پایان بازنشستگی

آیا بازنشستگی به معنای پایان تمام، می‌شود؟


آیا بازنشستگی به معنای پایان تمام، می‌شود؟

وقتی صحبت از بازنشستگی می‌شود، اغلب مردم به این فکر می‌کنند که حالا می‌توانند هر روز را در تخت خواب بگذرانند و در حین تماشای سریال‌های قدیمی، کیک بخورند. حالا این تصویر خیلی خوشایند به نظر می‌رسد، اما باید به شما بگویم که بازنشستگی همیشه هم به این راحتی‌ها نیست.

یکی از بزرگترین چالش‌ها این است که ناگهان زمان زیادی در اختیار دارید. شما که تا دیروز خودتان را با کار و پروژه‌ها مشغول کرده بودید، حالا باید با زمان بی‌پایانی که در دست دارید چه کنید؟ شاید به خود بگویید: «خوب، امروز می‌روم سراغ یک هابی جدید!» اما واقعیت این است که پیدا کردن هابی که به اندازه یک کار تمام‌وقت شما را مشغول کند، کمی سخت است. شما به سادگی نمی‌توانید از بازنشستگی فرار کنید. این مثل فرار از کاری است که همیشه در ذهن‌تان بود، اما حالا دیگر نمی‌دانید چطور باید از آن لذت ببرید.


چالش‌های بازنشستگان: وقتی شما از دور می‌زنید، اما هنوز از داخل پر انرژی هستید!

همین طور که وارد دنیای جدید می‌شوید، مشکلات جدیدی هم شروع به ظهور می‌کنند. یکی از بزرگترین مسائلی که بازنشستگان با آن روبرو هستند، احساس بی‌هدفی است. شما سال‌ها زندگی خود را صرف کار کرده‌اید، اما حالا احساس می‌کنید که به یک موجود بی‌هدف تبدیل شده‌اید که فقط در خانه می‌چرخد و به دنبال چیزی برای انجام دادن می‌گردد. پس چطور باید از این وضعیت خارج شویم؟

در این جاست که برخی از روش‌های نوآورانه به کار می‌آیند. مثلاً یوگا! بله، شاید شما تا پیش از این هرگز فکر نمی‌کردید که زمانی از عمرتان برای تمرینات یوگا بگذارید، اما اکنون وقت مناسبی است. نه تنها این کار بدن شما را سالم نگه می‌دارد، بلکه به شما این امکان را می‌دهد که ذهن‌تان را آرام کنید.


پایان کار یا شروع یک ماجراجویی؟

اگر به بازنشستگی به چشم «پایان کار» نگاه کنید، خب شاید کمی غمگین شوید. اما اگر به آن به چشم یک «آغاز جدید» نگاه کنید، می‌توانید زندگی پر از ماجراجویی، هیجان و کشف‌های جدید داشته باشید. چرا که شما اکنون وقت دارید به تمام علاقه‌مندی‌های قدیمی‌تان رسیدگی کنید و حتی شاید هابی‌های جدید پیدا کنید که قبلاً هیچ‌وقت به آن‌ها فکر نکرده بودید.

حالا شاید بپرسید: «خب، اما چطور می‌توانم این تغییرات را در زندگی خود ایجاد کنم؟» اول از همه، به خودتان زمان بدهید. همه‌چیز در زندگی به زمان نیاز دارد. شاید در ابتدا، کمی احساس کنید که زندگی شما هیچ‌گونه هیجان یا چالشی ندارد، اما به محض اینکه متوجه شوید فرصت‌هایی که در اختیار دارید چقدر بیشتر از قبل هستند، احتمالاً به سمت کارهایی می‌روید که همیشه دوست داشتید انجام دهید.


چگونه می‌توان بازنشستگان را فعال و شاداب نگه داشت؟

حالا که کمی از این دنیا به ظاهر آرام اما پر از تغییرات و چالش‌ها برای شما صحبت کردیم، بیایید بگوییم چطور می‌توانیم به بازنشستگان کمک کنیم که هم از لحاظ جسمی و هم از لحاظ روحی شاداب بمانند. یک سوال کلیشه‌ای، اما خیلی مهم: چگونه بازنشستگان را از اینجا به آنجا ببریم تا همیشه در حال حرکت باشند؟

اول از همه، ورزش! بله، درست خواندید. فعالیت بدنی می‌تواند یکی از بهترین داروها برای ذهن و جسم باشد. حالا نیازی نیست که شما برای دوی ماراتن آماده شوید! شاید همین که هر روز ۳۰ دقیقه پیاده‌روی کنید، یا یوگا انجام دهید، برای حفظ سلامتی‌تان کافی باشد. البته، اگر دوست دارید، می‌توانید به کلاس‌های مختلف ورزشی بپیوندید و حتی در یک تیم ورزشی شروع به فعالیت کنید.

همچنین، هیچ چیزی بهتر از سرگرمی‌های اجتماعی نمی‌تواند شما را از تنهایی و افسردگی دور کند. مشارکت در انجمن‌ها و گروه‌های اجتماعی یا حتی راه‌اندازی گروهی برای فعالیت‌های مشترک می‌تواند بسیار مفید باشد.


نتیجه‌گیری: بازنشستگی، یک تعطیلات شگفت‌انگیز یا چالش جدید؟

در نهایت، باید بگویم که بازنشستگی تنها یک مرحله جدید در زندگی است، نه پایان آن. به همین دلیل، برای اینکه از این مرحله نهایت لذت را ببرید، باید به آن با یک ذهن باز و مثبت نگاه کنید. فعالیت‌های جدید، ورزش، ارتباطات اجتماعی، و البته کمی استراحت، همه این‌ها می‌توانند به شما کمک کنند که نه‌تنها شاداب بمانید، بلکه از زندگی خود لذت ببرید. یاد بگیرید که چطور به زندگی جدید خود خوشامد بگویید و آن را به بهترین شکل ممکن تجربه کنید. چرا که بازنشستگی، بهترین فرصتی است که می‌توانید از آن برای یادگیری، رشد و تجربه چیزهای جدید استفاده کنید.


امیدوارم این مقاله و تصاویر همراه آن به شما کمک کنند تا با دیدگاهی مثبت‌تر به بازنشستگی نگاه کنید!

قدر داشته ها را بدانیم

قدر داشته ها را بدانیم

تا کنون شده که مشکلی برایمان بوجود بیاید و ندانیم که چطوری

میتوان آن مشکل را حل نمود، و ناخودآگاه، سریعاً ذهن به سمت این

می رود که من توانائی ندارم، من نمی توانم، نمی شود، نمی گذارند

و انواع و اقسام این بهانه ها؟؟؟؟

خالی از لطف نیست که گزارش بازدیدی که اینجانب به اتفاق، پرسنل

مجموعه گنجینه نیروی انسانی، از مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر داشتیم،

را مطالعه فرمائید.

    

پیشنهاد می شود مقاله روزه کلامی در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را مطالعه فرمائید

گزارش بازدید از مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر

              

قصه از آنجا آغاز شد که با هماهنگی با یکی از همکاران، بازدیدی

از مجتمع آموزشی نیکوکاری رعد الغدیر داشتم. در آنجا با افرادی

مواجه شدم که فعل نتوانستن را به توانستن، فعل نخواستن را به

خواستن، فعل نمی گذارند، را به انجام می دهم تعبیر نمودند.

شاید شما نیز با افرادی آشنا شده باشید که جامعه آنها را به اشتباه،

افراد معلول، اما به قول خودشان، افراد توان یاب خطاب می نمایند،

و توانائی جسمی و حرکتی نداشته باشند، و شاید هم برای این افراد

دلتان سوخته و به درد آمده باشد.

              

اما لازم است به آگاهی شما برسانم، در مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر،

شاید افراد، کمی در توانائی جسمی و حرکتی خود، دچار نقص باشند،

اما ایمان و توکلی که به خدا و خودشان دارند، باعث شده است که تمام

موانع موجود بر سر راه را کنار زده و همچون یک فرد عادی، در زندگی

کار و تلاش نمایند و حتی بعضی از این عزیزان، از محل اشتغال خود،

منبع درآمدی برای خانواده خود می باشند.

         

این مقاله در پاسخ به تعدادی ازعزیزان پیشکسوت(بازنشسته) هست

که همیشه دم از ویژگی های خاص این دوران! و کم شدن توان جسمانی و

نبود امکانات و نشدن کارها حکایت دارند.

در مؤسسه مذکور، این عزیزان توان یاب با کوشش و تلاش خود ثابت

کردند که در صورتی که بخواهیم، هر کاری شدنی است.

پیشنهاد می شود، مقاله فعال بودن در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را مطالعه فرمائید.

مصاحبه های انجام شده با مسئولین مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر:

در مصاحبه ای که با آقای مهندس سلطانزاده، مدیر عامل مؤسسه

نیکوکاری رعد الغدیر برگزار شد، ایشان به تشریح موارد و موانعی که

بر سر راه داشتند پرداختند و اینکه در حال حاضر با آموزش بیش

از 25000 نفر از عزیزان توان یاب توانسته اند، برای حداقل تا کنون

700 تا 800 نفر از این عزیزان را که آمارشان در مؤسسه موجود

می باشد اشتغال ایجاد نمایند. البته تعدادی دیگر نیز وجود دارند که شاید

در منزل به خود اشتغالی مشغول می باشند که آمارشان در مؤسسه موجود

نمی باشد.

              

ایشان اعلام داشتند که چه مسائلی بر سر راه خود داشتند و به چه صورتی

توانسته اند این مسائل را یکی یکی حل نموده و به هدف خود که همان

توانمند سازی کلیه عزیزان توان یاب است، نزدیک گردند.

سپس سرکار خانم فراهانی مدیر روابط عمومی این مجموعه سراسر

تلاش و کوشش، که خود نیز از آموزش دیدگان این مرکز بودند، شروع

به معرفی کل مؤسسه و اقدامات انجام شده توسط این قشر نیکوکار نمودند.

           

هر چه بیشتر از معرفی این مؤسسه می گذشت، گروه بازدید کننده، با

تعجب بیشتر و تحسین بیشتری موارد را پیگیری می نمودند.

کافی است، خود نیز بازدیدی از این مؤسسه داشته باشید، تا بر تک تک

کلمات این مقاله، مهر تأئید بگذارید.

قدر داشته ها، و کارآفرینی و اشتغال:

آیا عزیزان پیشکوست(بازنشسته) هم می توانند برای خود کارآفرینی و

اشتغال ایجاد نمایند؟

این سئوالی است که تعدادی از عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) بارها و

بارها، از نگارنده پرسیدند، و می گفتند که شما کار ایجاد نمائید و آنگاه،

ما مثل سابق بر سر آن کار رفته و باقی عمر خود را نیز در آنجا به فعالیت

می پردازیم.

                       

وقتی که این بزرگواران توان یاب، با داشتن نواقصی در بدن خود، و با

تلاش و کوشش و توکل و امید به خدا و اتکا به نیروی خود، توانسته اند

راههای دشوار و ناهموار ترقی و پیشرفت را طی نمایند، چرا عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) که هر کدام حداقل تجربه ای 30 ساله در خدمت

به میهن و کشور خود در کارنامه خود دارند، نتوانند از پتانسیل های

موجود در بدنه خود و دیگر همراهان و همکاران خود استفاده نمایند.

–        آموزش در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

چیزی که برای من خیلی باعث تعجب و حیرت گردید، این بود که اکثر

عزیزانی که در آنجا مشغول تدریس بودند و همچنین افراد شاغل در این

مؤسسه، اکثراً از خود عزیزان توان یاب بودند که پس از آموزش های

لازم، خود مسئول تدریس و گرداندن این مؤسسه شده بودند. و چه خوب

نیز این وظیفه را انجام می دادند، چون خود نیز از موانع و مسائل و

مشکلات سر راه، به خوبی آگاه بودند.

              

در همانجا، به این فکر بودم، اگر این عزیزانی که چنین با شور و شوق،

توانسته بودند موانع بسیار مشکل و سخت را از سر راه بردارند و این

مسیر ناهموار را هم برای خود و هم برای دیگر هموطنان مشابه نیز

هموار سازند، چرا گنجینه های نیروی انسانی که خود دارای تخصص های

فراوان در طول خدمت خود بوده اند، نتوانند، به کمک هم کاران و

همسالان خود رفته و این مسیر را برای خود و دیگر عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) هموار نمایند؟

                

آیا براستی امکان آموزش عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) به دیگر

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) وجود ندارد؟

مسلم است که جواب مثبت است، فقط باید یک همت و یک نهضت عمومی

آغاز گردد و عزیزانی شروع به شکستن مرزهای نتوانستن و نخواستن

در این قشر بسیار محبوب و عزیز گردند. همانگونه که مؤسسه نیکوکاری

رعد الغدیر، خواسته و توانسته است، با دست خالی، اهداف بزرگی را نشانه

رفته و اکثر آنها را به ثمر رسانده است.

–        اشتغال:

مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر که توانسته است تا کنون بیش

از 25000 هزار توان بخش را از سال 80 و با حداقل امکانات

آموزش دهد، توانسته است در بخش اشتغال کارهای بسیار انجام دهد

و هم اکنون حداقل 700 نفر تحت نظر این مؤسسه مشغول به کار

می باشند که در کارهای تولیدی، خیاطی، خطاطی، منبت کاری، نقاشی

و مرکز پیام و .. فعالیت می نمایند.

این باعث افتخار است که چنین انسانهای خیری، جهت کمک به دیگران و

هم نوعان خود، کمر همت را بسته و علاوه بر اشتغال این عزیزان، نیز

درخواست همکاری و ارائه خدمات به دیگر افراد جامعه را نمودند، زیرا

بر اساس آمارهای موجود، از هر 10 خانواده، یک خانواده از افراد

توان یاب در خانواده خود نگهداری می نمایند و این مؤسسه درخواست

ارائه خدمات به این افراد را  نیز داشتند.

                  

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) نیز می توانند با تکمیل فرمهای مربوطه در

همین سایت، و ارائه علائق، سلائق و مهارت های خود، نسبت به کمک به

خود و دیگر همکاران و گنجینه های نیروی انسانی اقدام شایسته مبذول دارند.

حال باید چکار انجام داد؟

زمانی که عزیزان مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر با حداقل امکانات در

سال 80 با دو اطاق شروع به کار نمود و هم اکنون بعنوان یک مؤسسه

مردم نهاد پروانه فعالیت دارد، و در بعضی از شهرها نیز مراکزی مشابه

ایجاد نموده و توانسته اند این موارد را در شهرهای مختلف نیز توسعه

دهند. توانسته اند، دیگر عزیزان نیز که مشکلات جسمی و حرکتی

کمتری دارند نیز می توانند.

            

حال که این مؤسسه پرتلاش و فداکار توانسته است، کانونها و

صندوق های بازنشستگی نیز می توانند این مسیر را طی نمایند، زیرا

این عزیزان محدودیت های حرکتی جسمی داشتند و توانستند این

محدودیت ها را رفع نمایند، اما اکثر عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)

محدودیت های ذهنی برای خودشان متصور می باشند نه محدودیت های

حرکتی، زیرا با انجام ندادن حرکت، آن حرکت برایمان دشوار می شود،

تا زمانی که نخواهیم این محدودیت های ذهنی را از پیش روی خود

برداریم، نخواهیم توانست محدودیت های جسمی خود را رفع نمائیم.

پس امید است، با یک نهضت خواستن و توانستن در قشر محبوب

پیشکسوت(بازنشسته)، یک حرکت بزرگ و یک موج بسیار عظیم

ایجاد نمود و دست در دست یکدیگر، توان و نیروی بازرفته را بازیابیم.

اگر این مقاله برای شما مفید بود پیشنهاد می شود،

 آن را به عزیزان خود هدیه نمائید.

شادی با لذت تندرستی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

شادی با لذت تندرستی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

شادی با لذت تندرستی چیزی است که بسیاری از ما و عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) به آن نیاز داریم.

امروز روز آخر ماه مبارک رمضان است، و فردا عید سعید فطر

است و همگان شاد و شادمان از یک ماه روزه داری و اطاعت

خداوند متعال هستند. با خود گفتم چه خوب است که شادی را

همراه با تندرستی داشته باشیم و از هر دو لذت ببریم.

بنابر این در این مقاله بر روی داشتن شادی، با لذت تندرستی

پرداخته و آن را مورد بحث و بررسی قرار می دهیم.

لذت تندرستی چیست؟

لذت تندرستی یعنی لذت بردن از سالم بودن و احساس سلامتی

کردن. آنچه می خورید، اِسترس (اضطراب)، خواب، سیگار

کشیدن، مشروبات الکلی و مواد مخدر از عواملی هستند که

بر تندرستی شما تاثیر می گذارند.

تندرستی شما به رضایت از خود، خوش بودن شما با اطرافیان

و اینکه احساس کنید زندگی تان دارای ارزش و مفهوم است،

بستگی دارد.

آیا تا کنون مقاله سطح انرژی در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را مطالعه نموده اید؟

چرا لذت تندرستی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) برای

ما مهم است؟

تندرستی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) از آن جهت مهم

است که در این دوران بر خلاف عقیده بسیاری از گنجینه های

نیروی انسانی، کارهای بسیاری برای انجام دادن وجود دارد

و اطرافیان و از جمله خانواده نیاز دارند که از وجود سراپا

تجربه عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) استفاده نموده و از تخصص

و مهارت هایش در کارهای روزانه و حل مسائل استفاده نمایند.

حال اگر این فرد(پیشکسوت(بازنشسته)) با قبول بیماری

افسردگی، بیماری های دیگر را با آغوش باز پذیرفته باشد و

بدن خود را در معرض هجوم بیماری ها قرار داده باشد، مطمئناً

اطرافیان بجای اینکه از وجود گهربارشان استفاده لازم را ببرند،

مدام باید به فکر تعویض پزشکان و بیمارستان های مختلف باشند

تا بتوانند راه چاره ای برای رفع این بیماری ها که با آغوش باز

از طرف فرد بیمار به سمتش هجوم برده اند، چاره ای بیندیشند.

اما اگر فرد پیشکسوت(بازنشسته) خود مراقب وضعیت جسمانی

و روحی خود باشد و با انجام راه کارهای ذکر شده در کتاب

“الهی پیر شی” و نیز راه کارهای اجرائی دیگر، از جسم و روح

خود به خوبی محافظت نموده باشد و در این دوران، تندرست،

شاداب و نیرومند باشد، علاوه بر اینکه نقطه اتکاء بسیاری از

خانواده خود می باشد، می تواند برای خود نیز لذت شادی، نشاط

همراه با سلامتی را به خوبی تجربه نماید و از نعمت های بیکران

روزگار استفاده نماید.

عزیزان گنجینه نیروی انسانی که در این دوران لذت تندرستی را

به خوبی حس می نمایند، خانواده ای همراه و صمیمی با خود

داشته و لذت بودن در جمع را به اطرافیان خود نیز هدیه

می نمایند.

 پیشنهاد می شود برای اینکه ادامه مقاله برایتان بهتر

درک شود، مقاله مسئولیت زندگی در دوران پیشکسوتی

را مطالعه نمائید.

چگونه می توان لذت تندرستی را همراه با شادی در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را تجربه نمود؟

در اینجا با دو دسته از عزیزان روبرو هستیم. دسته اول،

عزیزانی هستند که در همین دوران نیز لذت تندرستی را

به خوبی درک نموده و هم اکنون نیز از این لذت کاملاً

بهره مند هستند و شما که در حال مطالعه این مقاله می باشید

به خوبی می توانید آن لذت را به همراه حس خوبی که این

پیشکسوتان(بازنشستگان) دارند را درک نمائید.

برای این دسته از عزیزان فقط توصیه می شود که با همین

سبک زندگی و با همین روحیه، ادامه زندگی خود را برای

رسیدن به مرز 120 سالگی که در تحقیقات برای میانگین

عمر در سالهای آینده در نظر گرفته شده است، آماده نمایند.

اما برای دسته دوم از گنجینه های نیروی انسانی که متأسفانه

اکثراً خود را فراموش نموده اند و در حال حاضر با انواع و

اقسام بیماری ها دست و پنجه نرم می نمایند، توصیه های

ذیل مطرح می گردد:

مهمترین مسئله ای که اینجا وجود دارد این است که مسئولیت

کل زندگی و وضعیت خود را قبول نمائیم و بدانیم که چنین

وضعیتی توسط هیچ فرد، یا هیچ گروه و هیچ محیطی به ما

تحمیل نشده است، بلکه این شرایط نتیجه انتخاب های خود

ما می باشد.

مشخص است که در زمانی که دانشجوئی درس نمی خواند،

مسلماً نمی تواند نمره بالا و قبولی در آن درس را انتظار

داشته باشد، به همین شکل است، کسی که سبک زندگی

نامناسب داشته است، نیز نمی تواند انتظار داشته باشد که

در سنین بالا، با مسائل و بیماری های مختلف دست به

گریبان نباشد.

پیشنهاد می شود مقاله کیف های خود را زمین بگذارید.                

راه کارهای استفاده از لذت تندرستی در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی):

پیشنهاد اول این است که بپذیریم که تمام شرایط را، خود ما

انتخاب و به زندگی خود وارد نموده ایم.

بعد از قبول مسئولیت، باید به خودمان تعهد بدهیم که در زمانی

مشخص و واقعی، این شرایط را به بهترین شکل ممکن تغییر

می دهیم.

سپس شروع به تغییر سبک زندگی خود نمائیم. این تغییر سبک

زندگی می تواند:

ورزش: حداقل نیم ساعت در هر روز و  حداقل سه روز

در هفته.

تغذیه مناسب: نسبت به تغذیه و مواد غذائی که استفاده

می نمائیم، مطالعه بیشتر نموده و از استفاده از موادی که

طبیعی نیستند و برای بدن ما مفید نیستند، خودداری نمائیم.

             

جلوگیری از ورود افکار منفی: از ورود افکار منفی به ذهن،

شدیداً خودداری نمائیم، و در هر مسئله و اتفاقی، حتماً به دنبال

موارد مثبت آن و مزایائی که آن اتفاق و مسئله برای ما دارد،

متمرکز شویم.

             

عطوفت با اطرافیان: با اطرافیان خود مهربان باشیم و همه را

به همان صورتی که هستند قبول نمائیم و سعی در عوض

نمودن آنها ننمائیم.

خارج نمودن کینه از ذهن و بدن: کینه ها را کلاً از بدن

خارج نمائیم و اجازه ندهیم، هیچ گونه

کدورت و ناراحتی در وجود ما جا خوش نماید.

لذت بردن از همه چیز: سعی نمائید از کلیه چیزهای اطراف

خود، و محیط پیرامونی، انسان های اطراف، لذت ببرید و

حس خوبی نسبت به همه آنان داشته باشید.

امید است که با انجام موارد بسیار ساده بالا، بتوانید شادی همراه

با لذت تندرستی را به خوبی حس نمائید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

فعال بودن در بازنشستگی و دوری از بیماریها

فعال بودن در بازنشستگی و دوری از بیماریها

در هنگامی که فرد به درجه بازنشستگی میرسد، تعدادی از

نفرات، بازنشستگی را با استراحت مطلق اشتباه گرفته و خود

را کاملاً در خانه زندانی و شروع به استراحت کامل و بی حد و

حساب می نمایند و با توجه به اینکه، همچون یارانه، مقرر است

دیگر ماهانه، یک مقدار پول ماهانه، بصورت مداوم به دستشان

برسد، دیگر هیچ نیازی به کارکردن نمی بینند.

این یکی از بزرگترین مسائلی است که تعدادی از بازنشستگان

گرامی، با آن مواجه هستند، اما در این مورد نیز، هزینه های

ناپیدای دیگر وجود دارد، که متأسفانه تا کنون به حساب نیامده

است، وآن هزینه، هزینه استهلاک می باشد، هزینه استهلاک

که در موقع کار کردن، به وسائل و تجهیزات تعلق می گیرد، در

انسان کاملاً بر عکس میباشد و در صورت عدم کارکرد از هر یک

از اعضاء و جوارح، این هزینه به صورت تصاعدی بالا رفته و در

درجات بالا، فعالیت کامل آن عضو را عملاً غیر ممکن می سازد.

پس عقل سلیم حکم می کند که بعد از دریافت بازنشستگی،

بتوانیم برای خود برنامه ریزی مناسب داشته باشیم  وبتوانیم از

این موقعیت بدست آمده برای رسیدن به هدفهای جدید و بهینه،

استفاده لازم را بنمائیم.

هزینه های عدم فعال بودن در دوران بازنشستگی

همانگونه که در قسمت قبل اعلام شد، جهت فعال نبودن در

زمان بازنشستگی، باید هزینه ­هائی را پرداخت نمود که از آن

جمله می­ توان به عدم کارکرد بعضی از اعضاء و جوارح اشاره

نمود، مثلاً در صورت عدم استفاده از عقل و ذهن، بیماری آلزایمر

از اولین هزینه هائی است که باید دریافت نمود، و همچنین عدم

استفاده از عضلات بدن، نیز بیماریها و مسائل و مشکلات را به

سمت بدن، راهنمائی و هدایت می نماید.

در این خصوص می توان به یکی از اقوام اینجانب اشاره نمود که

متأسفانه به علت عدم استفاده از پای خود، بعد از جراحی، تا

آخر عمر نتوانست آن پا را صاف نماید و بصورت چهارزانو، تمام

باقیمانده عمر خود را سپری نمود و بچه های این بنده خدا،

مجبور بودند برای جابجائی ایشان، تنها در خانه، ایشان را بغل

کرده و جابجا نمایند.

مزایای فعال بودن در دوران بازنشستگی

حال که به هزینه های عدم فعال بودن، اشاره شد، لازم است

که مزایای فعال بودن در زمان بازنشستگی را نیز ذکر نمود. و آن

چیزی نیست غیر از سلامتی و شادابی، اگر به اطراف خود

نظری بیفکنید، نفرات بسیاری را خواهید  دید که پس از

بازنشستگی، تنها تعویض مکان خدمت انجام داده، یا به دنبال

علائق خود رفته و خدمت جدید و یا کار جدیدی را شروع نموده

اند، یا اگر از نظر مالی، کاملاً مستقل هستند، نیز به کارهای

عام المنفعه، و خیریه پرداخته و علاوه بر اینکه نام خود را در

لیست خیرین و نیکوکاران زمان ثبت و ضبط نموده اند، سلامتی و

شادابی و نشاط را نیز برای خود به ارمغان آورده اند.

خوب در زمانی که سلامتی و شادابی در زندگی روی خود را

نشان دهد، مطمئناً مشکلات دیگر در آن زندگی جائی برای خود

نمائی نداشته و به ناچار، محل را تخلیه می نمایند و نمیتوانند

مانع خوش بودن آن بازنشسته را فراهم نماید.

مقایسه بازنشسته فعال با بازنشسته غیر فعال

مطمئناً شما نیز مانند نگاره، افراد مختلفی را در هر دو گروه

بازنشسته(فعال و غیر فعال) مشاهده نمودید، مثلاً بازنشسته

ای که در سنین 90 سالگی نیز همانند جوانان مشغول کار و

تلاش و فعالیت هستند و بازنشستگان 60 تا 70 ساله که

متأسفانه باید توسط نزدیکان خود، جابجا شده و تنها نظاره گر،

گذران عمر خود باشند.

شما واقعاً کدامیک را انتخاب می کنید، بازنشسته جوان 90

ساله یا بازنشسته پیر 60 ساله؟ این انتخاب خود شماست که

کدامیک از این دو عزیز را برای الگوبرداری خود انتخاب میکنید.

 

مسلم است حال که مشغول مطالعه این مقاله هستید، مطمئناً

بازنشسته پیر 60 ساله را به هیچ وجه انتخاب نخواهید نمود،

زیرا به دنبال شادی و نشاط در زندگی هستید که این سایت را

انتخاب نمودید، پس لطفاً از همین الان، یک ورق و یک خودکار به

دست گرفته و برنامه آینده خود را برای داشتن زندگی خوب و

سراسر سالم و شاداب و با نشاط، بنویسید. زیرا همانگونه که

می دانید، قدرتی که در نوشتن است، در مسائل دیگر یافت

نمی شود.

موارد قابل برنامه ریزی جهت فعال بودن در زمان بازنشستگی

در کتاب الهی پیر شی، و نیز مقالات متعدد نوشته شده توسط

اینجانب، بارها به مسائل مختلف جهت برنامه ریزی برای فعالیت

در دوران بازنشستگی، اشاراتی شده است. و در اینجا مجدداً

بعضی از مواردی که میتوان برای دوران بازنشستگی خود،

برنامه ریزی نمود، را مجدداً یادآوری می نمایم.

اولین مسئله ای که باید جهت فعال بودن، برای آن برنامه ریزی

انجام شود، ورزش می باشد، که اگر در ابتدای صبح نیز باشد،

بمراتب اثرگذاری آن بیشتر و بیشتر میگردد.

دومین مسئله ای که فعال بودن را با نشاط تر می نماید، بحث

درآمد است، باید در این دوران، به سراغ فعالیتهائی رفت که

افزایش درآمد ما را نیز در پی داشته باشد، زیرا که بحثهای

اقتصادی از بهترین انگیزاننده ترین مباحث است و می تواند،

همیشه انگیزه لازم را برای فعال بودن در دوران بازنشستگی به

ما بدهد.

سومین مسئله، بحث اشتغال است، چه بتوانیم با سرمایه

گذاری های مختلف، درآمد خود را افزایش دهیم و چه بخاطر

مسائل مختلف، نتوانیم، در هر صورت، باید خود را مقید نمائیم

که مبحث اشتغالی برای خود ایجاد نمائیم که بتواند اشتغال ما

را تضمین نماید.

 البته لازم به ذکر می باشد که منظور ما، کار کردن از ابتدای

صبح تا نیمه شب نمی باشد، زیرا که با افزایش سن، بعضی

افراد(که نگارنده مخالف این افکار می باشد)، فکر می کنند که

توان خود را از دست داده اند، و دیگر توانائی کار کردن ندارند، در

صورتی که با مصاحبه ای که پیرمردی 110 ساله داشتم، ایشان

همچنان مشغول انجام فعالیتهای خود بود، و بدون نیاز به کمک

کسی، کارهای مربوط به زندگی خودش را انجام میداد. پس هر

گونه فکر کنی، بدن نیز در همان راستا با شما همگام خواهد

شد.

چگونه می توان این فعالیتها را هدفمند نمود.

یکی از اصول اولیه برنامه ریزی آن است که برای خود هدف

داشته باشیم، اگر در برنامه ریزی اولیه خود، اهداف خود را در

نظر داشته و آنها را نوشته باشیم، برنامه ریزی به مراتب می

تواند مسیر ما را در رسیدن به فعالیت هدفمند هموارتر نموده و

ما را خیلی سریعتر از آنچه که فکر می کنیم، به سلامتی و

شادابی و نشاط برساند.

پس از همین الان شروع به برنامه ریزی نموده و از نیمه دوم عمر

خود(بازنشستگی) بهترین استفاده را ببریم، زیرا که این نعمتی

است که خدا، به ما اعطا نموده است.

سن که رسید به پنجاه ......

سن که رسید به پنجاه ……

شعری در خصوص رسیدن به سن پنجاه سال، و افکار

نامناسب در خصوص این سنین، را یافتم، خالی از لطف

نیست که آنرا با شما عزیزان به اشتراک بگذارم.

??کی گفتَه سن که رَسید به پنجا، فشار میا به چَندجا‼️‼️
??????
سن كه رسيد به پنجاه      تازه ميشى روبراه
عقل تو كامل شده           ذهن تو بالغ شده
تازه ميشى مهربون           با همگان ،همزبون
دنيا برات ، فان ميشه         برنامه هات ، ران ميشه
بادِ سرت ، كم ميشه         دنيا جلوت ، خم ميشه
خوب و فروتن ميشى         قوى و پيلتن ميشى
قدرِ تو ،بالا ميره                وصف تو ، هر جا ميره
غصه ازت ، دور ميشه        چشم حسود ، كور ميشه
اگر كه ورزش كنى             تمرين و نرمش كنى
سالم و سرحال ميشى      جوون و قبراق ميشى
ميتونى برى تا توچال          روان و خوب و خوشحال
بخور هر آنچه خواهى          مرغ و برنج و ماهى
كلسيم و شير و ماست       بشنو تو اين حرف راست
سبزى و ميوه حتماً             قند و شيرينى ،اصلاً
شور نكنى ، خوراكت           تا كم كنى ، فشارت
چربى و فسفود ، نخور         كه دورشى از، مرده شور
ازين به بعد ، نيت كن           قلبتو ، تقويت كن
تو پارك برو پياده                  بى قمپوز و افاده
مثل شما ، زيادن                محكمو و واندادن
مبادا ، دِپْرِس، بشى            نحيف و بيحس بشى
خنده نره ، ز لبهات               شادى نره از چشات
اميدو ، جستجو كن               بگردو ، زندگى كن
لحظه ها رو ، شادى كن        خوش باش و خوشحالى كن
اگر كه شادى كنى               كورتيزولو ،كم كنى
دوچرخه يادت نره ?             پا بزنى ، بهتره
با جوونا بُر ، بخور                  دوغ و دلستر ، بخور
گاهى هوايى بخور                نون و كبابى بخور
با ريحون و تُربچه                   ترشى تره ، پيازچه
بازى كن و بچه شو                كودك ِ پاينده ، شو
با بچه ها بازى كن                 شوخى و طنازى كن
اينا همش ، بهونس                مثل شما ، يه دونس
اينكه ميگن ، خيلى ها            فشار مياد به چن جا
قبول ، ولى چه باكِت               مشو خموش و ساكت
كنون شنو ، پندِ من                 فاميل ِ دلبندِ من
سن كه ملاك نميشه               دلت بايد جوون شه
پيرى كه خوش زبونه                 عين جوون ، ميمونه
همه ميان ، كنارش                   صفا كنن، با حالش
قصه ميگه ، براشون                 عوض ميشه ، هواشون
بچه ها ، غرق رؤيان                 بابا بزرگو ، ميخوان
مامان بزرگ ، كجايى                امشب پيشم ،ميايي؟
درخت اگه پير ميشه                پهن و فراگير ميشه
سايه ميده ، فراوون                 تو گرماى تابستون
خلاصه سن پنجاه                    مياد سراغ شما
اما بايد شد ، رها                     ز فكرِ سنِ بالا
فقط ، مراقبت كن?                با سن ، مطابقت كن
زندگى كن ، سلامت?            بى آمپاس و بى زحمت
براى فاميلامون                       دعاى زيرو ،بخون
فاميلِ زير پنجاه?                   اميد مايى ،والاه
فاميل ِ سن پنجاهى               مريض نشى الهی ???

? نمیدونم شاعرش کیه، ولی هرکه هست ، دمش گرم،

خدا عمر باعزت بهش بده.
تقدیم به همه عزیزان  50 سال به بالا??

اهمیت ورزش در دوران بازنشستگی و نکات قابل توجه

اهمیت ورزش در دوران بازنشستگی و نکات قابل توجه

همه به خوبی به این مطلب واقف هستیم که براي دوره ­هاي مختلف زندگي بر حسب سن، جنس و وضع سلامتی بدن، ورزشهای متفاوتی وجود دارد. مثلاً در جوانی باید عضلات را قوی و محکم کرد تا در سنین بالاتر به آسانی دچار رخوت و سستی نگردند و از سن بازنشستگی به بعد دیگر نباید در بند تحکیم عضلات و حفظ زیبائی اندام بود بلکه ورزش را باید به منظور حفظ سلامت و طول عمر انجام داد و باید سعی کرد هر قدر ممکن است پیری را به عقب انداخت و از عوارض آن جلوگیری نمود .

در زمان بازنشستگی، اشتها کم می‌شود و سوخت و ساز بدن کاهش می‌یابد پش لازم است تحرک بدن را بیشتر کنید. فعال بودن و تحرک کافی، مؤثرترین شیوه برای مقابله با پیری و ناتوانی است. وقتی عضلاتتان را بکار می‌گیرید در واقع از نرمی مفاصل و مقاومت استخوان‌هایتان مراقبت می‌کنید. تحرک، اشتها را باز می‌کند، هضم غذا را بهتر می‌کند و استرس را کاهش می‌دهد. تحرک احساس خوبی به شما می‌دهد. ورزش برای حفظ سلامت قلب، مغز و سایر اندامهای بدن لازم است و از ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی جلوگیری و از ابتلا به بیماری آلزایمر و ابتلا به سرطان‌ها نیز پیشگیری می‌کند.

انجام فعالیت جسمی منظم بعد از 50 سالگی برای مردان به اندازه ترک سیگار مفید است.به گزارش خبرگزاری فرانسه، بررسی پژوهشگران سوئدی که نتایج آن در وب‌سایت نشریه پزشکی بریتانیا منتشر شده است، نشان داده است که مردانی که پس از 50 سالگی ورزش را شروع کرده‌اند، پس از 10 سال به همان اندازه مردانی که همیشه ورزش می‌کرده‌اند، امید به زندگی (میانگین طول عمر) پیدا کرده‌اند.

ورزش و حرکت موجب عقب انداختن دوران پیری می باشد و بازنشستگانی که ورزش می­کنند از سلامتی و نشاط بیشتری برخوردار هستند. بنابراین یکی از مؤثرترین روش­های پیشگیری از اختلالات دوران بازنشستگی، ورزش و تربیت بدنی است. البته منظور از ورزش، تمرینات ورزشی خسته کننده نیست بلکه حرکات ملایمی است که برای بازنشستگان مناسب باشد.  شنای ملایم و پیاده روی، ورزش­های مناسبی برای این دوران است.

کسانی که سابقاً ورزشکار بودند، اغلب دچار یک اشتباه می‌شوند و آن این است که می‌خواهند ورزش را با همان ریتم و آهنگ سابق پی بگیرند. در حالی که ظرفیت­های بدن کاهش یافته و در این شرایط خطر سوانح قلبی یا محرک ها را نباید نادیده بگیرند. برای شروع  مجدد فعالیت های ورزشی، گذراندن یک دورۀ یادگیری جدید، انجام تمرین­های آموزشی و تعیین اهداف تدریجی، ضروری است. گاهی اوقات، بهتر است به سراغ ورزش­هایی برویم که تا به حال آنها را انجام نداده­ایم، تجربه­های جدید می‌توانند لذت بخش باشند.

در واقع، در دوران بازنشستگی، بدن شروع به تغییر می‌کند، چاقی ظاهر می‌شود و خطرات جدی سلامت فرد را تهدید می‌کند. و هیچ عجیب نیست که یک فرد بازنشسته برای شروع ورزش دچار آشفتگی و سردرگمی شود. چندین مورد ضروی وجود دارند که افراد بازنشسته که می‌خواهند ورزش را شروع کنند یا از سر بگیرند، باید آنها را رعایت نمایند، زیرا که در این دوران، بدن دیگر مقاومت سابق را در مقابل آسیب­های شدید ندارد. بنابراین، قبل از شروع فعالیت ورزشی، بهتر است که چند مورد احتیاطی را رعایت کنید:

  • توجه داشته باشید که کاملاً بدنتان را گرم کنید. نباید از خودتان توقع بیجا داشته باشید. در طول ورزش به درستی نفس بکشید و حرکات مناسب و درستی انجام دهید.
  • ورزش­های استقامتی به طور خاص با این سن و سال انطباق دارند. در واقع، در حدود سن بازنشستگی می‌توان فعالیت­هایی انجام داد که نیاز به حفظ همان حالت به مدت طولانی اما با فشار کمتر دارند. بنابراین باید ورزش­های استقامتی را به جای فعالیت های قدرتی در الویت قرار داد. برای مثال، دوی استقامت یا نیمه استقامت بهتر و مناسب تر از دوی سرعت است. به همین ترتیب، می‌توانید برای مثال بازی های چهار نفرۀ تنیس یا بدمینتون برای خودتان ترتیب دهید.
  • در این دوران، ورزش­های تیمی در الویت قرار دارند، همچنین ورزش­های انفرادی مانند شنا یا کوهنوردی نیز توصیه می‌شوند زیرا با انجام این ورزش­ها شما از یک چهارچوب فنی، توصیه و پشتیبانی، بهره مند خواهید شد.
  • یک دورۀ مقدماتی برای روی فرم آمدن ضروری است. ضمناً چند ماه رفت و آمد به یک سالن بدن سازی هم راه حل خوبی است. تمرینات فعال کنندۀ قلب (دوچرخه ثابت، پاروزن و دو ثابت) و عضله سازی را به تناوب انجام دهید. هدف از این کار، بیدار کردن و روی فرم آوردن تدریجی بدن است.
  • قابلیت و زمان لازم برای برگشتن به وضع طبیعی بعد از ورزش راهنمای خوبی برای تعیین مقدار و شدت ورزش در هر سنی است . برگشتن به وضع طبیعی بایستی سریع باشد .
  • درصورتی که ورزشکار ده دقیقه بعد از متوقف نمودن ورزش هنوز تنفس و ضربان قلبش به وضع عادی برنگشته باشد ویا تا روز بعد هنوز خستگی ادامه داشته باشد ، ورزش انجام شده بسیار شدید و یا طولانی بوده است و در مدت یا نوع آن باید تجدید نظر شود .

  • خانم ها بایستی ورزش­هائی را انتخاب کنند که تلاش بدنی ملایمی را داشته باشد و از انجام ورزش­های سنگین مانند وزنه برداری، بوکس و کشتی خودداری نمایند.
  • زمان ورزش کردن نیز باید طوری انتخاب گردد که در فعالیت قسمت­های مختلف بدن عوارض نامطلوب برجای نگذارد، مثلاً ورزش بلافاصله بعد از صرف غذا موجب اختلال در کار معده و سوء‌هاضمه می گردد .
  • ورزش باید در تمام عمر ، با توجه به سن، جنس و وضع جسمانی بدن به طور مداوم انجام گیرد مگر در مواردی که علائم واضح یک عیب عضوی در فرد وجود داشته باشد و طبق نظریه کمیسیون طبی کمیته ملی ورزش،‌ هر گونه فعالیت بدنی و ورزش به طور دائم و یا موقت غیرمجاز گردد .
  • همان قدر که تمرین بهداشتی و صحیح مفید است افراط در تمرین نیز به طور یقین مضر می­باشد که از عوارض نامطلوب آن خستگی و احساس درد در بدن­،‌ تغییرات در خلق و خوی و ناراحتی­های قلب و عروق، قابل ذکرند.

در نهایت درخواست می شود که در دوران بازنشستگی ورزش(بهترین داروی افسردگی) را جدی بگیرید

آمادگی جهت ورود به دوران بازنشستگی

آمادگی جهت ورود به دوران بازنشستگی

همیشه واژه بازنشستگی با حقوق های کذائی و وحشتناک، به عنوان یکی از مترسک های مستخدمین دولت به حساب آمده است و همگان براین اعتقاد دارند که باید نزدیک به این دوران شد و نهایتا برای آن برنامه ریزی نمود، لکن از نظر نگارنده، دوران بازنشستگی به مانند یک مسافرت می ماند که باید قبل از مسافرت، کوله و ساک مسافرتی خود را برای آن مهیا سازید.

حال اگر هر چه بیشتر وقت برای آماده سازی این کوله و ساک، در نظر بگیرید، مطمئنا وسایل بیشتر و بهتری را به همراه خود در این مسافرتی که حداقل نیمی از عمر شریف تان را باید در آن بگذرانید، به همراه دارید. و از دیگر سو، بازنشستگی به مانند یک مرحله است، که اگر برای آن سرمایه گذاری لازم انجام شود، میتواند به یکی از بهترین دوران های زندگی هر انسانی، تبدیل گردد، و اگر این سرمایه گذاری انجام نگردد، مسلماً میتواند مسائل و مشکلاتی را برای کسانی که بدون شناخت وارد این دوران گردد، داشته باشد. بنابر این در این مقاله بر آنیم که این مسائل و مشکلات و راهکارهای جلوگیری از این مسائل و مشکلات را شناسائی و تا حد امکان برطرف نمائیم.

آمادگی جهت بازنشستگی چیست؟

سلسله رفتارها و عملکرد هائی که بتواند ما را در دوران بازنشستگی، همراهی نموده و از ما در برابر مسائل و بیماریها و به قول بعضی از دوستان بازنشسته، مشکلات دوران بازنشستگی واکسینه نماید.

چرا باید برای دوران بازنشستگی مهیا بود؟

همانگونه که توضیح داده شد، امید به زندگی بر اساس تحقیقات جدید، برای سال 1400 حداقل 100 سال تخمین زده شده است و سن بازنشستگی حدوداً در دهه 50 عمر اتفاق میافتد، با یک حساب سر انگشتی مشخص می شود که حداقل نیمی از عمر گرانبها، در این دوران سپری میگردد و با توجه به اینکه در این دوران، باز هم به گفته بعضی از عزیزان بازنشسته، توان جسمی و مالی کاهش می یابد، لذا باید برای ورود به این دوران، آمادگی لازم را بدست آورد. همانگونه که در کودکی ما با زدن واکسن، خودمان را برای یک عمر زندگی بدون بیماری آماده می نمائیم، در این مرحله نیز با انجام یکسری فعالیتها و آموزش یکسری از مسائل، خود را برای ورود به این دوران (به قول بعضی از دوستان “مخوف”) آماده نمائیم.

لازم به ذکر است که در این دوران، اگر عملکردی نداشته باشیم، عملاً با ابلاغ حکم بازنشستگی، حقوق به نیم تا یک سوم کاهش می یابد. که تقریباً مصادف با اعطای مقام شامخ مادر بزرگ یا پدر بزرگ به افراد نیز می باشد، و انتظارات اقوام نیز به مراتب بالاتر می رود و آنان انتظار دارند که همانند بزرگی این القاب، بازنشسته گرامی نیز از خود بزرگی از نشان دهند و به قول یکی از مدیران اداره نگارنده، “بزرگی خرج دارد و باید خرج کرد”.

چطور باید برای بازنشسته شدن، آماده شد؟

این آماده شدن، باید طی حداکثر 30 سال که در محل کار مشغول به خدمت هستیم، انجام شود، شاید بعضی از افراد به این حرف من، ایراد بگیرند. که چرا 30 سال، اگر به خوبی با این دوران آشنا باشید، می دانید که هر چه بیشتر خود را برای این دوران آماده نمائید، در دوران بازنشستگی، از سلامتی و آسایش و رفاه بیشتری برخوردار خواهید بود. به همین خاطر است که صندوق بازنشستگی کل کشور، این فعالیتها را از سن 25 سالگی برای نفرات در نظر گرفته است.

چه کارهائی باید برای آماده شدن، انجام دهیم؟

برای آماده شدن برای دوران بازنشستگی، ابتدا باید جسم خود را برای آن دوران آماده و سرحال نگهدارید. زیرا جسم در سن جوانی، هر چقدر هم که فشار بر آن وارد گردد، هیچ آثاری از خود نشان نمی دهد. و اگر در دوران جوانی بیماری هم وارد بدن گردد، اجازه خود نمائی ندارد، و بیماری این خود نمائی را تا زمان بازنشستگی با خود به همراه می برد و در زمان خاص خودش، چنان خود نمائی میکند که هیچ موجودی چنین خود نمائی نکرده است.

بر اساس طرحی که صندوق بازنشستگی کل کشور برای افراد شاغل در نظر گرفته است، هر فرد در دوران اشتغال باید دوره های ذیل را بگذراند، تا نسبت به دوران بازنشستگی، آشنائی کامل به دست آورده و خود را برای ورود به این دوران، آماده نماید.

چه زیبا است حال که صندوق بازنشستگی چنین طرح خوب و زیبائی را ارائه نموده است، بقیه ادارات و سازمانها و نهادها، ضمن آموزش موارد لازم به پرسنل جهت انجام وظائف محوله، بدین امر نیز مبادرت ورزند، زیرا که هر چقدر مسائل و مشکلات بازنشستگان ادارات، کمتر باشد، تبعات این مسائل و مشکلات، کمتر گریبانگیر ادارات می گردد.

عنوان دوره های پیشنهادی صندوق بازنشستگی کل کشور جهت آموزش شاغلین برای ورود به دوران بازنشستگی

1- مشاوره پیش از بازنشستگی ،راهی میان بر برای سالمندی فعال

2- قوانین و مقررات بازنشستگی و چگونگی محاسبات مستمری

3- در مسیر بازنشستگی ،چالشهای زیستی ،مالی و اجتماعی

4- جوانب مثبت و منفی بازنشستگی

5- سرمایه گذاری اقتصادی و برنامه ریزی مالی بری دوران بازنشستگی

6- حفظ سلامت  و تناسب اندام در طول زندگی

7- بیماری های دوران سالمندی و راه های پیشگیری و مقابله با آن

8- اوقات فراغت در دوران بازنشستگی

9- روانشناسی بازنشستگی و سالمندی

10- تقویت قوای ذهنی  برای مقابله با آلزایمر و دمانس

11-کارآفرینی در دوران بازنشستگی