ثبت لحظات در دوران اشتغال و مخصوصاً در دوران پیشکسوتی (بازنشستگی)

ثبت لحظات در دوران اشتغال و مخصوصاً در دوران پیشکسوتی (بازنشستگی)

ثبت لحظات در دوران اشتغال و مخصوصاً در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) می تواند برای عزیزان گنجینه نیروی انسانی،

فواید زیادی داشته باشد.

ثبت لحظات بوسیله عکس گرفتن و فیلم گرفتن از لحظات شاد

و با نشاط، می توان لذت آن لحظات را چندین برابر نمود و آن

لحظات خوب را برای همیشه ماندگار ساخت.

با گرفتن عکس و فیلم از لحظات خوب و مفرح، می توان آن لحظات

و مکانها و حس های خودتان در آن زمان را برای همیشه ماندگار ساخت.

یادم نمی رود که بوسیله همین فیلم ها و عکس ها بود که زمانی که

در بین اقوام اختلاف می افتاد، آنها را به منزل خود دعوت و در یک

فرصت مناسب، از فیلم ها و عکس های ماندگار لحظات شاد،

استفاده مناسب را برده و آنها را به نمایش می گذاشتم.

خوب نتیجه را شما به خوبی می توانید حدس بزنید، بعد از دیدن

فیلم و عکس ها، اکثر این اختلاف ها، یا به طور کل از بین می رفت،

و یا به طرز عجیبی کاهش می یافت.

بخاطر همین قصد داریم در این مقاله به این موضوع بپردازیم و

مزایای این روش را در بهبود وضعیت روحی گنجینه های نیروی

انسانی برآورد نمائیم.

پیشنهاد می شود، مقاله پرتگاه های زندگی خود را به سکوی پرش

تبدیل نمائید. را نیز مطالعه نمائید.

چرا باید در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) و قبل از آن نیز،

لحظات را ثبت و ضبط نمود؟

وضعیت روحی و روانی در زندگی یکسان نمی باشد و بعضی مواقع،

فرد از برخی از اتفاقات و رخدادها، دچار ضربه شده و از انرژی

روحی کاسته می شود، و اگر نتوانیم این انرژی را به سطح قابل قبول

قبلی برگردانیم، و این کاهش انرژی چند وقتی ادامه داشته باشد،

متأسفانه به افسردگی مبدل می گردد.

حال اگر از قبل برای این موضوع برنامه ریزی لازم شده باشد و

یا بطور اتفاقی همانگونه که برای نگارنده انجام شد، این برنامه ریزی

شده باشد و به صورت ناخودآگاه از لحظات شاد و بیاد ماندنی عکس

و فیلم گرفته شده باشد، می توان به آسودگی در این زمان، از این

فرصت ها استفاده مناسب را ببریم و انرژی رفته و کاهش یافته خود

را مجددا به میزان قبلی و حتی فراتر از آن برگردانیم.

چه لحظاتی را باید ثبت و ضبط نمائیم؟

بارها و بارها مشاهده شده است که افراد از لحظات تشیع جنازه،

 خاک سپاری، ختم افراد و … فیلم و عکس تهیه می نمایند و

همیشه این سئوال برای من بوده است که چرا، ما می خواهیم

این لحظات ثبت و ضبط گردد؟

لحظاتی که ما را به یاد آن مرحوم/مرحومه می اندازد و خاطرات

عذاب کشیدن های آن زمان برای ما تازه می گردد و همانگونه

که عرض شد، بدن متوجه نمی شود که این واقعیت دارد یا خیر،

چون آن حس در درون ما، بوجود آمده است، تمام هورمون ها

و آلام و دردهای آن زمان بر ما غلبه خواهد نمود.

پس بیائیم از ثبت و ضبط لحظاتی که برای ما غیر از غم و اندوه

چیزی به همراه ندارد، خودداری نمائیم.

و مشخص است که لحظات شاد، و لحظاتی که در آن زمان و مکان،

شما احساس خوبی داشته باشید، قابل ثبت و ضبط می باشد و اگر

در زمانها شما بتوانید آنها را ماندگار نمائید، می توانید همان حس را

در زمان های مختلف و مکان های مختلف نیز مجدداً داشته باشید.

و بدن متوجه تغییر زمان و مکان نمی باشد و اگر شما همان حسن

را به دست آورید، دقیقاٌ بدن به همان موقعیت و همان وضعیت قبل

که همان حس را داشتید، بازگشته و بسیاری از مسائل و بیماریها

بصورت اتوماتیک حل می شود.

پیشنهاد می شود مقاله زندگی جویبار خاطره هاست را نیز

مطالعه فرمائید.

چگونه از عکس و فیلم های گرفته شده، جهت بالا بردن روحیه

استفاده لازم را ببریم؟

 

ابتدا باید به این نتیجه برسید که همه لحظات شاد و با نشاط تان

را ثبت و ضبط نمائید و در حال حاضر نیز با وجود تلفن های

موبایل این امر به راحتی امکان پذیر شده است، زیرا که اکثر

این گوشی ها، مجهز به دوربین های خوب و عالی هستند و به

راحتی می توان لحظات را ماندگار نمود.

تنها می ماند ذوق و خواست شما، که بتوانید و بخواهید که لحظات

خوب و به یاد ماندنی را ماندگار تر نمائید.

پس از گرفتن عکس و فیلم از لحظات خوش و زیبا، آنها را در

جائی قرار داده و یا اگر بصورت دیجیتالی باشد در داخل هاردی

ذخیره می نمائیم و هر زمان که احساس کردیم که انرژی ما کاهش

یافته و یا در معرض کاهش قرار گرفته است، بلافاصله و بدون فوت

وقت به سراغ این فیلم ها و عکس ها میرویم.

توجه داشته باشید که در زمان های دیگر هم می توان به سراغ

این یادگارهای لحظات خوب رفت، و بصورت واکسن از این

وسائل استفاده نمائید و خود را واکسینه نمائید.

مخصوصاً این عکس ها و فیلم ها، در دوران متأهلی، که فرد با

موانع و مشکلات عدیده ای دست به گریبان می شود و با همسر

خود، بنای ناسازگاری می گذارد، بهتر زمان است برای مرور

کردن لحظات خوب و شاد، با دیدن و مشاهده مجدد آن

عکس ها و فیلم ها.

و همیشه این جملات را به عروس ها و دامادها، و نیز پیشکسوتان

(بازنشستگان) یادآور می گردم که مبالغی که برای ثبت لحظات

خوب و به یاد ماندنی، پرداخت می گردد، هزینه نیست،

بلکه سرمایه گذاری است برای مستحکم کردن پیوندهای زناشوئی

و نیز نگاه داشتن انرژی در زمان های مورد نیاز.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

کیف های خود را زمین بگذارید

کیف های خود را زمین بگذارید

کیف های خود را زمین بگذارید، داستانش بر میگردد به

سمیناری که در آن حضور داشتم.

کیف های خود را زمین بگذارید

استاد از افرادی که در سر کلاس بودند، خواست که

کیف های خود را روی دست  بگیرند و در همان حال

نیز به صحبتهای ایشان گوش دهیم.

بعد از مدتی، دستها که تحمل این وزن را نداشت، کم کم خسته

شده و صداها از گوشه و کنار سالن به گوش میرسید و کم کم،

به حدی رسید که همه کیف ها را روی زمین گذاشتند.

آنگاه استاد رو به جمعیت نمود و گفت، شما که تحمل نگه داشتن

یک کیف کوچک را ندارید، چرا اینهمه خاطره های بد و

حفظیات الکی را در داخل ذهن خود نگه داشته اید و ذهن خود

را مشغول کرده و آن را خسته می نمائید؟

پس همین الان این کیف ها را زمین بگذارید.

           

سپس با بیان خاطره ای از یکی از دوستان خود پرداخت و گفت

که به یکی از دوستانش که همیشه یک کیف همراه خود داشته

بود، گفت که داخل این کیف چیست، و شخص مورد نظر پاسخ

داد که وسایل مورد نیازش داخل آن کیف قرار دارد.

اما کنجکاوی اجازه نداد که آن شخص را همانجا به حال خود

رها کرده و از او خواسته شد که وسائلش را  نیز نشان دهد.

بعد از خالی کردن کیف، ناگاه، آن شخص چشمش به یک

سررسید مربوط به سه سال قبلش افتاد و کاملاً متعجب شد.

و اعتراف کرد که خبر از این سررسید نداشته و نمیداند که

چرا در طول این مدت آن را به همراه داشته است.

سپس استاد با بیان اینکه بسیاری از اطلاعات هست که ما

همراهمان داریم، لکن هیچ استفاده ای از آن نمی کنیم و تنها

حمل کننده آن اطلاعات هستیم، از ما خواست که در نگه داری

این اطلاعات تجدید نظر نمائیم.

آنگاه من به دنبال این مطلب بودم که اگر ما بتوانیم در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) بسیاری از خاطرات ناخشنود و بیهوده

و نیز حفظیاتی که به هیچ دردی از ما نمیخورد را کنار بگذاریم،

تا چه میزان می توانیم این حافظه گرانقیمت را آزاد نموده و از

این حافظه در جهت ایجاد ایده و انگیزه برای ادامه زندگی خود،

با شادی و نشاط استفاده نمائیم.

پیشنهاد می شود مقاله

زندگی جویبار خاطره هاست

را مطالعه فرمائید            

کیف به چه معنائی است؟

کیف هائی که در این مقاله به آن اشاره میشود، نه آن کیف هائی

که ما وسائل داخل آن قرار میدهیم، بلکه کیف هائی از وسائل

بیهوده و تاریخ مصرف گذشته و نیز وسائلی است که مثل

سلاح، اگر همراهمان باشد، نه تنها باعث سنگین شدن کیف

ما می شود، بلکه مسئولیت بسیار سنگینی نیز به همراه دارد.

 

وسائل بیهوده و تاریخ مصرف گذشته، خاطرات بد و بیهوده ای

است که مرتب ما در گذشته ناامیدکننده و مأیوس کننده نگه

می دارد. و ما باید هر چه سریعتر از شر این وسائل بیهوده و

تاریخ گذشته که تنها برای ما بار اضافه به همراه دارد و باعث

خسته شدن ذهن و روح ما می شود، خلاص شده و برای وسائل

دیگر مورد نیاز و نیز ایجاد ایده و انگیزه لازم ، فضا را باز

نمائیم.

پیشنهاد می شود  مقاله

متمرکز شدن بر روی دردها را مطالعه فرمائید.     

چرا باید کیف ها را در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) به

زمین بگذاریم؟

             

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) که عده ای تنها به مرور

خاطرات گذشته منفی می پردازند، اگر ما نتوانیم این خاطرات

دست و پا گیر و خسته کننده ذهن و روح را به کناری بگذاریم

و از دست آنها خلاص نشویم، جائی در ذهن برای بیادآوری

خاطرات خوب و لذت بخش و نیز ایجاد ایده و انگیزه برای

ادامه زندگی وجود ندارد.

به همین خاطر است که اکثر

عزیزان گنجینه نیروی انسانی، که متأسفانه همیشه با عینک

قرمز به وقایع گذشته و خاطرات خود می نگرند، در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) با بیماریهای مختلف دست و پنجه

نرم می نمایند و هر گونه کمک و درخواستی را جهت یاری

رساندن به آن ها به جهت اینکه فضائی برای دیدن نیت های

خوب دیگر عزیزانی که برای آنها خیر و صلاح می خواهند

ندارند، این درخواستها را نیز رد می نمایند.

چطوری کیف ها را در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

زمین بگذاریم؟

          

تنها کافی است که در مرحله اول، اجازه فعالیت به خاطرات

خوب گذشته بدهیم و اگر بتوانیم خاطرات خوب را به یاد آوریم

و سراغ خاطرات منفی و بد گذشته نرویم، کم کم، آن ها به

دست فراموشی سپرده خواهند شد و از داخل کیف های ما

خارج خواهند شد.

و در مرحله بعدی به محض خالی شدن ذهن و امکان فعالیت

جدید ذهن، با ایجاد سئوال های انگیزشی، سعی در بهبود

عملکرد خود و عملکرد ذهن نمائیم.

این سئوالات انگیزشی همیشه با چطور یا چگونه ساخته می شوند

و مشخص است که در زمانی که به این سئوالات پاسخ داده شود،

وضعیت و ذهن ما دچار تغییر می شود.

سئوالات باید به گونه ای باشد که از چرا استفاده نشود.

در صورتی که پاسخ آن مشخص شد، آن پاسخ بتواند در زندگی

و وضعیت ما و در جامعه تغییراتی مثبت ایجاد نماید.

و در مرحله نهائی، از ورود اطلاعات اضافه(بیهوده، تاریخ

مصرف گذشته، و الکی) به داخل ذهن خودداری نمائیم تا

ذهن بتواند، به ایجاد ایده و انگیزه جهت شادابی و نشاط

زندگی بپردازد.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود هدیه نمائید.

زندگی جویبار خاطره هاست. تلخ و شیرین زندگی زیباست.

زندگی جویبار خاطره هاست. تلخ و شیرین زندگی زیباست.

در زندگی روزهائی وجود دارد که خاطره های آن همیشه در ذهن

جاودانه باقی می ماند، خاطره ها همیشه شاد نیستند، گاهی تلخ هستند.

اما تا این خاطره های تلخ نباشند، آن خاطره های شیرین، شیرینی

خودشان را نشان نمی دهند، و آن خاطره های تلخ نیز روزگاری،

تنها فقط یک خاطره خواهند ماند، یا با حسرت یا با تجربه، در هر

صورت، تنها به صورت یک خاطره خودنمائی می کنند.

و این خاطره ها همانند یک جویبار که همیشه در حال گذران است و

همیشه آبهای جدید، می آیند و در گذر هستند، این خاطرات نیز مرتب

ایجاد و در حافظه طبقه بندی و جایگزاری می گردد.

حال از این همه خاطره چه استفاده ای می توان نمود؟

آیا این خاطرات می توانند، در زندگی و مخصوصاً دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) مهم باشد؟

خاطرات تلخ، چه اهمیتی دارد که یادآوری شود، و رنج ما را در

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) بیشتر و بیشتر نماید؟

اینها همه سئوالاتی است که در خصوص خاطره ها، می توانیم از

خودمان بپرسیم، ما در این مقاله بر آنیم که به این بحث، نظری بیفکنیم.

پس با ما همراه شوید.

خاطره چیست؟

خاطره یعنی: روایت مجموعه ای از رویدادها و سرگذشت های

متعلق به یک شخص یا یک دوره بخصوص، وقتی به آنها که در

 زمان های گذشته رخ داده، فکر می کنیم، یعنی اینکه اون رخداد،

یکی از خاطرات ما شده و بخشی از ذهن ما را اشغال نموده است.

این خاطره ها، همانگونه که ذکر شد، می تواند خاطرات خوب و

گاهی اوقات خاطرات سخت و دردآورد باشد، گاهی اوقات شیرین

و گاهی اوقات تلخ و زهر آلود هست که حتی با یادآوری آن، لرزه

بر اندام ما می افتد.

چرا خاطره ها می توانند برای دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

مهم باشد؟

خاطره ها بدین دلیل برای دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) می تواند

خوب و سودمند باشد که همین خاطرات است که منبع تجربه و

تخصص و مهارت های ما را به خود اختصاص می دهد.

همین خاطرات تلخ و شیرین است که می تواند، توانائی های ما

را در خاطرات شیرین یادآوری نماید و تجربه های اندوخته شده

در خاطرات تلخ را به ما یادآوری نماید.

این خاطراتی که مرتب در ذهن ما مرور می گردد، و پیشنهاد

می گردد، در صورتی که خاطرات شیرین است، حتماً با همکاران

و دوستان هم رده خود این خاطرات را مرور نمائید، از آن دست،

خاطراتی است که می تواند، کل سلولهای شما را به آن زمان، انتقال

داده و عملکرد آنها را به آن سالها ببرد، و حتی ذوق و شادی که از

آن خاطره در ذهن شما نقش می بندد، می توانید در همین لحظه

مجدداٌ لمس وحس نمائید.

بخاطر همین مسئله است که زمانی که گروهی از پیشکسوتان

(بازنشستگان) را که به شهری که مثل 40 سال پیش آماده شده

بود، منتقل نمودند، اکثراً به همان زمانها، کوچ نمودند و حتی جالب

توجه اینکه، تعدادی از آن ها مجدداً به خواستگاری همسران خود

رفته بودند.

بدن و سلولهای آن، متوجه ساختگی بودن آن نمی شوند،

فقط کافی است که خود را به آن زمان ها منتقل نموده و حس و حال

و هوای آن زمان را برای خود تداعی نمائید، آنگاه تمام شرایط آن

زمان گذشته را در زمان حال، حس خواهید نمود.

پیشنهادی که می توان داد اینکه درملاقاتهائی که با دوستان خود

دارید، تا می توانید از خاطرات خوش و خوب گذشته که برایتان

پیش آمده، گفته و خود را در آن زمان ها، حس و لمس نمائید.

چطوری می توان خاطره ها را در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) جاودانه و شاد ساخت؟

آن تعدادی از خاطره ها که همیشه در ذهن می مانند، به خودی خود،

جاودانه هستند، اما چطوری می توان، خاطرات را بصورت خاطرات

شیرین و شاد، در ذهنمان مجدداً طبقه بندی و ضبط نمائیم؟

در بیشتر مقالات و کتب، همیشه اینگونه آورده شده است که سعی

کنید، خاطرات بد و تلخ را از زندگی خود بیرون بریزید.

به چند دلیل این امکان پذیر نیست؟

1-     امکان حذف خاطره بد و تلخ وجود ندارد، امکان دارد

زمانی بتوانیم آن را محو نمائیم، اما مجدداً با برخورد با شئی، یا چیز

و یا فردی که در آن خاطره بوده، مجدداً تمام خاطرات تلخ بازآوری

شده و تمام لحظات مجدداً یادآوری خواهد شد.

2-     خاطرات تلخ و شیرین مکمل یکدیگر هستند، شما هیچوقت

نمی توانید، خاطرات شیرین داشته باشید، مگر اینکه چند تا خاطرات

تلخ نیز داشته باشید. مانند شب و روز، تا شب نباشد، شما روز را

تشخیص نخواهید داد و بالعکس، همانگونه که در قطب ها که 6 ماه،

6 ماه، شب و روز است، تفاوت شب و روز از هم تشخیص داده

نمی شود.

3-     خاطرات تلخ را تنها می توان جایگزین نمود.

بهمین خاطر به شما توصیه می کنیم که سعی نمائید در درجه اول،

نسبت به جایگزینی آن با یک خاطره خوب و شاد، اقدام نمائید.

در مرحله دوم، سعی نمائید، از آن خاطره تلخ، تجربه و نکته ای

که توانسته شما را یک قدم در مسیر زندگی به جلو ببرد، یا تجربۀ

گرانبها برای شما داشته است در آن بیابید و بر روی آن، تمرکز

نمائید.

در صورتی که از دو مرحله قبلی نتوانستید، خاطرات تلخ را کمی

تلطیف نمائید، در مرحله بعدی، خاطرات تلخ خود را یادآوری نمائید

و سعی نمائید، قصه جدیدی برای خود بسیازید، و بدانید که شما

کارگردان زندگی خود هستید، پس لطفاً سناریوی آن خاطره را برداشته

و اجرای جدیدی برای خود داشته باشید(البته در ذهن خود) آنگاه

خاطرات شما، تبدیل به خاطرات جاودانه و شادی خواهد شد که

همیشه می توانید به آن ببالید.

از کدام خاطره ها باید شروع نمائیم؟

در زمان تعریف در کنار همکاران و دوستان، حتماً از خاطرات بسیار

شیرین که هم برای شما شیرین بوده و هم خاطره خوبی برای

همکاران شما نیز داشته، شروع نمائید و بدانید که اگر بتوانید،

ذره ای شادی به این گنجینه های نیروی انسانی ببخشید، آنان در مقابل

دهها برابر شادی، نثارتان می کند، و حتی اگر این کار هم انجام نشد،

حداقل حس خوبی نصیب شما خواهد نمود.

در زمانی که میخواهید نسبت به تغییر خاطرات تلخ، اقدام نمائید، از

خاطرات تلخی شروع نمائید، که کمتر به شما آسیب رسانده است، و

زمانی که موفق به تغییر آن شدید، مرحله به مرحله به خاطرات

تلخ تر روی آورید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود، پیشنهاد می شود آن را به دوستان

خود نیز هدیه نمائید.

با تشکر

 سایت گنجینه نیروی انسانی