بلند پرواز ی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

بلند پرواز ی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

بلند پروازی را با خاطره ای از مصاحبه با گنجینه های نیروی انسانی

آغاز می نمایم.

با تعدادی از عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) که مشغول صحبت بودم،

با اعلام اینکه دیگر عمر خود را به پایان رسانیده اند و هیچ گونه

هدف و برنامه ای برای آینده خود ندارند، از آماده شدن برای رفتن می گفتند.

همان موقع به نظرم رسید که اگر این گنجنیه های نیروی انسانی بلند پرواز

بودند، حتماً برای خود اهدافی داشتند که می خواستند به آن برسند.

و این سئوالات در ذهنم نقش بست که چرا، ما باید برای خدا نیز تعیین

تکلیف نمائیم؟

در زمانی که ما هنوز نفس می کشیم و از نعمت های خدادادی محروم نشدیم،

چرا باید در انتظار مرگ باشیم؟

چرا باید با افکار منفی، لحظات زندگی آینده خود را که با هیچ مبنائی قابل

مقایسه نیست، را هدر بدهیم؟

چگونه می توانیم برای آینده خود امیدوار باشیم؟

در این مقاله بر آنیم که در خصوص بحث بلند پروازی مطالبی را مورد

بحث و بررسی قرار دهیم.

پیشنهاد می شود، مقاله در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) سن تنها یک

عدد است را نیز مطالعه فرمائید.

بلند پروازی چیست؟

بلندپروازی کردن در لغت نامه دهخدا به معنای: به ارتفاعی دور پریدن،

اوج گرفتن پرنده در آسمان، بالا برآمدن، مقاصدی عالی داشتن .

خواستار اموری بیش از حد خود بودن . خواهش مقام و منزلتی بیش

از حد خود. بیش از حد خود خواستن، است.

در تحقیقات که در سال ۲۰۱۲ انجام گرفته، تعریفی از بلند پروازی

ارائه داده شده است.

بلند پروازی یعنی “تلاش مداوم برای رسیدن به موفقیت، کسب کردن

و بدست آوردن”. چنین افرادی همواره هدفی معین دارند، اما این هدف

با رسیدن به نیازهای اساسی تفاوت دارد. کسانیکه انگیره ی بدست آوردن

چیزی را دارند،معمولاً به دنبال افزایش مهارت ها و شایستگی رو به رشد

برای دریافت پاداش مالی هستند.

افراد بلند همت معمولاً با افراد آرمان گرا به اشتباه گرفته می شوند،

اما تفاوت اساسی بین این دو خصوصیت وجود دارد. فرد آرامان گرا

برای یک هدف خاص تلاش می کند، در حالیکه بلند پروازی یک ویژگی

است. فرد بلند پرواز دائماً اهداف خود را تجدید می کند و با قصد خاصی

به دنبال یک هدف می رود

بلند پروازی سالم چیز خوبی است. افرادی “بلند پروازی سالم” بینشی

دارند که به کمک آن از نیروهای قوی و کورکوورانه ی بلند پروازی

فاکتوری مثبت منطبق بر آرمان های خود می سازند.

چرا بلند پروازی در دروان پیشکسوتی(بازنشستگی) مهم است؟

بلند پروازی خصوصیات متعددی برای ما در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) دارد لکن مهمترین خصوصیت آن می توان به:

دادن امید به زندگی و پیدا کردن هدف، وظیفه شناسی، برونگرایی،

روان رنجوری، ذهن توانا در این دوران اشاره نمود.

افراد بلندپرواز معمولاً از سطوح بالاتر تحصیلات، شغل معتبرتر و

درآمد بالاتری نسبت به افراد غیر بلند پرواز برخودار هستند.

این امر منجر به افزایش میزان رضایت از زندگی آنها می شود.

همچنین بخوانید لذت بردن از فرصت های کوچک در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی)

بلند پروازی از نگاه دیگر:

بلندپروازی رفتاری است که انسان‌ها بدون محاسبه توانمندی‌های

خویش در آرزوی رسیدن به خواسته‌های خود هستند. در واقع

بلند پروازی عدم محاسبه توانمندی‌ها و استعدادها از یک سو و

عدم درک ضعف‌ها و قدرت از طرف دیگر است.

در واقع انسان بلند پرواز به دنبال رسیدن به هدفی است که متحمل

کمترین تلاش شود و به دنبال گرفتن نتیجه‌ای بدون هزینه است.

بلند پروازی اگر با عقلانیت همراه شود می‌تواند سبب شکوفا شدن

استعدادهای وی برای رسیدن به مقاصد ارزشمند شود و در غیر این

صورت چون یک انسان بلند پرواز تحت تأثیر احساسات خود بوده

فقط در رویا و تخیلاتش به دنبال رسیدن اهداف و برنامه‌هایش می‌گردد.

آدمی موجودی است که با قوت و ضعف‌های فراوان که می‌تواند در

زمینه‌های استعدادهای نهفته خویش را شکوفا کند تا به خواسته قلبی

خود برسد اما برای کسب موفقیت، افزون بر تلاش، نیازمند به

استعدادها و توانمندی‌های خاص رشته مورد نظر است.

اگر چه یک انسان برای رسیدن به پیشرفت باید هدف‌های عالی و

مقاصد متعالی را در برنامه زندگی داشته باشد اما اگر این سیاست‌گذاری

و برنامه‌ریزی بدون اتخاذ واقعیت‌های موجود باشد وی به اهدافش نمی‌رسد.

چطوری باید در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) بلندپروازی کرد؟

 سه روش برای اینکه بتوانید بلند پروازی رابیاموزید

1.محیط را بسنجید

تعداد افرادی که از اهداف شما در زندگی حمایت می کنند،

چند نفر است یا اینکه آیا افراد بلندپرواز در اطراف خود دارید؟

اگر فکرتان به هیچکس نمی رسد، این یک مشکل است.

باید در جمع افراد بلندپرواز قرار بگیرید. آن ها به شما انگیزه

می دهند و به احتمال زیاد با وجود آن ها سریع تر به اهداف

خود می رسید.

جویا شوید که در کجا می توان افراد هم عقیده را بیابید.

چند مورد از آن مکان ها عبارتند از:

1.گردهمایی های آنلاین

2.گروه های پیشگام

3.نشست های گروهی

4. باشگاه های ورزشی

ظرف 14 روز آینده، حداقل یک فرد بلند پرواز را بیابید و با او

ارتباط برقرار کنید. همچنین کتابی در زمینه بلند پروازی مطالعه

کنید تا بلند پروازیتان اوج بگیرد. این کتاب می تواند کتابی الهام بخش،

کتابی جنگی یا بیوگرافی از موفقیت افراد باشد.

2.اهداف خود را وسعت بخشید

هدفی بی ثمر که سهل الوصول باشد را مد نظر قرار ندهید.

اگر درصدد کسب موفقیتی چشمگیر هستید، باید خود را وادار

به انجام کارهای سخت کنید. شاید تصور کنید که مد نظر قرار

دادن اهداف کوچک مهارپذیر، هوشمندانه است، حال آنکه اگر

اهداف بزرگی را در سر بپرورانید، احتمال اینکه به آن ها تحقق

بخشید بیشتر است. اهداف خود را یادداشت کنید. بدین ترتیب کاغذ

مرجعی دارید که باید از آن پیروی کنید. همین امروز هدفی والا

را در نظر گرفته و آن را یادداشت کنید و سپس ظرف همین هفته

حداقل یک گام به سوی تحقق آن بردارید.

3.منفی بافی ها را نادیده بگیرید

شاید این را زیاد شنیده باشد، اما حقیقت همین است.

ذهن شما شبیه یک اسفنج است، پس مهم است که بر اهداف

خود پافشاری کنید. این بدان معناست که به افکار منفی گوش ندهید.

این عدم گوش دادن به افکار منفی شامل خودتان نیز می شود.

گاهی خود ما بدترین منتقدان خودمان هستیم. هرگاه در صدد انجام

اقدامی جدید هستید، این را در نظر بگیرید.

در قسمت بعدی، نیز به ادامه همین مقاله می پردازیم، پس با ما همراه باشید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

بلند پرواز ی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) یکی از ملزومات

این دوران جهت شادی و نشاط می باشد که شرح و چگونگی آن در

مقاله بلند پرواز ی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) قسمت اول،

به آن پرداختیم.

                   
در این مقاله، لیست 40 فعالیت که می توان در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) جهت بلند پروازی از آن استفاده نمود، از مقاله

Top 40 life ambitions for over-65s آورده شده است.

با توجه به اطلاعات جدید، کوه نوردی، غواصی و یادگیری پرواز،

در میان پیشکسوتان(بازنشستگان) جزء بلند پرواز ی های جدید

گنجینه های نیروی انسانی می باشد.

بر اساس تحقیقات جدید، پیشکسوتان(بازنشستگان) بریتانیا در حال

رد کردن زندگی آرام به نفع زندگی های پر ماجرا هستند.

لیست فعالیت های جدید “هیجان انگیز” که توسط

YouGov و Centra Pulse تهیه شده در ذیل آمده است:

              
در اینجا بلند پرواز ی هائی برای زندگی بالای 60 سال آورده شده

است، لکن امکان اضافه کردن به این لیست وجود دارد، و شما

خواننده گرامی می توانید نظرات خود را در خصوص اضافه نمودن

به این لیست در بخش نظرات همین مقاله مرقوم فرمائید.

                
1. سفر به جهان

Saburo Shochi از ژاپن، که 106 سال دارد، رکورد جهانی

گینس را برای قدیمی ترین فرد جهان با استفاده از حمل و نقل عمومی

دارد. یک ماه برای استاد دانشگاه دانشگاه فوکوكا برای سخنرانی در

شش كشور و تقریبا 60 هزار کیلومتر سفر كرد.

2. خانواده تان را ببینید

3. برای زندگی تا 100 سال برنامه ریزی نمائید.

4. پرفروشترین رمان را بنویسید

                      

برتا چوب یکی از قدیمی ترین نویسندگان است که اولین کتابش

را در تاریخ 20 ژوئن 2005 و در سن 90 سالگی شروع نمود

و توانست در سن 100 سالگی، این رمان را که داستان اردوگاه

تعطیلات بلکپول بر اساس خاطرات خود بود را منتشر نماید.

5. خود را برای برنده شدن در قرعه کشی ها، آماده نمائید.


اوتوسیتر 85 ساله، که بعنوان یکی از قدیمی ترین برندگان قرعه کشی

بریتانیا نامش ثبت شد توانست با شرکت در قرعه کشی سال 2003

مبلغ 2.3 میلیون پوند به دست آورد

6. یک خانه جدید خریداری کنید

            
7. یک زبان جدید یاد بگیرید

8. برنامه ریزی جهت استقلال مالی در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) داشته باشید.

9. تبدیل شدن به یک پدربزرگ و مادربزرگ و استفاده از

موقعیت های آن.

10. یک بار دیگر تلاش نمائید در تیم های ورزشی مورد علاقه

خود بازی کنید.

11. خود برای خدمت به خانواده آماده نمائید.

12. یاد بگیرید که پرواز کنید

         

جیمز کالینز وارن، مسن ترین فردی است که مجوز پرواز را

در سن 87 سالگی در Vacaville کالیفرنیا در تاریخ

سپتامبر 2010 دریافت نمود.

13. یک ماشین کلاسیک بخرید

14. یاد بگیرید که یک ساز موسیقی جدید بنوازید

15. سرزمین های شمالی را ببینید

16. سفر با کشتی تفریحی را تجربه نمائید.

17. سعی در کاهش وزن خود داشته باشید.

18. سعی در انجام کارهای خیریه نمائید

19. یک چتر نجات پرش و یک اسکایدواید بگیرید.

Estrid Geertsen مسن ترین زن است که در پرش

ارتفاع 4000 متری و در سن 100 سالگی در دانمارک شرکت نمود.

20. کارهات رو یکدفعه انجام بده

21. یک باغ رویائی برای خود بسازید.

22. به دانشگاه بروید

قدیمی ترین فارغ التحصیل دانشگاه Allan Stewart است که

مدرک لیسانس حقوق را در 91 سالگی و در 214 روز دریافت

کرده است. او در سال 2006 از دانشگاه نیو انگلند، نیو سات ولز

استرالیا فارغ التحصیل شد.

23. با یک ماشین مسابقه رانندگی کنید

24. یاد بگیرید که شنا کنید

25. صعود به کوه را جزء برنامه های خود قرار دهید.

قدیمی ترین مرد برای صعود به قله اورست یوچیرو میورا است

که در تاریخ 23 مه 2013 در سن 80 سالگی 223 روز به قله

رسید. این سومین بار است که او این رکورد را حفظ کرده است:

او قبلا در سال 2003 و در سال 2008 به بالاترین نقطه زمین در

جهان به عنوان آخرین متقاضی در جهان رسیده است.

26. عاشق شوید

27. بالن سواری نمائید

اما کارول، پس از گذراندن یک ساعت پرواز طولانی در سراسر

ایاوا در ایالات متحده آمریکا در سن 109 سالگی و در 70 روز

در سال 2004 نام خود را به عنوان مسن ترین فرد بالن سوار ثبت نمود.

28. سفر کنید.

29. در پروازها، از بلیط های First Class استفاده نمائید.

30. چند روزی در دریا زندگی کنید.

31. ملاقات با یک فرد مشهور داشته باشید.

32. یاد بگیرید که نقاشی کنید

33. پرواز با هلی کوپتر را تجربه نمائید.

         

دونالد هینکل یک پرواز انفرادی را در سن 86 سالگی، و طی آموزش 6 ماه و 23 روز در فرودگاه کانتی اکسداوا، در میو، میشیگان، ایالات متحده آمریکا در سال 2012 انجام داد و نام خود را بعنوان مسن ترین خلبان هلی کوپتر به ثبت رساند.

34. پرواز با هواپیماهای Spitfire یا Lancaster را تجربه نمائید.

35. در یک سفر جاده ای طولانی مدت بروید

36. خانه خود را بازسازی کنید

37. یک شاهکار را رنگ کنید

        

مسن ترین هنرمند حرفه ای Moses Aleksandrovich Feigin

است که آخرین نمایشگاه خود را در سال 2007 در مجلس مرکزی

هنرمند در مسکو، روسیه و در سن 102 سالگی به مدت 199 روز

برگزار نمود.

38. یک مرحله از برنامه ریزی های اساسی زندگی خود را

به مرحله اجرا درآورید.

39. با قطار سریع السیر به نقاط مختلف کشور مسافرت نمائید.

40. پیشکسوتی(بازنشستگی) سودمند داشته باشید.

متن فوق، ترجمه مقاله

Top 40 life ambitions for over-65s است.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

               
آن را به دیگران نیز هدیه نمائید.

بزن پس کله سختی ها و کنارش بزن و بهترین امتیازها را بگیر

بزن پس کله سختی ها و کنارش بزن و بهترین امتیازها را بگیر

این جمله ای بود که در یکی از سخنرانی های تد از خانم برنه بران

شنیدم و ایشان در سخنرانی خود، جمله ای به کار برد که بعد از شنیدن

آن، به این فکر رفتم که این جمله دقیقاً برای عزیزان پیشکسوت

(بازنشسته) طراحی گردیده است.

البته بعضی از افراد عقیده دارند که زندگی در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) با سختی ها و دشواری هائی همراه است و عزیزان

گنجینه نیروی نیروی انسانی با این سختی ها، در بعد از اشتغال

خود، دست و پنجه نرم می نمایند.

اگر این فرض را بپذیریم که زندگی در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) با سختی هائی روبرو است، به معنای آن است که

  • در قبل از آن سختی وجود نداشته است و همه چیز گل و بلبل
    بوده است.
  • سختی ها همان سختی است، اما قوای ما، در دوران پیشکسوتی
    (بازنشستگی) تحلیل رفته، و از آن جهت است که سختی ها در
    این دوران، به صورت ویژه خودنمائی می نمایند.

دو جمله فوق، نماینده آن است که شخص پس از اینکه به مقام
شامخ، پیشکسوتی(بازنشستگی) مفتخر گردید، با مشکلات و موانعی
روبرو می گردد.

حال نحوه روبرو شدن با این مسائل، مشکلات و سختی ها، به

چه صورتی باید باشد؟

در این مقاله؛ نحوه روبرو شدن با سختی ها، را مورد بحث و

بررسی قرار می دهیم.

پیشنهاد می شود مقاله کیف خود را زمین

بگذارید را مطالعه فرمائید.

سختی ها در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

همانگونه که در بند قبل ذکر گردید، اگر فرض را بر وقوع سختی

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) قرار دهیم. به معنای آن است

که در قبل از آن هیچ گونه سختی مقابل ما نبوده است، یا به عبارتی،

هر مسئله ای را با توجه به درآمد و توان خود، به خوبی مدیریت

نموده و آن را مهار نموده و سختی را به آسانی تبدیل می نمودیم.

و در بند دوم، اینکه سختی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

و با توجه به کم شدن توان مالی، و قوای جسمانی، از لاک دفاعی

خود خارج شده و به بدن و زندگی ما حمله می نماید.

باز هم در این صورت، معنای آن این است که در دوران اشتغال،

عملاً به یاد دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) نبوده و سرمایه گذاریهای

لازم را جهت امور اقتصادی و سلامتی خود ننموده ایم و هم اکنون،

به صورت کاملاً بی دفاع در مقابل این حریف قدر، قرار گرفته ایم.

چرا باید بر سختی ها غلبه نمود؟

مشخص است، سختی ها، همیشه در زندگی وجود دارد، لکن

زمان های آن متفاوت است، و همین زمان، نیز میزان مقاومت و

توان ما چه از لحاظ مالی و چه از لحاظ سلامتی را تحت الشعاع

خود قرار می دهد.

اگر فرض را بر این بگیریم که سختی به هر صورت در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) به سراغ ما آمده است و ما اکنون چه آماده

مقابله باشیم و چه آماده نباشیم، باید با آن روبرو شده و چاره ای جز

زمین گیر نمودن آن نداریم. در غیر اینصورت، این مبارز، پشت ما

را به خاک می ساید.

پس از همین جا، بدانیم که پل های پشت سر خراب گردیده و راه

برگشتی وجود ندارد. چه آماده باشیم و چه آماده نباشیم، در هر

صورت نباید جا خالی نموده و اجازه دهیم که این هیولا، بتواند

زندگی و سلامتی ما را نابود سازد.

پیشنهاد می شود مقاله سن تنها یک عدد

است، را مطالعه نمائید.      

چطوری باید پس کله سختی ها بزنیم و کنار زده و بهترین

امتیازها را از آن خود نمائیم؟

بهتر است گریزی به خود قرآن داشته باشیم.

در آیه 5 و 6 سوره انشراح آمده است، ان مع العسر یسرا

در قدیم این آیه شریفه را بدین صورت معنا می نمودند که از پس

هر سختی آسانی است، لکن اگر کسی به زبان عربی کمی آشنائی

داشته باشید، می داند که مع، به معنای همراه است.

و این آیه به این معنا است که به همراه هر سختی آسانی نیز وجود

دارد، و تنها لازم است که با کمی جستجو، آسانی و راحتی آن را

یافته و از آن در جهت شادی، نشاط و سلامتی و راحتی خود استفاده

لازم را بنمائیم.

راه های مقابله با سختی:

در اینجا 8 راه برای مقابله با سختی ها در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) ارائه می گردد:

داشتن اعتماد به نفس:

مواجه شدن با مشکلات، مخصوصاً در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) جزء لاینفک کل زندگی به شمار می آید.

اغلب عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) در این دوران، سر در

گم شده و کلاف پیچ در پیچ مشکل، را بیشتر تاب داده و

گره کور می اندازند. و سعی در فرار از روبرو شدن با

سختی و مشکل می نمایند.

در این صورت، بهترین کار داشتن اعتماد به نفس و روبرو

شدن با سختی و مشکل است.

عدم واکنش بیش از حد:

واکنش بیش از حد، نه تنها سختی و مشکل را رفع نمی نماید،

بلکه آن را پیچیده تر نموده و در این حالت، گاهی اوقات منجر

به اتخاذ تصمیمات نادرست می گردد. زمانی که شما درگیر

احساسات شدید می شوید و در آن زمان برای موضوعی تصمیم

می گیرید، به سبب اینکه منطق در این تصمیم گیری دخیل نبوده

است، منجر به پشیمانی شما در زمان آینده خواهد گردید.

از این به بعد زمانی که با یک مشکل برخورد کردید از گرفتن

تصمیم در لحظات اول خودداری کنید و زمانی که آرام شدید به

حل آن بیاندیشید.

پذیرفتن واقعیت:

همه چیز را همان گونه که هست بپذیرید.

خیلی از افراد سعی می کنند تا اشخاص و یا وضعیت های موجودی

را که تحت کنترل آنها نیست، تغییر دهند و زمانی که نمی توانند به

هدف خود برسند، احساس بدبختی می کنند. سعی کنید با واقعیت

روبرو شوید و آنچه هست را بپذیرید، تا بتوانید راجع به آن به

درستی تصمیم گیری کنید.

دنبال مقصر نباشید:

بعضی از افراد عادت دارند تا اشتباهات خود را به گردن دیگران

بیاندازند و دیگران را مسئول مشکلات پیش آمده برایشان تلقی کنند.

بهتر است به جای اینکه انگشت اتهام را به سوی دیگران نشانه روید،

به اصلاح اعمال خود بپردازید. مقصر دانستن دیگران تنها باعث

پراکنده شدن افراد از دور شما می شود.

               

خود را به نتایج وابسته نسازید:

سعی کنید تا به نتایجی که در زندگی تان می بینید، وابسته نباشید.

به خاطر داشته باشید که هر شخص سلیقه ای مختص به خودش را

دارد و ممکن است او مخالف عقاید شما باشد. زمانی که کاری را در

زندگی انجام می دهید، توقع نداشته باشید تا همه جریانات بر وفق

مراد شما باشند.

ساده بیندیشید:

زمانی که شما در رابطه با یک وضعیت و یا یک واقعه بیش از

حد فکر می کنید، موجب می شود تا شما نسبت به همه چیز و همه

کس قضاوت کنید. همچنین بیش از حد فکر کردن راجع به یک

مشکل سبب می شود تا شما اوقات سختی را سپری کنید و به جای

دست به کار شدن و رسیدن به هدفتان، در پله اول درجا بزنید.

این موضوع بیش از هر چیزی شما را نا امید خواهد کرد.

هیچ چیز دائمی نیست:

در طول مدت زندگی، تغییرات جزو اجتناب ناپذیر آن محسوب

می شوند. این شمایید که باید با آنها کنار بیایید. بسیاری از افراد

از تغییر فرار می کنند و در مقابل آن مقاومت می نمایند.

این موضوع به این سبب است که تغییر آنها را از راحتی شان

برای مدتی خارج می نماید.

ممکن است شما با آنها شاد و یا غمگین باشید، ولی پس از مدتی

در خواهید یافت که آنها دائمی نیستند. پس بهتر است تلاشتان

را برای پرورش ذهن به منظور حفظ آرامش در این مقاطع

از زندگی بکنید.

عدم مقایسه اصل زندگی خود با ویترین زندگی دیگران:

یکی از کارهای مشکلی که پیش رو دارید، مقایسه نکردن خودتان

با دیگران است. ولی هرچه بیشتر این کار را انجام دهید،

از زندگی بیشتر نا امید خواهید شد. افراد زیادی هستند که از

شما موفق تر بوده اند و کارهای بهتری در زندگی شان

انجام داده اند. ولی این شمایید که داستان زندگی و موفقیت

خودتان را رقم می زنید.

امیدوارم از این به بعد، دیگر هیچ مشکل و سختی نتواند

شما را از مسیر منحرف نماید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

بجای بیمارستان به بهبودستان برویم:

بجای بیمارستان به بهبودستان برویم:

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) بهینه است که بجای رفتن به بیمارستان

به بهبودستان برویم.


و بجای اینکه از داروهای شیمیائی و … استفاده نمائیم،

از داروهای ذاتی داخل بدن خود استفاده نمائیم.

شاید این جملات برای شما، بسیار جای تعجب داشته باشد،

لکن از زمانی که در این حوزه وارد شدم، بسیاری از

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) را یافتم که نیاز به بیمارستان

نداشتند، بلکه تنها نیاز به بهبودستان دارند و باید خود را

بازسازی روحی نمایند تا بتوانند مجدداً به زندگی خود بازگردند.

پیشنهاد می شود، مقاله جوان بودن قلب در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) را نیز مطالعه نمائید.

بیمارستان چیست؟


بیمارستان در لغت نامه دهخدا به شکل ذیل تعریف شده است:

خانه وعمارتی که سلاطین در بعضی شهرها بسازند و بیماران

را آنجا طبیب دیوانی معالجت نماید و آن را بیمارسان و مارستان نیز گویند.

بهبودستان چیست؟


بهبودستان را با توجه به معنی بیمارستان می توان خانه و عمارتی

نامید که افراد در آنجا، بجای استفاده از داروهای شیمیائی و ..

از تکنیک های مخصوص استفاده نموده و خود را مجدداً بازسازی

می نمایند و سلامتی و شادابی خود را باز می یابند.

مقاله قایق زندگی را نرم و سبک به جلو برانیم را نیز مطالعه نمائید.

چرا بهبودستان در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) مهم است؟


 همه کادر پزشکی اعتقاد دارند، که هر داروی شیمیائی،

اثرات غیر نیز دارد.

          
با استفاده از هر داروی شیمیائی، شاید یک گوشه از بدن، یا بیماری

مخصوص به آن مرتفع گردد، لکن مشخصاً به نواحی دیگر بدن،

آسیب و زیان می رساند.

                 
به همین خاطر است که پیشنهاد این است که بجای اینکه تا گوشه ای

از بدن، دچار درد میگردد، به بیمارستان و پزشک مراجعه نمائید،

بهینه است که از داروهای ذاتی در داخل بدن، با استفاده از تحرک و

تغییر روحیه استفاده نمائیم و اجازه ندهیم که داروهای غیر داخل بدن گردد.

خبر خوش در خصوص بهبودستان.


حدود سه هفته پیش با پدری مواجه شدم که با عصا، و به کمک

اطرافیان اقدام به حرکت می کرد و زمانی که از وی جویای

احوالش شدم، اعلام نمودند که چند تا از پزشکان، دیسک کمر

او را تشخیص و به او پیشنهاد عمل جراحی را نمودند.

           
بعد از حدود 45 دقیقه صحبت با ایشان و اهداء کتاب الهی پیر شی،

به این پدر گرامی، ایشان قول دادند که کتاب را مطالعه و در جهت

سلامتی خود گام بردارند.

             
جالب اینکه در شب گذشته که از اقوام ایشان جویای حالشان بودم،

متوجه شدم که از همان شب، تصمیم جدی برای تغییر سبک زندگی

خود گرفته است و از فردای همان روز، اقدام به رفتن به استخر و

آب درمانی نموده است.

               
و اعلام داشتند که در حال حاضر علاوه بر اینکه عصای خود را

کنار گذاشته است، بلکه درد کمر ایشان نیز به مراتب بهتر گردیده است.

           
البته این خبر باعث خوشحالی بیش از حد من شد، که یک گنجینه

نیروی انسانی دیگر، نیز مجدداً به زندگی بازگشته و می توان از

تجارب و اندیشه های این عزیز پیشکسوت(بازنشسته) استفاده لازم

را ببریم.

چگونه می توان در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) به بهبودی

دست یافت؟

بهبودی فرد، زمانی که به پزشک مراجعه می نمایند، بیشتر جنبه

روانی دارد، تا جنبه های شیمیائی، زیرا تا فرد، دارو را بعنوان

درمان کننده قبول ننماید، هیچ درمانی نمی تواند، بر اوضاع جسم

مسلط گردد.

                  
ما در همین جا، می خواهیم از همین شیوه برای بهبودی استفاده نمائیم.

           
به قول استاد علیرضا سلیمی، که فرمودند بدن انسان، خود یک

کارخانه تولید داروی شبانه روزی است، کافی است دقیقاً مثل زمانی

که نیاز به داروی فیزیکی داریم، آدرس داروخانه های شبانه روزی

و داروخانه های اطراف محل سکونت را به خوبی در ذهن خود نگاه

میداریم، همانگونه در زمان بیماری و نیاز، بدانیم چگونه و از چه

قسمتی، داروی مورد نیاز خود را تأمین نمائیم.

            
کافی است در زمان بیماری، و نیاز به داروی داخلی، فقط شروع

به تحرک و فعالیت نمائیم، تا بدن خود بصورت اتوماتیک، اقدام

به تولید و ارائه داروی مورد نیاز بدن نماید.

              
بله به همین سادگی امکان پذیر است، کافی است که بخواهیم.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

         
آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

اولویت های شما در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

اولویت های شما در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

اولویت های دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) می تواند مشخص کننده

رفتارهای ما در این دوران پرفراز و نشیب باشد.

پس از سالها توانستم شماره ای از ایشان که یک زمانی به عنوان

همکار بودیم، دریافت نمایم و پس از آنکه در یک فرصت مناسب

با ایشان تماس گرفتم، متوجه شدم که ایشان تمام وقت خود را صرف

رسیدگی به نوه های خود نموده است و دیگر فرصتی برای کارهای

دیگر و رسیدگی به کارهای روزمره خود ندارد.

به نوعی میتوان گفت که کارهای روزمره ایشان در کارهای نوه

ایشان خلاصه می شد.

آن جا بود که متوجه شدم که ایشان هم مثل هر یک از عزیزان

پیشکسوت(بازنشسته) که برای خود اولویت دارد،

اولویت خود را بر روی کارهای نوه قرار داده و کارهای نوه ایشان

در درجه اول برای انجام وجود دارد.

ما انسان ها در زندگی اولویت های مختلف بسیاری داریم که براحتی

اولویت های واقعی زندگی مان را فراموش می کنیم. و این فراموشی

مخصوصاً در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) می تواند مسائل و

مشکلاتی را برای ما در این دوران به همراه داشته باشد.

ما در این مقاله سعی داریم به این مقوله بپردازیم.

با ما همراه باشید.

پیشنهاد می شود مقاله ثبت لحظات در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

را نیز مطالعه نمائید.

اولویت چیست؟

اولویت در لغت نامه دهخدا به معنای برتری و رجحان و تفوق

و افضلیت و سبقت و تقدم تعریف شده است.

و آن کارهایی است که بر دیگر کارهای مقدم است و باید ابتدا

این کارها انجام شود، و اگر فرصت و وقت و حوصله ای باقی

ماند، بقیه کارها انجام می شود.

چرا اولویت ها در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) مهم است؟

اولویت بندی درست و صحیح در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

بسیار مهم و حیاتی است، زیرا که اگر در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی)، اولویت بندی بصورت کامل و آن چیزی که باید

باشد، انجام نشود، می تواند علاوه بر سبک زندگی، حتی در

بعضی مواقع بر سلامتی، شادی و نشاط ما نیز در این دوران

اثر بگذارد.

همکار سابق پیشکسوت(بازنشسته) که در اول مقاله به ایشان

اشاره شد، اولویت اول خود را نگهداری از نوه تعریف و بر

آن اصرار دارد.

البته امیدوارم که بقیه موارد ضروری زندگی که در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) مهم است نیز فراموش ننموده باشد

و پس از نگهداری از نوه، و فراغت از آن، به کارهای دیگر

نیز رسیدگی نماید.

چطوری اولویت های اصلی زندگی مان را در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) تعیین نمائیم؟

بر اساس تحقیقاتی که بانک مرکزی امریکا مریل لینچ با

Age Wave انجام داد و بر روی عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)

بررسی هائی بعمل آورد و رفتار آنها را مورد تجزیه و تحلیل

قرار دادند، به هفت اصل اولویت زندگی را که برای پیشکسوتان

(بازنشستگان) امروز مهم تر است دست یافتند که عبارتند از:

بهداشت، خانه، خانواده، کار، مالی، و اوقات فراغت.

با افزایش متوسط عمر، مسائل بهداشتی نیز رو به افزایش است.

پیشنهاد می شود مقاله پیشکسوتان(بازنشستگان) را در سختی ها

بشناسید را مطالعه نمائید.

چه چیزهائی در این دوران برای ما مهم است؟

بهداشت در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

با توجه به تحقیقات انجام شده، 81 درصد از گنجینه های نیروی

انسانی، سلامت را مهمترین عنصر برای شادی در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) دانستند.

خانه در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

با افزایش طول عمر و آزادی بیشتر، جای تعجب نیست که

بسیاری از پیشکسوتان(بازنشستگان) تلاش می کنند تا خانه

خود را بزرگتر و شیک تر نمایند.

و سعی می کنند که از وضعیت مالی خود پیش بینی دقیق داشته

باشند و بدانند که از لحاظ اقتصادی و با توجه به هزینه های

زندگی، در حال حرکت به جلو هستند یا متوقف شده اند.

خانواده در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

با توجه به شرایط آب و هوایی چالش برانگیز در چند سال گذشته،

تعجب آور نیست که بسیاری از پیشکسوتان(بازنشستگان) حمایت

مالی خود را به عزیزان خود گسترش داده اند. با این حال، چنین

تمایل به کمک به اعضای خانواده یک خطر پنهان در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) است و می تواند امنیت مالی پیشکسوت

(بازنشسته) را خود را درازمدت مورد تهدید قرار دهد.

و بیشتر این کمک ها مالی، به اعضای خانواده از جمله:

کودکان بالغ، والدین، نوه ها، خواهر و برادر، و یا دیگر

بستگان تعلق گرفته است.

کار در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

یکی دیگر از اولویت ها در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

مربوط به تمایل عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) به ادامه کار می باشد.

هر یک از گنجینه های نیروی انسانی با توجه به واقعیت ها و

نگرش ها، نسبت به کار و جهت بهبود وضعیت اقتصادی خود،

همچنان تمایل دارند که در کاری مشغول به فعالیت باشند و از

آن محل درآمد داشته باشند.

و یا بسیاری از گنجینه های نیروی انسانی نیز در حال برنامه ریزی

برای کار در طول دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) هستند.

و تقریباً نیمی از عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) فعلی در حال

حاضر مشغول کار می باشند.

وضعیت اقتصادی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

در دهه های گذشته، “ثروتمند شدن” و “پیشکسوتی(بازنشستگی)

پیش از موعد” اغلب به عنوان پیشکسوتی(بازنشستگی)

ایده آل مطرح شد

امروزه، پیش از پیشکسوتی(بازنشستگی) و پیشکسوتان(بازنشستگان)

بیش از هفت برابر بیشتر احتمال دارد که هدف مالی خود را

چنین بیان کنند:

“صرفه جویی به اندازه کافی برای صلح مالی از ذهن”

در مقابل “جمع آوری ثروت به همان اندازه که ممکن است”.

اوقات فراغت در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی):

بر اساس تحقیقاتی که توسط بانک مرکزی آمریکا انجام شد،

مشخص شد که پیشکسوتی(بازنشستگی) فرصت های جدیدی را

به وجود می آورد که می تواند به طور مثبت در جهان تاثیر بگذارد.

پیشکسوتان(بازنشستگان) امروز در موقعیتی هستند که سهم قابل

توجه و پایدار داشته باشند و میراث خود را تعریف کنند.

ما اعتقاد داریم که ما شاهد رشد بزرگتر کمک به جامعه در

راه های جدید و معنی دار هستیم.

بر اساس همین تحقیقات مشخص شد که با صرف زمان بیشتر،

صرفه جویی و مهارت های لازم برای کمک به سازمان های

خیریه و علل آنها مورد توجه قرار می گیرد.

 65% پیشکسوتان(بازنشستگان) در این تحقیقات معتقدند

دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) بهترین زمان برای زندگی است.

کسی که چرایی قدرتمندی داشته باشد با هر چگونگی خواهد ساخت.

چشم انداز مرحله پیشکسوتی(بازنشستگی) را با تغییر در اندیشه خود تغییر دهید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود هدیه نمائید.

آهنگ زندگی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

آهنگ زندگی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

آهنگ زندگی هر فرد در طول زندگی، ریتم خاص و نوای

بخصوصی دارد و هر فرد برای زندگی خود آهنگی را در

نظر گرفته و برنامه ریزی می نماید.

و این برنامه ریزی از زمان تولد تا زمان مرگ و نیستی، ادامه دارد.

گاهی اوقات، و بعضی شرایط، این برنامه ریزی دچار نوسان و

تغییر می گردد.

فرد در زمان اشتغال ریتم و آهنگ خاصی برای زندگی خود در نظر

می گیرد و این ریتم و آهنگ در زمانی که فرد به درجه پیشکسوتی

(بازنشستگی) وارد می شود، نیز پس از تلاطم چند وقته، مجددا،

ریتم و آهنگ خاصی را دنبال می نماید.

حال این آهنگ و ریتم چیست؟

با ما همراه باشید.

چرا مقاله  هدف در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) را مطالعه نمی نمائید.      

آهنگ زندگی چیست؟

صدای بچه، صدای خنده، صدای گریه، صدای ناله، صدای آب،

صدای باد، صدای باران، صدای راه رفتن روی برگ درختان ،

صدای صحبت های بین افراد یک خانواده و ….

این صداها و نواها، همگی آهنگ های زندگی و ریتم های زندگی

می باشند که هر فرد و انسانی در طول زندگی خود، به تناسب

زندگی خود از هر کدام از آنها به مقدار برنامه ریزی شده توسط

خودش استفاده و سود می برد.

اگر هر یک از این صداها، دچار کاهش یا افزایش شود، ریتم و

آهنگ زندگی نیز دچار تغییراتی خواهد شد.

بعضی از افراد دوست دارند که هیچ تغییری در هیچ یک از

صداها و نواها در طول زندگی رخ ندهد، و برخی دیگر، چالش

و تغییر را با تمام وجود خواهانند و در صدد تغییر هر یک از

شاخص های زندگی خود، از جمله آهنگ و ریتم زندگی خود

هستند.

پیشنهاد می شود مقاله ارتباط در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.              

چطوری آهنگ زندگی را در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

همچنان ملائم و یکنواخت نگه داریم؟

حال که معنای آهنگ زندگی را بررسی نمودیم، بر آنیم که

چگونه این آهنگ را همچنان بصورت ملائم و یکنواخت برای

خود و اطرافیان خود داشته باشیم، و متأسفانه مثل بعضی از

گنجینه های نیروی انسانی که بصورت کامل، این آهنگ و

ریتم را خاموش می نمایند تا استراحت نمایند، نباشیم و بدانیم

که این ریتم و آهنگ، همان زندگی است.

نکات بسیاری تا کنون در مقالات متعددی جهت استفاده بهینه

از اوقات این دوران و نیز کتاب الهی پیر شی آورده شده است،

لکن به بعضی از نکات آن مجدداً اشاره میگردد:

  • داشتن هدف در زندگی یکی از اصول اصلی برای داشتن
    آهنگ زندگی می باشد، زیرا زمانی که هدف داشته باشید،
    مجبور به کوک کردن ساز خود، و نواختن آهنگ و نوای
    مخصوص به آن هدف هستید.
  • ورزش: یکی دیگر از ابزارهای لازم برای فعال بودن
    در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) و در نتیجه، داشتن
    آهنگ ملائم و یکنواخت در این دوران، ورزش می باشد
    که پیشنهاد می گردد، حداقل روزی 30 تا 40 دقیقه این
    فعالیت را برای خود برنامه ریزی نمائید.
  • عشق به خود: این مطلب از مهمترین اصولی است که هر
    فرد می تواند در زندگی خود، داشته باشد، زیرا با وجود این
    عشق، دیگر زمانی را برای سکوت محض در زندگی
    اختصاص نخواهد داد، و همیشه آهنگ و نوائی در زندگی برپاست.
  • عشق به اطرافیان: بعد از عشق به خود، انگیزه دیگری
    که می تواند، آهنگ زندگی را مستدام نگه دارد، عشق به
    اطرافیان و خانواده می باشد.
  • جشن گرفتن مناسبت های مختلف: می تواند شادی ساز زندگی باشد.
  • بخشیدن کسانی که به شما ظلمی نموده اند: این یکی از
    بزرگترین مرتبه های انسانیت و لطفی است که هر فرد
    می تواند در حق خود و فردی که ستم نموده است، داشته باشد.
    و با داشتن چنین مرتبه ای، می توان آهنگ خوش آن زندگی
    زیبا را از راه دور نیز تجسم نمود.

اگه تو زندگی یکی از سیم های سازت پاره شد،

 آهنگ زندگیت رو اون جوری ادامه بده

که هیچ کس نفهمه به تو چی گذشته ،

حتی اونی که سیم رو پاره کرده..!

اگر این مقاله برای شما سودمند بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

الهی پیر شی، دعای بزرگترها در حق بقیه است.

الهی پیر شی، دعای بزرگترها در حق بقیه است.

بارها و بارها، زمانی که بزرگترها میخواهند برای کسی دعا نمایند،

میگویند: الهی پیر شی. این دعا در برای جوانان، معنی واضحی ندارد،

و جوان­ها نمی­دانند که پیر شدن یعنی چه؟ و شاید بعضی از آنها مثل

یکی از رفقایم، میگفت “من از هیچ چیز نمی ترسم، الا از پیری”.

اما اگر الان میتوانستم به ایشان دسترسی داشته باشم، میگفتم که اگر

بتوانی زندگی متعادلی داشته باشی و امید به زندگی داشته باشی،

پیر شدن، میتواند همراه با داشتن تجربه های گرانبها، نشاط و شادی

و سرگرمی به همراه داشته باشد.

بچه که بودم بزرگترها همیشه این دعا روی لبشان بود که

«الهی پیر شی!» آن موقع تعجب می‌کردم که چرا این دعا؟

چرا باید دعا کنیم که کسی پیر شود؟ بعدا فهمیدم که منظورشان

از پیری، عمر دراز است

به هرحال قرار نیست تا ابد جوان باشیم. پدر(110 ساله) هم همیشه

خمیده نبود. روزی روزگاری مثل بقیه جوان بود.

           

شاید سرحال‌تر از بقیه جوانها. در کار خدا نمی‌شود دخالت کرد،

ولی واقعا از پیر شدن به معنای «ضعیف شدن و زمین‌گیر شدن»

باید ترسید، و باید راهکارهائی را انجام داد که به این وضعیت دچار نشد.

پیشنهاد می شود، مقاله الماس ابدی است را

مطالعه فرمائید.

الهی پیر شی، دعاست یا نفرین؟

در اینجا، ما دقیقاً پیر شدن را می­خواهیم، اما نه “ضعیف شدن”

و “زمین گیر شدن”، که اگر چنین باشد، هیچ بنی بشری، منتظر

چنین پیری نمی­باشد، پیری که دست­گیر اطرافیان باشی و تمام

اطرافیان گریزان(بعلت ضعف و زمین گیر شدن) باشند.

ما می­خواهیم شخص در زمانی که حکم پیشکسوتی(بازنشستگی)

را دریافت نمود، با کوله باری از تجربیات به شادی و نشاط همراه

با سلامتی کامل خود در این مسیر ادامه دهد. همانگونه که

نمونه­هائی از آنها را قبلاً عنوان نموده­ام.

پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

استراحت بدون دغدغه تنها تعریفی است که می­توان از پیشکسوتی

(بازنشستگی) داشت، اصلی که امروز به واقع برای قشر پیشکسوت

(بازنشسته) ما، غریبه­ای بیش نیست.

اگر شخصی در 20 سالگی وارد اداره شود، حدوداً در سن 50 سالگی

به سن پیشکسوتی(بازنشستگی) می­رسد، یا هر سنی که وارد شود،

تا سن 60 سالگی نهایتاً می­تواند در اداره بماند، و بعد از 60 سالگی

را دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) می­نامند. این دوران را نیز می­توان

به دو دسته تقسیم نمود:

  1. پیشکسوت(بازنشسته) جوان( 60-75) سال
       
  2. پیشکسوت(بازنشسته) پیر (75 سال به بالا)

و اینکه شخص بعد از پیشکسوتی(بازنشستگی) تا چند سال دیگر

در این دنیا بماند، مشخص نیست.

و آیا باید برای دوران بعد از پیشکسوتی(بازنشستگی) برنامه­ای

داشته باشیم، یا خیر؟

البته تعدادی از افراد، با نگاه بدبینانه­ای که به پدیده پیشکسوتی

(بازنشستگی) دارند، این دوران را، دوران به اصطلاح با

زن نشستن در خانه تفسیر می­کنند، و اگر فرد، از خانم های

بزرگوار باشد، حتماً با مرد نشستن در خانه تفسیر می شود.

متأسفانه این فکر در ذهن تعدادی از این عزیزان جای گرفته است.

و به محض دریافت حکم پیشکسوتی(بازنشستگی)، احساس می­کنند

که دیگر دوران کار و سودمندی تمام شده است. و دنیا و زندگی

برایشان به پایان رسیده است.

با دریافت این احساس منفی و پوچی، افسردگی که اولین مهمان

ناخوانده بدن است، به بدن وارد گردیده و با خود بقیه مهمان های

ناخوانده ناصواب دیگر را نیز، وارد بدن می­نماید.

در این سنین معمولاً فرزندان، بالغ گردیده و هر کدام به دنبال

زندگی خود می­روند و دیگر امکان توجه کردن به والدین خود

را ندارند.

حال که این قشر خوب و با تجربه و زحمتکش، از طرف بعضی

از ادارات و دولت، به فراموشی سپرده شده­اند، و جو ناسالم جامعه

نیز به شایعات در خصوص پیشکسوتان(بازنشستگان) دامن میزند،

بر خود واجب میدانیم که با یاری و مدد از پیشکسوتان(بازنشستگان)

گرامی، فکری به حال افزایش شور و نشاط همراه با سلامتی در این

دوران نمائیم. و زندگی دوم خوب و لذت بخشی را برای خود خلق

نمائیم و دعای دیگران در حقمان(الهی پیر شی) معنی واقعی پیدا نماید.

مقاله سن تنها یک عدد است را از دست ندهید.           

الهی پیر شی با همکاری و همراهی خود شما:

در این راه، همراهی شما دوستان عزیز را خواستارم. هیچکس را

به زور نمی­توان خوشبخت نمود. فعالیت­ها و برنامه­های ذکر شده

در این سایت، تا زمانی که اجرا نشود، قابل قضاوت نخواهد بود.

ما هدف­مان را رسیدن به حداقل سن 100 سالگی شاد و موفق

قرار دادیم.

برای اینکه به این مقصود نائل شویم، این راه را به دو نیم راه

تقسیم نمودیم. یکسری از فعالیت‏ها باید در قبل از رسیدن به این

دوران(زمان اشتغال) برنامه ریزی و انجام شود، یکسری اقدامات

نیز بعد از رسیدن به این دوران و در این دوران باید برنامه ریزی

و به عمل درآید.

بر اساس آمار موجود، امید به زندگی در حال حاضر، حدود 75 سال

است، و بر اساس تحقیقات به عمل آمده، بواسطه پیشرفت تکنولوژی،

برآوردها حاکی از افزایش امید به زندگی تا 200 سال، در سال

1400 دلالت دارد. ما به صورت خیلی بدبینانه، امید به زندگی تا

100 سال را مدنظر قرار داده و برای داشتن زندگی خوب پس از

پیشکسوتی(بازنشستگی) و شروع زندگی دوم و وقت­های اضافه

زندگی و رسیدن به پیری بانشاط و سالم، برنامه­ریزی می­نمائیم.

ضمناً الهی پیر شی، نام کتابی  است که در

خصوص ارائه راه کارهای ساده، برای داشتن زندگی

شاد، با نشاط و سالم در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

به رشته تحریر در آمد است، که می توانید آن را از اینجا

 تهیه نمائید.           

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

الماس ابدی است.

الماس ابدی است.

الماس استعاره عشق، استقامت و مقاومت است.

چند روز پیش با یکی از عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) مشغول

صحبت بودم و ایشان با وجودی که سن 67 را تجربه می نمود،

از آماده شدن برای رفتن از دنیا و به پایان رسیدن عمرش می گفت

و از اینکه دیگر نه امیدی به زندگی دارد و نه زمان، فرصت این کار

را به او میدهد.

اینکه تا چه سنی در این دنیا باشیم یا نباشیم، شاید به موارد متعددی

مربوط می شود، که سن در بین آن موارد، از ارزش بسیار پائینی

برخوردار است. زیرا سن نیست که زمان رفتن یا ماندن را در این

دنیا مشخص می نماید.

و بحث دیگر اینکه چرا در این سن امیدی به زندگی برای ایشان وجود

ندارد، آن بحث دیگری است؟

ما در این مقاله می خواهیم این مورد را بحث و بررسی نمائیم.

پس با ما همراه باشید.

پیشنهاد می شود، مقاله آیا بازنشستگی، سقوط به دره افسردگی است

را نیز مطالعه نمائید.

الماس چیست؟

الماس کانی کمیاب و طبیعی است که از کربن تشکیل شده است.

به لحاظ شیمیایی اتم های آن با پیوند کووالانسی که قویترین پیوند

اتمی است به هم متصل شده است.

این ساختار پیوندهای یکنواخت و متراکم و ساده باعث تشکیل

سخت ترین و بادوام ترین موادی شده که تا کنون شناخته ایم.

این تعریفی است که از الماس شده است و به آن به چشم سخت ترین

و بادوام ترین مواد نگاه می شود.

چرا به پیشکسوتان(بازنشستگان) الماس می گوئیم؟

از زمانی که شروع به تحقیق و تفحص در این موضوع نمودم، و با شناختی

که از این عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) پیدا نمودم، به این باور هستم که

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) نیز به مانند الماس، سخت و بادوام هستند،

اما تنها و تنها یک شرط برای آن وجود دارد و آن باور خود گنجینه های

نیروی انسانی است که باید به این باور من اعتقاد داشته باشند.

بارها و بارها، عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) ای را مشاهده نموده که

همچنان کوه استوار و پابرجا و چنان تکیه گاه خود و اطرافیان خود هستند

که امیدوارم صدها سال، به زندگی پربار خویش ادامه دهند.

در مقاله سن تنها یک عدد است، اعلام داشته ام که سن نمی تواند

ملاک و معیار خوبی برای سالهای عمر باشد، تنها نشان دهنده یک

عدد است که می تواند بی ارزش باشد.

عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) با استفاده از تجربه، تخصص و مهارت

خود، توانائی بازنمودن گره های کوری از زندگی خود و اطرافیان خود

دارند که هیچکس حاضر نیست آنها را بگشاید.

پس بنابر این، به این نتیجه می رسیم که عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)،

الماس هائی هستند که  سخت و با دوام می باشند، و باید به

این باور برسند که می توانند تا لحظه آخر عمر خود، که زمان آن مشخص

نمی باشد، به فعالیت های فکری، جسمی و حرکتی خود ادامه دهند.

              

مانند آن پیشکسوت(بازنشسته) ژاپنی که تا سن 83 سالگی، از اینکه پای

خود را به آب بزند، وحشت داشته و در 90 سالگی شروع به آموزش شنا

می نماید و در 100 سالگی مدال طلای المپیک را از آن خود می نماید.

چطوری می توان مثل الماس، ابدی شد؟

تمام راه ها، برای رسیدن به موفقیت و رسیدن به ارزشهای والای انسانی،

تنها با یک باور شروع شده و با یک تغییر بسیار ساده و کوچک ادامه می یابد.

کافی است که از خواص الماس با اطلاع گردیم از جمله:

تقویت انرژی های درونی:

این خاصیت به خوبی در عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) که به توانائی

و تجربه و مهارت خود اطمینان دارند، کاملاً مشاهده می گردد. و به

راحتی انرژی های درونی خود را بصورت مداوم افزایش داده و افزایش

این انرژی باعث انتقال آن به اطرافیان نیز می گردد.

از بین بردن تردید، دودلی و بی ثباتی:

این خاصیت از آن خاصیت هائی است که متأسفانه در عرف،

به اشتباه، و بر خلاف این خاصیت به عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)

اطلاق می شود.

گنجینه های نیروی انسانی، با اتکا به معلومات و تجربیات گرانبهای

خود، در مورد حل مسائل، دیگر تردید و دودلی ندارند و به خوبی

می توانند بسیاری از مسائل را با دیده بصیرت و دانائی بنگرند و در

جهت بهترین راه کار ممکن، ارائه طریق نمایند.

تحرک و شادابی و افزایش عزت نفس

بسیاری از عزیزان گنجینه های نیروی انسانی هستند که به گفته های

غلط جامعه که در خصوص عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) وجود دارد،

کوچکترین اعتنائی نداشته و همواره به تحرک و شادابی خود ادامه

می دهند، مصداق این عزیزان را می توانید در مسابقات ورزشی که

توسط خدمتگزاران صندوقهای بازنشستگی کشور و یا صندوق های

بازنشستگی ادارات و سازمان ها برگزار می گردد، مشاهده نمائید.

– گذاشتن الماس بر روی مرکز بدن و چاکراها باعث رفع مشکلات

و ناراحتی دستگاه گوارش و مسمومیت ها و تقویت معده و روده و

از بین بردن بیماری میشود.

دقیقاً این خاصیت الماس در عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) مستتر است

و عزیزان گنجینه نیروی انسانی با بودن در جمع ها، بصورت منابع انرژی

مثبت در خانواده ها(با توجه به دستورات اکید اسلام) و نیز با یافتن و

ارائه بهترین راه کارها، به رفع مشکلات و ناراحتی ها کمک شایانی نمایند .

و در خصوص بیماری ها نیز با وجودی که هر یک، حداقل تعداد فرزندانی

را تربیت و به جامعه تحویل داده اند، تجربه مبارزه با بیماری ها را به خوبی

داشته و در زمانی که جوانترها با کوچکترین بیماری، روحیه خود را می بازند،

با ارائه نسخه های گیاهی و درمان های سنتی می توانند در جهت درمان نیز

مفید واقع گردند.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

اعمال بد دیگران در گذشته در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

اعمال بد دیگران در گذشته در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

اعمال بد دیگران در مواجه با ما، همیشه وجود داشته و وجود خواهد

داشت، لکن آن چیزی که بسیار مهم و حیاتی است، نحوه برخورد ما

با این اعمال چه در گذشته که اتفاق افتاده و چه در حال، که تنها

خاطرات آن به جای مانده است، می تواند یکی از شاخص های اصلی

آرامش ما را رقم بزند.

چندی پیش در حال گذر از محلی، به یکی از همکاران سابق مواجه شدم 

که پیشکسوت(بازنشسته) شده بودند و ایشان در گفتگوهای خود،

از عملکرد افرادی نام می برد که در 20 سال گذشته رفتارهائی را

با این عزیز داشته، و ایشان از آن رفتارها با ناراحتی، یاد می کرد.

در زمان یادآوری خاطرات گذشته توسط این همکار پیشکسوت(بازنشسته)

اوج غم و ناراحتی را در چهره این گنجینه نیروی انسانی درک نمودم و

در زمانی که از اوضاع وی جویا شدم، متوجه شدم که ایشان در حال

مبارزه با بیماری سرطان نیز می باشد.

آیا واقعاً ما باید خاطرات بد، و اعمال بد افراد در گذشته را باید همیشه

به همراهمان داشته باشیم؟

فکر کردن به این اعمال بد، چه آینده ای در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) برای ما رقم می زند؟

به چه طریق می توانیم از افکار را از سرخود بیرون نمائیم؟

در این مقاله بر آنیم که به این سئوالات و سئوالات دیگر که در

خصوص گنجینه های نیروی انسانی مطرح است، پاسخ داده و

آن را مورد بررسی قرار دهیم.

پیشنهاد می شود، مقاله یاد آوری خاطرات بد در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.

اعمال بد دیگران چیست؟

اعمال بد به کلیه اعمال و رفتارهای دیگران که در گذشته بر ما وارد

شده است، که یا به واقع بد بوده و یا اینکه در نظر ما بد جلوه نموده

است و به هر صورت موجبات رنج و ناراحتی ما را فراهم نموده باشد.

اعمال بد، می تواند رفتار باشد، یا گفتار یا عملکردی که به صورت

مستقیم یا غیر مستقیم، اجازه دادیم، که افکار و احساسات ما را مورد

آسیب قرار دهد.

همانگونه که در تعریف بالا به آن اشاره نمودیم، اعمال هر فردی،

در صورتی می تواند بر ما آسیب برساند که ما این اجازه را به آنان

بدهیم که بتوانند بر ما اثر داشته باشند، ولی در صورتی که ما این اجازه

را به آنان ندهیم، اعمال و رفتار و کردار هر فرد، تنها می تواند بر

همان فرد تأثیر بگذارد.

مقاله الماس ابدی است را نیز مطالعه فرمائید.

چرا ندیدن اعمال بد دیگران در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

مهم است؟

در کلاسی یکی از اساتید گرامی برای اینکه این مطلب برای دانشجویان

کاملاً شفاف گردد، از دانشجویان خواست که یک کیف که همراه دارند

را با دست بالا آورده و در همان حالت به ادامه درس گوش فرا دهند،

در ابتدا خیلی خوب بود، و همگان توانستند که همراه با کیف در دست،

به درس گوش دهند.

لکن بعد از گذشت بیش از چند دقیقه، یکی یکی از دانشجویان،

با اعلام اینکه فشار کیف در دست موجب ناراحتی و سلب آسایش

گردیده است و نمی توانند در همان حالت به درس گوش فرا دهند،

کیف های خود را پائین گذاشتند.

کیف هائی پائین گذاشته شد، که شاید در نگاه اول، سنگینی خاصی

نداشتند و فرد با طیب خاطر آن کیف را بالا برد و در دستان خود

نگه داشت و فکر می کرد که شاید بتواند ساعتها آن را بالای نگه دارد،

لکن بعد از تنها چند دقیقه ای، فشار کیف آنچنان شد که همگان مجبور

به پائین آوردن آن شدند.

قانون 90/10 استفان کاوی:    

    

خاطرات و اعمال بد دیگران در حق ما، هر چه بوده در زمان گذشته

بوده، و شاید شما فکر کنید که اثرات آن تا کنون نیز گریبانگیر شما

است، لکن اگر درست بنگرید، اتفاقات که رخ می دهد، تنها 10%

از وضعیت ما را می تواند تحت الشعاع خود قرار دهد البته اگر ما

این اجازه را به آن اتفاق بدهیم، و 90% بقیه، مربوط به طرز رفتار

و عملکرد ما با همان 10% می شود.

پس تا اینجا به این نتیجه رسیدیم که اتفاقات و عملکرد ها، تنها

10% شرایط فعلی ما را شامل گردیده و وضعیت فعلی ما،

مربوط به تصمیمات و عملکرد ما بر می گردد.

عملکردی که در گذشته اتفاق افتاده است، بهتر است که در همان

گذشته باقی باشد، و تنها تجربیات آن را به زمان حال بیاوریم تا

بتوانیم از آن تجربیات استفاده مناسب را ببریم.

اگر ما خاطرات و عملکردهای بد دیگران در رابطه با خودمان

را به مانند کیف همیشه همراهمان داشته باشیم، مانند آن کیف ها

می شود که پس از مدت زمانی فشاری که بر بدن می آید، بدن را

شکننده می سازد و باید آماده ورود بیماری های مختلف(همانگونه

که متأسفانه آن همکار سابق ما نیز دچار آن شده بود) باشیم.

چطوری می توان با اعمال افراد بد و منفی گذشته در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) برخورد مناسب نمود؟

بهترین و مناسب ترین عملکرد می تواند فراموشی آن اعمال و رفتار

باشد. و پس از آن تغییر رفتارهای خود ما که از این به بعد، به افراد

دیگر اجازه انجام اعمال بد در خصوص ما را ندهیم.

و سپس سعی در عوض نمودن آن خاطره و رفتار بد در ذهن خود

با یک خاطره و رفتار خوب (اگر از آن فرد سراغ داشته باشید که

خیلی بهینه تر است) را جایگزین کنید.

اشتباه اگر یکبار اتفاق بیافتد، اسم آن اشتباه است، لکن اگر برای بار

دوم اتفاق بیفتد، دیگر اشتباه نیست، بلکه انتخاب است.

کلام آخر اینکه، شما باید دیگران را به خاطر رفتارهای بد آنان در

گذشته ببخشید، نه به این خاطر که آنها مستحق گذشت هستند،

بلکه به آن دلیل که شما مستحق آرامش هستید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

ارتباط با خانواده در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

ارتباط با خانواده در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

مثل همیشه ساعت 5 صبح از خواب بیدار شده و پس از ادای نماز

و خواندن دعا برای سلامتی فرزندان و خانواده، لباس خود را پوشیده

و از منزل بیرون میرود.

در سر راه چندین دور در پارک کنار خانه، پیاده روی نموده و سپس

برای خرید نان به سراغ نانوائی رفته و یک عدد نان از نانوائی گرفته

و با خود به منزل می آورد.

سپس بدون اینکه مزاحمت برای افراد خانه ایجاد نماید، سماور را روشن

و سعی در آماده نمودن صبحانه می نماید. و در زمانی که آب جوش آمده

و به قل قل افتاده است، چای را دم نموده و بوی چای دم کرده، در خانه به

مشام میرسد.

آنگاه افراد خانه را به آرامی بیدار نموده و به سفره صبحانه دعوت می نماید.

و با خانواده، صبحانه ای را صرف می نمایند.

پس از صبحانه، دیگر حکم پیشکسوتی(بازنشستگی) را دریافت نموده

و دیگر پس از این کار، برنامه دیگری ندارد.

و باید خود را تا شب سرگرم نماید. اما چه سرگرمی، مشغول

سرک کشیدن در کارهای اهل خانه میشود.

و چون هیچ فردی حاضر نیست، فرد دیگری، حتی والدین در کار آنها،

سرک بکشند، کم کم مشکلات و مسائل فیمابین به وجود می آید.

قصه عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)   

  

این قصه اکثر عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) است که بعد از دریافت حکم،

بعد از صبحانه دیگر برنامه ای برای اوقات خود و گذراندن این ثانیه های

ارزشمند عمر خود، ندارند.

همانگونه که در کتاب الهی پیر شی به صورت کامل بیان نمودم،

حال اگر این فرد از پیشکسوتان(بازنشستگان) خانم باشند که مشخص

است، کارهای خانه، ادامه این قصه را شامل می شود.(البته اگر

هنوز فرزندان در خانه باشند، و این خانم پیشکسوت، خود را ندید

نگرفته باشد).

و اگر این عزیز از پیشکسوتان(بازنشستگان) آقا باشد و برای خود

برنامه ای نداشته باشد، و بخواهد در خانه بماند، این مشکل و مسأله

کاملاً آشکار شده و خود را نمایان می سازد.

بعضی از گنجینه های نیروی انسانی نیز هستند که متأسفانه راه دیگری

را برای گذراندن اوقات خود، انتخاب می نمایند و آن هم رفتن به پارک

و صحبت با دیگر عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) ای است که در پارک

گرد هم جمع شده اند.

چرا عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) نمی توانند با خانواده ارتباط برقرار نمایند؟

چرا با مداخله در کار افراد خانواده، ارتباط با آنان را دچار اختلال می نمایند؟

ما در این مقاله سعی داریم این موضوع را مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

با ما همراه باشید.

پیشنهاد می شود، مقاله اولین سطح ارتباطات در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) را نیز مطالعه فرمائید.

ارتباط با خانواده در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

در جوامع انسانی، خانواده به گروهی از افراد گفته می‌شود که با

یکدیگر از طریق هم‌خونی، تمایل سببی، و یا مکان زندگی مشترک

وابستگی دارند.

ارتباط به معنی انتقال اطلاعات از یک فرد به فرد دیگر است.

ارتباط فرآیندی است که طی آن افکار، عقایـد و احساسات یک فرد

به فرد دیگر منتقل می شود ارتباط فرآیندی است آگاهانه یا ناآگاهانه،

خواسته یا ناخواسته که از طریق آن احساسات و نظرات به شکل

پیامهای کلامی و غیر کلامی بیان، ارســال، دریافت و ادراک می شوند.

بنا به تعریفی دیگر ارتباط فرآیند انتقال پیام از فرستنده به گیرنده

به شرط این که ذهنیات مورد نظر فرستنده به گیرنده پیام انتقال یابد

و بالعکس می باشد.بیشتر مردم حدود 75 در صد زمان بیداری خود

را صرف برقراری ارتباط ، تبادل اطلاعات، افکار و عقاید با

دیگران می نمایند.

ارتباط چیست؟ 

ارتباط، فرآیندی پویاست یعنی پدیده‌ای که کیفیت و کمیت آن متغیر

است ولی در مسیر زمان همیشه جریان دارد و نمی‌توان برای آن

آغاز یا پایانی متصور شد. ارتباط، امری اجتناب ناپذیر است و

همه اجزای جهان خواسته یا ناخواسته با یکدیگر ارتباط برقرار

می‌کنند ارتباط مهمی است.

 ارتباط حتی در سکوت و میان اجزای بی ‌جان نیز وجود دارد.

همه اجزای پیرامون ما با ما در ارتباط‌ اند و پیام‌هایی را به ما

منتقل می‌کنند زیرا بدون انتقال اطلاعات زندگی دشوار می‌شود.

ضعف در مهارت های اجتماعی منشا بسیاری از آسیب ها،

از جمله ترک تحصیل، کم سوادی، فقدان موفقیت تحصیلی،

خشونت، بزهکاری و اعتیاد است.

در حقیقت در مهارت برقراری رابطه موثر می خواهیم شیوه

صحیح یک ارتباط کلامی و غیرکلامی را بیاموزیم تا بتوانیم

نظرها، عقاید، خواسته ها، نیازهای خود را اعلام نمائیم.

حال این ارتباط در داخل خانواده و با افراد خانواده انجام شود،

ارتباط خانوادگی نامگذاری می شود.

مقاله ارتباط با دیگران در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

را از دست ندهید.

چرا ارتباط با خانواده در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) از

اهمیت برخوردار است؟

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) که افراد بیشتر در خانه هستند

و ارتباط بیشتری مابین خانواده وجود دارد، ارتباط صحیح و درست

در بین خانواده از اهمیت خاصی برخوردار است، زیرا که اگر فرد

پیشکسوت(بازنشسته) نتواند ارتباط خوبی با خانواده داشته باشد،

مسلماً نخواهد توانست از احترام و جایگاه خوبی در خانواده برخودار

باشد و خانه را برای خود و خانواده محیطی غیر صمیمی می سازد.

به علت طولانی شدن بحث، اینکه چطوری می توان در دوران

پیشکسوتی(بازنشستگی) ارتباط خوبی با خانواده برقرار نمود

را در مقاله بعدی دنبال نمائید.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.

آرامش در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

آرامش در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) چیست؟

در زمانی که فرد بازنشسته می شود، سطح استرس

و نگرانی از کار، به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.

و پس از آن خود شما دیگر مسئول دادن مهلت و زمان

برای رفت و آمدهای روزانه خود هستید.

در هفته های اول، آرامش نداشتن استرس

زمان بندی های کار و شغل، به خوبی می تواند برای

فرد قابل درک باشد و عدم استرس در آن زمان را با

تمام وجود احساس نماید. لکن این زمان آنقدر کوتاه

است که تنها یک حس کوچک از آن برای فرد می ماند.

اما بعد از چند ماه، دیگر آن آرامش را در خود نمی یابید

و همین نداشتن استرس خود می تواند باعث افسردگی

و نداشتن برنامه باشد.

این دامی است که اکثر عزیزان پیشکسوت(بازنشسته)

در آن گرفتار شده و افسردگی کمترین ثمره این دام

می باشد، لکن بعضی از گنجینه های نیروی انسانی

هستند که قبل از اینکه حکم را دریافت نمایند،

برای خود برنامه ریزی لازم را نموده و آماده ورود به این

دوران شیرین و جذاب می شوند و نه تنها به خوبی

می توانند از این آرامش بعد از دریافت حکم، استفاده نمایند

بلکه همین آرامش را دستمایه برنامه ریزی های آتی

برای شادی، نشاط و سلامتی خود قرار می دهند.

چگونه است که بعضی افراد از آرامش بوجود آمده به

خوبی استفاده می نمایند؟

چرا بعضی از عزیزان پیشکسوت(بازنشسته) بعد از

آرامش دچار افسردگی می گردند؟

ما در این مقاله سعی داریم به سئوالات بالا پاسخ گفته

و آن را مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

پیشنهاد می شود، مقاله راه کار برای رفع استرس

در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) را مطالعه فرمائید.

آرامش چیست؟

در فرهنگ لغت معین آرامش به: آرمیدن، فراغت،

صلح، آشتی، ایمنی و امنیت معنا شده است.

آرامش یک حس است که فقط و فقط از درون هر فرد

نشأت می گیرد و اگر درون هر فرد، دارای آرامش و

امنیت باشد، فرد نیز آرام می باشد و از زندگی لذت

کافی را خواهد برد.

آرامش یعنی لذت بردن از هر چیزی، کوچک، کم، ناچیز.

چرا آرامش در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

مهم می باشد؟

تعدادی از افراد بر اساس خصوصیات درونی خود،

خودشان آرامش را از خودشان سلب می نمایند،

بعنوان مثال، فردی که احساس حسودی دارد،

نمی تواند موفقیت و رشد افراد دیگر را ببیند و مرتباً

برای خودش استرس و ناراحتی را دعوت می نماید.

یکی از همکاران سابق ما، که هم اکنون به جرگه

پیشکسوتان(بازنشستگان) پیوسته است، همیشه

برای دیگران خوشبختی و سعادت می خواست و هم

اکنون نیز که بعد از سالیان سال، ایشان را ملاقات

می نمائید، فقط کمی موهای سرش رو به سفیدی

می گراید.

هر زمانی که ایشان را ملاقات می نمائید، از حس آرامش

و راحتی که دارد، شما نیز می توانید منتفع گردید، به قول

خودشان، “من اگر نتوانم به فردی کمک نمایم، حداقل

سعی می نمایم که به او ضربه وارد ننمایم”.

البته لازم به ذکر می باشد که اکثر افرادی که چنین حسی

را دارند، را می توان به خوبی در اطراف خود مشاهده نمود

و نکته قابل ذکر اینکه، کسانی که از آرامش خوبی برخوردار

می باشند، اکثراً از سلامتی و نشاط بهره می برند.

در مقابل آنها، افرادی که به هر نحو، خود را از نعمت آرامش

محروم می سازند، یا بوسیله افکار خود، آرامش را از خود

سلب می نمایند، به هیچ وجه، سلامتی را در آنها در سنین

پیشکسوتی(بازنشستگی) نمی توانید بیابید.

پس سلامتی، شادی و نشاط در دوران پیشکسوتی

(بازنشستگی) با آرامش رابطه مستقیم دارد و فردی

که آرامش دارد، از سلامتی نیز برخوردار است.

مقاله افسردگی در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

را از دست ندهید.

چگونه می توان در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)

به آرامش دست یافت؟

همانگونه که در اول مقاله نیز ذکر شد، آرامش تنها از

درون هر فرد نشأت می گیرد و فرد باید آرامش درونی

برای خود فراهم نماید.

برای رسیدن به آرامش می توانید از روشهای ذیل،

به این مهم دست یابید:

  • به مشکلات در زندگی با دید دیگری بنگرید و با برداشتن
    حرف “م” از اول آنرا به شکلات تبدیل و سعی نمائید، در
    درون آن آرامش و آسودگی را بیابید.     
  •                                               
  • به کودک درون خود توجه ویژه داشته باشید، گاهی لباس
    با طرح های كودكانه بپوشید. چنین كاری یادآور روزهای
    شاد زندگی شما است.   
  •                                       
  • با برداشتن تفاوت ها میان شخصیت ها، آرامش را به زندگی
    خود فراخوانید. تا زمانی که خود را فردی می دانید که هیچ
    کسی نتواند به شما، انتقاد نماید و كار خود را مهم می داند
    و با خشنودی كه از این طریق فراهم می شود به آرامش
    دست می یابد.                
  •                                        
  • هنگامی كه بحث و تعارضی در زندگی بوجود می آید،
    سعی نمائید به سادگی از بحث دوری گزینید و آن را
    به زمانی دیگر موكول كنید و از آرامشی كه می توانید
    بدان دست یابید شگفت زده شوید.    
  •                                            
  • رنگ سبز در دستیابی روح آشفته به آرامش، اثری
    جادویی دارد.                 
  •                                   
  • تا می توانید در لحظه زندگی نمائید و جزئیات جذاب هر
    لحظه را دریابید. از هر صدا و رنگ نشاط آور شادمان شوید،
    از چنین راهی است كه آرامش فرا می رسد.    
  •  
  • در هر جا و مکانی، به دنبال زیبائی ها باشید، و سعی
    نمائید در بالا بردن زیبائی آن محل، شما نیز سهمی
    داشته باشید.             
  •                                 
  • کلمات محبت آمیز می توانید هم در خود و هم در شنونده،
    احساسی نیکو ایجاد نماید.   
  •                                                     
  • هر چیزی را که می توانید تغییر دهید، تغییر دهید و هر
    چیزی را که نمی توانید تغییر دهید، به همان صورت بپذیرید.
  •                                             
  • گذشت، آرامش فراونی به زندگی وارد می نماید، و هر چه
    بیشتر گذشت داشته باشید، در انجام تمرین های آرام بخش
    تواناتر خواهی بود. با گذشت بیشتر، تشویش زندگی را كمتر كنید.                   
  •                         
  • خوش رو و خوش مشرب باشید و با زبان خوب با دیگران
    سخن بگوئید، هر چه بیشتر خوشرو و خوش مشرب باشد،
    آرامش بیشتری را به زندگی خود وارد می نمائید.   
  •                                                  
  • همیشه در جستجوی تغییر باشید و از داوری مهراسید.
    گشاده رو و تن آرام، تغییر را بپذیرید.            
  •                                                
  • در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی) نیز می توان گریست،
    در زمان های نیاز، آرامش بعد از گریستن را از دست ندهید.  
  •                                                                 
  • به هنگام تنش به كاری دیگر بپردازید. جایی بایستید كه
    غالباً توقف نمی کردید؛ جایی بنشینید که تاکنون
    نمی نشستید؛ به گونه ای بیندیشید كه تاكنون نمی اندیشیدید.
  •                          
                                                       
  • معجزه آرامش را در باورهای دینی خود، کاملاً درک نمائید.
    بی تردید یكی از آرامش بخش ترین رفتارها، روی آوردن به
    نیایش و نماز است.

اگر این مقاله برای شما مفید بود،

آن را به دیگر عزیزان خود نیز هدیه نمائید.