مفهوم شخصی را میتوان بدین صورت توضیح داد

که به هر یک از عزیزان پیشکسوت که نظاره می کنید،

هر یک خصوصیت و شخصیت خاص خود را دارد و هر

یک بنا به مفهومی که از خود دارد، با ظاهرهای متفاوت،

افکار و رفتارهای متفاوت در جامعه هویدا می شوند.

حال این ظاهر شدن ها، چرا با یکدیگر تفاوت دارد،

موضوع این مقاله است.

با ما همراه باشید.

پیشنهاد می شود مقاله مهربان بودن با خود در

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

را نیز مطالعه فرمائید.

مفهوم شخصی چیست؟

مفهوم شخصی از خود، همان چیزی است که شما در

مورد خودتان به آن معتقد هستید و هر آن چیزی که شما

در مورد خودتان به آن باور داشته باشید، دقیقاً شخصیت

و روحیات شما را می سازد و شما همان چیز خواهید شد.

این مفهوم هم می تواند به صورت مثبت و هم به صورت

منفی در وجود شما به کار گرفته شود.

این شما هستید که انتخاب می کنید، کدامیک از این

دو مفهوم برای شما کاربرد داشته باشد.

چرا مفهوم شخصی در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) مهم است؟

مفهموم شخصی از آن جهت در کل زندگی و چه بسا

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) از اهمیت بی شماری

برخوردار است، زیرا که می تواند منش، شخصیت، موفقیت

و کلاً جسم و روح شما را بسازد.

شما دقیقاً همان چیزی می شوید که باور دارید.

اگر باور دارید که جسم تان نحیف شده است و دارید

روزهای آخر زندگی خود را سپری می نمائید، دقیقاً

جسم نیز آماده اجرای فرامین دریافتی از ذهن و مغز

شما می باشد و بدین صورت، شما را بسیار نحیف و

نزار و اندامهای شما را ضعیف و ناکارآمد می نماید و

چه بسا، آلزایمر را نیز به سوی شما فرا بخواند.

مقاله سن تنها یک عدد است. را از دست ندهید.

اما اگر باور داشته باشید که سن تنها یک عدد است

و نمی تواند شما را مغلوب خود سازد و شما همچنان

در اریکه قدرت و شوکت قرار داشته و کلیه موفقیت ها

را می توانید کلید بزنید، جسم همانند مرحله قبل، فقط

آماده اجرای فرامین شما است، و نمی تواند درست یا

غلط آن را ارزیابی نماید، ولی به درستی شرایطی را

فراهم می آورد که شما بتوانید همان قدرت و شوکت

سنین جوانی را در سنین بالا نیز تجربه کرده و

موفقیت های گوناگون و تعجب برانگیز برای دیگران

(چون برای خود شما، این امر بدیهی بوده است)

را بدست آورید.

باز هم این انتخاب شماست، باور جسم نحیف و ناکارآمد،

یا باور جسم قوی و کارآمد؟

چگونه می توان مفهوم شخصی خوب و زیبائی

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) از خود داشت؟

حال که به اهمیت مفهوم شخصی در زندگی و بخصوص

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) واقف شدیم، باید

خود مفهوم شخصی متفاوتی از آنچه در قبل داشتیم،

ساخته و آن را مجدداً بازسازی نمائیم.

حال بازسازی این مفهموم شخصی به چه صورت

می تواند باشد؟

• نسبت به تجربة چیزهائی که پیش از این به هر طریقی
• شما را محدود می کردند، دید بازی داشته باشید. این
• جمله را به خاطر بسپارید: من هیچ گونه محدودیت و
• مرزی برای چیزهائی که می خواهم انجام دهم ندارم،
• از همین حالا از آنها استقبال می کنم.

• اجازه دهید که خودتان از آن واقعیت غیر فیزیکی وجودتان
• آگاه شود. فکرتان را به سراغ فرشتگان و صاحبان و مالکان
• این کائنات ببرید. شما می دانید که می توانید به راهنمائی
• کسانی که پیش از این زندگی کرده اند، دسترسی داشته
• باشید. وقت خود را صرف مراقبه کنید تا از این طریق به
• حسّ پرواز در سطوح بالاتر شعور و آگاهی دست یابید.

• هر زمان که دچار ناراحتی و نگرانی و غم و اندوه می شوید،
• سعی کنید به پشت سر گذاشتن احساساتتان فکر کنید و
• این افکار ناخوشایند را کنار بگذارید.

• به جای آنکه به سراغ جریان بی پایان افکار خود بروید و
• یکی را انتخاب کنید، این کار را تا جائی ادامه دهید که
• فکری را که احساس خوبی در شما پدید می آورد، انتخاب
• کنید. مدت زمانی طول نمی کشد که خودتان را به خاطر
• افکار خوشایندی که در ذهن خلق کرده بودید، سرزنش می کنید.   

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

•  آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

تمام کارهائی که انجام می دهیم رفتار ماست و وقتی

سن ما از 50 می گذرد، و به اصطلاح بعضی از افراد این

جامعه، به سمت پیری سوق پیدا می کنیم، به گفته

بعضی از همان افراد، قوای جسمی تحلیل می رود و

تمام افکار و ذهن عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) را

مشغول تحلیل قوا می نماید و این در حالی است که

تحلیل قوا، خود از محل دیگری برای این کار دستور

می گیرد.

اینکه ما تا چه حد میتوانیم در تحلیل قوای خود دخیل

باشیم، مقوله ای است که می خواهیم در این مقاله

به آن بپردازیم.

پس با ما همراه باشید.

پیشنهاد می کنم، مقاله احترام به خود در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.

ماشین رفتار چیست؟

ویلیام گلسر از روانشناسان برجسته، تعریفی از رفتار

دارد که در حدی با تعریف عمومی متعارف از رفتار فاصله دارد.

گلاسر ترجیح می‌دهد برای ایجاد تمایز با معنای متعارف،

آن را «Total Behavior» یا رفتار کلی بنامد.

او برای اینکه تصویری را که از «رفتار» در ذهن دارد،

شفاف‌تر کند از استعاره‌ای به نام «ماشین رفتار»

استفاده می‌کند.

او معتقد است کلیه کارهائی که ما انجام می دهیم از

رفتار های ما سرمنشاء می گیرد و این رفتارهای ماست

که زندگی ما را رقم می زند

و در خصوص رفتار، استعاره ماشین رفتار را بیان می نماید.

همانگونه که ماشین برای رفتن به جلو بوسیله چهار چرخ

حرکت می کند، ماشین رفتار ما نیز از چهار چرخ، استفاده

کامل می نماید.

دو چرخ جلو، که هدایت ماشین را در دست دارند، افکار و

اعمال ما هستند، و دو چرخ عقب که پیرو دو چرخ جلو هستند،

احساسات و فیزیولوژیک بدن ما هستند.

ماشین رفتار در نظریه انتخاب ویلیام گلاسر

گلاسر رفتار را شامل چهار بخش می‌داند که هر یک

از آنها یکی از چهار چرخ ماشین رفتار را تشکیل می‌دهند:

– فکر (تحلیل کردن، استدلال کردن، خیال‌پردازی و …)

– عمل (راه رفتن، خندیدن، فریاد زدن، حرف زدن)

– فیزیولوژی (عرق ریختن، لرزش بدن، سردرد و …)

– احساس (غم، شادی، ناامیدی و …)

ما معمولاً رفتار را با عمل یکسان فرض می‌کنیم و آن را

محدود به عمل می‌دانیم. به عنوان مثال می‌گوییم:

«چون افسرده بودم، مدتی جواب تلفن دوستانم را ندادم».

انگار که افسردگی خارج از انتخاب و اختیار من بوده و حالا

که در این شرایط قرار داشته‌ام، رفتاری که از خودم نشان

دادم، قطع موقت ارتباط با دوستان بوده است.

اما گلاسر «افسرده بودن» را هم مانند «قطع کردن ارتباط»

بخشی از رفتار می‌داند. شاید اگر گلاسر می‌خواست گرامر

و زبان خاص خودش را انتخاب کند، می‌گفت:

تصمیم گرفتم افسردگی کنم و ارتباطم را با دیگران قطع کنم!

کمی به تصویر بالا نگاه کنید. در ماشین رفتار هم مانند هر

ماشین دیگری، چرخ‌های جلو عموماً همراستا هستند و

نمی‌توانند اختلاف زاویه زیادی با هم داشته باشند. چرخ‌های

عقب‌ هم موازی هم هستند و در انتخاب مسیر حرکت، تابع

چرخ‌های جلو خواهند بود.

این برخلاف نگاه عادی ما به رفتار است. ما معمولاً فیزیولوژی

و احساس را مستقل از رفتار می‌دانیم و حتی خیلی وقت‌ها

منشاء رفتار می‌دانیم.

مقاله احساس در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

را از دست ندهید.

راننده ماشین رفتار ما در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) کیست؟

همانطور که در تعریف ماشین رفتار بیان شد، دو چرخ جلو

که توسط فرمان ماشین هدایت می شود و هدایتگر آن کسی

جز خود ما نیستیم، می تواند ماشین را به هر جهت که

دوست دارد هدایت نماید.

و دو چرخ عقب که احساسات ما و فیزیولوژیک بدن ما هستند،

از دو چرخ جلو تبعیت می کنند و همراستا با آنها و هم سرعت

با آنها حرکت می نمایند.

چرا توجه به ماشین رفتار در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) مهم است؟

ما در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) باید به دو چرخ جلو،

که هدایت گر دو چرخ عقب ماشین رفتار ما می باشد،

به خوبی احاطه داشته و آنها را هدایت نمائیم.

اگر ما به درستی دو چرخ جلو که همان افکار و اعمال ما

می باشند، با هدایت آنها به سمت خوبی ها، مهربانیها،

فراوان ها و مسائل مثبت می توانیم احساسات و فیزیولوژیک

بدن را نیز بدنبال آنها بکشانیم و در جهت شادی، نشاط و

سلامتی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) رهنمون سازیم.

چرخ های جلو است که تغییرات فیزیولوژیک و احساسی ما

را رقم می زند یعنی چرخ های عقب دنباله روی تغییرات و

مسیری است که چرخ های جلو رقم می زند. کسی که اضطراب

دارد یا درد قفسه سینه ی عصبی دارد یک فکر منفی و یک

عمل مشخص را انجام داده است.

پرداختن به چرخ های عقب با دارو و درمان نمی تواند

چرخ های جلو را درست کند!

چگونه می توان ماشین رفتار را در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) کنترل نمود؟

همه ی تلاش های ما یک رفتار و معطوف به یک هدف است

و هر رفتاری برای ارضای نیازهای ماست.

ما پنج نیاز ژنتیک (فطری) داریم ۱. نیاز به بقا (پول و امنیت)

۲. نیاز به عشق و تعلق خاطر داشتن، نیاز به پیوند انسانی

داشتن (دوست داشته شدن و دوست داشتن)

۳. نیاز به پیشرفت یا نیاز به قدرت

۴. نیاز به خود مختاری، آزادی

۵. نیاز به تفریح و لذت

اگر با رفتاری که می کنیم نیازمان را تامین کنیم به شادکامی

خواهیم رسید. همیشه ارضای یکی از این نیاز ها سخت تر

از دیگرِ آنان است و آن “احساس تعلق” است.

شرایط اقتصادی سیاسی اجتماعی در زندگی ما تاثیر گذارند

اما تعیین‌کننده ماییم. اگر بتوانیم روابط خوب و معنادار ایجاد کنیم

زندگی رضایت مند و شادمانی خواهیم داشت.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

زمانی که فرد پیشکسوتی(بازنشسته ای) را مشاهده

می نمائید، اکثریت افراد با چهره های غم انگیز و گرفته

روبرو می شوید، و این باور را در ذهن دیگران تقویت

می نماید که پیشکسوتی(بازنشستگی) پایان

شادی هاست و دیگر هیچ فردی بعد از پیشکسوتی

(بازنشستگی) رنگ شادی را نخواهد دید.

آیا براستی شما نیز با چنین جملاتی موافق هستید؟

آیا تا کنون پیشکسوت(بازنشسته) شاد و سرحالی را

مشاهده ننموده اید؟

آیا پیشکسوتی(بازنشستگی) با غم و ناراحتی، همراه است؟

بهتر است این نکته را بدانید که مهمترین عامل بازدارنده

داشتن یک احساس خوب، این است که اگر لیوانی تا

نیمه‌پر است، شما همه محتویات آن را خالی کنید.

حالا تصورکنید همه چیز خوب است اما شما کمی احساس

کسالت می‌کنید و بلافاصله آن قدر به این فکر و احساس

بها می‌دهید که احساس بیماری شما قوی‌تر می‌شود و

شما بایستی مدتی را در بستر بگذرانید.

بعد از این مرحله شما نسبت به فرزند، خانه و همسرتان

غفلت می‌کنید و این سرآغاز نداشتن احساس شادی

است. به شما یادآوری می‌کنیم که برای شاد بودن نیاز به

یک روحیه خوب دارید. در‌حقیقت برای شاد بودن نیازی

نیست که خیلی تغییر کنید؛ بلکه برای اینکه هر روز

احساس بهتری داشته باشید راه‌های جالبی وجود دارد.

چرا راهی برای شادی وجود ندارد؟

این سئوال دقیقاً برابر با آن است که شما به دنبال

راهی برای رسیدن به جاده باشید، در صورتی که

جاده، خود راهی است برای رسیدن به مقصدی.

بر همین اساس، راهی به سمت شادی نیست،

بلکه شادی خود راه است، برای رسیدن به یک

احساس خوب و با صفا.

شادی راهی است برای رسیدن به سلامتی.

شادی راهی است برای رسیدن به نشاط.

شادی راهی است برای داشتن انگیزه های فراوان

برای رسیدن به اهداف گوناگون.

پیشنهاد می شود، مقاله شادی با لذت تندرستی

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) را نیز

مطالعه نمائید.

شاد بودن، نیاز اصلی در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) است.

اگر ما بتوانیم به همانند، تعدادی از عزیزان پیشکسوت

(بازنشسته) که همواره شاد هستند و نمونه های

آن را در مقاله “آرامش در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) چیست؟” آورده شده است،

بتوانیم شادی را همراه با خود همیشه داشته

باشیم، به مانند آن گنجینه نیروی انسانی،

می توانیم سلامتی را نیز با خود داشته باشیم.

داشتن شادی، می تواند بر روی ترشح هورمون های

موجود در بدن تأثیر گذاشته و هورمون های مفید و

سلامت زا را افزایش داده و از ترشح هورمون های

بیماری زا، جلوگیری می نماید.

یکی از خصوصیات بدن این است که ما می توانیم به

صورت مصنوعی نیز احساس شادی را به وجود آورده و

بدن با ترشح هورمون های مخصوص شادی، شادی و

نشاط را به بدن هدیه می نماید. و همانند تمام لحظاتی

که از ته دل می خندیدید، و بدن کاملاً ریلکش و آرام

می شد، بدن احساس راحتی و آرامش می نماید.

چطوری می توان در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) شاد باشیم؟

بر خلاف بسیاری از مواردی که در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) نیاز به پرداخت هزینه می باشد،

شادی را می توان با حداقل هزینه در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) برای خود به ارمغان آورد.

و آن چیزی نیست، جز داشتن لبخند و احساس

شادی در زندگی.

البته با چند راه کار بسیار ساده می توان این شادی

را چندین برابر نمود.

از آن جمله می توان به :

• برای خود وقت مناسب اختصاص دهید

همان گونه که باتری هر نوع وسیله ای به شارژ

مجدد نیاز دارد، ما انسان ها، مخصوصاً در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) که نیروی جسمی،

بر اساس باورهای غلط، کاهش می یابد، نیاز به

استراحت و فعالیت هایی داریم که انرژی مان را

تامین کند. در این زمینه به پیاده روی، ورزش،

حمام آب گرم و … بپردازید.

• تا می توانید، در طبیعت گردش نمائید.

در هر فصل و هوایی اعم از بارانی، آفتابی یا برفی،

سعی کنید با طبیعت ارتباط برقرار کنید. این کار را

می توانید با پیاده روی در طبیعت یا نوشیدن چای در

حیاط منزل محقق کنید. این کار حتی اگر کوتاه مدت

باشد باعث افزایش احساس نشاط و انرژی در شما

می شود.

• از هر موقعیتی برای گرفتن جشن موفقیت
• خود استفاده نمائید.

گاهی مشغله های کاری اجازه نمی دهد که از کسب

موفقیت لذت ببرید اما باید از موفقیت های خود هر چند

کوچک لذت برده و برای خود جشن بگیرید.

• نظافت منزل را جدی بگیرید.

با نظافت منزل و خالی کردن سطل آشغال احساس

سبکی پیدا می کنید.

• استفاده از وسائل نقلیه عمومی یا خودروی
  دوستان برای رفتن به مسافرت و تفریح

به جای این که از خودروی شخصی برای رفتن به محل

گردش، یا تفریح استفاده کنید با همکاران قرار بگذارید

تا از خودروی یک نفر استفاده کنید و یا با وسایل نقلیه

عمومی به محل کار بروید.

• استفاده از پول نقد برای پرداخت ها

همراه داشتن کمی پول نقد در هنگام خرید به شما

کمک می کند که حساب شده پول خرج کنید. بنابراین

بعضی مواقع قبل از خرید، پولی را که نیاز دارید به

همراه داشته باشید این امر مانع از پول خرج کردن

غیرضروری شمامی شود.

• مسافرت را جدی بگیرید.

برای مسافرت کردن پس انداز کنید نتایج بررسی ها

نشان می دهد، مسافرت به مدت ۲ هفته برای رفع

خستگی ضروری است. سعی کنید این تعطیلات را در

فضای آزاد و طبیعت بگذرانید تا خطر حمله بیماری قلبی

عروقی کاهش پیدا کند.

• لباس ها را در هوای آزاد آویزان کنید

آویزان کردن لباس ها در هوای آزاد باعث می شود

رطوبت لباس ها کاملا خشک شود و میکروب ها از

بین برود.

• زمان صرف غذا، وسایل الکترونیکی را قطع کنید

هنگام صرف غذا به صورت دسته جمعی، از اعضای

خانواده بخواهید تلفن ها را خاموش کنند.

• یک هدف مالی را روی کاغذ بنویسید

یک هدف مالی را مشخص کنید و به صورت نوشته

آن را تایید کنید به عنوان مثال، «پرداختن وام به پایان

رسیده»، این تاییدیه را روی یخچال بچسبانید تا همیشه

جلوی چشم شما باشد. این کار به شما کمک می کند

تا در آینده این امر را به واقعیت تبدیل کنید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

حالا دیگه وقتشه زندگی را شروع کنیم، برای اکثر

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) است که روزمره گی

زندگی، آنها را از زندگی کردن، باز داشته است.

نگاهش به موهای سپیدش، جلوی آئینه افتاد و

دستی به آنان کشید و یاد ایامی نمود که حداقل

30 سال در محل کار، مشغول کار و فعالیت بوده و

هم اکنون پس از چندین سال تلاش، هم اکنون به

درجه پیشکسوتی(بازنشستگی) دست یافته است.

فرزندان بزرگ شده و به سر خانه و زندگی خود رفته

و ایشان را با حقوق پیشکسوتی(بازنشستگی) تنها

گذاشته اند.

با خودش می گوید، دیگر از ما گذشته و پایم لب گور

است و کم کم باید خود را برای رفتن آماده نمایم.

بله، متأسفانه این قصه تعدادی از عزیزان پیشکسوت

(بازنشسته) است، که در زمان هائی که با خود کاملاً

خلوت می نمایند، با خود زمزمه می نمایند.

اما آیا واقعاً باید به این نجواهای ناهمگون، پاسخ مثبت داد؟

آیا براستی زندگی برای ما و اکثر پیشکسوتان

(بازنشستگان) به پایان رسیده است؟

آیا سالها جنگیدن برای داشتن زندگی بهتر و خوب تر

برای خود و خانواده، دیگر به سر رسیده و زندگی،

آخرین ضربه های خود را برای به خاک کشاندن ما زده است؟

مشخص است که چنین نیست. و پاسخ سئوالات فوق،

مشخصاً منفی است.

حالا دیگه وقتشه، به چه معناست؟

حالا دیگه وقتشه، یعنی زمانی است که ما دیگر از

نداشتن برنامه و انتظار برای رفتن از این دنیا، خسته

شده ایم و یا اینکه با خواندن مقالات احترام به خود

و شانس یا خودشانسی، تصمیم گرفتیم که دیگر

زندگی تازه ای را برای خود رقم بزنیم و برای خود

زندگی تازه ای را شروع کنیم.

مگر فکر می کنید که فردا، زندگی شما پایان می پذیرد؟

اگر این جمله درست باشد، خوب کار شما درست است،

اگر بر خلاف انتظار شما، سالهای سال، عمر شما طولانی

شد، چطور؟ آیا براستی باید همچنان بدون هدف و برنامه

زندگی نمائید؟

حالا دیگه وقتشه، برای آن دسته از عزیزان گنجینه های

نیروی انسانی است که پیشکسوتی(بازنشستگی) را

پایان عمر خود ندانسته و می دانند، رقم سن، تنها یک

عدد است، و این رقم نمی تواند آنها را از زندگی و لحظات

خوبی که می توانند در آینده داشته باشند، دلسرد نماید.

و این تنها یک عدد است که می تواند منهای یک عدد دیگر

شود، و سن تندرستی و سلامتی را نشان دهد.

حالا دیگه وقتشه برای آن دسته از عزیزان پیشکسوت

(بازنشسته) است که می دانند زندگی بدون هدف و

برنامه، صرفاً یک زندگی مرده است و فرد تنها مشغول

نفس کشیدن است.

از این به بعد، قراره با هم خاطره بسازیم، خاطره های

عاشقانه، خوب و زیبا.

حالا دیگه وقتشه، دیگر چیست؟ 

می خواهیم از داستان های رمانتیکی بگیم که نقش

اول و قهرمانشون، خود شمایید. و نقش های بی بدیلی

را خودتان پس از این خواهید ساخت.

اینجا همیشه برای مرور داستان های عاشقانه وقت

هست اما نه هر عاشقانه یی.

حالا وقتشه ، فقط وقت اون قصه هاییه که خوب و خوش

و خوشحال تموم میشن، اما خب …پایان خوش راحت

به دست نمیآد.

رابطه سالم و شاد رو آدم های سالم و شاد به دست

می آورند، اونایی که خودشون رو می شناسند، هدف دارند.

می دونند که از زندگی و آینده شون چی میخواهند و با

آگاهی و چشمهای باز وارد روابط می شوند و زندگی رو

شروع میکنند.

حالا دیگه وقتشه داستان آدم های واقعیه. قصه ی من

و شما. قراره با هم همراه بشیم و تجربه کنیم.

زمین بخوریم و دوباره سعی کنیم. قراره ما آدم هایی 

بشویم که جرأت عاشقانه زندگی کردن را به دست میارند،

کسانی که تصمیم گرفته اند كه شروع کنند و زندگی شان

رو تغییر بدند و سرنوشت شون رو به دست بگیرند.

حالا دیگه وقتشه داستان آدم هایی است که میخواهند

خوشبختی رو به دست بگیرند و تا آخرین لحظات عمر

خود، خوشبخت زندگی کنند.

اگه شما هم یکی از این آدم ها هستین با ما همراه بشید.

چرا دیگه وقتشه، در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) زندگی را شروع کنیم؟

به علت آموزه های غلطی که بواسطه ضرب المثل های

غلط در جامعه رواج پیدا کرده، و متأسفانه تعدادی از عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) نیز آنها را پذیرفته و باور می کنند

و زندگی خود را تمام شده می دانند.

اما اگر کمی به زندگی خود و دیگران توجه نمایند، متوجه

می شوند که نفرات زیادی هستند که سنین بالای 100 را

نیز با سلامتی و نشاط تجربه می نمایند، پس چگونه است

که ما در سنین زیر 70 و 80، دم از پر شدن چوب خط و

تمام شدن عمر خود می زنیم.

اما بیائید تا زمانی که خدا به ما عمر داده است، خود ما با

اهمال کاری های خود، خود را از نعمات خدادادی محروم

نساخته و زندگی دوباره، شاد و بانشاط و سلامتی بعد از

پیشکسوتی(بازنشستگی) را تجربه نمائیم.

چطوری از همین لحظه، زندگی را در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) شروع کنیم؟

کافی است که افکار باطل و غلطی که متأسفانه دیگران

مایل هستند که در مغز و ذهن ما نقش ببندد، از ذهن و

فکرمان خارج نموده و به لطف خدا و توانائی خودمان، ایمان

و اطمینان داشته باشیم.

البته شما می توانید با تهیه کتاب الهی پیر شی،

از شروع زندگی دوباره که در آن کتاب شرح داده شده

است، استفاده نمائید.

و با راه کارهای ذیل نیز می توانیم شروع دوباره ای

برای زندگی خود در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

داشته باشیم:

• در ابتدا توکل به خدا نموده و بدانیم که اوست که همیشه
  هدایت گر ما و راهنمای ماست، و اگر بتوانیم ایمان و اعتقاد
  خود را بالا ببریم، مطمئناً می توانیم زندگی بهتر و سالهای
  بیشتری را تجربه نمائیم.
•                     
• نسبت به نوشتن اهداف جدید برای خود(حداقل 3 هدف
  برای هر دوره) اقدام نموده و در جهت دستیابی به این
  اهداف، برنامه های اجرائی و عملیاتی تهیه نمائیم.
•                                 
• در جهت دستیابی به اهداف خود، هر روز و هر لحظه
  گام برداریم.
•                               
• یکی از اصول اصلی در بحث هدف گذاری، اهدای پاداش
  به خود است، هر زمانی که به هر هدفی که برای خود
  نگاشته بودید، رسیدید، حتماً خود را با پاداشهای خوب
  مورد نظر خود، غافلگیر نمائید.
•                         
• تا رسیدن به اهداف اصلی و عظیم خود، از اقدام و عمل،
  دست برندارید.
•                     

لازم به ذکر می باشد که اهداف در ابتدای کار می تواند خیلی
عظیم و بزرگ نباشد و حتی اهداف کوچک نیز می تواند جزء
اولین اهداف شما باشد.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.