلط جامعه که در خصوص عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) وجود دارد،

کوچکترین اعتنائی نداشته و همواره به تحرک و شادابی خود ادامه

می دهند، مصداق این عزیزان را می توانید در مسابقات ورزشی که

توسط خدمتگزاران صندوقهای بازنشستگی کشور و یا صندوق های

بازنشستگی ادارات و سازمان ها برگزار می گردد، مشاهده نمائید.

– گذاشتن الماس بر روی مرکز بدن و چاکراها باعث رفع مشکلات

و ناراحتی دستگاه گوارش و مسمومیت ها و تقویت معده و روده و

از بین بردن بیماری میشود.

دقیقاً این خاصیت الماس در عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) مستتر است

و عزیزان گنجینه نیروی انسانی با بودن در جمع ها، بصورت منابع انرژی

مثبت در خانواده ها(با توجه به دستورات اکید اسلام) و نیز با یافتن و

ارائه بهترین راه کارها، به رفع مشکلات و ناراحتی ها کمک شایانی نمایند .

و در خصوص بیماری ها نیز با وجودی که هر یک، حداقل تعداد فرزندانی

را تربیت و به جامعه تحویل داده اند، تجربه مبارزه با بیماری ها را به خوبی

داشته و در زمانی که جوانترها با کوچکترین بیماری، روحیه خود را می بازند،

با ارائه نسخه های گیاهی و درمان های سنتی می توانند در جهت درمان نیز

مفید واقع گردند.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

اعمال بد دیگران در گذشته در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

اعمال بد دیگران در گذشته در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

اعمال بد دیگران در مواجه با ما، همیشه وجود داشته و وجود خواهد

داشت، لکن آن چیزی که بسیار مهم و حیاتی است، نحوه برخورد ما

با این اعمال چه در گذشته که اتفاق افتاده و چه در حال، که تنها

خاطرات آن به جای مانده است، می تواند یکی از شاخص های اصلی

آرامش ما را رقم بزند.

چندی پیش در حال گذر از محلی، به یکی از همکاران سابق مواجه شدم 

که پیشکسوت(بازنشسته) شده بودند و ایشان در گفتگوهای خود،

از عملکرد افرادی نام می برد که در 20 سال گذشته رفتارهائی را

با این عزیز داشته، و ایشان از آن رفتارها با ناراحتی، یاد می کرد.

در زمان یادآوری خاطرات گذشته توسط این همکار پیشکسوت(بازنشسته)

اوج غم و ناراحتی را در چهره این گنجینه نیروی انسانی درک نمودم و

در زمانی که از اوضاع وی جویا شدم، متوجه شدم که ایشان در حال

مبارزه با بیماری سرطان نیز می باشد.

آیا واقعاً ما باید خاطرات بد، و اعمال بد افراد در گذشته را باید همیشه

به همراهمان داشته باشیم؟

فکر کردن به این اعمال بد، چه آینده ای در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) برای ما رقم می زند؟

به چه طریق می توانیم از افکار را از سرخود بیرون نمائیم؟

در این مقاله بر آنیم که به این سئوالات و سئوالات دیگر که در

خصوص گنجینه های نیروی انسانی مطرح است، پاسخ داده و

آن را مورد بررسی قرار دهیم.

پیشنهاد می شود، مقاله یاد آوری خاطرات بد در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.

اعمال بد دیگران چیست؟

اعمال بد به کلیه اعمال و رفتارهای دیگران که در گذشته بر ما وارد

شده است، که یا به واقع بد بوده و یا اینکه در نظر ما بد جلوه نموده

است و به هر صورت موجبات رنج و ناراحتی ما را فراهم نموده باشد.

اعمال بد، می تواند رفتار باشد، یا گفتار یا عملکردی که به صورت

مستقیم یا غیر مستقیم، اجازه دادیم، که افکار و احساسات ما را مورد

آسیب قرار دهد.

همانگونه که در تعریف بالا به آن اشاره نمودیم، اعمال هر فردی،

در صورتی می تواند بر ما آسیب برساند که ما این اجازه را به آنان

بدهیم که بتوانند بر ما اثر داشته باشند، ولی در صورتی که ما این اجازه

را به آنان ندهیم، اعمال و رفتار و کردار هر فرد، تنها می تواند بر

همان فرد تأثیر بگذارد.

مقاله الماس ابدی است را نیز مطالعه فرمائید.

چرا ندیدن اعمال بد دیگران در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

مهم است؟

در کلاسی یکی از اساتید گرامی برای اینکه این مطلب برای دانشجویان

کاملاً شفاف گردد، از دانشجویان خواست که یک کیف که همراه دارند

را با دست بالا آورده و در همان حالت به ادامه درس گوش فرا دهند،

در ابتدا خیلی خوب بود، و همگان توانستند که همراه با کیف در دست،

به درس گوش دهند.

لکن بعد از گذشت بیش از چند دقیقه، یکی یکی از دانشجویان،

با اعلام اینکه فشار کیف در دست موجب ناراحتی و سلب آسایش

گردیده است و نمی توانند در همان حالت به درس گوش فرا دهند،

کیف های خود را پائین گذاشتند.

کیف هائی پائین گذاشته شد، که شاید در نگاه اول، سنگینی خاصی

نداشتند و فرد با طیب خاطر آن کیف را بالا برد و در دستان خود

نگه داشت و فکر می کرد که شاید بتواند ساعتها آن را بالای نگه دارد،

لکن بعد از تنها چند دقیقه ای، فشار کیف آنچنان شد که همگان مجبور

به پائین آوردن آن شدند.

قانون 90/10 استفان کاوی:    

    

خاطرات و اعمال بد دیگران در حق ما، هر چه بوده در زمان گذشته

بوده، و شاید شما فکر کنید که اثرات آن تا کنون نیز گریبانگیر شما

است، لکن اگر درست بنگرید، اتفاقات که رخ می دهد، تنها 10%

از وضعیت ما را می تواند تحت الشعاع خود قرار دهد البته اگر ما

این اجازه را به آن اتفاق بدهیم، و 90% بقیه، مربوط به طرز رفتار

و عملکرد ما با همان 10% می شود.

پس تا اینجا به این نتیجه رسیدیم که اتفاقات و عملکرد ها، تنها

10% شرایط فعلی ما را شامل گردیده و وضعیت فعلی ما،

مربوط به تصمیمات و عملکرد ما بر می گردد.

عملکردی که در گذشته اتفاق افتاده است، بهتر است که در همان

گذشته باقی باشد، و تنها تجربیات آن را به زمان حال بیاوریم تا

بتوانیم از آن تجربیات استفاده مناسب را ببریم.

اگر ما خاطرات و عملکردهای بد دیگران در رابطه با خودمان

را به مانند کیف همیشه همراهمان داشته باشیم، مانند آن کیف ها

می شود که پس از مدت زمانی فشاری که بر بدن می آید، بدن را

شکننده می سازد و باید آماده ورود بیماری های مختلف(همانگونه

که متأسفانه آن همکار سابق ما نیز دچار آن شده بود) باشیم.

چطوری می توان با اعمال افراد بد و منفی گذشته در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) برخورد مناسب نمود؟

بهترین و مناسب ترین عملکرد می تواند فراموشی آن اعمال و رفتار

باشد. و پس از آن تغییر رفتارهای خود ما که از این به بعد، به افراد

دیگر اجازه انجام اعمال بد در خصوص ما را ندهیم.

و سپس سعی در عوض نمودن آن خاطره و رفتار بد در ذهن خود

با یک خاطره و رفتار خوب (اگر از آن فرد سراغ داشته باشید که

خیلی بهینه تر است) را جایگزین کنید.

اشتباه اگر یکبار اتفاق بیافتد، اسم آن اشتباه است، لکن اگر برای بار

دوم اتفاق بیفتد، دیگر اشتباه نیست، بلکه انتخاب است.

کلام آخر اینکه، شما باید دیگران را به خاطر رفتارهای بد آنان در

گذشته ببخشید، نه به این خاطر که آنها مستحق گذشت هستند،

بلکه به آن دلیل که شما مستحق آرامش هستید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

آرامش در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

آرامش در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

در زمانی که فرد بازنشسته می شود، سطح استرس

و نگرانی از کار، به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.

و پس از آن خود شما دیگر مسئول دادن مهلت و زمان

برای رفت و آمدهای روزانه خود هستید.

در هفته های اول، آرامش نداشتن استرس

زمان بندی های کار و شغل، به خوبی می تواند برای

فرد قابل درک باشد و عدم استرس در آن زمان را با

تمام وجود احساس نماید. لکن این زمان آنقدر کوتاه

است که تنها یک حس کوچک از آن برای فرد می ماند.

اما بعد از چند ماه، دیگر آن آرامش را در خود نمی یابید

و همین نداشتن استرس خود می تواند باعث افسردگی

و نداشتن برنامه باشد.

این دامی است که اکثر عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)

در آن گرفتار شده و افسردگی کمترین ثمره این دام

می باشد، لکن بعضی از گنجینه های نیروی انسانی

هستند که قبل از اینکه حکم را دریافت نمایند،

برای خود برنامه ریزی لازم را نموده و آماده ورود به این

دوران شیرین و جذاب می شوند و نه تنها به خوبی

می توانند از این آرامش بعد از دریافت حکم، استفاده نمایند

بلکه همین آرامش را دستمایه برنامه ریزی های آتی

برای شادی، نشاط و سلامتی خود قرار می دهند.

چگونه است که بعضی افراد از آرامش بوجود آمده به

خوبی استفاده می نمایند؟

چرا بعضی از عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) بعد از

آرامش دچار افسردگی می گردند؟

ما در این مقاله سعی داریم به سئوالات بالا پاسخ گفته

و آن را مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

پیشنهاد می شود، مقاله راه کار برای رفع استرس

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) را مطالعه فرمائید.

آرامش چیست؟

در فرهنگ لغت معین آرامش به: آرمیدن، فراغت،

صلح، آشتی، ایمنی و امنیت معنا شده است.

آرامش یک حس است که فقط و فقط از درون هر فرد

نشأت می گیرد و اگر درون هر فرد، دارای آرامش و

امنیت باشد، فرد نیز آرام می باشد و از زندگی لذت

کافی را خواهد برد.

آرامش یعنی لذت بردن از هر چیزی، کوچک، کم، ناچیز.

چرا آرامش در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

مهم می باشد؟

تعدادی از افراد بر اساس خصوصیات درونی خود،

خودشان آرامش را از خودشان سلب می نمایند،

بعنوان مثال، فردی که احساس حسودی دارد،

نمی تواند موفقیت و رشد افراد دیگر را ببیند و مرتباً

برای خودش استرس و ناراحتی را دعوت می نماید.

یکی از همکاران سابق ما، که هم اکنون به جرگه

پیشکسوتان(بازنشستگان) پیوسته است، همیشه

برای دیگران خوشبختی و سعادت می خواست و هم

اکنون نیز که بعد از سالیان سال، ایشان را ملاقات

می نمائید، فقط کمی موهای سرش رو به سفیدی

می گراید.

هر زمانی که ایشان را ملاقات می نمائید، از حس آرامش

و راحتی که دارد، شما نیز می توانید منتفع گردید، به قول

خودشان، “من اگر نتوانم به فردی کمک نمایم، حداقل

سعی می نمایم که به او ضربه وارد ننمایم”.

البته لازم به ذکر می باشد که اکثر افرادی که چنین حسی

را دارند، را می توان به خوبی در اطراف خود مشاهده نمود

و نکته قابل ذکر اینکه، کسانی که از آرامش خوبی برخوردار

می باشند، اکثراً از سلامتی و نشاط بهره می برند.

در مقابل آنها، افرادی که به هر نحو، خود را از نعمت آرامش

محروم می سازند، یا بوسیله افکار خود، آرامش را از خود

سلب می نمایند، به هیچ وجه، سلامتی را در آنها در سنین

پیشکسوتی(بازنشستگی) نمی توانید بیابید.

پس سلامتی، شادی و نشاط در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) با آرامش رابطه مستقیم دارد و فردی

که آرامش دارد، از سلامتی نیز برخوردار است.

مقاله افسردگی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

را از دست ندهید.

چگونه می توان در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

به آرامش دست یافت؟

همانگونه که در اول مقاله نیز ذکر شد، آرامش تنها از

درون هر فرد نشأت می گیرد و فرد باید آرامش درونی

برای خود فراهم نماید.

برای رسیدن به آرامش می توانید از روشهای ذیل،

به این مهم دست یابید:

  • به مشکلات در زندگی با دید دیگری بنگرید و با برداشتن
    حرف “م” از اول آنرا به شکلات تبدیل و سعی نمائید، در
    درون آن آرامش و آسودگی را بیابید.     
  •                                               
  • به کودک درون خود توجه ویژه داشته باشید، گاهی لباس
    با طرح های كودكانه بپوشید. چنین كاری یادآور روزهای
    شاد زندگی شما است.   
  •                                       
  • با برداشتن تفاوت ها میان شخصیت ها، آرامش را به زندگی
    خود فراخوانید. تا زمانی که خود را فردی می دانید که هیچ
    کسی نتواند به شما، انتقاد نماید و كار خود را مهم می داند
    و با خشنودی كه از این طریق فراهم می شود به آرامش
    دست می یابد.                
  •                                        
  • هنگامی كه بحث و تعارضی در زندگی بوجود می آید،
    سعی نمائید به سادگی از بحث دوری گزینید و آن را
    به زمانی دیگر موكول كنید و از آرامشی كه می توانید
    بدان دست یابید شگفت زده شوید.    
  •                                            
  • رنگ سبز در دستیابی روح آشفته به آرامش، اثری
    جادویی دارد.                 
  •                                   
  • تا می توانید در لحظه زندگی نمائید و جزئیات جذاب هر
    لحظه را دریابید. از هر صدا و رنگ نشاط آور شادمان شوید،
    از چنین راهی است كه آرامش فرا می رسد.    
  •  
  • در هر جا و مکانی، به دنبال زیبائی ها باشید، و سعی
    نمائید در بالا بردن زیبائی آن محل، شما نیز سهمی
    داشته باشید.             
  •                                 
  • کلمات محبت آمیز می توانید هم در خود و هم در شنونده،
    احساسی نیکو ایجاد نماید.   
  •                                                     
  • هر چیزی را که می توانید تغییر دهید، تغییر دهید و هر
    چیزی را که نمی توانید تغییر دهید، به همان صورت بپذیرید.
  •                                             
  • گذشت، آرامش فراونی به زندگی وارد می نماید، و هر چه
    بیشتر گذشت داشته باشید، در انجام تمرین های آرام بخش
    تواناتر خواهی بود. با گذشت بیشتر، تشویش زندگی را كمتر كنید.                   
  •                         
  • خوش رو و خوش مشرب باشید و با زبان خوب با دیگران
    سخن بگوئید، هر چه بیشتر خوشرو و خوش مشرب باشد،
    آرامش بیشتری را به زندگی خود وارد می نمائید.   
  •                                                  
  • همیشه در جستجوی تغییر باشید و از داوری مهراسید.
    گشاده رو و تن آرام، تغییر را بپذیرید.            
  •                                                
  • در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) نیز می توان گریست،
    در زمان های نیاز، آرامش بعد از گریستن را از دست ندهید.  
  •                                                                 
  • به هنگام تنش به كاری دیگر بپردازید. جایی بایستید كه
    غالباً توقف نمی کردید؛ جایی بنشینید که تاکنون
    نمی نشستید؛ به گونه ای بیندیشید كه تاكنون نمی اندیشیدید.
  •                          
                                                       
  • معجزه آرامش را در باورهای دینی خود، کاملاً درک نمائید.
    بی تردید یكی از آرامش بخش ترین رفتارها، روی آوردن به
    نیایش و نماز است.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

ویتامین D و نقش آن در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

ویتامین D و نقش آن در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

 

ویتامین D از نور خورشید ساخته و در پوست تولید می شود.

روغن جگر ماهی، جگر، زرده تخم مرغ حاوی این ماده است، مارگارین

و غلات دیگر اغلب حاوی ویتامین D هستند.

احتمال این که غذا بتواند ویتامین D کافی تولید کند بسیار کم است

بنابر این منابع بسیاری 5 تا 15 دقیقه استفاده از نور خورشید در

روز را پیشنهاد می کنند.

اگر مقاله ویتامین A و نقش آن در دوران پیشکسوتی را مطالعه ننموده اید،

پیشنهاد می گردد، این مقاله را حتماً مطالعه فرمائید.

ویتامین D و نقش آن در مبارزه با سالمندی

ویتامین D بازجذب کلسیم را افزایش می دهد، استفاده و مصرف کلسیم و

فسفر در بدن را بالا می برد، بنابر این میزان کلسیم و فسفر را به میزانی

حفظ می کند که تخریب و بازسازی بافت استخوانی را ممکن سازند.

ویتامین D برای عملکرد مناسب غدد تیروئید و هیپوفیز لازم است.

برای درمان پسوریازیس و حفظ مایعات سلولی لازم است هم انسان و

هم حیوانات و مطالعات آنها نشان داده اند که این ویتامین افراد را از

ابتلا به MS، آرتریت های خود ایمنی و دیابت نوع یک حفظ می کند.

اگر مقاله ویتامین B و نقش آن در دوران پیشکسوتی را مطالعه ننموده اید،

پیشنهاد می گردد، این مقاله را حتماً مطالعه فرمائید.

مطالعات اخیر نشان داده اند که ویتامین D ضد سرطان سینه، راست روده

و پروستات عمل می کند.

نتایج مطالعه ای در سال 2002 توسط محققان دانشگاه کالیفرنیای

سان فرانسیسکو نشان داد که زنانی که بالای 65 سال بودند و از

ویتامین D استفاده می کردند در حدود یک سوم کمتر از بیماری قلبی

جان سپردند تا افرادی که این ویتامین را مصرف نکردند.

پیشنهاد می شود، مقاله ویتامین C و نقش آن در

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.        

علائم کمبود ویتامین D

نرمی استخوان در بالغین، تحریک پذیری، بی قراری، خواب ناکافی،

جمجمه نرم، پاهای پرانتزی، زانوان بیرون زده، قفسه سینه فرو رفته

یا سینه کبوتری، پیشانی برجسته که به چشم ها حالتی گود افتاده می بخشد

و یا راه رفتن کند.

نتایج مطالعه ای توسط تنگ پریچا نشان داد که بسیاری از افراد جوان از

کمبود ویتامین D رنج می برند، 30% در انتهای زمستان و 11% در

تابستان دچار این کمبود شدند.

گروه سنی آسیب پذیر که 18 تا 29 ساله ها بودند، 36% در زمان بهار

دچار کمبود این ماده می شدند.

پیشنهاد می شود، مقاله تیروئید در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.         

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

پیشنهاد می شود آن را به دیگران عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

http://valibakhtyari.ir/%d9%88%db%8c%d8%aa%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86-b-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%d8%b4%da%a9%d8%b3%d9%88%d8%aa%db%8c%d8%a8%d8%a7%d8%b2%d9%86%d8%b4%d8%b3%d8%aa%da%af%db%8c/

ویتامین C و نقش آن در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) ویتامین C (اسید اسکوربیک)

ویتامین C و نقش آن در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) ویتامین C (اسید اسکوربیک)

ویتامین C در میوه های ترش و آب آنها یافت می شود همچنین در

توت فرنگی، شاه توت، گرمک، طالبی، گوجه فرنگی و سبزیجات خام

مانند فلفل قرمز موجود است.

ویتامین C به آسانی با پخت مواد غذائی از بین می رود و با گذشت زمان

نیز میزان آن کم می شود.

پیشنهاد می شود مقاله ویتامین A را نیز مطالعه فرمائید.

ویتامین C و نقش ضد سالمندی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

ویتامین C آنتی اکسیدان قوی است و سلول ها را از آسیب به علت

رادیکال های آزاد حفظ می کند، بنابر این می تواند بدن را از انواع

سرطان حفظ کند.

نتایج مطالعات انجام شده توسط کورل نشان می دهد ویتامین C موجب

کاهش خطر سکته می شود افرادی که ویتامین C کم دارند، 2/4 مرتبه

بیشتر دچار سکته می شوند تا افرادی که میزان بالای این ماده را در

خون خود دارند.

نتایج نشان داد افرادی که ویتامین C کمی مصرف می کنند و چاق هستند

و یا فشار خون بالائی دارند سه مرتبه بیشتر دچار سکته می شوند تا افرادی

که چاق نیستند، فشار خون ندارند و ویتامین C زیادی مصرف میکنند.

همچنین این ماده در تولید و حفظ کلاژن (جوهره ی پوست) حیاتی است،

برای پوست سالم و ایجاد ساختار پایه استخوانی، دندان ها و مویرگ ها

لازم است.

ویتامین C توانائی بهبود زخم سوختگی را دارد. مخصوصاً بعد از جراحی

موجب حفظ کارکرد مناسب سیستم عصبی می شود.

جذب آهن و کلسیم از گیاهان را بالا می برد. و مقاومت به عفونت را افزایش

می دهد. تحقیقات نشان داده اند که ویتامین C کلسترول خوب را افزایش داده

و از ایجاد کلسترول بد حاصل از اکسیداسیون که عامل ایجاد پلاک های

عروقی است جلوگیری می کند.

همچنین اثبات شده که این ماده موجب بهبود فعالیت اکسید نیتریک شده و

عملکرد اندوتلیال را بالا می برد که با ایجاد آترواسکلروز نیز رابطه دارد.

بنابر این ویتامین C در پیش گیری از بیماری های قلبی مفید است. دوزهای

بالا در درمان سرماخوردگی و ذات الریه مفید است.

 پیشنهاد می شود مقاله ویتامین B را نیز مطالعه فرمائید.                 

مطالعات انجام شده در خصوص ویتامین C

مطالعات نشان داده اند که این ویتامین از عقیم شدن مردان جلوگیری می کند.

ویتامین C از عوارض ایجاد شده توسط آلاینده های صناعی، مشکلات

چشمی، نازائی و خون ریزی لثه ها جلوگیری می کند.

مطالعات دیگری نشان می دهند که ویتامین ث می تواند از ایجاد آب مروارید

جلوگیری کند.

نتایج یک مطالعه نشان می دهد زنانی که به مدت ده سال ویتامین ث مصرف

می کنند 47% کمتر دچار مشکلات عدسی چشم – حالات اولیه آب

مروارید – می شوند تا زنانی که این ماده استفاده نمی کنند تحقیقات

سال 2003 نشان می دهد که برخی عوارض بعد از جراحی در بیماران

با بیماری مزمن با استفاده از آنتی اکسیدان هایی چون ویتامین ث بهبود

یافته است.

ناتنس دریافت در بیماران مبتلا به آسیب دیدگی شدید که از زمان بستری تحت

درمان با این ویتامین قرار گیرند مدت بستری آنها کاهش می یابد و کمتر دچار

عوارض ارگانی شده و زمان کمتری را به دستگاه تنفس مصنوعی وابسته

می شوند.

 پیشنهاد می شود مقاله تیروئید را نیز مطالعه فرمائید.                       

علائم کمبود ویتامین C

کمبود ویتامین ث موجب بیماری اسکوروی می شود، اما این بیماری در

کشورهای پیشرفته بسیار نادر است.

علائم کمبود آن شامل این موارد است، کبودی آسان، خون ریزی لثه ها،

لق شدن دندان ها، خون ریزی از بینی، مفاصل متورم و دردناک، کم خونی،

عدم بهبود زخم، کاهش مقاومت نسبت به عفونت و ضعف عمومی،

استخوان هائی که به آسانی می شکنند، شریان های ضعیف که به آسانی

پاره شده و دچار خونریزی می شوند، ضعف شدید عضلانی، مفاصل

دردناک و زخم هائی که خوب نمی شوند.

پیشنهاد می شود مقاله آلزایمر را نیز مطالعه فرمائید.      

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

طول عمر انسان چقدر است؟

طول عمر انسان چقدر است؟

شما فکر می کنید طول عمر انسان تا چه میزان است؟

آیا شما نیز فکر می کنید که با پیشکسوت(بازنشسته)

شدن بلافاصله طول عمرتان پایان می پذیرد؟

و هزاران سئوال دیگر

ما در این مقاله بر آنیم که به سئوال فوق و بسیاری از

سئوالات دیگر که در ذهن شما جای گرفته، تا حد امکان و

بر اساس داده های موجود، مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

 پیشنهاد می شود مقاله سطح انرژی در دوران

پیشکسوتی را مطالعه فرمائید.              

طول عمر انسان چه میزان است؟

روز گذشته با یکی از همکارن بازنشسته که ملاقات داشتم،

ایشان بسیار گرفته و افسرده بودند و زمانی که علت را

جویا شدم، مانند بسیاری دیگر از عزیزان پیشکسوت

(بازنشسته) صحبت از پایان عمر خود مینمود و اینکه دیگر

به پایان خط رسیده و در حال حاضر شدن برای رفتن از

این دیار فانی هستند.

اینها همه در حال بود که زمانی که از ایشان میزان سن

را پرسیدم در کمال ناباوری، به من عدد 66 سال را اعلام

داشتند.

و طوری این جملات را بیان می نمود که من باور کردم

ایشان از نزد خداوند متعال آمده اند و ایشان زمان رفتن

را برایشان تشریح نموده اند.

آیا براستی چنین است؟

آیا براستی سن 66 سال یعنی رسیدن به پایان عمر حاضر.

چرا، عزیزان گنجینه نیروی انسانی، چنین اعداد برایشان بزرگ

می نماید.

 پیشنهاد می شود مقاله نقطه سر خط را نیز

مطالعه فرمائید          

متوسط طول عمر انسان یا امید به زندگی در حال

حاضر چه میزان است؟

بر اساس تحقیقاتی که در سال 1395انجام گرفته است،

امید به زندگی برای مردان 75 سال و برای خانم ها 78 سال

می باشد.

اگر همین اعداد را نیز باور داشته باشیم، از سن این

دوست عزیزمان تا 75 سالگی، حداقل 9 سال دیگر

باقیمانده است.

باز هم اگر فرض را بر این قرار دهیم که ایشان از جانب

خدای متعال، دستور رفتن خود را دریافت داشته اند و به

فرض دیگر در سن 75 سالگی این جهان را وداع خواهند

نمود، دو راه در پیش رو دارند:

  1. اینکه مانند اکنون، زانوی غم بغل گرفته و با افسردگی و
    ناراحتی، فقط ثانیه ها را شمرده و منتظر زمان رفتن
    باشند.
    البته خود میدانید که زمانی که نمیخواهید زمان بگذرد،
    زمان خیلی سریعتر از آنچه در فکر شماست، به پیشروی
    خود ادامه میدهد. 
  2. اینکه برای همین زمان باقیمانده حداقل 9 سال خود،
    برنامه ریزی داشته باشد و برای تک تک لحظات و
    ثانیه های آن، برنامه خاص شادی و نشاط را برای خود
    و خانواده خود رقم بزند. بر اساس برخی از تحقیقات
    جدید، ثابت شده است که امید به زندگی تا سال 1400
    بخاطر پیشرفت های تکنولوژی و استفاده بهینه تر از
    منابع و امکانات، به 200 سال میرسد.البته شاید بعضی
    از دوستان بر من خرده بگیرند و این رقم را بسیار بالا
    بدانند، لکن نگارنده زمانی که متوجه این موضوع گردید. اینها انتخاب های شما، تا بدین جا می باشد. اما :
    زیرا که این زمان به هر صورت در حال گذران است،
    پس چه خوب است که به جای اینکه منتظر زمان رفتن
    باشیم، به فکر استفاده از زمان های فعلی باشیم. 

پیشنهاد می شود مقاله قدر داشته هایمان را بدانیم
را بدانید                

تحقیقات در خصوص طول عمر انسان در اطراف خود:

ابتدا به سراغ افرادی رفتم که سن 80 سالگی را گذرانده اند.
که مثل زمانی که شما به دنبال یک ماشین هستید، مانند آن
ماشین در خیابانها به فور یافت می شود، این بار نیز چنین
شد و سیل عظیم افراد بالای 80 سال جلوی راه قرار گرفتند
و با خود محاسبه نمودم که اگر بخواهم راز ماندگاری این
افراد را بیابم، سالها باید با آن ها مصاحبه نمایم.

لذا به دنبال افراد بالا 90 سال رفتم، و باز هم مانند سری
قبل، البته نه در حد آن، با تعداد زیادی از افراد در این سن
نیز مواجه شدم.

لذا باز درجه انتخاب خود را 10 سال دیگر افزایش داده
و به سراغ افراد 100 ساله رفتم و با آنان مصاحبه نمودم،
افرادی که در همین شهر و همین دوره زندگی می کنند
و با همین اوضاع اقتصادی و معیشتی و هزاران هزار
بهانه و توجیه که دیگر عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)
برای پائین افتادن انرژی خود بیان می نمایند، مشغول
زندگی خود، البته با شادی، نشاط و سلامتی کامل هستند.

سپس سرمست از این همه بررسی، مجدداً درجه را 10 سال
دیگر نیز بالا برده و با افراد 110 ساله مصاحبه نمودم.

البته لازم به ذکر می باشد که تعداد این افراد، شاید نسبت
به سایر سنین کمتر باشد، اما باز هم این افراد وجود دارند
و باز هم در همین دوره و با همین امکانات و همین اقتصاد
مشغول زندگی هستند.


پدر 110 ساله ای که با ایشان صحبت نمودم، یک شکارچی
قهار بود، که بدنبال گرفتن مجوز شکار بود تا بلکه باز بتواند،
مانند سابق، شکار خود را دنبال نماید.

سپس در سال 1395 در آمارگیری نفوس و مسکن دولت،
با فردی 135 ساله در کردستان مواجه شدم که باز هم با
شادی و نشاط زندگی را می گذراند.


حالا من از شما سئوال مینمایم، آیا باز سن 66 سال، با
توجه به مثالهای واقعی فوق، باز هم عدد زیادی است؟

پیشنهاد می شود مقاله یادآوری خاطرات بد را

مطالعه فرمائید

چرا دانستن میزان طول عمر برای پیشکسوتان

(بازنشستگان) مهم است؟

همه مسلماً جواب سئوال بند قبل را منفی می دانند
زیرا با وجود چنین افرادی، دیگردم زدن از رفتن در سنین
پائین، بسیار قابل توجه و کسل کننده است.

البته هر فردی می تواند این ادعا را بنماید، حتی با جوانی

30 ساله مواجه شدم که خود را فردی 170 ساله میدانست
و قصد داشت که در همان شب، خود را به انتهای عمر
خود نزدیک نماید. لکن با صحبتهای نگارنده، و کمی توجه
به داشته هایش، از این امر منصرف گردید.

چرا بعضی از افراد دوست دارند که خود را تمام شده بدانند؟

با بررسی که انجام شد، نگارنده به این نتیجه رسید که این
افراد، از قبول مسئولیت زندگی خود طفره می روند و
نمی خواهند مسئولیت کامل زندگی خود را به دوش
بگیرند و دیگر تمایلی به تغییر شرایط روحی و جسمی
خود ندارند.

و مدام در پاسخ به سئوالات، از تمام شدن عمر خود
می گویند.

و اینها همه در حالی است که باز با توجه به تحقیقات
انجام شده، تمام اعضاء و جوارح انسان برای سنین سه
رقمی تعبیه و آماده شده اند، مگر اینکه خود این طول
عمر را نخواهید.


دقیقاً مثل خودروئی است که سازنده آن را برای حداقل
5 سال تضمین می نمایند و حداقل 30 سال می تواند
در خیابانها، تردد نماید، اما باز هم این انتخاب شماست
که این خودرو را در همان سال اول، به دره انداخته و آن
را از سود رساندن به خود، باز دارید.

چطوری میتوان طول عمر را افزایش داد؟

حالا با توجه به مطالب بالا، چطوری میتوان طول عمر را
افزایش داد.

در درجه اول: قبول مسئولیت زندگی توسط خود فرد.
مشخص است، فرد خواب رفته را میتوان بیدار نمود،
اما فردی که خود را به خواب زده است را نمی توان
بیدار نمود.

در مرحله دوم، امید به خدا و توکل به ذات احدیت،
و استعانت از او برای تغییر در سبک زندگی خود برای
رسیدن به شادی و نشاط و سلامتی در طول عمر خود.

در مراحل بعدی، خنده، اشتغال، سرمایه گذاری و دیگر
مطالبی که می توانید در کتاب الهی پیرشی آن مطالب
را مطالعه و به مرحله اجرا درآورید.



امید که این مطالب مورد استفاده واقع گردد و هیچ
فرد پیشکسوت(بازنشسته) دیگر برای خود و زمان رفتن
خود، تعیین تکلیف ننماید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،
آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

شکرگزاری و سپاسگزاری در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

شکرگزاری و سپاسگزاری در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

با یکی از عزیزان پیشکسوت که به گفتگو مشغول بودم، او اکثر

صحبتهایش در خصوص مسائل و مشکلات دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) بود و بیان می نمود که هنوز به این دوران

نرسیدی که ببینی که چقدر مسائل ریز و درست سر راهت قرار

میگیرد که دیگر حتی نمی توانی به خودت فکر کنی، چه برسد

به اینکه به فکر دیگران و گره گشائی از کار آنان و ورزش و

تفریح باشی.

شاید شما خواننده محترم نیز به مانند این عزیز، چنین افکاری

داشته باشید؟

آیا براستی هیچ چیزی در دوران پیشکسوتی (بازنشستگی) وجود

ندارد که بتوان برای آن شکرگزاری و سپاسگزاری نمود؟

آیا مسائل و مشکلات بوجود آمده در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) اجازه فکر کردن به خودمان را نمی دهد؟

و هزاران سئوال دیگر، که در هنگام گفتگو با آن پیشکسوت

(بازنشسته) در ذهن من جای گرفته بود، و می خواستم که جواب

آنها را دریابم.

در این مقاله بر آنم که پاسخ این سوالات و شکرگزاری و

سپاسگزاری در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) را مورد بررسی

قرار دهیم.

سپاسگزاری چیست؟

سپاسگزاری در لغت، به معنای شکرگزاری؛ تشکر است.

و همچنین در آیه 7 سوره ابراهیم قرآن كريم مي‌فرمايد :

لَئِن شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ

اگر شكرگزار باشيد نعمت را بر شما مي افزاييم و

اگر كفران كنيد عذاب من دردناك است .

از تقابل دو واژه‌ي «شكر» و «كفر» در اين آيه مي‌توان معناي

شكر را برداشت نمود. كفر به معني پوشاندن است و كافر كسي

است كه حقيقتي هويدا و واقعيتي آشكار را انكار مي‌كند .پس

معناي شكر – كه مقابل كفر است – عبارت خواهد بود از:

اظهار ، آشكار كردن و كتمان ننمودن . و شكر نعمت در واقع

همان اظهار نعمت است .

چرا باید در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) شکرگزار و

سپاسگزار باشیم؟

طی تحقیقاتی که بر روی کسانی که تحت عمل قلب قرارگرفته اند،

انجام گرفت، مشخص شد افرادی که سپاس گزاری را به عنوان

یک فریضه دینی انجام می دادند، تا حدود یک سال بعد از عمل

بسیار کمتر از دیگر افراد دچار درد و مشکلات ناشی از پیوند

شدند و احساس خیلی بهتری نیز داشتند.

همچنین در تحقیق دیگری که دردانشگاه کنتاکی آمریکا انجام شد،

مشخص شد که اکثر افراد هشتاد سال به بالا که از شادابی و

سرزندگی بسیار خوبی برخوردارند و ظاهر جوانتری نسبت به

همسالان خود دارند ،افرادی شکرگزار و سپاسگزار بوده اند.

این تحقیقات نشان داده است که تشکر کردن، شادی و عواطف

مثبتی که در پی آن احساس می شود، می تواند تا ۷ سال بر

طول عمر فرد بیفزاید

اما اگر بدانیم که افراد سپاسگزار بیش از سایرین شاد؛ سرزنده،

خوشبین و امیدوار هستند و از رضایت فردی بیشتری در زندگی

برخوردارند شاید کمتر به دلیل تراشی و توجیه سپاسگزاری ها

بپردازیم

همچنین در این تحقیقات مشخص شده است که سپاسگزاری در

تعدیل تأ ثیرات ناشی از هیجانات منفی مثل حس رنجش، کینه،

انتقام، حرص و طمع بسیار موثر است و با ایجاد پایداری و

مقاومت در موانع و مشکلات نقش حمایت کننده دارد، زیرا

عواطف مثبت را درشخص بالا می برد.

برای چه چیزهائی باید شکرگزار و سپاسگزار باشیم؟

براستی چیزی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) وجود ندارد

که بابت آن بخواهیم سپاسگزار و شکرگزار باشیم؟

زمانی که به دور و بر خودمان بنگریم، و سری به آمار بزنیم،

خواهیم دید که خیلی چیزهائی که الان داریم و خودمان نمی بینیم،

مورد درخواست خیلی از افراد دیگر است.

ما در حال حاضر، مالک خیلی از دارائیهائی هستیم که تعداد بسیار

زیادی، فاقد آن دارائی هستند و درجهت کسب آن دارائی، حاضر

هستند که فعالیت های بسیار زیادی داشته باشند و مبالغ فراوانی

نیز هزینه نمایند.

از آن جمله می توان به حس بینائی اشاره داشت، که بسیاری از

عزیزانی که هم اکنون از نعمت بینائی برخوردار نیستند و

بی نهایت از عدم وجود بینائی رنج می برند، حاضر هستند که

مبالغ بالائی برای بدست آوردن آن هزینه نمایند.

حس شنوائی یکی دیگر از آن نعماتی است که ما داریم و چون

براحتی برای ما کار می کند، از آن بی بهره هستیم، که در بعضی

از گنجینه های نیروی انسانی، با ازدیاد سن، این حس، کم کم از

دست می رود و آنگاه به سمعک و دیگر تجهیزات برای شنیدن،

آن فعالیتی که در طول عمر، هیچگاه به آن فکر نمی کردند،

متوسل می گردند.

و هر یک از حس های شش گانه که داریم، نیز به همین شکل

می باشد و در خصوص هر یک می توان ساعتها مطلب نوشت

و گفت.

نعمت هائی که در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) فقط به دلیل

رسیدن به این دوران، وجود دارد که می توان برای آن سپاسگزار

و شکر گزار بود، از قرار ذیل می باشد:

  • تجربه که به علت سالیان سال، کار و تلاش در ادارات و
  • سازمان ها و محل های کار، کسب نمودیم و این تجربه را
  • خیلی از افرادی که حتی با مدارج بالا تحصیل نموده اند،
  • فاقد آن می باشند.
  •  
  • تخصصی که به علت، گذراندن سالیان سال، کار در محل کار،
  • بدست آوردید، و بسیاری از افراد حاضر هستند برای استفاده از
  • این تخصص، بهای بالائی را بپردازند.
  •  
  • خیلی از عزیزان در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)، نوه هائی
  • دارند که زندگی را برای آنان شاد و با نشاط می نماید و هیچ
  • یک حاضر نیستند، این لذت را با چیزی عوض نمایند.
  •  
  • دوستان خوبی که در دوران اشتغال، تمام امتحانات ممکن را
  • از سر گذرانده و هم اکنون، می توان به آنها اعتماد داشت و
  • لحظات خوب و با نشاطی را برای خود فراهم نمود.
  •  
  • رسیدن به این سن، زیرا بسیارند، کسانی که هنوز به سن
  • پیشکسوتی(بازنشستگی) نرسیده، چوب خطشان پر شده، و
  • از دار دنیا، می روند.
  •  

و … خیلی از مسائل دیگر که اگر بخواهیم، می توانیم، باز هم

ساعتها بنویسیم، فقط کافی است که به خودمان و داشته هایمان

درست بنگریم.

چطوری باید در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) شکرگزار

باشیم؟

در ابتدا لازم است که به داشته هایمان نگاه جدیدی داشته باشیم و

به آنها طوری که نگاه کنیم که شاید تا لحظات دیگر، آن را از

دست می دهید. چطوری از آن سپاسگزاری و شکرگزاری

می نمائید؟

سپس حال شکرگزاری را در خود بوجود بیاورید

و با خلوص نیت از خدای مهربان شکرگزاری نمائید.

بجای غصه بابت نداشته ها، بخاطر داشته ها، شکر گزار باشید

و بدانید، نداشته ها و داشته ها، در کنار هم زیباست.

سعی نمائید که بصورت احساسی به هر چیزی نگاه نموده و

موارد سپاسگزاری و شکر گزاری را در آن یافته و شروع

به سپاسگزاری نمائید.

یک دفتر شکر گزاری داشته باشید. هر روز پنج چیز جدیدی

که از آنها شکرگزار بودید را در دفتر یادداشت کنید. شاید در

ابتدا راحت باشد، اما رفته رفته می بینید که باید بیشتر به

اطراف دقت کنید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود، آن را به دیگر عزیزان

نیز هدیه نمائید.

روزه کلامی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

روزه کلامی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

روزه کلامی، همانند روزه ماه مبارک رمضان است، همانگونه که

روزه در این ماه مبارک، بر ما واجب شده است و ما باید از اول

صبح تا اذان مغرب، از انجام اعمالی، از قبیل خوردن و آشامیدن

و کارهائی که روزه را باطل می نماید، خودداری نمائیم. ما نیز

باید از گفتن بعضی از کلمات، خودداری نمائیم.

داشتن روزه در ماه مبارک رمضان، بر اساس گفته هائی که در

جامعه رواج دارد، که بدانیم که فقرا چه می کشند و کمی از درد

آنها را بکشیم، به نظر نگارنده کمی خارج از ذهن است، زیرا که

آنها مثل ما سحرها، به اندازه چند وعده نمی خورند و زمان افطار

نیز چند وعده را به عنوان اینکه از صبح هیچ نخورده ایم، با هم

یکجا تناول نمی نمایند.

پس فلسفه آن چیست؟ شاید خیلی از مسائل فلسفه گرفتن روزه باشد،

اما از نظر نگارنده، یکی از بزرگترین مقصودهای این روزه،

بالابردن اعتماد به نفس و عزت نفس ماست. زیرا که در زمانی

که چیزی در دسترس ما باشد و از خوردن و آشامیدن و انجام

مسائل مبطل کننده روزه، خودداری نمائیم، کم کم، یاد می گیریم

که جلوی نفس سرکش خود را گرفته و فرمان بدن را به

عقل بسپریم.

چند روز پیش، فایل سخنرانی از یکی از استاتید به نام کشور

به نام استاد فرهنگ به دستم رسید که در آن، به مبحث روزه

کلامی اشاره داشتند و آن موقع به این فکر افتادم که اگر

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) روزه کلامی بگیرند، تا چه

اندازه می تواند در سلامتی، شادی و نشاط آنها مثمر ثمر

باشد.

لذا در این مقاله با اجازه از استاد فرهنگ بزرگوار، قصد دارم

روزه کلامی را در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) مورد

بررسی قرار دهم.

پس با ما همراه باشید.

پیشنهاد می شود، مقاله ارتباط با خود را نیز مطالعه فرمائید.     

روزه کلامی چیست؟

يکي از عبادات مهم اسلامي، بلکه کليه اديان الهي روزه است

روزه آن است که انسان براي انجام فرمان خداوند عالم از اذان

صبح تا مغرب از چيزهائي که روزه را باطل مي‌کند

خودداري نمايد.

روزه کلامی آن است که انسان برای بالابردن اعتماد به نفس و

نیز رسیدن به سلامتی، شادی و نشاط در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) از بکاربردن کلمات منفی مخصوصاً نمی توانم،

نمی شود، نمی گذارند، در گفتگوهای روزانه خود حذر نمائیم.

 پیشنهاد می شود، مقاله ارتباط با خدا را نیز مطالعه فرمائید.                           

چرا روزه کلامی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) از

اهمیت خاصی برخوردار است؟

      

در زمانی که شما یکی از کلمات منفی که در بالا ذکر شد را به

کار ببرید، اتوماتیک، مغز به اعصاب و اعضاء دستور می دهد

که این بدن نمی تواند، یا نمی گذارند، یا نمی شود که کاری انجام

گردد و مشخص است که با گرفتن چنین دستوری دیگر هیچ

تغییری در زندگی رخ نخواهد داد.

تغییراتی که ما به دنبال آن هستیم از قبیل سلامتی، شادی، نشاط،

درآمد و ….

حال اگر تغییراتی انجام نگردد، ما بر خلاف آن، به سمت

سرازیری هدایت شده و از آن زمان به بعد، دیگر باید منتظر

رسیدن زمان رفتن باشیم.

اما به راستی ما نباید تغییری در زندگی مخصوصاً در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) داشته باشیم؟

آیا ما نباید به سلامتی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) که

شدیداً به آن نیازمندیم، برسیم؟

       

آیا ما نباید شادی و نشاط را در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

تجربه نمائیم؟

         

آیا ما فقط باید روزهای گذشته عمر خود را شمرده و از لذت بردن

از روزهای باقیمانده محروم بمانیم؟

مسلم است که جواب سوالات بالا همگی منفی است، زیرا ما تا

زمانی که نفس داریم، باید سالم، شاد، با نشاط و مفرح باشیم.

 پیشنهاد می شود، مقاله ارتباط با محیط را نیز مطالعه فرمائید.            

چطوری باید روزه کلامی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

داشته باشیم؟

همانگونه که در بند قبل ذکر شد، مثل روزه ماه مبارک رمضان

که ما باید دهان، چشم، گوش، حواس خود را به روی چیزهائی

تا اذان مغرب ببندیم، در اینجا نیز ما باید در گفتار خود مراقب

باشیم که از گفتن کلماتی مانند نمی توانم، نمی شود، نمی گذارند.

خودداری نمائیم.

آیا براستی ما نمی توانیم؟

در اینجا خالی از لطف نیست که داستانی که استاد فرهنگ

در همایش خود تعریف نمودند، از قول خود ایشان نقل کنم.

ایشان فرمودند: دوستی داشتم که در خصوص اعتماد به نفس و

اینکه چگونه می توانیم اعتماد به نفس داشته باشیم، فعالیت

می نمود. یکی از دوستانش با او تماس گرفت و گفت، پسرم

به همراه خانواده اش که در خارج از ایران زندگی می کنند به

خانه ما آمده اند. نوه من، 4/5 سالش است و دقیقاً همان چیزی

است که شما می خواهید.

این دوست گفت که فوراً به خانه دوستم رفتم تا نوه ایشان را ببینم

وقتی به آنجا رسیدم، نوه دوستم در روی زمین مشغول بازی بود،

و عروسکی روی کمد بود. من رو به نوه کردم و گفتم، تو که

نمی توانی آن عروسک را به دست بیاوری.

نوه رو کرد و گفت، متأسفم که نمی فهمی!!!. و نگاه معنی داری

کرد. و سپس رو به پدرش کرد و از او خواست که او را بغل نماید

و با پدرش به نزدیک کمد آمده و خودش عروسک را از بالای

کمد برداشت.

     

و نوه دوباره رو کرد و گفت، دیدی تو نمی فهمی!!!

           

این داستان چیزی است که ما مرتباً در زندگی هایمان با آن

مواجه هستیم، در زمانی که نخواهیم کاری را انجام دهیم، دنبال

توجیه می گردیم، در صورتی این نوه، تنها به دنبال انجام کار

بود نه به دنبال ارائه توجیه.

به قول استاد فرهنگ، تا زمانی که ما بچه هایمان که روی زمین

می افتند، ما به جای اینکه به بچه هایمان بگوئیم که جلوی پایشان

را نگاه کنند تا زمین نیفتند، زمین و فرش را می زنیم!!!! که مقصر

را زمین و فرش اعلام نمائیم. شاید کمی سخت باشد.

اما در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) دیگر نمی توان تمام

تقصیرات را به گردن دیگری انداخت، زیرا که یک عمر از

ما گذشته و خود تجربیات فراوانی را با خود داریم. پس ما قادر

هستیم هر کاری را که می خواهیم انجام دهیم.

تنها باید بخواهیم تا بشود.

تنها باید بخواهیم تا ببینیم که دیگر کسی نیست که جلوی

انجام کار را بگیرد.

پیشنهاد می شود، مقاله ارتباط با دیگران را نیز مطالعه فرمائید.       

روزه کلامی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چه مزایائی

دارد؟

      

اگر ما بتوانیم روزه کلامی بگیریم و مراقبت نمائیم. تغییرات

کوچک، که بر اساس کتاب اثر مرکب دارن هاردی، می تواند

به نتایج بزرگی منجر گردد در زندگی ما خودنمائی می کند.

        

تغییراتی از قبیل رسیدن به سلامتی ، به دلیل انجام ورزش و

پیگیری امور تغذیه ای

شادابی و نشاط، به خاطر استفاده خوب و کافی از محیط و

اطرافیان و ارتباط با دیگران

اقتصاد خوب، به دلیل اینکه بسیاری از کارهائی که تا کنون

می خواستیم انجام دهیم، به دلیل گفتن همین کلمات، سد راه

ما شده بودند.

     

و ….

کافی است که مثل روزه ماه مبارک رمضان، این روزه را نیز

حداقل دو هفته بگیرید و نتایج آن را ببینید.

         

و امیدوارم نتایج بدست آمده را با ما به اشتراک بگذارید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

 آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.