حضور پیشکسوتان(بازنشستگان) در مراسم های مختلف

حضور پیشکسوتان(بازنشستگان) در مراسم های مختلف

در مراسم های مختلف، زمانی که نوبت به جشن و سرور

می رسد، یکسری از افراد دوست دارند که افرادی را به

این مجالس دعوت نمایند که سراسر شادی و نشاط باشند

و از دعوت افرادی با سن کمی بالاتر، به این مجالس،

خود داری می نمایند.

در مقابل، کسانی هستند که تا حضور پیشکسوتان

(بازنشستگان) در مراسم ها نباشد، حاضر به برگزاری

مراسم جشن و سرور نمی باشند.

تفاوت در کجاست؟

آیا تفاوت در فرهنگ ها و افکار است؟

ما در این مقاله قصد داریم این مقوله را مورد بحث و

بررسی قرار دهیم.

با ما همراه باشید. 

پیشنهاد می شود مقاله تکریم پیشکسوتان

را نیز مطالعه فرمائید.        

چرا حضور پیشکسوتان(بازنشستگان) در مراسم ها،

ضروری است؟

حضور پیشکسوتان(بازنشستگان) در خانواده ها بسیار

ارزشمند است، پیشکسوتان(بازنشستگان) همانند سکان کشتی

هستند که تلاطم ها را به آرامش تبدیل می کنند و با مشورت

دهی به فرزندان و جوانان آرامش را در زندگی آنان ایجاد

کنند و مانع بروز مشکلات خانوادگی می شوند.

تمام تلاش دشمنان برای ایجاد ناامنی و از هم پاشیدن بنیان

خانواده ها است و پیشکسوتان(بازنشستگان) که دوران ناامنی

را دیده اند مشکلات ناامنی را برای جوانان بازگو کنند.

گاهی ممکن است فرزندان درگیر مشکلات و گرفتاری های

خانوادگی شوند و فرصت کمتری برای سرکشی و دلجویی

از پیشکسوتان(بازنشستگان) و یا پدر و مادرها در اختیار

داشته باشند که پدران و مادران نیز باید آنها را درک کنند

تا فرزندان نیز بتوانند با آرامش به آنها خدمت کنند.

گاهی به اشتباه این تفکر در ذهن می آید که کمک به

پیشکسوتان(بازنشستگان) و پدر و مادرها باید اشتباه باشد

اما واقعیت این است که وقتی سن بالا می رود نیاز به

محبت و دلجویی بیشتر می شود.

از پیشکسوتان(بازنشستگان) و بزرگترها انتظار می رود

مسائل اخلاقی، رعایت حریم محرم و نامحرم، رعایت حجاب

و ارزشهای اسلامی را برای فرزندان بازگو کنند زیرا گاهی

بالا رفتن آمار طلاق و مشکلات خانوادگی بخاطر سکوت

بزرگترها است که اگر تذکراتی گفته شود جامعه از مفاسد

دور می شود.

چطوری حضور پیشکسوتان(بازنشستگان) را پررنگ نمائیم؟

پیشکسوتان(بازنشستگان) و بزرگان یک فامیل و طایفه

واسطه صلح و آشتی باشند و کارهای خداپسندانه انجام دهند.

دشمنان اسلام در وضعیّت کنونی از همه توان و منابع خود

در راه تغییر فرهنگی جوامع مسلمان به نفع اهداف شوم خود

استفاده می کنند. تفکّرات و نگرش های جدید در جوانان و

نوجوانان شاید در برخی موارد مانند خلوص نیّت گذشته نباشد.

تجربه ثابت کرده است که هر چه ما از سنّت و فرهنگ اصیل

خود فاصله بگیریم به فرهنگهای جایگزین ناکارآمد و شاید کم

اهمیّت دیگر بیشتر نزدیکتر می شویم. از این رو، وجود یک

پیشکسوت(بازنشسته) و مرشد می تواند مانند پل ارتباطی بین

نسل ها در افزایش بصیرت نسل های جدید و انتقال فرهنگ از

گذشته به حال یا آینده اثرات شگرفی داشته باشد.

پیشکسوتان(بازنشستگان) مایه برکت و رحمت

برکت از ثروت یا قدرت نیست؛ چه بسیار افرادی که قدرت

داشتند و به سعادت نرسیدند و در نهایت شقیّ از دنیا رفتند و

چه بسیار افرادی که از صبح تا شب مشغول کارند و ثروت

می‌اندوزند؛ امّا در زندگی خود خیری نمی‌بینند و در نهایت

احساس شادی ندارند و رضایتی در قلب خود حس نمی‌کنند.

در واقع، آنان در زندگی خود به دلایل مختلف از برکت

الهی محرومند.

احترام به پیشکسوتان(بازنشستگان) از سوی کوچک ترها

لطف و عنایت الهی به آن جمع را بیشتر میکند و خداوند در

تعالی آن گروه احترام کننده نعمت فراوان تر و پایدارتری را

نازل می کند. هر چند دریای رحمت خداوند بیکران است و

لطف عامّ (رحمانیّت) و لطف خاصّ (رحیمیّت) خداوند بر

حسب حکمت الهی به بندگان جاری است؛

امّا بر حسب آموزه های اسلامی وجود پیشکسوتان(بازنشستگان)

مایه خیر و برکت یک جامعه یا یک گروه است.

به عبارت دیگر، حضور پیشکسوتان(بازنشستگان) در مجالس

و محافل موجب عنایت خاصّ حق تعالی را برای همه افراد

شرکت کننده به همراه دارد.

احترام به بزرگ ترها و ترحّم و مهربانى نسبت به کوچک ترها،

از دستورالعمل هاى اخلاقى اسلام است و کانون خانواده‏ها را

گرم و مصفّا مى‏سازد. رسول خدا(ص) فرمودند:

«البَرکة مَعَ اکابِرِکم» (همان منبع)؛ برکت و خیر ماندگار،

همراه بزرگ ترهاى شماست.

بنابراین، اگر جوانان قدر پیشکسوتان(بازنشستگان) را نشناسند

و به جایگاه آنان حرمت ننهند، هم رشته‏هاى عاطفى پیوندهاى

انسانى از هم گسسته مى‏شود، هم از رأفت و عاطفه و تجربه

پیشکسوتان(بازنشستگان) محروم مى‏شوند، هم نشانه بى‏توجّهى

خود به ارزش ها را امضاء کرده‏اند.

از این رو، احترام به پیشکسوتان(بازنشستگان) موجب نزول

بسیاری از برکات الهی کاهش برخی مشکلات می شود.

مقاله لذت بردن از فرصت های کوچک را نیز

مطالعه فرمائید.

استفاده از تجربه پیشکسوتان(بازنشستگان)

همیشه علم و تخصص حرف اول را نمیزند. گاهی اوقات

علم بدون تجربه کارآمدی لازم را ندارد.

بنابراین، در اداره کردن فعالیت های اجتماعی باید از معجون

تجرب و دانش فرهنگی استفاده کرد. «پیشکسوت(بازنشسته)،

دنیایی از تجربه است؛ موی سفید حکایت از زندگی و

فراگیری بسیاری از مکتب زمانه دارد و درس این مکتب

بسیارگران و پُر هزینه است.

چه زیباست که تجربیّات پیشکسوتان(بازنشستگان) را در

مدیریت امور اجتماعی و تمامی مراسم بیاموزیم و همیشه

از آن‌ها بهره ببریم».

سعدی در این مورد بیت زیبایی دارد:

ز تدبیر پیر کهن بر مگرد که کارآزموده بود سالخورد

نتیجه گیری

برنامه ریزی صحیح جهت حضور گنجینه های نیروی انسانی

در مراسم ها و مناسبت ها و استفاده از وجود پیشکسوتان

(بازنشستگان) و تجربیّات آن ها، هم تنهایی آنان را برطرف

می کند و احساس کم ارزش بودن را در آن ها از بین می برد

و هم منبعی مفید و ارزشمند از معلومات و تجربیّات را در

اختیار جوانان نسل بعد قرار می دهد.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

جوان و ارتباط با پیشکسوتان(بازنشستگان)

جوان و ارتباط با پیشکسوتان(بازنشستگان)

مقاله جوان و ارتباط با پیشکسوتان(بازنشستگان) را با داستانی واقعی

از یکی از تجربیات خودم، آغاز می نمایم.

در پائیز یکی از روزها که مشغول برگشت به منزل با اتوبوس بودم،

در کنار پیشکسوتی(بازنشسته ای) نشستم.

دو جوان در صندلی جلویی ما بودند پنجره اتوبوس را باز نمودند.

پیشکسوت(بازنشسته) کنارم با بیان اینکه هوا سرد است، از جوانان

درخواست نمود که پنجره را ببندد.

اما جوانان که تازه دوران جوانی خود را می گذراند، با دلخوری و

با بیان اینکه پدرجان اگر سردت است، خودت جایت را عوض کن،

از بستن پنجره، خودداری نمود.

پیشکسوت(بازنشسته) با عصبانیت اقدام به بیرون آوردن کیف پول از جیب

خود نمود و عکس دوران جوانی خود را که جوانی ورزشکار و تنومند بود

را به دو جوان سرمست از جوانی، نشان داد.

جوانان با دیدن عکس دوران جوانی پیشکسوت(بازنشسته) سر خود را به

زیر انداختند و پیشکسوت(بازنشسته) با بیان اینکه من هم زمانی جوان

بودم، لکن حرمت پیشکسوتان(بازنشستگان) و بزرگان خود را نگه

می داشتم، از آنان خواست که به درخواست وی احترام بگذارند.

آن دو جوان، بلافاصله اقدام به بستن پنجره اتوبوس نمودند.

براستی جوانان ما باید با پیشکسوتان(بازنشستگان) چه رفتاری

داشته باشند؟

چرا فاصله بین نسل ها، در عصر حاضر، چنین مسئله دار گردیده است؟

آیا براستی، پیشکسوتان(بازنشستگان) با والدین قدیمی، متفاوت می باشند

که رفتارهای جوانان فعلی با آنان، متفاوت با گذشته می باشد؟

ما در این مقاله بر آنیم که به این روابط نگاهی بیندازیم و این روابط را

مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

پیشنهاد می شود مقاله برای جلوگیری از آلزایمر چکار


باید کرد
 را نیز مطالعه فرمائید.     

پیشکسوت(بازنشسته) کیست؟

پیشکسوت(بازنشسته)، فردی است که پس از سالها تلاش و کوشش،

با کوله باری از تجربه، تخصص و مهارت سعی می نماید، مطالب خود

را به نسل های بعدی انتقال دهد، لکن در بعضی از موارد، بخاطر نداشتن

مهارت ارتباط مؤثر، نسل جوان، هیچ گوش شنوائی برای شنیدن مطالب

و تجربیات این عزیزان ندارد.

پیشکسوت(بازنشسته) فردی است که به خاطر گذشت زمان، تغییراتی در

جسم و روان آنها بوقوع می پیوندد و به علت عدم آشنائی با این تغییرات

و گاهی اوقات عدم برنامه ریزی مناسب برای این دوران، از لحاظ سلامتی

مشکلاتی گریبانگیر آنان شده است. اما جايگاه اصلي آنان، در خانه خودشان

است؛ جايي كه عمري در آن زندگي كرده و شاهد رشد فرزندان خويش

بوده اند

پیشنهاد می شود مقاله ارتباط با دیگران در دوران


پیشکسوتی(بازنشستگی)
را نیز مطالعه فرمائید.          

چرا جوانان در ارتباط با پیشکسوتان(بازنشستگان) باید
مواردی را رعایت نمود؟

        

از قدیم تابلو حاوی ضرب المثل در گوشه مطب پزشکان، همیشه مرا به

فکر فرو می برد.

            

گاهی اوقات جوانان ما، بخاطر شور و هیجانی که مستلزم این سنین است،

فکر می کنند که چون دیگر به این سن رسیده اند، خوب و بد زندگی خود

را به خوبی می شناسند و نیازی به راهنمائی و مشاوره با فردی ندارند.

در صورتی که هر فردی در هر سن و هر مقامی، نیاز به راهنمائی و

مشاوره دارد.

پس بهینه است که جوانان وضعیت پیشکسوتان(بازنشستگان) را دریابند،

زیرا که:

 – به احتمال خیلی زیاد، به مشاوره و راهنمائی آنان بسیار نیازمند
خواهند بود.

– این راهی است که در جلوی مسیر همه افراد وجود دارد، پس باید
طوری رفتار نمائیم که اگر همان طور با خود ما رفتار شد، برای
ما پسندیده باشد.

– همراهان پیشکسوتان(بازنشستگان)، به ويژه نسل جوان كه از نظر
جسمي و رواني فرسنگ ها با فرد پیشکسوت(بازنشسته) فاصله
دارند، بايد ضمن آشنايي بيشتر با دنياي این تنومندترین گنجینه های
انسانی، از تجربه ها و جنبه هاي مثبت اين گروه سني در جامعه، به
ويژه در خانه، بهره گيرند تا بتوانند زندگي سرشار از آرامش براي
پیشکسوت(بازنشسته) و اندوخته هاي علمي و معنوي براي خويش
رقم بزنند.

نظامی گنجوی :

جوان گر به دانش بُوَد بي نظير                 نياز آيدش هم به گفتار پير

و حافظ مي سرايد:

نصيحت گوش كن جانا كه از جان دوست تر دارند


جوانان سعادتمند ، پند پير دانا را

پیشنهاد می شود مقاله راهکارهای ارتباط


پیشکسوتان(بازنشستگان) با نوه ها
را نیز


مطالعه فرمائید.   

چطوری باید ارتباط با پیشکسوتان(بازنشستگان) را به بهترین شکل

ممکن انجام داد؟

به علت اینکه عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) در این دوران، با تغییراتی

در جسم و روح و روان خود مواجه می شوند، لذا ارتباط با گنجینه های

نیروی انسانی، یک هنر می باشد و کسانی که به خوبی بتوانند با این

نخبه های بی ادعا، ارتباط خوب و مناسب و درخور شأن آنان داشته

باشند و خود نیز از این ارتباط لذت ببرند، یک هنرمند می باشند،

زیرا که تعدادی از این عزیزان، حساس و بسیار زودرنج، بی صبر،

بی اطمینان، وضعیت نامناسب بخاطر ضعف و کاهش قوا،

افت سلامت جسمی و تحلیل قوای بدنی و حرکات کند و … دارند.

بسياري از پیشکسوتان(بازنشستگان)، حساس و زودرنج مي شوند و

ممكن است توقعي درباره خود داشته باشند كه معمولاً آن را به زبان

نمي آورند، ولي خواستار آن هستند كه اطرافيان، آن ها را درک کنند

و انتظار ايشان را برآورده سازند.

روابط اجتماعي پیشکسوتان(بازنشستگان)، به ويژه در بعد عاطفي،

دستخوش تغییرات عمده ای می گردد.

در بيشتر آنان حالت انزوا پديدار شده و ديگر دوست ندارند با افراد

نزديك، رابطه عاطفي داشته باشند.

گاهي برخي پیشکسوتان(بازنشستگان) به علت غلبه اختلالات رواني و

عاطفي، دچار نوعي بازگشت به دوران كودكي مي شوند و حالت هايي

از لج بازي و مقاومت همراه با اصرار، بي نظمي در رفتار، خود مداري

و خودخواهي در آنان پديد مي آيد.

در هر صورت، بايد دانست كه بسياري از اين حالت ها، به علت تغييرات

طبيعي دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) است.

پیشنهاد می شود مقاله یادآوری خاطرات بد در دوران


پیشکسوتی(بازنشستگی)
را نیز مطالعه فرمائید.   

حال چگونه باید با پیشکسوتان(بازنشستگان) عزیزان رفتار نمود:

  • پیشکسوت(بازنشسته)، کودک نيست:
    پس مانند کودکان با این عزیزان رفتار نکرده و به آنان امر و نهی ننمائید.
  • پيشنهاد بدهيد نه دستور:
    در صورتی که توصیه ای برای این عزیزان دارید، این توصیه ها
    حتماً به شکل پیشنهاد به آنها ارائه شود، نه به شکل دستور.
  • انتقال حس مفيد بودن:
    هر فردی دوست دارد که این حس را داشته باشد، پس با انتقال
    این حس، مهم بودن و مفید بودن را به آنها هدیه دهید.
  • در صورت وجود اختلاف بین فرزندان در دوران کودکی
    را فراموش نموده و علاوه بر بخشش آنان، از آنها مراقبت نمائید.
  • مشاوره:
    در صورتی که پیشکسوت(بازنشسته) علیرغم تغییر شیوه کلامی
    و رفتاری، همچنان افسرده باقی ماند، حتماً او را نزد مشاور ببرید،
    شاید حرفهائی داشته باشد که نتواند به شما بگوید، اما بتواند
    خیلی راحت به مشاور بگوید و افسردگی اش کاهش یابد.
    زیرا افسردگی برای پیشکسوت(بازنشسته) خطرات و مسائل
    خود را در بدنبال دارد.
  • زندگي والدين پیشکسوت(بازنشسته) با فرزندان:
    هرگز اجازه ندهيد که والدين شمابه خانه سالمندان بروند
    بلکه آنها را در کنار خود نگهداري کنيد.
  • از مشکلات تندرستي وي آگاه شويد.
  • واضح و شمرده حرف بزنيد و تماس چشمي تان را حفظ کنيد.
  • از جملات و سوالات واضح و دقيق استفاده کنيد.
  • از در هم آميختن موضوعات و مطالب مختلف خودداري کنيد.
  • در صورت امکان از کمکهاي بصري استفاده کنيد.
  • صبور باشيد و لبخند بزنيد.
  • کاش از دوران جواني بتوانيم با محبت به اطرافيان و خصوصاً
    فرزندانمان و ايجاد حس احترام به بزرگترها، شرايط بهتري را
    براي پیشکسوتی(بازنشستگی) خود آماده کنيم.                        

پیشنهاد می شود مقاله روابط در دوران پیشکسوتی


(بازنشستگی) چگونه باید باشد
را نیز مطالعه فرمائید.
                                                             

تلاش کنید، پیشکسوت(بازنشسته) شما را درک خواهد کرد

شما با شناخت فرد مورد مراقبت خود، کاشف گنجینه ای خواهید بود
که در کاهش استرس غیر ضروری شما در شروع کار، کمک می کند.

شما خواهید دید که ابزار مناسبی که برای برقرای ارتباط پیدا کرده اید
تا چه حد در موفقیت شما تاثیر داشته است. یک پیشکسوت(بازنشسته)
در مقابل تغییرات مقاومت خواهد کرد اما با تلاش و پیگیری، او
درک خوبی نسبت به شما خواهد داشت.

اگر مقاله انتخاب بزرگترین توانائی انسان است را


مطالعه ننموده اید، پیشنهاد می شود از اینجا آن را


مطالعه فرمائید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود؟

آن را به عزیزان خود هدیه نمائید.

آیا رویدادها به میل و علاقه ما در دوران پیشکسوتی (بازنشستگی) به وقوع خواهند پیوست؟

آیا رویدادها به میل و علاقه ما در دوران پیشکسوتی (بازنشستگی) به وقوع خواهند پیوست؟

یکی از همکاران بسیار خوب و عزیز ما که در اداره مرتب از

زمین و زمان، گله و شکایت دارد، چند روزی مرا به فکر فرو

برده بود که چگونه است که این بنده خدا، مرتب برایش مشکل

ایجاد می شود و همیشه بیماری ها و حوادث بر سر راه ایشان

قرار دارد. زیرا که همیشه در گیر بیماری های اسکلتی و

داخلی خود و عزیزان خود می باشد.

تا اینکه در سر یک مسأله ای، وقتی که نوبت ارائه مدارک ایشان

جهت گرفتن مزایائی شد، عکس العمل ایشان برای ارائه مدارک،

جواب سئوالات مرا به خوبی داد و به چشم خویش دیدم کم کاری

ایشان در ارائه مدارک، آنهم به صرف اینکه خودش را از قبل

بازنده و رد شده آن مسأله می دانست و از ارائه مدارک به دلیل

اینکه امکان قبول اینجانب نمی باشد، سر باز زد. و از

بزرگترین حق خود، گذشت.

         

خوب آیا واقعاً سیستم مقصر است که ایشان به حق خود نرسیده

است؟

سیستم مزایا و امکانات، از کجا باید متوجه گردد ایشان مدرکی

را که میتواند نشاندهنده محق بودن ایشان برای آن امتیاز باشد

را در دست دارد؟

تا زمانی که مدرک ارائه نگردد، آیا ایرادی بر سیستم وارد

است؟

سپس به این نتیجه رسیدم که

“از ماست که بر ماست”.

هر چه که ما بکاریم، همان را درو خواهیم نمود.

     

هیچ موقع امکان ندارد که فردی جو بکارد و انتظار داشته باشد که

گندم درو نماید.

و آنگاه به عملکرد دیگر همکاران و اقوام و خویشان خود نیز

نگریستم، آنان که همیشه خوش بین بوده و خود را برای اتفاقات

خوب آماده می نمودند و همیشه در هر حادثه ای، درس های آن

را برای خود در نظر می گرفتند و در هر حال، احساس خود را

خوب نگه می داشتند. در همه حال، زندگی خوب و شاد، و

اتفاقات خوب و مثبتی را برای خود رقم می زدند.

ما در این مقاله سعی داریم اتفاقات و ارتباط آن با میل و علاقه را

مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

پس با ما همراه باشید.

میل و علاقه چیست؟

میل و علاقه در لغت به معنی خواستن ، ارزو داشتن ، آرزو

کردن، خواستاربودن آمده است.

و هر چیزی که ما بخواهیم و به آن سمت گرایش داشته باشیم،

حاصل میل و علاقه ما است.

چرا میل و علاقه ما می تواند بر رویدادهای ما در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) تأثیر بگذارد؟

همانگونه که عرض شد، این میل و علاقه ما است که رویدادها

را به سمت ما هدایت می نماید.

بقول استاد ما،

“هیچ اتفاقی اتفاقی اتفاق نمی افتد و همه اتفاقها، تابع نظم خاصی

هستند”.

همه اتفاق ها پیرو درخواست ما از کائنات و جهان هستی رخ

خواهند داد. حال این ما هستیم که به جهان هستی سفارش

می دهیم.

جهان هستی مانند یک رستوران سلف سرویس می باشد که همه

امکانات و وسائل در آن قرار دارد، تنها لازم است که سفارش

آن ها را صادر نمائیم و سه مرحله جذب، یعنی توجه، درخواست

و دریافت را رعایت نمائیم.

در مرحله اول، توجه که همان میل و علاقه ما است، کافی است

که ما به چیزی که می خواهیم توجه نمائیم. و به صورت مثبت

نیز باید این عمل انجام شود. مثلاً “من بیماری را نمی خواهم”،

کائنات “نمی خواهم” را متوجه نمی شود و معنی “من بیماری

را می خواهم” را دریافت خواهد داشت و شما را به سمت بیماری

سوق خواهد داد و اتفاقاتی در سر راه شما قرار می گیرد که شما

به بیماری دچار خواهید شد.

 

برندگان به این دلیل برنده هستند، چون از اول خودشان را برنده

دیده اند، و زمانی که اعلام برنده شدنشان به آنها اعلام می شود،

اکثراً ذوق زده نمی شوند، زیرا که از ابتدا خود را برنده

می انگاشتند، و بازنده ها نیز به همچنین، کسی که همیشه خود

را بازنده می داند، همیشه در همه جا، بازنده می باشد و

این قانون است.

چطوری می توان میل و علاقه خود را در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) به سمت موفقیت هدایت نمود؟

تا اینجا متوجه گردیدیم که اتفاقات را ما به سمت خود هدایت

می نمائیم و اگر می خواهیم که اتفاقات خوبی برای ما رقم بخورد،

باید تمرکز، توجه، میل و علاقه خود را به سمتی که دوست

داریم و به صلاح ما می باشد، هدایت نمائیم.

هیچ قانون و دستورالعمل خاصی هم در این بین وجود ندارد.

بارها و بارها، عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) را مشاهده نموده ام

و این قانون مکرراً برای من تداعی شده است. کسانی که از ابتدا،

همیشه خوش بین بودند و همیشه شادی و نشاط و سلامتی را برای

خودشان خواسته اند و همیشه میل و علاقه اشان به سمت عشق و

محبت و دوست داشتن بوده است، اکثراً در این سن نیز، همچنان

خدا رو شکر، سرپا و قبراق و سرحال و خندان و شاد هستند و

زمانی که حتی به میان شاغلین قدم رنجه می نمایند، شادی و نشاط

خودشان را به همگان ارزانی می دارند. و در مقابل نیز عزیزانی

را مشاهده می نمایم که در زمان اشتغال، همیشه از زمین و زمان

گله و شکایت داشتند و به ندرت بعضی از آنها را می بینید، که

همچنان سلامت و شاد باشند، و متأسفانه اکثر آن ها در حال

مبارزه با بیماری و مشکل بزرگی می باشند.

به نظر شما آیا اینها همه اتفاقی است؟

       

به فرمایش استاد صاحبی:

زندگی فعلی ما حاصل انتخاب های گذشته ما است، اگر ما

می خواهیم زندگی بهتری را تجربه نمائیم، باید انتخاب های

متفاوتی داشته باشیم.

در صورتی که این مقاله برای شما مفید بود، آن را به عزیزان خود هدیه نمائید.

کنار آمدن با رویدادهای زندگی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

کنار آمدن با رویدادهای زندگی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

در دوران تحصیل در دوره کارشناسی دانشگاه مدیریت دانشگاه تهران،

استادی که یک روز به جای استاد تربیت بدنی ما به سر کلاس آمد، به

ما گفت، دوستان، بجای اینکه وارد مشکلات شوید، اجازه دهید مشکلات

در جلوی شما رژه بروند و شما تنها از بیرون به آنها نگاه کنید. و دلیل

ایشان این بود که اگر داخل مشکلات شویم، هوش ما زیر سئوال رفته و

مشکلات اجازه خلاقیت و پیدا کردن بهترین راه حل مسأله را از ما

میگیرند، لذا اگر اجازه دهیم مشکلات تنها جلوی چشمان ما رژه بروند،

ما با دید هلی کوپتری، براحتی می توانیم از درون مشکلات، راه حل

رفع آنها را نیز بیابیم.

خوب این چه ارتباطی با موضوع این مقاله دارد؟ ارتباط آن به این شکل

است که در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) یکسری از رویدادهای برای

ما رخ می دهد و اگر مدام، ما تنها به رویدادها آنهم به شکل منفی نگاه کنیم،

مسلماً از دو جهت ضرر خواهیم نمود. اول اینکه لذت زندگی را بر خود

حرام کرده و به موارد منفی بیشتر توجه می کنیم، و دوماً اینکه با توجه

بیشتر به موارد منفی رویدادها، آن موارد منفی در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) بیشتر جذب می شوند و مسائل و مشکلات را چند برابر

می نمایند.

ما در این جا سعی داریم به این مقوله نظری بیفکنیم و در باره آن کمی

بررسی بیشتر نمائیم.

رویدادهای زندگی چیست؟

رویداد زندگی از اسم آن نیز پیدا است، رویداد، آن چه که در زندگی

“روی میدهد”، و این رویدادها در زندگی هر انسانی وجود دارد، هم

رویدادهای مثبت بسیاری وجود دارد و هم رویدادهای منفی، لکن آن

چیزی که بیشتر افراد را مخصوصاً در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

بیشتر مورد آزار قرار میدهد، رویدادهای منفی است. از جمله بالا رفتن

سن، کم شدن قدرت عضلات، فشار آوردن بیماری ها بر بدن و ….

چرا باید با رویدادهای زندگی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

کنار بیائیم؟

همان گونه که در قسمت قبل بیان نمودیم، رویدادهای زندگی هم به

صورت مثبت وجود دارد و هم رویدادهای منفی، و خبر بد اینکه، از

دوران کودکی، بیشتر ما را متوجه رویدادهای منفی نمودند تا رویدادهای

مثبت زندگی.

مثلاً در زمانی که کارنامه را تحویل والدین خود می دادیم، آنها بجای

اینکه اول نمرات درخشان ما را نگاه کنند، ابتدا به سراغ نمرات منفی

ما در کارنامه  می رفتند و توجه  ما به آن نمرات جلب می نمودند.

در زمانی که چند غلط دیکته ای از ما می گرفتند، تنها توجه ما را به اینکه

در دیکته غلط داشتیم می بردند و از اینکه توانائی نوشتن دیکته را پیدا

نموده بودیم، غافل بوده و ما نیز دنباله روی آنان، همین رفتار را با

فرزندان و اطرافیان خود داشتیم.

البته لازم به ذکر می باشد که ما در این مقاله قصد نداریم، مسائل خود

را به گردن والدین و پیشنیان بیندازیم، تنها با بیان این مطالب قصد داریم

این مطلب را مد نظر قرار دهیم که هیچکس تا کنون نحوه رفتار با

رویدادها را به ما یاد نداده و اگر چیزی هم یاد داده شده، تنها در جهت

نگرش بر رویدادهای منفی هر مسئاله و رخدادی بوده است و باز هم

متأسفانه در بسیاری از موارد، در جهت رفع آنها، با مطالعه و تحقیق در

خصوص آنها اقدامی ننمودیم.

حال که متوجه گردیدیم، تمام توجه ما، به رویدادهای منفی معطوف بوده

است و در نتیجه ما بر رویدادهای منفی زندگی مخصوصاً در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) توجه داشته ایم.

حال سئوال این است که آیا دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) رویداد مثبتی

هم دارد که ما باید به آنها توجه نمائیم؟

آیا در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) غیر از بالا رفتن سن و کاهش

قوای جسمانی و تجربیات زائد و تنهائی و … رویدادی مثبتی وجود دارد؟

بله رویدادهای مثبت در این دوران، تجربه، دانش، مهارت، تخصص،

بزرگ فامیل بودن، بزرگ شدن فرزندان، داشتن نوه، فرصت بودن بیشتر

با نوه ها، فرصت استفاده بهینه از اوقات فراغت، فرصت بودن بیشتر با

همسر و لذت دیدن موفقیتهای دیگران که از نظر نگارنده، از بهترین

رویدادهای این دوران می باشد، را بعنوان رویدادهای مثبت می توان

ذکر نمود.

چگونه باید با این رویدادها به ظاهر نامیمون در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) کنار آمد؟

در این دوران، تفاوتی که بین پیشکسوتان(بازنشستگان) موفق و

پیشکسوتان(ناموفق) وجود دارد، توجه به رویدادهای مثبت و منفی

است. پیشکسوتان(بازنشستگان) موفق، تنها به رویدادهای مثبت زندگی

نظر می افکنند و پیشکسوتان(بازنشستگان) ناموفق تنها بر روی

رویدادهای منفی زندگی توجه دارند.

در این دوران، تجربه که یکی از اصلی ترین مشخصات موجود در این

دوران با ارزش می باشد، از دید برخی از افراد زائد و از دید

پیشکسوتان(بازنشستگان) موفق بعنوان ابزاری برای ارتباط و اهرم

دانش و مهارت را برای آموزش به دیگران مورد استفاده قرار می گیرد

و از این دو آیتم گرانبها، بعنوان با ارزش ترین اندوخته عمر خود بسیار

استفاده بهینه می نمایند.

همچنین از این دوران طلائی – در خانه ماندن – که از نظر تعدادی از

عزیزان، بعنوان یکی از رویدادهای نامیمون است، بعنوان یکی از با

ارزش ترین لحظات می تواند باشد، به شرطی که این لحظات با ارزش

را با شاد و بانشاط بودن با خانواده و فرزندان و نوه ها، طی نمائیم.

و نیز در این دوران که اگر سبک زندگی خوبی نداشته باشیم، شاید با

انواع بیماری ها همراه باشیم، و این امر فرصت مناسبی برای شناختن

آنها و کوشش در جهت رفع آنها، تنها با تغییر در سبک زندگی و تغییر

در روش زندگی می باشد.

و باز همانگونه که در کتاب خویش(الهی پیر شی) نوشته ام، در این عصر

که حتی شدیدترین بیماری ها(سرطان) بوسیله تغییر در رژیم غذائی و تنها

با تغذیه، امکان پذیر شده است و رفع کلیه بیماری های مربوط به اسکلت،

تنها با انجام تمارین ورزشی رفع می گردد، نگرانی و ترس از بیماری ها

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) بی مورد می باشد.

پس بجای اینکه تنها به رویدادهای منفی زندگی توجه نمائیم، بهینه است،

به فرمایش استاد ما، اجازه دهیم آن رویدادها از جلوی چشمان ما رژه بروند

و ما برای رفع آنها، از قوه خلاقیت و هوش خود استفاده و در جهت شناسائی

و ریشه کن نمودن رویدادهای منفی، قدم برداریم.

از کی باید این کنار آمدن را شروع نمود؟

اگر فکر می کنید که کسی تضمین داده است که شما، سالیان سال

می توانید به زندگی خود ادامه دهید، می توانید این کنار آمدن را به

روزهای آینده موکول نمائید، اما اگر مثل من، هیچ کسی چنین تضمینی

را به شما نداده است، پس چه بهتر که از همین لحظه، شروع به کنار

آمدن با رویدادها نمائیم تا بتوانیم بهتر و شادتر و با نشاط تر، این

دوران را طی نموده و بهره ورتر نمائیم.

به امید روزی که دیگر هیچ پیشکسوتی(بازنشسته ای) به رویداد

منفی زندگی خود توجه ننموده و تنها بر رویدادهای مثبت خود تأکید

نماید و علاوه بر اینکه خود شاد و با نشاط و سالم زندگی می نماید،

در بهینه تر شدن زندگی دیگران نیز قدم های سودمندی بردارد.

ولی بختیاری

مربی و مدرس مهارت های سلامتی و کارآفرینی پیشکسوتان

(بازنشستگان)

WWW.VALIBAKHTYARI.IR

VBAKHTYARI@GMAIL.COM

کمک کردن پیشکسوتان(بازنشستگان) به یکدیگر

کمک کردن پیشکسوتان(بازنشستگان) به یکدیگر

از زمانی که در وادی تحقیق و تفحص و مفید بودن برای پیشکسوتان

(بازنشستگان) وارد شدم، همیشه بر این باور بودم که پیشکسوتان

(بازنشستگان) گرامی به جای نگاه کردن به دستان دولت و محل کار و

دیگران برای اضافه شدن حقوق و در نتیجه رفع مسائل و مشکلات

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) باید دست به دست یکدیگر داده و خودشان

حامی و کمک کننده خود باشند.

  

سرکار خانم مرحومه طاهره جوان، کارآفرین نمونه خانم که علیرغم

وجود سوختگی 98 درصدی روی بدن، همچنان توانست بعنوان کارآفرین

برتر انتخاب و در زمانی که قصد داشت برای خود همسر اختیار نماید، به

سراغ مردی رفت که او نیز 75% سوختگی داشت، وقتی علت را از او

پرسیدند که چرا موقع ازدواج علیرغم اینکه وضعیت مالی خوبی داری،

علت اینکه سراغ مردان سالم نرفته ای؟ اینگونه اعلام نمود:” فرد سالم خبر

از مسائل و دردهای من ندارد، در صورتی که وقتی که من از زور درد،

بگویم سوختم، این مرد تنها می داند که سوختگی چیست و من چه حسی

دارم!”

به همین دلیل نگارنده بر این عقیده و نظر است که فقط یک پیشکسوت

(بازنشسته) از مسائل و مشکلات پیشکسوت(بازنشسته) دیگر مطلع و

آگاه می باشد و فقط یک پیشکسوت(بازنشسته) می داند، باید با حقوق آخر

ماه خود چگونه شعبده بازی نمود که علیرغم گذراندن زندگی در این

دوران، هزینه بزرگ بودن در فامیل را نیز پوشش دهیم. و یا مسائل دیگر

این عزیزان که هر کدام، برای شرح آن، شاید دفتر مستقلی نیازمند باشد،

و هر کدام را فرد دیگر پیشکسوت(بازنشسته) یا در حال دست و پنجه نرم

کردن با آن مسئله است، یا به طریقی آن مسئله را حل نموده است و ارائه

راه حل و طرز برخورد با آن می تواند برای دیگر عزیزان نیز سودمند

باشد.

برای همین، در این مقاله این مورد را بیشتر بررسی خواهیم نمود.

کمک کردن چیست؟

کمک کردن، یعنی یاری رساندن و شخصی که می خواهد یاری برساند،

بهینه است که با کمال میل و با خلوص نیت این کار رو انجام دهد.

چرا بهتر است پیشکسوتان(بازنشستگان) به یکدیگر کمک نمایند؟

در این چندین سالی که این عزیزان با تجربه و پیشکسوتان ارجمند، اکثراً

منتظر بودند که بلکه دولت یا صندوق های بازنشستگی یا محل های کار،

برای آنها قدمی بردارند، در برخی از مواقع این درخواستها اجابت نمی شد،

تنها و تنها به این دلیل که افرادی که می خواهند این کمک ها را انجام دهند

و یا قدم هائی برای این گنجینه های گهربار نیروی انسانی بردارند، از ریز

مسائل و مشکلات آنان نا آگاه، یا در برخی از مواقع، علیرغم دانستن مسائل،

بروکراسی اداری (که شاید خود ما، بنیانگذار آن بوده ایم) اجازه این کار را

به آنان نمی دهد و یا به هر دلیل این امر محقق نمی گردد.

پس پیشنهاد اصلی نگارنده این است که به جای اینکه منتظر کمک های

دیگران باشیم، دست در دست یکدیگر، به کمک همدیگر بشتابیم.

البته در این راه، قدم های اولیه برداشته شده است، لکن این قدم ها نیازمند

اقدامات بعدی نیز می باشد که از آن جمله می توان به ارتباط عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) با یکدیگر می باشد.

تبصره: (البته در همین جا لازم است از کلیه عزیزان و خدمتگزاران شاغل

که در جهت ایفای حقوق پیشکسوتان(بازنشستگان) تمام تلاش و سعی خود

را مینمایند و در برخی از ادارات و نهادها، خود شاهد این تلاش ها بوده و

هستم، تشکر و قدردانی نمایم)

چطوری پیشکسوتان می توانند به یکدیگر کمک نمایند؟ 

دقیقاً از زمانی که نگارنده وارد این وادی عزیز و مقدس گردید و تلاش خود

را بر روی مفید بودن برای این باتجربه های گرانقدر متمرکز نمود، همواره

در مصاحبه ها و تحقیقاتی که انجام میدادم، افراد بسیاری بودند که جهت کمک

و یاری به دیگر عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) اعلام آمادگی می نمودند. اما

مسئله اصلی آن بود که این افراد نمی دانستند از کجا باید شروع نمایند و از

چه محلی این کمک ها باید هدایت و راهبری گردد.

و بسیاری از پیشکسوتان(بازنشستگان) گرامی هستند که شاید نمی دانند که

مهارت و تخصص و تجربه آنان، مورد نیاز خیلی از عزیزان دیگر

پیشکسوت(بازنشسته) می باشد، و بدین طریق بتوانند تخصص و مهارت

خود را با دیگر گنجینه های نیروی انسانی به اشتراک بگذارند، مانند یکی

از همکاران پیشکسوت(بازنشسته) اداره ما که علیرغم اینکه متخصص نقاشی

بود و تابلوهای فراوانی را نقاشی نموده بودند، نمی دانستند که افراد بسیاری

در خود اداره و بین پیشکسوتان اداره وجود دارند که تمایل دارند این هنر را

بیاموزند، و چه فردی بهتر از همکار خودشان که علاوه بر دانستن مهارت

این هنر، بر مسائل و مشکلات این قشر نیز آگاه می باشد.

مسلم است که شاید یکی از فلسفه ایجاد کانونها، همین امر بوده باشد، اما با

ازدیاد درخواستها و به قول یکی از مدیران پرتلاش (تکالیف عقب مانده)

فرصت کار بر روی این مورد را از آنان گرفته باشد. پس ضروری است

که عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) بر این امر واقف بوده و در جهت این کار

خداپسندانه و انسان دوستانه، حرکت نمایند.

از کجا شروع نمائیم؟

نظر به اینکه یکی از اصلی ترین اهداف ایجاد این سایت، کمک نمودن به

این عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) می باشد، لذا بر خود لازم می دانم که

محیطی را برای این کار مهیا نمایم. که امیدوارم بتوانم حداکثر ظرف یک

ماه آینده این امر محقق گردد. لکن تا آن زمان، عزیزانی که تمایل دارند در

این کار(کمک نمودن به دیگر عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)) پیش قدم شوند

و مسئله ای از مسائل این گنجینه های با ارزش نیروی انسانی و این خردمندان

کشور را حل نمایند. در نظرات همین پست می توانند آمادگی خود را به

همراه شماره تماس اعلام تا انشاله در اولین فرصت که این محیط آماده گشت،

نسبت به تماس با آنان و درج اطلاعات آنان در بانک اطلاعاتی و شروع

کمک ها اقدام لازم به عمل آید.

خوب تا آن موقع چه؟ از هم اکنون اگر کاری از دستتان بر دیگر عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) بر می آید که می توانید برای آنان انجام دهید، در

نشست های چند نفره می توانید این اقدام را انجام دهید.

و در صورت امکان، نتایج آن را جهت اطلاع بقیه دوستان پیشکسوت

(بازنشسته) با ما به اشتراک بگذارید.

ولی بختیاری

مدرس و مربی مهارت های سلامتی و کارآفرینی

پیشکسوتان(بازنشستگان)

WWW.VALIBAKHTYARI.IR

VBAKHTYARI@GMAIL.COM