شما تا دیروز انسانی شاد و فعال بودید كه راس ساعتی

مقرر از خواب بر میخواستید، لباس میپوشیدید و خود را

می آراستید، به محل كارتان میرفتید، مسئولیتهاي اجتماعی

را كه به شما محول شده بود انجام میدادید، گاهی تشویق

می شدید، گاهی تنبیه. گاهی ارتقاء میگرفتید، گاهی هم

پس رانده میشدید و باید از اول شروع میكردید.

حساب و كتاب رفت و آمد و خورد و خوراكتان دستتان بود،

دوستانی داشتید كه دورتان را شلوغ كرده بودند، آخر

هفته ها براي شما با روزهاي دیگر هفته فرق داشت،

عصرهاي چهارشنبه، از آغاز تعطیلات هیجان زده

می شدید و غروبهاي جمعه، پكر میشدید كه چرا تعطیلات

آنقدر زود گذشته است.

پیشنهاد می شود مقاله افسردگی در دوران پیشکسوتی را

نیز مطالعه فرمائید.       

خشم چیست؟

خشم احساسی طبیعی در انسان است که همه ی افراد آن

را به نوعی تجربه می کنند. هر وضعیتی که ما را ناکام

کند باعث ایجاد احساس خشم می شود.

ناکامی یعنی نرسیدن به خواسته های فردی.

وقتی عاملی مانع رسیدن فرد به هدف و خواسته ها شود،

عصبانیت بروز می کند. عاملی از جمله جسمانی

(خستگی مفرط)، محدودیت هایی مثل (فلج یا ناتوانی

پس از یک حادثه)، کم کاری فرد (آماده نبودن برای

امتحان)، رفتاری دیگران (سخت گیری بی دلیل، تحقیر

و مسخره کردن) و فریب خوردن توسط دیگران

می توانند موجب خشم شوند.

چرا خشم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) بسیار

مهم است؟

فرد خشمگین همراه با خشم، مواد منفی را داخل خون خود

نموده و آسیب های جدی و غیرقابل جبرانی را برای خود به

همراه خواهد آورد. لذا خشم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

بسیار خطرناک تر و پرآسیب تر خواهد بود، تا در دوران

جوانی و قبل از آن، زیرا در این دوران، بدن تحمل خیلی

از مسائل و مشکلات را ندارد.

پس تا حد ممکن باید از بروز چنین مواردی خودداری نمائیم.

پیشنهاد می شود، مقاله خاطره گوئی در

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) را نیز مطالعه

فرمائید              

چطور می توان از خشم جلوگیری نمود؟

در صورتی که خشم به طور صحیح مدیریت شود، به ما

انرژی می دهد تا در جهت رسیدن به اهداف مان فعالیت کنیم

یا به مسائل و مشکلات رسیدگی نماییم. خشم، در صورتی

که متعادل باشد، به کنترل اوضاع کمک می کند. به ما

شجاعت می بخشد تا با قاطعیت خواسته های خود را ابراز

و دیگران را با دیدگاه های خویش آشنا کنیم. در صورتی

که خشم به شیوه ای غلط ابراز شود یعنی سبب واکنش های

غضب آلود و پرخاشگرانه گردد، نه تنها مشکلات حل نشده

باقی می ماند بلکه بیشتر می شود که مهمترین اثر منفی آن

اختلال در ارتباط با دیگران است.

مهارت های مختلفی برای کنترل خشم:

وقتی عصبانی هستیم ، استفاده از مهارت های خود

آرام سازی بسیار مفید و اثربخش است.

حقیقت دارد که می گویند وقتی عصبانی هستیم پیش

از این که پاسخ بدهیم باید تا عدد ۱۰ بشماریم. این کار

به ما فرصت می دهد تا بهترین راه حل را انتخاب کنیم.

همچنین می توانیم با تنفس آرام و عمیق در مدتی کوتاه

خود را کاملا آرام کنیم سپس در وضعیت بهتر و آرام تر

راه حلهای خود را بررسی کنیم.

یک نقطه شروع خوب برای آموختن شیوه مقابله با خشم،

تجزیه و تحلیل ارزیابی های اولیه خود است. وقتی ارزیابی

اولیه از رویدادی ناکام کننده و مشکل ساز به عمل می آوریم

باید معین کنیم آیا مساله ارزش ناراحت شدن را دارد یا نه؟

اگر دریافتیم از خشمی بی اساس رنج می بریم، احتمالا

این گونه خواسته های نامعقول را از خودمان داریم.

وقتی هیجانات ناراحت کننده ای را تجربه می کنیم، می کوشیم

از طریق گفتار این عبارات «احساس… می کنم، این به نفع

من نیست. چگونه می توانم به شیوه ای مفید با این احساسات

مقابله کنم» راه حل مفیدی را اتخاذ کنیم. در بیشتر موارد

واکنش فوری ما نسبت به این احساس بهترین پاسخ ممکن

نیست، پس اندکی تامل کنیم.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

مقاله جوان و ارتباط با پیشکسوتان(بازنشستگان) را با داستانی واقعی

از یکی از تجربیات خودم، آغاز می نمایم.

در پائیز یکی از روزها که مشغول برگشت به منزل با اتوبوس بودم،

در کنار پیشکسوتی(بازنشسته ای) نشستم.

دو جوان در صندلی جلویی ما بودند پنجره اتوبوس را باز نمودند.

پیشکسوت(بازنشسته) کنارم با بیان اینکه هوا سرد است، از جوانان

درخواست نمود که پنجره را ببندد.

اما جوانان که تازه دوران جوانی خود را می گذراند، با دلخوری و

با بیان اینکه پدرجان اگر سردت است، خودت جایت را عوض کن،

از بستن پنجره، خودداری نمود.

پیشکسوت(بازنشسته) با عصبانیت اقدام به بیرون آوردن کیف پول از جیب

خود نمود و عکس دوران جوانی خود را که جوانی ورزشکار و تنومند بود

را به دو جوان سرمست از جوانی، نشان داد.

جوانان با دیدن عکس دوران جوانی پیشکسوت(بازنشسته) سر خود را به

زیر انداختند و پیشکسوت(بازنشسته) با بیان اینکه من هم زمانی جوان

بودم، لکن حرمت پیشکسوتان(بازنشستگان) و بزرگان خود را نگه

می داشتم، از آنان خواست که به درخواست وی احترام بگذارند.

آن دو جوان، بلافاصله اقدام به بستن پنجره اتوبوس نمودند.

براستی جوانان ما باید با پیشکسوتان(بازنشستگان) چه رفتاری

داشته باشند؟

چرا فاصله بین نسل ها، در عصر حاضر، چنین مسئله دار گردیده است؟

آیا براستی، پیشکسوتان(بازنشستگان) با والدین قدیمی، متفاوت می باشند

که رفتارهای جوانان فعلی با آنان، متفاوت با گذشته می باشد؟

ما در این مقاله بر آنیم که به این روابط نگاهی بیندازیم و این روابط را

مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

پیشنهاد می شود مقاله برای جلوگیری از آلزایمر چکار

باید کرد را نیز مطالعه فرمائید.     

پیشکسوت(بازنشسته) کیست؟

پیشکسوت(بازنشسته)، فردی است که پس از سالها تلاش و کوشش،

با کوله باری از تجربه، تخصص و مهارت سعی می نماید، مطالب خود

را به نسل های بعدی انتقال دهد، لکن در بعضی از موارد، بخاطر نداشتن

مهارت ارتباط مؤثر، نسل جوان، هیچ گوش شنوائی برای شنیدن مطالب

و تجربیات این عزیزان ندارد.

پیشکسوت(بازنشسته) فردی است که به خاطر گذشت زمان، تغییراتی در

جسم و روان آنها بوقوع می پیوندد و به علت عدم آشنائی با این تغییرات

و گاهی اوقات عدم برنامه ریزی مناسب برای این دوران، از لحاظ سلامتی

مشکلاتی گریبانگیر آنان شده است. اما جايگاه اصلي آنان، در خانه خودشان

است؛ جايي كه عمري در آن زندگي كرده و شاهد رشد فرزندان خويش

بوده اند

پیشنهاد می شود مقاله ارتباط با دیگران در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.          

چرا جوانان در ارتباط با پیشکسوتان(بازنشستگان) باید
مواردی را رعایت نمود؟

از قدیم تابلو حاوی ضرب المثل در گوشه مطب پزشکان، همیشه مرا به

فکر فرو می برد.

گاهی اوقات جوانان ما، بخاطر شور و هیجانی که مستلزم این سنین است،

فکر می کنند که چون دیگر به این سن رسیده اند، خوب و بد زندگی خود

را به خوبی می شناسند و نیازی به راهنمائی و مشاوره با فردی ندارند.

در صورتی که هر فردی در هر سن و هر مقامی، نیاز به راهنمائی و

مشاوره دارد.

پس بهینه است که جوانان وضعیت پیشکسوتان(بازنشستگان) را دریابند،

زیرا که:

 – به احتمال خیلی زیاد، به مشاوره و راهنمائی آنان بسیار نیازمند
خواهند بود.

– این راهی است که در جلوی مسیر همه افراد وجود دارد، پس باید
طوری رفتار نمائیم که اگر همان طور با خود ما رفتار شد، برای
ما پسندیده باشد.

– همراهان پیشکسوتان(بازنشستگان)، به ويژه نسل جوان كه از نظر
جسمي و رواني فرسنگ ها با فرد پیشکسوت(بازنشسته) فاصله
دارند، بايد ضمن آشنايي بيشتر با دنياي این تنومندترین گنجینه های
انسانی، از تجربه ها و جنبه هاي مثبت اين گروه سني در جامعه، به
ويژه در خانه، بهره گيرند تا بتوانند زندگي سرشار از آرامش براي
پیشکسوت(بازنشسته) و اندوخته هاي علمي و معنوي براي خويش
رقم بزنند.

نظامی گنجوی :

جوان گر به دانش بُوَد بي نظير                 نياز آيدش هم به گفتار پير

و حافظ مي سرايد:

نصيحت گوش كن جانا كه از جان دوست تر دارند

جوانان سعادتمند ، پند پير دانا را

پیشنهاد می شود مقاله راهکارهای ارتباط

پیشکسوتان(بازنشستگان) با نوه ها را نیز

مطالعه فرمائید.   

چطوری باید ارتباط با پیشکسوتان(بازنشستگان) را به بهترین شکل

ممکن انجام داد؟

به علت اینکه عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) در این دوران، با تغییراتی

در جسم و روح و روان خود مواجه می شوند، لذا ارتباط با گنجینه های

نیروی انسانی، یک هنر می باشد و کسانی که به خوبی بتوانند با این

نخبه های بی ادعا، ارتباط خوب و مناسب و درخور شأن آنان داشته

باشند و خود نیز از این ارتباط لذت ببرند، یک هنرمند می باشند،

زیرا که تعدادی از این عزیزان، حساس و بسیار زودرنج، بی صبر،

بی اطمینان، وضعیت نامناسب بخاطر ضعف و کاهش قوا،

افت سلامت جسمی و تحلیل قوای بدنی و حرکات کند و … دارند.

بسياري از پیشکسوتان(بازنشستگان)، حساس و زودرنج مي شوند و

ممكن است توقعي درباره خود داشته باشند كه معمولاً آن را به زبان

نمي آورند، ولي خواستار آن هستند كه اطرافيان، آن ها را درک کنند

و انتظار ايشان را برآورده سازند.

روابط اجتماعي پیشکسوتان(بازنشستگان)، به ويژه در بعد عاطفي،

دستخوش تغییرات عمده ای می گردد.

در بيشتر آنان حالت انزوا پديدار شده و ديگر دوست ندارند با افراد

نزديك، رابطه عاطفي داشته باشند.

گاهي برخي پیشکسوتان(بازنشستگان) به علت غلبه اختلالات رواني و

عاطفي، دچار نوعي بازگشت به دوران كودكي مي شوند و حالت هايي

از لج بازي و مقاومت همراه با اصرار، بي نظمي در رفتار، خود مداري

و خودخواهي در آنان پديد مي آيد.

در هر صورت، بايد دانست كه بسياري از اين حالت ها، به علت تغييرات

طبيعي دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) است.

پیشنهاد می شود مقاله یادآوری خاطرات بد در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.   

حال چگونه باید با پیشکسوتان(بازنشستگان) عزیزان رفتار نمود:

• پیشکسوت(بازنشسته)، کودک نيست:
  پس مانند کودکان با این عزیزان رفتار نکرده و به آنان امر و نهی ننمائید.

• پيشنهاد بدهيد نه دستور:
  در صورتی که توصیه ای برای این عزیزان دارید، این توصیه ها
  حتماً به شکل پیشنهاد به آنها ارائه شود، نه به شکل دستور.

• انتقال حس مفيد بودن:
  هر فردی دوست دارد که این حس را داشته باشد، پس با انتقال
  این حس، مهم بودن و مفید بودن را به آنها هدیه دهید.

• در صورت وجود اختلاف بین فرزندان در دوران کودکی
  را فراموش نموده و علاوه بر بخشش آنان، از آنها مراقبت نمائید.

• مشاوره:
  در صورتی که پیشکسوت(بازنشسته) علیرغم تغییر شیوه کلامی
  و رفتاری، همچنان افسرده باقی ماند، حتماً او را نزد مشاور ببرید،
  شاید حرفهائی داشته باشد که نتواند به شما بگوید، اما بتواند
  خیلی راحت به مشاور بگوید و افسردگی اش کاهش یابد.
  زیرا افسردگی برای پیشکسوت(بازنشسته) خطرات و مسائل
  خود را در بدنبال دارد.

• زندگي والدين پیشکسوت(بازنشسته) با فرزندان:
  هرگز اجازه ندهيد که والدين شمابه خانه سالمندان بروند
  بلکه آنها را در کنار خود نگهداري کنيد.

• از مشکلات تندرستي وي آگاه شويد.

• واضح و شمرده حرف بزنيد و تماس چشمي تان را حفظ کنيد.

• از جملات و سوالات واضح و دقيق استفاده کنيد.

• از در هم آميختن موضوعات و مطالب مختلف خودداري کنيد.

• در صورت امکان از کمکهاي بصري استفاده کنيد.

• صبور باشيد و لبخند بزنيد.

• کاش از دوران جواني بتوانيم با محبت به اطرافيان و خصوصاً
  فرزندانمان و ايجاد حس احترام به بزرگترها، شرايط بهتري را
  براي پیشکسوتی(بازنشستگی) خود آماده کنيم.                        

پیشنهاد می شود مقاله روابط در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) چگونه باید باشد را نیز مطالعه فرمائید.
                                                             

تلاش کنید، پیشکسوت(بازنشسته) شما را درک خواهد کرد

شما با شناخت فرد مورد مراقبت خود، کاشف گنجینه ای خواهید بود
که در کاهش استرس غیر ضروری شما در شروع کار، کمک می کند.

شما خواهید دید که ابزار مناسبی که برای برقرای ارتباط پیدا کرده اید
تا چه حد در موفقیت شما تاثیر داشته است. یک پیشکسوت(بازنشسته)
در مقابل تغییرات مقاومت خواهد کرد اما با تلاش و پیگیری، او
درک خوبی نسبت به شما خواهد داشت.

اگر مقاله انتخاب بزرگترین توانائی انسان است را

مطالعه ننموده اید، پیشنهاد می شود از اینجا آن را

مطالعه فرمائید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود؟

آن را به عزیزان خود هدیه نمائید.

از این به بعد و تا چند مقاله آینده، با توجه به اهمیتی که شناخت

هورمون ها، ویتامین ها، اسیدهای آمینه و مواد معدنی در سلامتی 

انسان ها، بخصوص زندگی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

دارد بر آن شدیم که خلاصه ای از کتاب ویتامین ها، اسیدهای

آمینه و مواد معدنی برای طول عمر بیشتر که نوشته دکتر

رابرت گلدمن و دکتر رونالد کلانز است و ترجمه دکتر

سیف ا… اسدی می باشد، را قسمت به قسمت جهت اطلاع

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) ارائه نمائیم. و آن را  مورد

بحث و بررسی قرار دهیم.

فصل اول کتاب هورمون تنظیم کننده: یا همان هورمون

تیروئید است.

زندگی یعنی تغییر یافتن و عوض شدن به صورت تدریجی اما

این تغییر در زندگی تداوم دارد. از زمان خردسالی تا دوران

پیری، انسان را همراهی می کند. پیری آخرین مرحله از این

تداوم است که در آن اتفاقات زیادی می افتد و مهارت های

ذهنی، عاطفی، جسمی و شخصیتی فرد را تحت تأثیر قرار

می دهد.

در فرآیند پیری و سالمندی شیوه سازگاری فرد با عوامل گوناگون

از اهمیت به سزائی برخوردار است زیرا زمینه سلامت جسمی و

بهداشت روانی فرد را فراهم می کند و موجب افزایش طول عمر

و بالا رفتن میزان عملکرد و بهره وری می شود.

بنابر این رسیدن به سازگاری صحیح و مناسب با عوامل متفاوت

می تواند شما را در زمینه فرآیند ضد پیری یاری رساند.

در جامعه امروزی کند شدن عملکردهای فیزیکی یا ذهنی به

عنوان پروسه طبیعی سالمندی مورد قبول است. تا این که این

وضعیت به عنوان بیماری یا موقعیتی باشد که نیاز به درمان با

تغذیه، هورمون ها، ورزش، تغییر وضعیت زندگی داشته باشد.

احتمالاً یکی از کم رنگ ترین ماسک های(چهره های)

سالمندی هایپوتیروئیدیسم است یعنی تولید ناکافی یا جذب ناکافی

تیروئید که به متابولیسم اجازه نخواهد داد به اندازه قبل کار کند.

تیروئید چیست؟

تیروئید غده ای کوچک و شبیه به پروانه است که در گردن و

بالای نای و درست زیر حلق قرار گرفته است. علی رغم

کوچک بودن این غده فعالیت های بسیار زیادی دارد. تیروئید

بر فرآیند متابولیسم اثر مستقیم می گذارد و این کار را با آزاد

کردن هورمون های خاصی انجام می دهد که متابولیسم، دما و

ضربان قلب بدن را تنظیم میکنند. اگر تیروئید کار نکند شما نیز

از کار می افتید.

موارد زیر برخی از علائم نارسائی تیروئید است که به نام

هایپوتیروئیدیسم نیز نامیده می شود بسیاری از آنها به نظر شما

شاید خستگی ها و بی حالی هائی باشد که با افزایش سن نیز دیده

می شود.

–        خستگی، کمبود کلی انرژی، حرکت آرام

–        ضعف

–        حساسیت به سرما، ویروس ها و بیماری های مزمن تنفسی

–        تنفس سنگین و سخت

–        گرفتگی های عضلانی

–        کبودی

–        درد کمر مداوم

–        گیجی ذهن و حافظه ضعیف

–        عدم ثبات عاطفی، گریه، تغییر خلق، افسردگی، عصبانیت

ناگهانی و نگران بودن

–        پوست خشک، خشن یا چرم مانند، رنگ پریده

–        سردرد

–        موهای زبر و یا ریزش مو

–        ناخن های شکننده

–        کاهش اشتها

–        مفاصل سفت شده و آرتریت متوسط

–        کاهش علاقه جنسی و انرژی

–        تنگ شدن شریان ها با چربی و پلاک هائی که موجب

مشکلات قلبی عروقی می شود

–        کاهش انقباض پذیری قلبی، عدم پمپاژ خون کافی توسط

قلب که موجب خون رسانی ناکافی مخصوصاً به مغز می شود.

شناخت و تشخیص هایپوتیروئیدیسم در سالمندان بسیار مهم است.

در مطالعه ای نشان داده شد که در جمعیتی از سالمندان در سن

60 سال به بالا، 9/5% دچار مشکل هایپوتیروئیدیسم بودند. در

مطالعه ای دیگر که در سال 1993 در مجله غدد شناسی و

متابولیسم منتشر شد کاهش واضحی در فعالیت تیروئید دیده شد.

همچنین میزان های کمی از پادتن های ضد تیروئیدی در خون

افراد سالمند(افرادی که بالای 100 سال سن دارند) دیده شد.

علی رغم این کاهش در سالمندان، هایپوتیروئیدیسم مشکلی است

که بعد از 60 سالگی بسیار به آن بی توجهی می شود. در واقع

این علائم تنها در 25% افراد سالمند دیده می شود

.

برخی مطالعات نشان می دهد که 15% افراد بالای 60 سال

دچار هیپوتیروئیدیسم پنهان هستند که در واقع همه اسیران

هیپوتیروئیدیسم هستند. علائم آنها بسیار کم یا بسیار ضعیف تر

از آن است که تشخیص صحیح داده شود بنابراین آنها بدون

تشخیص صحیح و درمان همچنان رنج می کشند.

بدن شما چگونه هورمون تیروئید تولید می کند؟

برای این مطمئن شوید تمام تیروئیدی که بدن شما لازم دارد را

تولید می کند، بهتر است بفهمید که بدن شما چگونه آن

را می سازد.

تمام این فرآیند از هیپوتالاموس آغاز می شود، ترموستات بدن،

که تمام فعالیت های هورمونی را تنظیم می کند. زمانی که

هیپوتالاموس حس می کند که میزان خونی TH کاهش یافته است،

زنجیره ای از فعالیت ها را به حرکت در می آورد که موجب

ترشح هورمون آزاد کننده تیروئید(TRH)  می شود.

TRH، غده هیپوفیز را تحریک می کند، هورمون تحریک

کننده تیروئید، TSH  را آزاد می کند در انتها TSH به غده تیروئید

می گوید که به کار بیافتد و این غده TH را ترشح می کند. زمانی

که سطح TH به میزان بالائی رسید که برای کارآئی بدن مناسب

است، غده هیپوفیز ترشح TSH را متوقف می کند و این فرآیند

تا زمانی که مجدداً هیپوتالاموس احساس کند که زمان شروع

مجدد است ادامه دارد.

دو راه برای این که هورمون تیروئید برای بدن کافی نباشد

وجود دارد، یکی زمانی است که خود تیروئید، در ترشح این

هورمون مشکل دارد. مثل کمبود ید، تومور و یا سایر مشکلات

تیروئید و ممکن است منجر به این شود که این غده به طور

مناسب فعالیت نکند و دستورات حاصل از هیپوتالاموس یا

هیپوفیز اجرا نشود به این نوع نارسائی هیپوتیروئیدیسم

اولیه می گویند.

راه دیگر آن است که میزان TH در صورتی که هیپوتالاموس یا

هیپوفیز کارآئی لازم را نداشته باشند، ایجاد می شود. و به

هیپوتیروئیدیسم ثانویه معروف است. خود تیروئید نیاز به ید دارد

تا کار کند کاهش ید موجب کاهش تیروئید نیز می شود. به این

وضعیت گواتر اطلاق می شود به صورتی که غده تیروئید در

جلوی گردن باد کرده و کاملاً مشهود می گردد.

شما تنها نیاز به میزان بسیار کمی ید دارید. دوز 

روزانه 100 میکروگرم برای زنان و 120 میکروگرم

برای مردان کافی است.

بسیاری از افراد از نمک یددار یا غذای دریائی آن را

به دست می آورند.

بسیاری از افراد فکر می کنند که اگر گواتر ندارند، پس غده

تیروئید آنها به خوبی کار میکند. متأسفانه این طور نیست ید

کافی از گواتر پیش گیری می کند ولی برای تولید کافی و

مناسب TH کافی نیست.

ادامه بحث را در مقالات بعدی دنبال نمائید.

در صورتی که این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.